ரிக் வேதம் · சூக்தம் 8.14

8.14.1

यदि॑न्द्रा॒हं यथा॒ त्वमीशी॑य॒ वस्व॒ एक॒ इत् ।
स्तो॒ता मे॒ गोष॑खा स्यात् ॥

இந்திரா, நீ ஒருவனே செல்வத்தின் அதிபதியாய் இருப்பது போல் நானும் ஆகட்டும்; என் துதிப்பவன் பசுக்களின் தோழனாக இருக்கட்டும்.

शिक्षे॑यमस्मै॒ दित्से॑यं॒ शची॑पते मनी॒षिणे॑ ।
यद॒हं गोप॑तिः॒ स्याम् ॥

சசீபதியே, இந்த ஞானியருக்கு நான் கற்பிக்கவும் கொடுக்கவும் வேண்டும்; நான் பசுக்களின் அதிபதியாகும்போது.

धे॒नुष्ट॑ इन्द्र सू॒नृता॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ।
गामश्वं॑ पि॒प्युषी॑ दुहे ॥

இந்திரா, உன் பசு நல்ல மக்களைப் பெற்றது; சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்காக அது பசுவையும் குதிரையையும் நிரப்பிப் பால் தருகிறது.

न ते॑ व॒र्तास्ति॒ राध॑स॒ इन्द्र॑ दे॒वो न मर्त्यः॑ ।
यद्दित्स॑सि स्तु॒तो म॒घम् ॥

இந்திரா, உன் செல்வத்தைத் தடுப்பவன் இல்லை; தேவனோ மனிதனோ யாருமில்லை; நீ துதிக்கப்பட்டு செல்வம் கொடுக்க விரும்பும்போது.

य॒ज्ञ इन्द्र॑मवर्धय॒द्यद्भूमिं॒ व्यव॑र्तयत् ।
च॒क्रा॒ण ओ॑प॒शं दि॒वि ॥

யஞ்ஞம் இந்திரனை வலிமைப்படுத்தியது; அவன் பூமியை விரித்துத் திருப்பி, வானில் ஒரு மேற்கூரையைச் செய்தபோது.

वा॒वृ॒धा॒नस्य॑ ते व॒यं विश्वा॒ धना॑नि जि॒ग्युषः॑ ।
ऊ॒तिमि॒न्द्रा वृ॑णीमहे ॥

இந்திரா, வளர்ந்து எல்லாச் செல்வங்களையும் வென்ற உன் பாதுகாப்பை நாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.

व्य॑न्तरि॑क्षमतिर॒न्मदे॒ सोम॑स्य रोच॒ना ।
इन्द्रो॒ यदभि॑नद्व॒लम् ॥

இந்திரன் வலனைப் பிளந்தபோது, சோமத்தின் களிப்பில் அவர் அந்தரிக்ஷத்தையும் ஒளிகளையும் விரித்தார்.

उद्गा आ॑ज॒दङ्गि॑रोभ्य आ॒विष्कृ॒ण्वन्गुहा॑ स॒तीः ।
अ॒र्वाञ्चं॑ नुनुदे व॒लम् ॥

இந்திரன் அங்கிரஸர்களுக்காக பசுக்களை வெளிக்கொணர்ந்தார்; மறைந்திருந்தவற்றை வெளிப்படுத்தி வலனை இப்புறம் தள்ளினார்.

इन्द्रे॑ण रोच॒ना दि॒वो दृ॒ळ्हानि॑ दृंहि॒तानि॑ च ।
स्थि॒राणि॒ न प॑रा॒णुदे॑ ॥

இந்திரனால் ஒளிகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன; வானத்தின் வலிமையான, உறுதியான பொருள்களும் அசையாதவையாக நிலைநிறுத்தப்பட்டன; தள்ளி விலக்கும் வகையில் போல.

अ॒पामू॒र्मिर्मद॑न्निव॒ स्तोम॑ इन्द्राजिरायते ।
वि ते॒ मदा॑ अराजिषुः ॥

நீர்களின் அலை போல களிப்பூட்டும் துதி எழுகிறது, ஓ இந்திரா; உன் மதுக்கள் ஒளிர்ந்தன.

त्वं हि स्तो॑म॒वर्ध॑न॒ इन्द्रास्यु॑क्थ॒वर्ध॑नः ।
स्तो॒तॄ॒णामु॒त भ॑द्र॒कृत् ॥

நீயே துதியை வளர்ப்பவன், ஓ இந்திரா; நீயே மந்திரத்தை வளர்ப்பவன்; பாடுபவர்களுக்கு நலன் செய்பவனும் நீயே.

इन्द्र॒मित्के॒शिना॒ हरी॑ सोम॒पेया॑य वक्षतः ।
उप॑ य॒ज्ञं सु॒राध॑सम् ॥

சோமம் பருகுவதற்காக, இந்திரனை இரண்டு பிடரிமயிர் குதிரைகள் கொண்டுவரட்டும்; யாகத்திற்கும் செல்வம் நிறைந்த அவனுக்கும் அருகே.

अ॒पां फेने॑न॒ नमु॑चेः॒ शिर॑ इ॒न्द्रोद॑वर्तयः ।
विश्वा॒ यदज॑य॒ स्पृधः॑ ॥

இந்திரா, நீ எல்லா எதிரிப் படைகளையும் வென்றபோது, நீரின் நுரையால் நமுசியின் தலையை வெட்டினாய்.

मा॒याभि॑रु॒त्सिसृ॑प्सत॒ इन्द्र॒ द्यामा॒रुरु॑क्षतः ।
अव॒ दस्यूँ॑रधूनुथाः ॥

இந்திரா, நீ உன் மாயங்களால் மேலெழ விரும்பி வானத்தில் ஏறுகிறாய்; அசுரர்களைக் கீழே உதறித் தள்ளுகிறாய்.

अ॒सु॒न्वामि॑न्द्र सं॒सदं॒ विषू॑चीं॒ व्य॑नाशयः ।
सो॒म॒पा उत्त॑रो॒ भव॑न् ॥

இந்திரா, சோமத்தைப் பிழியாதவர்களின் சபையை நீ சிதறடித்தாய்; சோமம் அருந்தும் நீயே மேலானவனாக விளங்குகிறாய்.