Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.3.1
तृतीयं ब्राह्मणम् (ज्येष्ठब्राह्मणं वा प्राणविद्याब्राह्मणम्)
स यः कामयेत महत्प्राप्नुयामित्युदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य पुण्याहे द्वादशाहमुपसद्व्रती भूत्वौदुम्बरे कंसे चमसे वा सर्वौषधं फलानीति संभृत्य परिसमुह्य परिलिप्याग्निमुपसमाधाय परिस्तीर्यावृताज्यं संस्कृत्य पुंसा नक्षत्रेण मन्थं संनीय जुहोति
यावन्तो देवास्त्वयि जातवेदस्तिर्यञ्चो घ्नन्ति पुरुषस्य कामान् ।
तेभ्योऽहं भागधेयं जुहोमि ते मा तृप्ताः सर्वैः कामैस्तर्पयन्तु स्वाहा ।
या तिरश्ची निपद्यसेऽहं विधरणी इति ।
तां त्वा घृतस्य धारया यजे संराधनीमहं स्वाहा ॥ ६.३.१ ॥
Este é o terceiro brāhmaṇa, também chamado o brāhmaṇa primogênito ou o brāhmaṇa do conhecimento do prāṇa. Quem deseja obter algo grande, durante o curso norte do sol, em um dia propício da quinzena crescente, tendo observado o voto upasad de doze dias, deve reunir todas as ervas e frutos em um recipiente ou copo de madeira de udumbara, varrer e untar o entorno, acender o fogo, estender a grama kuśa, preparar a oferenda com ghee derramado sobre ela, misturar a mistura batida com o asterismo de nome masculino, e oferecê-la. Ó Jātavedas, tantos deuses há em ti que detêm os desejos do homem que caminha de través, a eles ofereço uma parte; que, satisfeitos, me satisfaçam com todos os desejos, svāhā. Tu que jazes oblíqua, eu sou a sustentadora; aquela que traz o sucesso eu venero com um fio de ghee, svāhā.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.2
ज्येष्ठाय स्वाहा श्रेष्ठाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्राणाय स्वाहा वसिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
वाचे स्वाहा प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
चक्षुषे स्वाहा संपदे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
श्रोत्राय स्वाहायतनाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
मनसे स्वाहा प्रजात्यै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
रेतसे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.२ ॥
Tendo oferecido ao fogo com «svāhā ao mais velho, svāhā ao melhor», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā ao prāṇa, svāhā a Vasiṣṭhā», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā à fala, svāhā à base», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā à visão, svāhā à prosperidade», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā à audição, svāhā à morada», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā à mente, svāhā à descendência», derrama a porção que goteja na mistura batida. Tendo oferecido com «svāhā ao sêmen», derrama a porção que goteja na mistura batida.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.3
अग्नये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सोमाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भुवः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूर्भुवः स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
ब्रह्मणे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
क्षत्राय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूताय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भविष्यते स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
विश्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सर्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्रजापतये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.३ ॥
Após oferecer ao fogo dizendo "A Agni, svāhā", ele derrama o saṃsrava (as gotas residuais) do vaso de bater. Com "A Soma, svāhā", ... "Bhūḥ, svāhā", ... "Bhuvaḥ, svāhā", ... "Svaḥ, svāhā", ... "Bhūr-bhuvaḥ-svaḥ, svāhā", ... "A Brahman, svāhā", ... "Ao poder guerreiro, svāhā", ... "Ao que veio a ser, svāhā", ... "Ao que há de ser, svāhā", ... "A todos os mundos, svāhā", ... "Ao todo, svāhā", e por fim "A Prajāpati, svāhā", oferece ao fogo em cada caso e derrama o saṃsrava do vaso.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.4
अथैनमभिमृशति भ्रमदसि ।
ज्वलदसि ।
पूर्णमसि ।
प्रस्तब्धमसि ।
एकसभमसि ।
हिङ्कृतमसि ।
हिङ्क्रियमानमसि ।
उद्गीथमसि ।
उद्गीयमानमसि ।
श्रावितमसि ।
प्रत्याश्रावितमसि ।
आर्द्रे संदीप्तमसि ।
विभूरसि ।
प्रभूरसि ।
अन्नमसि ।
ज्योतिरसि ।
निधनमसि ।
संवर्गोऽसीति ॥ ६.३.४ ॥
Em seguida, ele o toca, dizendo: "Você é giratório, você é ardente, você é pleno, você é firme, você é a assembleia única, você é cantado com o hiṅ, você é cantado com hiṅ, você é o udgītha, você é o que se canta, você é proclamado, você é respondido, você é bem aceso no úmido, você é onipresente, você é poderoso, você é alimento, você é luz, você é o lugar de repouso (nidhana), você é o que recolhe (saṃvarga)."
Bṛhadāraṇyaka 6.3.5
अथैनमुद्यच्छत्यामंस्यामं हि ते महि ।
स हि राजेशानोऽधिपतिः ।
स मां राजेशनोऽधिपतिं करोत्विति ॥ ६.३.५ ॥
Em seguida, ele o levanta, dizendo: "Vou segurá-lo, pois você é grande. Ele, de fato, é o rei, o senhor, o soberano. Que ele me faça rei, senhor, soberano."
Bṛhadāraṇyaka 6.3.6
अथैनमाचामति
तत्सवितुर्वरेण्यम् ।
मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ।
भूः स्वाहा ।
भर्गो देवस्य धीमहि
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ।
भुवः स्वाहा ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ।
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमां अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गवो भवन्तु नः ।
स्वः स्वाहा ।
सर्वां च सावित्रीमन्वाह ।
सर्वाश्च मधुमतीरहमेवेदं सर्वं भूयासं भूर्भुवः स्वः स्वाहेति अन्तत आचम्य पाणी प्रक्षाल्य जघनेनाग्निं प्राक्शिराः संविशति ।
प्रातरादित्यमुपतिष्ठते ।
दिशामेकपुण्डरीकमसि ।
अहं मनुष्याणामेकपुण्डरीकं भूयासमिति ।
यथेतमेत्य जघनेनाग्निमासीनो वंशं जपति ॥ ६.३.६ ॥
Em seguida, ele bebe água ritualmente: "Meditamos sobre o excelente esplendor de Savitṛ, o deus." Que os ventos soprem mel para quem segue o ṛta; que os rios derramem mel; que as ervas nos sejam doces. Bhūḥ svāhā. Que as noites e as auroras sejam doces, que o mundo terrestre esteja cheio de doçura, que o céu seja nosso pai. Bhuvaḥ svāhā. Aquele que impulsiona nossos pensamentos. Que a árvore esteja cheia de doçura para nós, que o sol esteja cheio de doçura, que as vacas nos sejam doces. Svaḥ svāhā. Depois recita toda a Sāvitrī e todos os versos madhumatī, e no fim diz: "Que eu me torne tudo isto — bhūr bhuvaḥ svaḥ svāhā." Tendo bebido água e lavado as mãos, senta-se atrás do fogo, voltado para o leste. Ao amanhecer, põe-se de pé diante do sol: "Tu és o lótus único das direções; que eu seja o lótus único entre os homens." Voltando pelo caminho por onde veio, sentado atrás do fogo, recita a linhagem.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.7
तं हैतमुद्दालक आरुणिर्वाजसनेयाय याज्ञवल्क्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.७ ॥
Uddālaka Āruṇi, tendo dito isto ao discípulo de Vājasaneya Yājñavalkya, falou: "Se alguém borrifasse água sobre este toco seco, nasceriam dele galhos e brotariam folhas?"
Bṛhadāraṇyaka 6.3.8
एतमु हैव वाजसनेयो याज्नवल्क्यो मधुकाय पैङ्ग्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.८ ॥
Yājñavalkya, filho de Vājasaneya, tendo dito esse mesmo ensinamento ao discípulo de Madhuka Paiṅgya, falou: "Se alguém borrifasse água sobre este toco seco, nasceriam dele galhos e brotariam folhas?"
Bṛhadāraṇyaka 6.3.9
एतमु हैव मधुकः पैङ्ग्यश्चूलाय भागवित्तयेऽन्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.९ ॥
Madhuka Paiṅgya, tendo dito esse mesmo ensinamento ao discípulo de Cūḷa Bhāgavitti, falou: "Se alguém borrifasse água sobre este toco seco, nasceriam dele galhos e brotariam folhas?"
Bṛhadāraṇyaka 6.3.10
एतमु हैव चूलो भागवित्तिर्जानकय आयःस्थूणायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.१० ॥
Cūla Bhāgavitti disse isto ao discípulo de Jānaka Āyaḥsthūṇa: «Se alguém regasse este tronco seco, brotariam ramos e cresceriam folhas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.11
एतमु हैव जानकिरायस्थूणः सत्यकामाय जाबालायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.११ ॥
Jānaki Āyaḥsthūṇa disse o mesmo ao discípulo Satyakāma, filho de Jabālā: «Se alguém regasse este tronco seco, brotariam ramos e cresceriam folhas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.12
एतमु हैव सत्यकामो जाबालोऽन्तेवासिभ्य उक्त्वोव अचापि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ।
तमेतं नापुत्राय वानन्तेवासिने वा ब्रूयात् ॥ ६.३.१२ ॥
Satyakāma Jābāla disse isto aos seus discípulos: «Se alguém regasse este tronco seco, brotariam ramos e cresceriam folhas?» Este ensinamento não deve ser transmitido a quem não tem filho, nem a quem não é discípulo.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.13
चतुरौदुम्बरो भवति ।
औदुम्बरः स्रुव औदुम्बरश्चमस औदुम्बर इध्म औदुम्बर्या उपमन्थन्यौ ।
दश ग्राम्याणि धान्यानि भवन्ति ।
व्रीहियवास्तिलमाषा अणुप्रियंगवो गोधूमाश्च मसूराश्च खल्वाश्च खलकुलाश्च ।
तान् पिष्टान् दधनि मधुनि घृत उपसिञ्चति ।
आज्यस्य जुहोति ॥ ६.३.१३ ॥
São quatro os objetos de madeira de udumbara (figueira): a concha (sruva), a taça (camasa), a lenha (idhma) e os dois bastões de bater (upamanthanī). Há dez grãos de aldeia: arroz e cevada, gergelim e feijão-preto, painço fino e painço de cauda de raposa, trigo, lentilhas, grão-de-bico e bolos de gergelim. Ele os tritura, mistura-os com coalhada, mel e ghee, e oferece manteiga clarificada como oblação.