ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.94

7.94.1

इ॒यं वा॑म॒स्य मन्म॑न॒ इन्द्रा॑ग्नी पू॒र्व्यस्तु॑तिः ।
अ॒भ्राद्वृ॒ष्टिरि॑वाजनि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ଏହି ମନରୁ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ତୁତି ମେଘରୁ ବର୍ଷା ପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

शृ॒णु॒तं ज॑रि॒तुर्हव॒मिन्द्रा॑ग्नी॒ वन॑तं॒ गिरः॑ ।
ई॒शा॒ना पि॑प्यतं॒ धियः॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ମୋ କଥା ପ୍ରତି ଝୁଙ୍କ; ସମର୍ଥ ହୋଇ ମୋ ଚିନ୍ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

मा पा॑प॒त्वाय॑ नो न॒रेन्द्रा॑ग्नी॒ माभिश॑स्तये ।
मा नो॑ रीरधतं नि॒दे ॥

ହେ ନରଗଣ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପାପ ପାଇଁ ସମର୍ପଣ କର ନାହିଁ, ନିନ୍ଦା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ନିନ୍ଦାରେ ଆମକୁ ପୀଡ଼ା ଦିଅ ନାହିଁ।

इन्द्रे॑ अ॒ग्ना नमो॑ बृ॒हत्सु॑वृ॒क्तिमेर॑यामहे ।
धि॒या धेना॑ अव॒स्यवः॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ମହାନ ନମସ୍କାର ଓ ସୁନ୍ଦର ରଚିତ ସ୍ତୁତି ପଠାଉ; ବୁଦ୍ଧିରେ, ବାଣୀର ଧାରା ସହିତ, ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛା କରି।

ता हि शश्व॑न्त॒ ईळ॑ते इ॒त्था विप्रा॑स ऊ॒तये॑ ।
स॒बाधो॒ वाज॑सातये ॥

ସେହି ଦୁହିଁଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ସର୍ବଦା ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ, ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ।

ता वां॑ गी॒र्भिर्वि॑प॒न्यवः॒ प्रय॑स्वन्तो हवामहे ।
मे॒धसा॑ता सनि॒ष्यवः॑ ॥

ସେହି ଦୁହିଁଙ୍କୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତରେ, ଉଲ୍ଲାସରେ, କ୍ଷୀର ଅର୍ପଣ ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିରେ ଦାନର ଇଚ୍ଛା ରଖି ଡାକୁ।

इन्द्रा॑ग्नी॒ अव॒सा ग॑तम॒स्मभ्यं॑ चर्षणीसहा ।
मा नो॑ दुः॒शंस॑ ईशत ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ସହ ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ଶତ୍ରୁଜୟୀମାନେ। ଦୁର୍ଭାଷୀ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ ନ କରୁ।

मा कस्य॑ नो॒ अर॑रुषो धू॒र्तिः प्रण॒ङ्मर्त्य॑स्य ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥

କୃପଣ ମର୍ତ୍ୟର ବିଦ୍ୱେଷ ଆମ ପ୍ରାଣ ନ ନେଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।

गोम॒द्धिर॑ण्यव॒द्वसु॒ यद्वा॒मश्वा॑व॒दीम॑हे ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ तद्व॑नेमहि ॥

ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯେଉଁ ଧନ ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ମାଗୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସେହି ଧନ ଆମେ ଲାଭ କରୁ।

यत्सोम॒ आ सु॒ते नर॑ इन्द्रा॒ग्नी अजो॑हवुः ।
सप्ती॑वन्ता सप॒र्यवः॑ ॥

ସୋମ ନିଷ୍କାସନ ସମୟରେ ନେତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସାତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ତୁମେ ପୂଜିତ ହୁଅ।

उ॒क्थेभि॑र्वृत्र॒हन्त॑मा॒ या म॑न्दा॒ना चि॒दा गि॒रा ।
आ॒ङ्गू॒षैरा॒विवा॑सतः ॥

ସ୍ତୁତି ମନ୍ତ୍ରରେ, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ସର୍ବାଧିକ ବଧ କରୁଥିବା ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣ, ଆନନ୍ଦରେ ଗୀତରେ ଡାକିଲେ, ଉତ୍ସୁକ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।

ताविद्दुः॒शंसं॒ मर्त्यं॒ दुर्वि॑द्वांसं रक्ष॒स्विन॑म् ।
आ॒भो॒गं हन्म॑ना हतमुद॒धिं हन्म॑ना हतम् ॥

ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ଦୁର୍ଭାଷୀ, ଅଜ୍ଞ, ରାକ୍ଷସୀ ମର୍ତ୍ୟକୁ ନିଜ ପ୍ରହାରରେ ବଧ କରନ୍ତୁ; ଗ୍ରାସକାରୀକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରହାରରେ ବଧ କରନ୍ତୁ; ସେହି ଉଦଧିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରହାରରେ ବଧ କରନ୍ତୁ।