الأوبانيشاد · Bṛhadāraṇyaka 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.3.1
तृतीयं ब्राह्मणम् (ज्येष्ठब्राह्मणं वा प्राणविद्याब्राह्मणम्)
स यः कामयेत महत्प्राप्नुयामित्युदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य पुण्याहे द्वादशाहमुपसद्व्रती भूत्वौदुम्बरे कंसे चमसे वा सर्वौषधं फलानीति संभृत्य परिसमुह्य परिलिप्याग्निमुपसमाधाय परिस्तीर्यावृताज्यं संस्कृत्य पुंसा नक्षत्रेण मन्थं संनीय जुहोति
यावन्तो देवास्त्वयि जातवेदस्तिर्यञ्चो घ्नन्ति पुरुषस्य कामान् ।
तेभ्योऽहं भागधेयं जुहोमि ते मा तृप्ताः सर्वैः कामैस्तर्पयन्तु स्वाहा ।
या तिरश्ची निपद्यसेऽहं विधरणी इति ।
तां त्वा घृतस्य धारया यजे संराधनीमहं स्वाहा ॥ ६.३.१ ॥
هذا هو البراهمانا الثالث، ويُسمّى أيضًا البراهمانا الأكبر أو براهمانا معرفة برانا. من يرغب في نيل شيء عظيم، في المسير الشمالي للشمس، في يوم مبارك من النصف المتزايد للقمر، بعد أن يلتزم بنذر الأوبسادا لاثني عشر يومًا، فليجمع جميع الأعشاب والثمار في إناء أو كأس من خشب الأُدُمبَرا، ويكنس المكان حوله ويلطّخه، ويوقد النار، ويفرش عشب الكوشا، ويُعدّ القربان بصبّ السمن عليه، ويخلط الخليط المخضوض بالنجم المذكّر، ويقدّمه. أيتها الجاتافيدا، إن الآلهة التي فيكِ، بقدر عددها، تردّ رغبات الإنسان الماشي على غير استقامة، لها أُقدّم نصيبًا؛ فليرضوا عني ويرضّوني بكل الرغبات، سواها. أيتها المستلقية على جنب، أنا المُعيلة؛ وتلك الجالبة للنجاح أعبدها بتيار من السمن، سواها.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.2
ज्येष्ठाय स्वाहा श्रेष्ठाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्राणाय स्वाहा वसिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
वाचे स्वाहा प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
चक्षुषे स्वाहा संपदे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
श्रोत्राय स्वाहायतनाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
मनसे स्वाहा प्रजात्यै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
रेतसे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.२ ॥
بعد أن يقدّم في النار قائلاً «سواها للأكبر، سواها للأفضل»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط المخضوض. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للبرانا، سواها لفاسيشتها»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للكلام، سواها للأساس»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للبصر، سواها للازدهار»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للسمع، سواها للمسكن»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للعقل، سواها للنسل»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط. بعد أن يقدّم قائلاً «سواها للمنيّ»، يصبّ الجزء المتقاطر في الخليط.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.3
अग्नये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सोमाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भुवः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूर्भुवः स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
ब्रह्मणे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
क्षत्राय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूताय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भविष्यते स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
विश्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सर्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्रजापतये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.३ ॥
بعد أن يقدّم في النار قائلًا: «لأغني، سْفاها»، يسكب السَّمْسْرَوَ (البقايا المتساقطة) من إناء الخض. ويقول: «لسوما، سْفاها» ... «بْهُوح، سْفاها» ... «بْهُوَڤَح، سْفاها» ... «سْفَح، سْفاها» ... «بْهُورْ-بْهُوَڤَح-سْفَح، سْفاها» ... «لبراهمن، سْفاها» ... «لقوّة المحاربين، سْفاها» ... «لما قد كان، سْفاها» ... «لما سيكون، سْفاها» ... «لجميع العوالم، سْفاها» ... «للكلّ، سْفاها» وأخيرًا «لبراجاباتي، سْفاها»، يقدّم في النار في كل مرة ثم يسكب السمسرو من الإناء.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.4
अथैनमभिमृशति भ्रमदसि ।
ज्वलदसि ।
पूर्णमसि ।
प्रस्तब्धमसि ।
एकसभमसि ।
हिङ्कृतमसि ।
हिङ्क्रियमानमसि ।
उद्गीथमसि ।
उद्गीयमानमसि ।
श्रावितमसि ।
प्रत्याश्रावितमसि ।
आर्द्रे संदीप्तमसि ।
विभूरसि ।
प्रभूरसि ।
अन्नमसि ।
ज्योतिरसि ।
निधनमसि ।
संवर्गोऽसीति ॥ ६.३.४ ॥
ثم يمسه قائلًا: «أنتَ الدائر، أنتَ المتّقد، أنتَ الممتلئ، أنتَ الثابت، أنتَ الجمع الواحد، أنتَ المُغنّى بالهِنْكارة، أنتَ المُهنْكَر، أنتَ الأُدْغِيث، أنتَ المُدْغَى، أنتَ المُعْلَن، أنتَ المُجاب، أنتَ المتّقد جيّدًا في الرطب، أنتَ المحيط بكل شيء، أنتَ القدير، أنتَ الطعام، أنتَ النور، أنتَ المأوى (نِدهانا)، أنتَ الجامع (سَمْفَرْغا)».
Bṛhadāraṇyaka 6.3.5
अथैनमुद्यच्छत्यामंस्यामं हि ते महि ।
स हि राजेशानोऽधिपतिः ।
स मां राजेशनोऽधिपतिं करोत्विति ॥ ६.३.५ ॥
ثم يرفعه قائلًا: «سأمسكك، فأنتَ عظيم. إنه حقًّا الملك، والحاكم، والسيّد. ليجعلني ملكًا وحاكمًا وسيّدًا».
Bṛhadāraṇyaka 6.3.6
अथैनमाचामति
तत्सवितुर्वरेण्यम् ।
मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ।
भूः स्वाहा ।
भर्गो देवस्य धीमहि
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ।
भुवः स्वाहा ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ।
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमां अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गवो भवन्तु नः ।
स्वः स्वाहा ।
सर्वां च सावित्रीमन्वाह ।
सर्वाश्च मधुमतीरहमेवेदं सर्वं भूयासं भूर्भुवः स्वः स्वाहेति अन्तत आचम्य पाणी प्रक्षाल्य जघनेनाग्निं प्राक्शिराः संविशति ।
प्रातरादित्यमुपतिष्ठते ।
दिशामेकपुण्डरीकमसि ।
अहं मनुष्याणामेकपुण्डरीकं भूयासमिति ।
यथेतमेत्य जघनेनाग्निमासीनो वंशं जपति ॥ ६.३.६ ॥
ثم يرتشف الماء طقسياً: «نتأمل في البهاء الفائق للإله سافيتري». لتهبّ الرياح عسلاً لمن يتبع الرتا، ولتسكب الأنهار عسلاً، ولتكن الأعشاب حلوة لنا. بهوح سوaha. لتكن الليالي والفجور حلوة، ولتمتلئ الأرض بالحلاوة، وليكن السماء أباً لنا. بهوفح سوaha. الذي يحرّك أفكارنا. لتكن الشجرة ممتلئة بالحلاوة لنا، ولتكن الشمس ممتلئة بالحلاوة، ولتكن الأبقار حلوة لنا. سفح سوaha. ثم يتلو السافيتري كاملة وجميع آيات المدهومتي، وفي الختام يقول: «ليكن أنا كل هذا — بهور بهوفح سفح سوaha.» بعد أن يرتشف الماء ويغسل يديه، يجلس خلف النار متجهاً نحو الشرق. عند الفجر يقف مواجهاً الشمس: «أنت اللوتس الواحد للجهات؛ ليكن أنا اللوتس الواحد بين البشر.» وعائداً على الطريق نفسه، جالساً خلف النار، يتلو سلسلة النسب.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.7
तं हैतमुद्दालक आरुणिर्वाजसनेयाय याज्ञवल्क्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.७ ॥
قال أودّالاكا آرُني، بعد أن قال هذا لتلميذ فاجاسانييا ياجنيافالكيا: «لو رشّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت منه الأغصان وتنمو الأوراق؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.8
एतमु हैव वाजसनेयो याज्नवल्क्यो मधुकाय पैङ्ग्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.८ ॥
قال ياجنيافالكيا بن فاجاسانييا، بعد أن قال هذه التعليم نفسه لتلميذ مادهوكا بايانغيا: «لو رشّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت منه الأغصان وتنمو الأوراق؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.9
एतमु हैव मधुकः पैङ्ग्यश्चूलाय भागवित्तयेऽन्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.९ ॥
قال ماذكا بايانغيا، بعد أن قال هذه التعليم نفسه لتلميذ تشولا بهاغافيتي: «لو رشّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت منه الأغصان وتنمو الأوراق؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.10
एतमु हैव चूलो भागवित्तिर्जानकय आयःस्थूणायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.१० ॥
قال Cūla Bhāgavitti لتلميذ Jānaka Āyaḥsthūṇa: «إن رَشَّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت فيه الأغصان وتخرج الأوراق؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.11
एतमु हैव जानकिरायस्थूणः सत्यकामाय जाबालायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.११ ॥
قال Jānaki Āyaḥsthūṇa الشيء نفسه لتلميذه Satyakāma ابن Jābālā: «إن رَشَّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت فيه الأغصان وتخرج الأوراق؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.12
एतमु हैव सत्यकामो जाबालोऽन्तेवासिभ्य उक्त्वोव अचापि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ।
तमेतं नापुत्राय वानन्तेवासिने वा ब्रूयात् ॥ ६.३.१२ ॥
قال Satyakāma Jābāla لتلاميذه: «إن رَشَّ أحدٌ الماء على هذا الجذع اليابس، فهل تنبت فيه الأغصان وتخرج الأوراق؟» ولا ينبغي أن يُلقى هذا التعليم على من ليس له ابن، ولا على من ليس تلميذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.13
चतुरौदुम्बरो भवति ।
औदुम्बरः स्रुव औदुम्बरश्चमस औदुम्बर इध्म औदुम्बर्या उपमन्थन्यौ ।
दश ग्राम्याणि धान्यानि भवन्ति ।
व्रीहियवास्तिलमाषा अणुप्रियंगवो गोधूमाश्च मसूराश्च खल्वाश्च खलकुलाश्च ।
तान् पिष्टान् दधनि मधुनि घृत उपसिञ्चति ।
आज्यस्य जुहोति ॥ ६.३.१३ ॥
هناك أربعة أوعية من خشب الأُدُمبَرا (التين): المغرفة (sruva)، والكأس (camasa)، وعود الوقود (idhma)، والعودان للخض (upamanthanī). وهناك عشرة حبوب زراعية: الأرز والشعير، والسمسم والماش الأسود، والدخن الدقيق ودخن ذيل الثعلب، والقمح، والعدس، والحمص، وكعك السمسم. يطحنها ويخلطها بالزبادي والعسل والسمن، ويقرّب السمن الصافي قربانا في النار.