ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.106

9.106.1

इन्द्र॒मच्छ॑ सु॒ता इ॒मे वृष॑णं यन्तु॒ हर॑यः ।
श्रु॒ष्टी जा॒तास॒ इन्द॑वः स्व॒र्विदः॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଏହି ନିଷ୍କାସିତ ସୋମରସ ଯାଉନ୍ତୁ; ବେଗରେ ଜନ୍ମିତ ସେହି ବିନ୍ଦୁ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶ ଲାଭ କରନ୍ତି।

अ॒यं भरा॑य सान॒सिरिन्द्रा॑य पवते सु॒तः ।
सोमो॒ जैत्र॑स्य चेतति॒ यथा॑ वि॒दे ॥

ଏହି ନିଷ୍କାସିତ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞଭାର ବହନକାରୀ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ବିଜୟୀଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ସୋମ ଜାଣେ, ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣେ ପରି।

अ॒स्येदिन्द्रो॒ मदे॒ष्वा ग्रा॒भं गृ॑भ्णीत सान॒सिम् ।
वज्रं॑ च॒ वृष॑णं भर॒त्सम॑प्सु॒जित् ॥

ଏହି ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସେହି ସାନସି ପାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ବଜ୍ର ଓ ବୃଷଭ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ଜଳଜୟୀ ହୋଇ।

प्र ध॑न्वा सोम॒ जागृ॑वि॒रिन्द्रा॑येन्दो॒ परि॑ स्रव ।
द्यु॒मन्तं॒ शुष्म॒मा भ॑रा स्व॒र्विद॑म् ॥

ଆଗକୁ ଦୌଡ଼, ହେ ସୋମ; ଜାଗ୍ରତ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଚାରିପଟେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତେଜସ୍ୱୀ ବଳ ଆଣ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶ ଲାଭକାରୀ ପାଇଁ।

इन्द्रा॑य॒ वृष॑णं॒ मदं॒ पव॑स्व वि॒श्वद॑र्शतः ।
स॒हस्र॑यामा पथि॒कृद्वि॑चक्ष॒णः ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଷଭ ପରି ମଦ ପ୍ରବାହିତ କର, ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ; ହଜାର ପଥରେ ଯାଉଥିବା, ପଥ ନିର୍ମାତା, ବିଚକ୍ଷଣ।

अ॒स्मभ्यं॑ गातु॒वित्त॑मो दे॒वेभ्यो॒ मधु॑मत्तमः ।
स॒हस्रं॑ याहि प॒थिभिः॒ कनि॑क्रदत् ॥

ଆମ ପାଇଁ ପଥ ଓ ଧନ ଲାଭକାରୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ମଧୁର ସୋମ; ହଜାର ପଥରେ ଆ, ଗର୍ଜନ କରି।

पव॑स्व दे॒ववी॑तय॒ इन्दो॒ धारा॑भि॒रोज॑सा ।
आ क॒लशं॒ मधु॑मान्त्सोम नः सदः ॥

ହେ ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ତୁମେ ଧାରା ଓ ଓଜରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମଧୁମୟ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଏହି କଳସରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର।

तव॑ द्र॒प्सा उ॑द॒प्रुत॒ इन्द्रं॒ मदा॑य वावृधुः ।
त्वां दे॒वासो॑ अ॒मृता॑य॒ कं प॑पुः ॥

ତୁମ ବୁନ୍ଦାମାନେ ଉପରକୁ ଉଛୁଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପାନ କଲେ।

आ नः॑ सुतास इन्दवः पुना॒ना धा॑वता र॒यिम् ।
वृ॒ष्टिद्या॑वो रीत्यापः स्व॒र्विदः॑ ॥

ଆମ ପାଇଁ ନିଷ୍କାସିତ ବୁନ୍ଦାମାନେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ଧନ ଆଡ଼କୁ ଧାଅ। ବର୍ଷା ଦେଉଥିବା, ପଥରେ ଜଳ ଦେଉଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜୁଥିବା।

सोमः॑ पुना॒न ऊ॒र्मिणा॒ अव्यो॒ वारं॒ वि धा॑वति ।
अग्रे॑ वा॒चः पव॑मानः॒ कनि॑क्रदत् ॥

ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ ଢେଉ ସହ ମେଷଲୋମ ଛାଣୀ ଉପରେ ଏଣେ ତେଣେ ଧାଏଁ। ଆରମ୍ଭରେ ବାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରି।

धी॒भिर्हि॑न्वन्ति वा॒जिनं॒ वने॒ क्रीळ॑न्त॒मत्य॑विम् ।
अ॒भि त्रि॑पृ॒ष्ठं म॒तयः॒ सम॑स्वरन् ॥

ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବଳବାନ, ବନରେ ଖେଳୁଥିବା, ଦ୍ରୁତଗାମୀଙ୍କୁ ଆଲୋଡ଼ନ କରନ୍ତି। ତିନି ସ୍ତରର ସୋମ ଆଡ଼କୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଏକତ୍ର ଧ୍ୱନିତ ହେଲା।

अस॑र्जि क॒लशाँ॑ अ॒भि मी॒ळ्हे सप्ति॒र्न वा॑ज॒युः ।
पु॒ना॒नो वाचं॑ ज॒नय॑न्नसिष्यदत् ॥

ସୋମ କଳସ ଆଡ଼କୁ ଛଡ଼ାଗଲା, ମେଷଲୋମରେ ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି। ପବିତ୍ର ହୋଇ ବାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରି ସେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

पव॑ते हर्य॒तो हरि॒रति॒ ह्वरां॑सि॒ रंह्या॑ ।
अ॒भ्यर्ष॑न्त्स्तो॒तृभ्यो॑ वी॒रव॒द्यशः॑ ॥

ସୁନେଲି ରଙ୍ଗର ହରି ସୋମ ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବେଗରେ ପ୍ରବାହିତ ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ସେ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୀରସନ୍ତାନ ସହିତ ଯଶ ପ୍ରବାହିତ କରେ।

अ॒या प॑वस्व देव॒युर्मधो॒र्धारा॑ असृक्षत ।
रेभ॑न्प॒वित्रं॒ पर्ये॑षि वि॒श्वतः॑ ॥

ଏହି ମାର୍ଗରେ ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ହେ ଦେବକାମୀ ସୋମ। ମଧୁର ଧାରା ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି। ପବିତ୍ର ଛାଣିକୁ ଚଞ୍ଚଳ କରି ତୁମେ ସର୍ବତ୍ର ବିଚରଣ କର।