ऋग्वेद · सूक्त 7.94

7.94.1

इ॒यं वा॑म॒स्य मन्म॑न॒ इन्द्रा॑ग्नी पू॒र्व्यस्तु॑तिः ।
अ॒भ्राद्वृ॒ष्टिरि॑वाजनि ॥

हे इंद्र आणि अग्नी, तुमच्यासाठी माझ्या या मनातून ही प्राचीन स्तुती ढगातून पावसाप्रमाणे उत्पन्न झाली आहे.

शृ॒णु॒तं ज॑रि॒तुर्हव॒मिन्द्रा॑ग्नी॒ वन॑तं॒ गिरः॑ ।
ई॒शा॒ना पि॑प्यतं॒ धियः॑ ॥

हे इंद्र आणि अग्नी, स्तोत्रकर्त्याची हाक ऐका; माझ्या शब्दांकडे झुका; समर्थ होऊन माझे विचार पूर्ण करा.

मा पा॑प॒त्वाय॑ नो न॒रेन्द्रा॑ग्नी॒ माभिश॑स्तये ।
मा नो॑ रीरधतं नि॒दे ॥

हे नरांनो, हे इंद्र आणि अग्नी, आम्हाला पापासाठी देऊ नका, निंदेसाठीही नाही; निंदेत आमची हानी करू नका.

इन्द्रे॑ अ॒ग्ना नमो॑ बृ॒हत्सु॑वृ॒क्तिमेर॑यामहे ।
धि॒या धेना॑ अव॒स्यवः॑ ॥

इंद्र आणि अग्नीला आम्ही महान नमस्कार व सुरेख स्तुती पाठवतो; बुद्धीने, वाणीच्या धारांनी, संरक्षण इच्छित.

ता हि शश्व॑न्त॒ ईळ॑ते इ॒त्था विप्रा॑स ऊ॒तये॑ ।
स॒बाधो॒ वाज॑सातये ॥

त्या दोघांचीच निश्चितपणे नेहमी अशी ज्ञानी ऋषी स्तुती करतात; साहाय्यासाठी, धन जिंकण्यासाठी, सोबत्यांसह.

ता वां॑ गी॒र्भिर्वि॑प॒न्यवः॒ प्रय॑स्वन्तो हवामहे ।
मे॒धसा॑ता सनि॒ष्यवः॑ ॥

त्या दोघांना, हे इंद्र आणि अग्नी, आम्ही गीतांनी, उल्हासाने, दुग्धार्पणाने, बुद्धीत दानाची इच्छा धरून बोलावतो.

इन्द्रा॑ग्नी॒ अव॒सा ग॑तम॒स्मभ्यं॑ चर्षणीसहा ।
मा नो॑ दुः॒शंस॑ ईशत ॥

हे इंद्र आणि अग्नी, तुमच्या संरक्षणासह इकडे या, हे शत्रूंना जिंकणाऱ्यांनो. दुर्भाषी आमच्यावर सत्ता गाजवू नये.

मा कस्य॑ नो॒ अर॑रुषो धू॒र्तिः प्रण॒ङ्मर्त्य॑स्य ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥

कोणत्याही कंजूष मर्त्याचा द्वेष आमचा प्राण हरण करू नये. हे इंद्र आणि अग्नी, आम्हांस आश्रय द्या.

गोम॒द्धिर॑ण्यव॒द्वसु॒ यद्वा॒मश्वा॑व॒दीम॑हे ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ तद्व॑नेमहि ॥

गाई, सोने आणि घोडे असलेले जे धन आम्ही तुमच्याकडे मागतो, हे इंद्र आणि अग्नी, ते धन आम्ही मिळवू.

यत्सोम॒ आ सु॒ते नर॑ इन्द्रा॒ग्नी अजो॑हवुः ।
सप्ती॑वन्ता सप॒र्यवः॑ ॥

सोम पिळताना नेते इंद्र आणि अग्नीला आवाहन करतात, तेव्हा सात घोड्यांसह तुमची पूजा होते.

उ॒क्थेभि॑र्वृत्र॒हन्त॑मा॒ या म॑न्दा॒ना चि॒दा गि॒रा ।
आ॒ङ्गू॒षैरा॒विवा॑सतः ॥

स्तुतिमंत्रांनी, वृत्राचे सर्वाधिक संहारक असलेले तुम्ही दोघे, आनंदाने गीताने बोलावल्यावर, उत्सुक स्तोत्रांनी तुमच्याकडे जातात.

ताविद्दुः॒शंसं॒ मर्त्यं॒ दुर्वि॑द्वांसं रक्ष॒स्विन॑म् ।
आ॒भो॒गं हन्म॑ना हतमुद॒धिं हन्म॑ना हतम् ॥

ते दोघे त्या दुर्भाषी, अज्ञानी, राक्षसी मर्त्याला आपल्या प्रहाराने मारोत; गिळणाऱ्यालाही प्रहाराने मारोत; त्या उदधीलाही प्रहाराने मारोत.