ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.14

8.14.1

यदि॑न्द्रा॒हं यथा॒ त्वमीशी॑य॒ वस्व॒ एक॒ इत् ।
स्तो॒ता मे॒ गोष॑खा स्यात् ॥

હે ઇન્દ્ર, તું એકલો ધનનો સ્વામી છે તેમ હું પણ થાઉં; મારો સ્તોતા ગાયોનો મિત્ર બને.

शिक्षे॑यमस्मै॒ दित्से॑यं॒ शची॑पते मनी॒षिणे॑ ।
यद॒हं गोप॑तिः॒ स्याम् ॥

હે શચીપતિ, આ મનીષીને હું શિક્ષણ આપું અને આપું, જ્યારે હું ગાયોનો સ્વામી બનું.

धे॒नुष्ट॑ इन्द्र सू॒नृता॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ।
गामश्वं॑ पि॒प्युषी॑ दुहे ॥

હે ઇન્દ્ર, તારી ધેનુ ઉત્તમ સંતતિવાળી છે; સોમ કાઢનાર યજમાન માટે તે ગાય અને ઘોડાને ભરીને દૂધ આપે છે.

न ते॑ व॒र्तास्ति॒ राध॑स॒ इन्द्र॑ दे॒वो न मर्त्यः॑ ।
यद्दित्स॑सि स्तु॒तो म॒घम् ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા ધનને અટકાવનાર કોઈ નથી; ન દેવ, ન મર્ત્ય; સ્તુત થઈને તું ધન આપવા ઇચ્છે ત્યારે.

य॒ज्ञ इन्द्र॑मवर्धय॒द्यद्भूमिं॒ व्यव॑र्तयत् ।
च॒क्रा॒ण ओ॑प॒शं दि॒वि ॥

યજ્ઞે ઇન્દ્રને વધાર્યો, જ્યારે તેણે પૃથ્વીને ફેલાવીને ફેરવી અને આકાશમાં છત્ર બનાવ્યું.

वा॒वृ॒धा॒नस्य॑ ते व॒यं विश्वा॒ धना॑नि जि॒ग्युषः॑ ।
ऊ॒तिमि॒न्द्रा वृ॑णीमहे ॥

હે ઇન્દ્ર, વધતા અને સર્વ ધન જીતેલા તારા રક્ષણને અમે પસંદ કરીએ છીએ.

व्य॑न्तरि॑क्षमतिर॒न्मदे॒ सोम॑स्य रोच॒ना ।
इन्द्रो॒ यदभि॑नद्व॒लम् ॥

ઇન્દ્રે વલને ભેદ્યો ત્યારે સોમના ઉલ્લાસમાં તેણે અંતરિક્ષ અને પ્રકાશો વિસ્તાર્યા.

उद्गा आ॑ज॒दङ्गि॑रोभ्य आ॒विष्कृ॒ण्वन्गुहा॑ स॒तीः ।
अ॒र्वाञ्चं॑ नुनुदे व॒लम् ॥

ઇન્દ્રે અંગિરસો માટે ગાયોને બહાર કાઢી; ગુફામાં છુપાયેલી ગાયોને પ્રગટ કરી વલને આ તરફ ધકેલ્યો.

इन्द्रे॑ण रोच॒ना दि॒वो दृ॒ळ्हानि॑ दृंहि॒तानि॑ च ।
स्थि॒राणि॒ न प॑रा॒णुदे॑ ॥

ઇન્દ્ર દ્વારા પ્રકાશો અને સ્વર્ગના દૃઢ, સ્થિર પદાર્થો સ્થાપિત થયા; જાણે કે કોઈ તેમને દૂર ધકેલી ન શકે.

अ॒पामू॒र्मिर्मद॑न्निव॒ स्तोम॑ इन्द्राजिरायते ।
वि ते॒ मदा॑ अराजिषुः ॥

પાણીના મોજાની જેમ ઉલ્લાસિત સ્તોત્ર ઊછળે છે, હે ઇન્દ્ર; તારા મદરસો ઝળહળ્યા.

त्वं हि स्तो॑म॒वर्ध॑न॒ इन्द्रास्यु॑क्थ॒वर्ध॑नः ।
स्तो॒तॄ॒णामु॒त भ॑द्र॒कृत् ॥

તું જ સ્તોત્રને વધારનાર છે, હે ઇન્દ્ર; તું જ ઉક્થને વધારનાર છે; સ્તોતાઓનું કલ્યાણ કરનાર પણ તું જ.

इन्द्र॒मित्के॒शिना॒ हरी॑ सोम॒पेया॑य वक्षतः ।
उप॑ य॒ज्ञं सु॒राध॑सम् ॥

સોમપાન માટે કેશી બે અશ્વો ઇન્દ્રને યજ્ઞ તરફ, ધનથી સમૃદ્ધ યજમાન પાસે લાવે.

अ॒पां फेने॑न॒ नमु॑चेः॒ शिर॑ इ॒न्द्रोद॑वर्तयः ।
विश्वा॒ यदज॑य॒ स्पृधः॑ ॥

હે ઇન્દ્ર, જ્યારે તેં બધાં શત્રુસૈન્યો જીત્યાં, ત્યારે પાણીના ફીણથી નમુચિનું માથું કાપી નાખ્યું.

मा॒याभि॑रु॒त्सिसृ॑प्सत॒ इन्द्र॒ द्यामा॒रुरु॑क्षतः ।
अव॒ दस्यूँ॑रधूनुथाः ॥

હે ઇન્દ્ર, તું તારી માયાથી ઊંચે જવા ઇચ્છીને આકાશે ચઢે છે; દસ્યુઓને નીચે ખંખેરી નાખે છે.

अ॒सु॒न्वामि॑न्द्र सं॒सदं॒ विषू॑चीं॒ व्य॑नाशयः ।
सो॒म॒पा उत्त॑रो॒ भव॑न् ॥

હે ઇન્દ્ર, જેઓ સોમ નિચોવતા નહોતા તેમની સભા તેં વિખેરી નાખી; સોમપાન કરનાર તું શ્રેષ્ઠ થઈને રહે છે.