ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 8.14

8.14.1

यदि॑न्द्रा॒हं यथा॒ त्वमीशी॑य॒ वस्व॒ एक॒ इत् ।
स्तो॒ता मे॒ गोष॑खा स्यात् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਧਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਹੋਵਾਂ; ਮੇਰਾ ਸਤੋਤਾ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ।

शिक्षे॑यमस्मै॒ दित्से॑यं॒ शची॑पते मनी॒षिणे॑ ।
यद॒हं गोप॑तिः॒ स्याम् ॥

ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਇਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਿਖਾਵਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੋਵਾਂ।

धे॒नुष्ट॑ इन्द्र सू॒नृता॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ।
गामश्वं॑ पि॒प्युषी॑ दुहे ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਧੇਨੂ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਉਹ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

न ते॑ व॒र्तास्ति॒ राध॑स॒ इन्द्र॑ दे॒वो न मर्त्यः॑ ।
यद्दित्स॑सि स्तु॒तो म॒घम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਧਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਮਨੁੱਖ; ਸਤੁਤ ਹੋ ਕੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।

य॒ज्ञ इन्द्र॑मवर्धय॒द्यद्भूमिं॒ व्यव॑र्तयत् ।
च॒क्रा॒ण ओ॑प॒शं दि॒वि ॥

ਯਗ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਕੇ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਛੱਤ ਬਣਾਈ।

वा॒वृ॒धा॒नस्य॑ ते व॒यं विश्वा॒ धना॑नि जि॒ग्युषः॑ ।
ऊ॒तिमि॒न्द्रा वृ॑णीमहे ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਧਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।

व्य॑न्तरि॑क्षमतिर॒न्मदे॒ सोम॑स्य रोच॒ना ।
इन्द्रो॒ यदभि॑नद्व॒लम् ॥

ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਲ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਤਦ ਸੋਮ ਦੇ ਉਲਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ।

उद्गा आ॑ज॒दङ्गि॑रोभ्य आ॒विष्कृ॒ण्वन्गुहा॑ स॒तीः ।
अ॒र्वाञ्चं॑ नुनुदे व॒लम् ॥

ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਲੁਕੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਵਲ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਸੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।

इन्द्रे॑ण रोच॒ना दि॒वो दृ॒ळ्हानि॑ दृंहि॒तानि॑ च ।
स्थि॒राणि॒ न प॑रा॒णुदे॑ ॥

ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਸਥਿਰ ਪਦਾਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਧੱਕ ਸਕੇ।

अ॒पामू॒र्मिर्मद॑न्निव॒ स्तोम॑ इन्द्राजिरायते ।
वि ते॒ मदा॑ अराजिषुः ॥

ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉਲਾਸਮਈ ਸਤੋਤਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਤੇਰੇ ਮਦ-ਰਸ ਚਮਕ ਉੱਠੇ।

त्वं हि स्तो॑म॒वर्ध॑न॒ इन्द्रास्यु॑क्थ॒वर्ध॑नः ।
स्तो॒तॄ॒णामु॒त भ॑द्र॒कृत् ॥

ਤੂੰ ਹੀ ਸਤੋਤਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਤੂੰ ਹੀ ਉਕਥ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਅਤੇ ਸਤੋਤਿਆਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।

इन्द्र॒मित्के॒शिना॒ हरी॑ सोम॒पेया॑य वक्षतः ।
उप॑ य॒ज्ञं सु॒राध॑सम् ॥

ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਕੇਸਰੀ ਦੋ ਘੋੜੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯੱਗ ਵੱਲ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ।

अ॒पां फेने॑न॒ नमु॑चेः॒ शिर॑ इ॒न्द्रोद॑वर्तयः ।
विश्वा॒ यदज॑य॒ स्पृधः॑ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤਦ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੱਗ ਨਾਲ ਨਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।

मा॒याभि॑रु॒त्सिसृ॑प्सत॒ इन्द्र॒ द्यामा॒रुरु॑क्षतः ।
अव॒ दस्यूँ॑रधूनुथाः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਇਆਂ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ; ਦਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।

अ॒सु॒न्वामि॑न्द्र सं॒सदं॒ विषू॑चीं॒ व्य॑नाशयः ।
सो॒म॒पा उत्त॑रो॒ भव॑न् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤੀ; ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਾਜਦਾ ਹੈਂ।