ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 8.14

8.14.1

यदि॑न्द्रा॒हं यथा॒ त्वमीशी॑य॒ वस्व॒ एक॒ इत् ।
स्तो॒ता मे॒ गोष॑खा स्यात् ॥

ഇന്ദ്രാ, നീ ഒരുവൻ മാത്രം സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞാനും ആകട്ടെ; എന്റെ സ്തോതാവ് പശുക്കളുടെ സഖാവാകട്ടെ.

शिक्षे॑यमस्मै॒ दित्से॑यं॒ शची॑पते मनी॒षिणे॑ ।
यद॒हं गोप॑तिः॒ स्याम् ॥

ശചീപതേ, ഈ ബുദ്ധിമാനെ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കുകയും നൽകുകയും ചെയ്യണം; ഞാൻ പശുക്കളുടെ ഉടമയാകുമ്പോൾ.

धे॒नुष्ट॑ इन्द्र सू॒नृता॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ।
गामश्वं॑ पि॒प्युषी॑ दुहे ॥

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പശു നല്ല സന്തതിയോടുകൂടിയതാണ്; സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനനുവേണ്ടി അത് പശുവിനെയും കുതിരയെയും നിറച്ച് പാൽ ചുരത്തുന്നു.

न ते॑ व॒र्तास्ति॒ राध॑स॒ इन्द्र॑ दे॒वो न मर्त्यः॑ ।
यद्दित्स॑सि स्तु॒तो म॒घम् ॥

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ധനം തടയുന്നവനില്ല; ദേവനുമില്ല മർത്യനുമില്ല; സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് നീ സമ്പത്ത് നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുമ്പോൾ.

य॒ज्ञ इन्द्र॑मवर्धय॒द्यद्भूमिं॒ व्यव॑र्तयत् ।
च॒क्रा॒ण ओ॑प॒शं दि॒वि ॥

യജ്ഞം ഇന്ദ്രനെ ശക്തിപ്പെടുത്തി; അവൻ ഭൂമിയെ വിരിച്ചു തിരിച്ചപ്പോൾ, ആകാശത്ത് ഒരു മേലാപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ.

वा॒वृ॒धा॒नस्य॑ ते व॒यं विश्वा॒ धना॑नि जि॒ग्युषः॑ ।
ऊ॒तिमि॒न्द्रा वृ॑णीमहे ॥

ഇന്ദ്രാ, വളരുന്നവനും എല്ലാ സമ്പത്തും ജയിച്ചവനുമായ നിന്റെ സഹായം ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

व्य॑न्तरि॑क्षमतिर॒न्मदे॒ सोम॑स्य रोच॒ना ।
इन्द्रो॒ यदभि॑नद्व॒लम् ॥

ഇന്ദ്രൻ വലനെ പിളർന്നപ്പോൾ, സോമത്തിന്റെ ഉല്ലാസത്തിൽ അദ്ദേഹം അന്തരീക്ഷത്തെയും പ്രകാശങ്ങളെയും വിസ്തൃതമാക്കി.

उद्गा आ॑ज॒दङ्गि॑रोभ्य आ॒विष्कृ॒ण्वन्गुहा॑ स॒तीः ।
अ॒र्वाञ्चं॑ नुनुदे व॒लम् ॥

ഇന്ദ്രൻ അംഗിരസ്സുകൾക്കായി പശുക്കളെ പുറത്തേക്ക് തെളിച്ചു; ഒളിഞ്ഞിരുന്നവയെ വെളിപ്പെടുത്തി വലനെ ഇങ്ങോട്ട് തള്ളി.

इन्द्रे॑ण रोच॒ना दि॒वो दृ॒ळ्हानि॑ दृंहि॒तानि॑ च ।
स्थि॒राणि॒ न प॑रा॒णुदे॑ ॥

ഇന്ദ്രനാൽ പ്രകാശങ്ങളും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൃഢവും സ്ഥിരവുമായ വസ്തുക്കളും ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ആരാലും തള്ളിമാറ്റാനാവാത്തവിധം.

अ॒पामू॒र्मिर्मद॑न्निव॒ स्तोम॑ इन्द्राजिरायते ।
वि ते॒ मदा॑ अराजिषुः ॥

ജലത്തിരപോലെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന സ്തോത്രം ഉയരുന്നു, ഹേ ഇന്ദ്ര; നിന്റെ മദരസങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു.

त्वं हि स्तो॑म॒वर्ध॑न॒ इन्द्रास्यु॑क्थ॒वर्ध॑नः ।
स्तो॒तॄ॒णामु॒त भ॑द्र॒कृत् ॥

നീയാണ് സ്തോത്രത്തെ വളർത്തുന്നവൻ, ഹേ ഇന്ദ്ര; നീയാണ് ഉക്ഥത്തെ വളർത്തുന്നവൻ; സ്തുതിക്കുന്നവർക്ക് മംഗളം ചെയ്യുന്നവനും നീയാണ്.

इन्द्र॒मित्के॒शिना॒ हरी॑ सोम॒पेया॑य वक्षतः ।
उप॑ य॒ज्ञं सु॒राध॑सम् ॥

സോമപാനത്തിനായി കേശികളായ രണ്ടു കുതിരകൾ ഇന്ദ്രനെ യജ്ഞത്തിലേക്കും സമ്പന്നനായവന്റെ അരികിലേക്കും കൊണ്ടുവരട്ടെ.

अ॒पां फेने॑न॒ नमु॑चेः॒ शिर॑ इ॒न्द्रोद॑वर्तयः ।
विश्वा॒ यदज॑य॒ स्पृधः॑ ॥

ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലാ ശത്രുസേനകളെയും ജയിച്ചപ്പോൾ, ജലത്തിന്റെ നുരകൊണ്ട് നമുചിയുടെ തല നീ അറുത്തുമാറ്റി.

मा॒याभि॑रु॒त्सिसृ॑प्सत॒ इन्द्र॒ द्यामा॒रुरु॑क्षतः ।
अव॒ दस्यूँ॑रधूनुथाः ॥

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മായകളാൽ നീ ഉയരാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആകാശത്തേക്ക് കയറുന്നു; ദസ്യുക്കളെ താഴേക്ക് കുടഞ്ഞെറിയുന്നു.

अ॒सु॒न्वामि॑न्द्र सं॒सदं॒ विषू॑चीं॒ व्य॑नाशयः ।
सो॒म॒पा उत्त॑रो॒ भव॑न् ॥

ഇന്ദ്രാ, സോമം പിഴിയാത്തവരുടെ സഭയെ നീ ചിതറിച്ചു; സോമം കുടിക്കുന്ന നീ ഉന്നതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.