ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.70.1
यो राजा॑ चर्षणी॒नां याता॒ रथे॑भि॒रध्रि॑गुः ।
विश्वा॑सां तरु॒ता पृत॑नानां॒ ज्येष्ठो॒ यो वृ॑त्र॒हा गृ॒णे ॥
ଯିଏ ଚଳନ୍ତା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ରାଜା, ରଥ ସହିତ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, ନିର୍ଭୀକ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
8.70.2
इन्द्रं॒ तं शु॑म्भ पुरुहन्म॒न्नव॑से॒ यस्य॑ द्वि॒ता वि॑ध॒र्तरि॑ ।
हस्ता॑य॒ वज्रः॒ प्रति॑ धायि दर्श॒तो म॒हो दि॒वे न सूर्यः॑ ॥
ହେ ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କର; ଧାରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ବାହୁରେ ବଜ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ତାହା ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆକାଶ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ମହାନ।
8.70.3
नकि॒ष्टं कर्म॑णा नश॒त्यश्च॒कार॑ स॒दावृ॑धम् ।
इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैर्वि॒श्वगू॑र्त॒मृभ्व॑स॒मधृ॑ष्टं धृ॒ष्ण्वो॑जसम् ॥
ଯିଏ ସଦା ବଢ଼ାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ତାଙ୍କୁ କୌଣସି କର୍ମରେ କେହି ନଷ୍ଟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ସର୍ବରୂପ, ଦକ୍ଷ, ଅଜେୟ ଏବଂ ଅତି ବଳବାନଙ୍କୁ ସେ ଲାଭ କରେ।
8.70.4
अषा॑ळ्हमु॒ग्रं पृत॑नासु सास॒हिं यस्मि॑न्म॒हीरु॑रु॒ज्रयः॑ ।
सं धे॒नवो॒ जाय॑माने अनोनवु॒र्द्यावः॒ क्षामो॑ अनोनवुः ॥
ଅଜେୟ, ଉଗ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ଯାହାଙ୍କଠାରେ—ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ମହାନ ବିସ୍ତୃତ ଲୋକସମୂହ ଏକତ୍ର ଡାକିଲେ; ଗାଈମାନେ ଡାକିଲେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଡାକିଲେ।
8.70.5
यद्द्याव॑ इन्द्र ते श॒तं श॒तं भूमी॑रु॒त स्युः ।
न त्वा॑ वज्रिन्त्स॒हस्रं॒ सूर्या॒ अनु॒ न जा॒तम॑ष्ट॒ रोद॑सी ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ଶହ ଶହ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଶହ ଶହ ହେଲେ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପଛରେ ଜନ୍ମିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ଲୋକ ତୁମକୁ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
8.70.6
आ प॑प्राथ महि॒ना वृष्ण्या॑ वृष॒न्विश्वा॑ शविष्ठ॒ शव॑सा ।
अ॒स्माँ अ॑व मघव॒न्गोम॑ति व्र॒जे वज्रि॑ञ्चि॒त्राभि॑रू॒तिभिः॑ ॥
ତୁମେ ତୁମର ମହିମା ଓ ପୌରୁଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ; ହେ ବୃଷ, ହେ ଅତି ବଳବାନ, ସବୁ ତୁମ ବଳରେ। ହେ ଦାତା, ଗୋଶାଳାରେ ଗାଈମାନେ ଥିବା ଆମକୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରକ୍ଷାରେ ରକ୍ଷା କର।
8.70.7
न सी॒मदे॑व आप॒दिषं॑ दीर्घायो॒ मर्त्यः॑ ।
एत॑ग्वा चि॒द्य एत॑शा यु॒योज॑ते॒ हरी॒ इन्द्रो॑ यु॒योज॑ते ॥
ଦେବତାହୀନ ମର୍ତ୍ୟ ଅନ୍ନ ପାଏ ନାହିଁ, ହେ ଦୀର୍ଘାୟୁ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱକୁ ଯୋଡ଼େ, ତା'ର ଦୁଇ ହରିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
8.70.8
तं वो॑ म॒हो म॒हाय्य॒मिन्द्रं॑ दा॒नाय॑ स॒क्षणि॑म् ।
यो गा॒धेषु॒ य आर॑णेषु॒ हव्यो॒ वाजे॒ष्वस्ति॒ हव्यः॑ ॥
ସେହି ମହାନ, ପୂଜନୀୟ, ଦାନ ପାଇଁ ସହାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମେ ସ୍ତୁତି କର; ଯିଏ ଗାଧରେ ଓ ଆରଣରେ, ବାଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ।
8.70.9
उदू॒ षु णो॑ वसो म॒हे मृ॒शस्व॑ शूर॒ राध॑से ।
उदू॒ षु म॒ह्यै म॑घवन्म॒घत्त॑य॒ उदि॑न्द्र॒ श्रव॑से म॒हे ॥
ହେ ବସୁ, ମହାନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମକୁ ଉଠାଇ ଅନୁଗ୍ରହ କର; ହେ ଶୂର, ଧନ ପାଇଁ; ହେ ମଘବନ୍, ଆମ ମହାଧନ ପାଇଁ ଆମକୁ ଉଠାଅ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ ଯଶ ପାଇଁ ଆମକୁ ଉଠାଅ।
8.70.10
त्वं न॑ इन्द्र ऋत॒युस्त्वा॒निदो॒ नि तृ॑म्पसि ।
मध्ये॑ वसिष्व तुविनृम्णो॒र्वोर्नि दा॒सं शि॑श्नथो॒ हथैः॑ ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଋତ କାମନା କରି, ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ (ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ) ଚାପିଦିଅ; ହେ ବହୁଶକ୍ତି, ମଧ୍ୟରେ ବାସ କର; ଦୁଇ ବିଶାଳଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦାସକୁ ତୁମ ପ୍ରହାରରେ ଚାପି ଦିଅ।
8.70.11
अ॒न्यव्र॑त॒ममा॑नुष॒मय॑ज्वान॒मदे॑वयुम् ।
अव॒ स्वः सखा॑ दुधुवीत॒ पर्व॑तः सु॒घ्नाय॒ दस्युं॒ पर्व॑तः ॥
ଅନିୟମ ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଅମାନୁଷ, ଯଜ୍ଞ ନକରୁଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଲୋକକୁ ତା'ର ସଖା ପର୍ବତ ତଳକୁ ପକାଉ; ବଧ ପାଇଁ ଦସ୍ୟୁକୁ ପର୍ବତ (ପକାଉ)।
8.70.12
त्वं न॑ इन्द्रासां॒ हस्ते॑ शविष्ठ दा॒वने॑ ।
धा॒नानां॒ न सं गृ॑भायास्म॒युर्द्विः सं गृ॑भायास्म॒युः ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଅତି ବଳବାନ, ଦାନ ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କ ହାତରେ (ଧନ) ରଖ; ଶସ୍ୟ ଭଳି ଆମ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ଧର; ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ତୁମେ ଦୁଇଥର ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର।
8.70.13
सखा॑यः॒ क्रतु॑मिच्छत क॒था रा॑धाम श॒रस्य॒ उप॑स्तुतिम् ।
भो॒जः सू॒रिर्यो अह्र॑यः ॥
ହେ ସଖାମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଇଚ୍ଛା କର। ଶରଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଆମେ କିପରି ପାଇବା? ଭୋଜ, ସୂରି ଏବଂ ଅହ୍ରୟମାନେ।
8.70.14
भूरि॑भिः समह॒ ऋषि॑भिर्ब॒र्हिष्म॑द्भि स्तविष्यसे ।
यदि॒त्थमेक॑मेक॒मिच्शर॑ व॒त्सान्प॑रा॒ददः॑ ॥
ବହୁଜନଙ୍କ ସହିତ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ବର୍ହିଃ ବିସ୍ତାରକାରୀଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ସ୍ତୁତ ହେବ। ଏହିପରି ଏକ ଏକ କରି, ହେ ଶର, ତୁମେ ବତ୍ସମାନ ଦାନ କଲ।
8.70.15
क॒र्ण॒गृह्या॑ म॒घवा॑ शौरदे॒व्यो व॒त्सं न॑स्त्रि॒भ्य आन॑यत् ।
अ॒जां सू॒रिर्न धात॑वे ॥
କର୍ଣଗୃହ୍ୟ (କାନ ଉପହାର) ସହିତ ଦାତା ଶୌରଦେବ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ତିନି ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବତ୍ସ ଆଣିଲେ, ଯେପରି ରକ୍ଷକ ଦୁଗ୍ଧ ପିଆଇବାକୁ ଛେଳି ଆଣେ।