உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.3.1
तृतीयं ब्राह्मणम् (ज्येष्ठब्राह्मणं वा प्राणविद्याब्राह्मणम्)
स यः कामयेत महत्प्राप्नुयामित्युदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य पुण्याहे द्वादशाहमुपसद्व्रती भूत्वौदुम्बरे कंसे चमसे वा सर्वौषधं फलानीति संभृत्य परिसमुह्य परिलिप्याग्निमुपसमाधाय परिस्तीर्यावृताज्यं संस्कृत्य पुंसा नक्षत्रेण मन्थं संनीय जुहोति
यावन्तो देवास्त्वयि जातवेदस्तिर्यञ्चो घ्नन्ति पुरुषस्य कामान् ।
तेभ्योऽहं भागधेयं जुहोमि ते मा तृप्ताः सर्वैः कामैस्तर्पयन्तु स्वाहा ।
या तिरश्ची निपद्यसेऽहं विधरणी इति ।
तां त्वा घृतस्य धारया यजे संराधनीमहं स्वाहा ॥ ६.३.१ ॥
இது மூன்றாம் பிராமணம் (அல்லது ஜ்யேஷ்ட பிராமணம், பிராணவித்யா பிராமணம்). மகத்தான ஒன்றை அடைய விரும்புபவன், உத்தராயணத்தில், வளர்பிறையின் புண்ணிய நாளில், பன்னிரண்டு நாள் உபசத் விரதம் மேற்கொண்டு, அத்தி மரத்தாலான பாத்திரம் அல்லது கரண்டியில் எல்லா மூலிகைகளையும் பழங்களையும் சேகரித்து, சுற்றிலும் பெருக்கி மெழுகி, நெருப்பை மூட்டி, தர்ப்பை பரப்பி, நெய் ஊற்றி தயார் செய்து, ஆண்பால் நட்சத்திரத்துடன் மந்தத்தைக் கலந்து ஆகுதி செய்கிறான். ஓ ஜாதவேதா, உன்னில் உள்ள தேவர்கள் எத்தனையோ, குறுக்கே செல்லும் மனிதனின் ஆசைகளைத் தடுக்கின்றனர்; அவர்களுக்கு நான் பங்கை அர்ப்பணிக்கிறேன். அவர்கள் திருப்தியடைந்து எல்லா ஆசைகளாலும் என்னைத் திருப்தி செய்யட்டும், ஸ்வாஹா. குறுக்காகக் கிடக்கும் நீ, நான் விதாரிணி; வெற்றியைத் தரும் உன்னை நெய்த் தாரையால் வணங்குகிறேன், ஸ்வாஹா.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.2
ज्येष्ठाय स्वाहा श्रेष्ठाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्राणाय स्वाहा वसिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
वाचे स्वाहा प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
चक्षुषे स्वाहा संपदे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
श्रोत्राय स्वाहायतनाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
मनसे स्वाहा प्रजात्यै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
रेतसे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.२ ॥
ஜ்யேஷ்டனுக்கு ஸ்வாஹா, ஸ்ரேஷ்டனுக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து, மந்தத்தில் வடியும் பகுதியை ஊற்ற வேண்டும். பிராணனுக்கு ஸ்வாஹா, வசிஷ்டைக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும். வாக்கிற்கு ஸ்வாஹா, பிரதிஷ்டைக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும். சக்ஷுவுக்கு ஸ்வாஹா, சம்பதுக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும். ஸ்ரோத்ரத்திற்கு ஸ்வாஹா, ஆயதனத்திற்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும். மனதுக்கு ஸ்வாஹா, பிரஜாதிக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும். ரேதஸுக்கு ஸ்வாஹா என்று சொல்லி நெருப்பில் ஆகுதி செய்து மந்தத்தில் வடிநீரை ஊற்ற வேண்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.3
अग्नये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सोमाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भुवः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूर्भुवः स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
ब्रह्मणे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
क्षत्राय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूताय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भविष्यते स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
विश्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सर्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्रजापतये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.३ ॥
"அக்னயே ஸ்வாஹா" என்று அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, மந்த பாத்திரத்திலிருந்து சம்ஸ்ரவத்தை (வடிந்த துளிகளை) கீழே விடுகிறான். "சோமாய ஸ்வாஹா" ... "பூ: ஸ்வாஹா" ... "புவ: ஸ்வாஹா" ... "ஸ்வ: ஸ்வாஹா" ... "பூர்புவ: ஸ்வ: ஸ்வாஹா" ... "ப்ரஹ்மணே ஸ்வாஹா" ... "க்ஷத்ராய ஸ்வாஹா" ... "பூதாய ஸ்வாஹா" ... "பவிஷ்யதே ஸ்வாஹா" ... "விஸ்வாய ஸ்வாஹா" ... "ஸர்வாய ஸ்வாஹா" ... "ப்ரஜாபதயே ஸ்வாஹா" என்று அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, மந்த பாத்திரத்திலிருந்து சம்ஸ்ரவத்தை கீழே விடுகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.4
अथैनमभिमृशति भ्रमदसि ।
ज्वलदसि ।
पूर्णमसि ।
प्रस्तब्धमसि ।
एकसभमसि ।
हिङ्कृतमसि ।
हिङ्क्रियमानमसि ।
उद्गीथमसि ।
उद्गीयमानमसि ।
श्रावितमसि ।
प्रत्याश्रावितमसि ।
आर्द्रे संदीप्तमसि ।
विभूरसि ।
प्रभूरसि ।
अन्नमसि ।
ज्योतिरसि ।
निधनमसि ।
संवर्गोऽसीति ॥ ६.३.४ ॥
பின்னர் அதைத் தொடுகிறான்: "நீ சுழல்பவன், நீ ஒளிர்பவன், நீ நிறைந்தவன், நீ உறுதியானவன், நீ ஏகசபை, நீ ஹிங்காரத்தால் பாடப்பட்டவன், நீ ஹிங்கரிக்கப்படுபவன், நீ உத்கீதம், நீ உத்கீயமானம், நீ ஸ்ராவிதம், நீ ப்ரத்யாஸ்ராவிதம், ஈரத்தில் நீ நன்கு கொழுந்துவிட்டவன், நீ விபு, நீ ப்ரபு, நீ அன்னம், நீ ஜ்யோதி, நீ நிதனம் (ஆதாரம்), நீ ஸம்வர்கம்" என்று.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.5
अथैनमुद्यच्छत्यामंस्यामं हि ते महि ।
स हि राजेशानोऽधिपतिः ।
स मां राजेशनोऽधिपतिं करोत्विति ॥ ६.३.५ ॥
பின்னர் அதை உயர்த்துகிறான்: "நான் உன்னைத் தொடுவேன், ஏனெனில் நீ பெரியவன். அவனே அரசன், ஈசானன், அதிபதி. அவன் என்னை அரசனாகவும், ஈசானனாகவும், அதிபதியாகவும் ஆக்கட்டும்" என்று.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.6
अथैनमाचामति
तत्सवितुर्वरेण्यम् ।
मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ।
भूः स्वाहा ।
भर्गो देवस्य धीमहि
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ।
भुवः स्वाहा ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ।
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमां अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गवो भवन्तु नः ।
स्वः स्वाहा ।
सर्वां च सावित्रीमन्वाह ।
सर्वाश्च मधुमतीरहमेवेदं सर्वं भूयासं भूर्भुवः स्वः स्वाहेति अन्तत आचम्य पाणी प्रक्षाल्य जघनेनाग्निं प्राक्शिराः संविशति ।
प्रातरादित्यमुपतिष्ठते ।
दिशामेकपुण्डरीकमसि ।
अहं मनुष्याणामेकपुण्डरीकं भूयासमिति ।
यथेतमेत्य जघनेनाग्निमासीनो वंशं जपति ॥ ६.३.६ ॥
பின்னர் அவன் ஆசமனம் செய்கிறான்: சவிதாவின் அந்த சிறந்த ஒளியை நாம் தியானிக்கிறோம். ருதத்தைப் பின்பற்றுபவனுக்கு காற்றுகள் தேனைப் பொழியட்டும், ஆறுகள் தேனைச் சொரியட்டும், மூலிகைகள் நமக்கு இனியவையாகட்டும். பூஃ ஸ்வாஹா. இரவும் விடியல்களும் இனியவையாகட்டும், பார்த்திவ உலகம் தேனாகட்டும், வானம் நமக்குத் தந்தையாகட்டும். புவஃ ஸ்வாஹா. நம் புத்திகளைத் தூண்டுபவர் (நம்மை நடத்தட்டும்). தாவரங்கள் நமக்கு இனிமையாகட்டும், சூரியன் இனிமையாகட்டும், பசுக்கள் நமக்கு இனியவையாகட்டும். ஸ்வஃ ஸ்வாஹா. பின்னர் முழு சாவித்ரியையும், அனைத்து மதுமதீ ரிக்குகளையும் ஓதுகிறான்; இறுதியில் கூறுகிறான்: நானே இவை அனைத்தும் ஆவேன் — பூஃ புவஃ ஸ்வஃ ஸ்வாஹா. பின்னர் ஆசமனம் செய்து, கைகளைக் கழுவி, நெருப்புக்குப் பின்னால் கிழக்கு நோக்கித் தலை வைத்து அமர்கிறான். காலையில் ஆதித்யனை நோக்கி நிற்கிறான்: நீ திசைகளின் ஒரே தாமரை; நான் மனிதர்களுக்குள் ஒரே தாமரையாகட்டும். வந்த வழியே திரும்பி, நெருப்புக்குப் பின்னால் அமர்ந்து வம்சத்தை ஜபிக்கிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.7
तं हैतमुद्दालक आरुणिर्वाजसनेयाय याज्ञवल्क्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.७ ॥
உத்தாலக ஆருணி, வாஜசனேயர் யாஞ்ஞவல்கியரின் மாணவனிடம் இதைக் கூறி சொன்னார்: ஒருவன் இந்த உலர்ந்த மரத்தடியில் நீர் தெளித்தால், அதில் கிளைகள் பிறந்து இலைகள் முளைக்குமா?
Bṛhadāraṇyaka 6.3.8
एतमु हैव वाजसनेयो याज्नवल्क्यो मधुकाय पैङ्ग्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.८ ॥
வாஜசனேயர் யாஞ்ஞவல்கியர் இதையே மதுக பைங்கியனின் மாணவனிடம் கூறி சொன்னார்: ஒருவன் இந்த உலர்ந்த மரத்தடியில் நீர் தெளித்தால், அதில் கிளைகள் பிறந்து இலைகள் முளைக்குமா?
Bṛhadāraṇyaka 6.3.9
एतमु हैव मधुकः पैङ्ग्यश्चूलाय भागवित्तयेऽन्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.९ ॥
மதுக பைங்கியன் இதையே சூல பாகவித்தியின் மாணவனிடம் கூறி சொன்னான்: ஒருவன் இந்த உலர்ந்த மரத்தடியில் நீர் தெளித்தால், அதில் கிளைகள் பிறந்து இலைகள் முளைக்குமா?
Bṛhadāraṇyaka 6.3.10
एतमु हैव चूलो भागवित्तिर्जानकय आयःस्थूणायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.१० ॥
பாகவித்தி சூலன் ஜானக ஆயஸ்தூணனின் சீடனிடம் இதைச் சொன்னார்: 'வறண்ட மரத்தடியில் யாரேனும் நீர் ஊற்றினால், அதில் கிளைகள் முளைத்துப் இலைகள் தோன்றுமா?'
Bṛhadāraṇyaka 6.3.11
एतमु हैव जानकिरायस्थूणः सत्यकामाय जाबालायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.११ ॥
ஜானகி ஆயஸ்தூணர் இதைச் ஜாபாலனின் மகனான சத்யகாமன் என்ற சீடனிடம் சொன்னார்: 'வறண்ட மரத்தடியில் யாரேனும் நீர் ஊற்றினால், அதில் கிளைகள் முளைத்துப் இலைகள் தோன்றுமா?'
Bṛhadāraṇyaka 6.3.12
एतमु हैव सत्यकामो जाबालोऽन्तेवासिभ्य उक्त्वोव अचापि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ।
तमेतं नापुत्राय वानन्तेवासिने वा ब्रूयात् ॥ ६.३.१२ ॥
ஜாபாலனின் மகன் சத்யகாமன் இதைச் சீடர்களிடம் சொன்னார்: 'வறண்ட மரத்தடியில் யாரேனும் நீர் ஊற்றினால், அதில் கிளைகள் முளைத்துப் இலைகள் தோன்றுமா?' மகன் இல்லாதவனுக்கோ சீடன் அல்லாதவனுக்கோ இந்த உபதேசத்தை சொல்லக்கூடாது.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.13
चतुरौदुम्बरो भवति ।
औदुम्बरः स्रुव औदुम्बरश्चमस औदुम्बर इध्म औदुम्बर्या उपमन्थन्यौ ।
दश ग्राम्याणि धान्यानि भवन्ति ।
व्रीहियवास्तिलमाषा अणुप्रियंगवो गोधूमाश्च मसूराश्च खल्वाश्च खलकुलाश्च ।
तान् पिष्टान् दधनि मधुनि घृत उपसिञ्चति ।
आज्यस्य जुहोति ॥ ६.३.१३ ॥
நான்கு பாத்திரங்கள் அத்தி (உதும்பர) மரத்தால் ஆனவை: உதும்பர ஸ்ருவம், உதும்பர சமசம், உதும்பர இத்மம், உதும்பரியின் இரண்டு உபமந்தனிகள். பத்து கிராம்ய தானியங்கள் உள்ளன: நெல், பார்லி, எள், உளுந்து, சிறு தினை, கங்கு தினை, கோதுமை, மசூர் பருப்பு, கடலை, எள்ளுப் பிண்ணாக்கு. இவற்றை அரைத்து தயிர், தேன், நெய் ஆகியவற்றில் கலந்து, நெய்யை ஆகுதியாக இடுகிறான்.