Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 6.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.3.1
तृतीयं ब्राह्मणम् (ज्येष्ठब्राह्मणं वा प्राणविद्याब्राह्मणम्)
स यः कामयेत महत्प्राप्नुयामित्युदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य पुण्याहे द्वादशाहमुपसद्व्रती भूत्वौदुम्बरे कंसे चमसे वा सर्वौषधं फलानीति संभृत्य परिसमुह्य परिलिप्याग्निमुपसमाधाय परिस्तीर्यावृताज्यं संस्कृत्य पुंसा नक्षत्रेण मन्थं संनीय जुहोति
यावन्तो देवास्त्वयि जातवेदस्तिर्यञ्चो घ्नन्ति पुरुषस्य कामान् ।
तेभ्योऽहं भागधेयं जुहोमि ते मा तृप्ताः सर्वैः कामैस्तर्पयन्तु स्वाहा ।
या तिरश्ची निपद्यसेऽहं विधरणी इति ।
तां त्वा घृतस्य धारया यजे संराधनीमहं स्वाहा ॥ ६.३.१ ॥
Este es el tercer brāhmaṇa, llamado también el brāhmaṇa primogénito o el brāhmaṇa del conocimiento del prāṇa. Quien desee obtener algo grande, durante el curso norte del sol, en un día propicio de la quincena creciente, habiendo observado el voto upasad de doce días, debe reunir todas las hierbas y frutos en un recipiente o copa de madera de udumbara, barrer y enlucir alrededor, encender el fuego, extender hierba kuśa, preparar la ofrenda con ghee vertido sobre ella, mezclar la mezcla batida con el asterismo de nombre masculino, y ofrecerla. Oh Jātavedas, cuantos dioses hay en ti que detienen los deseos del hombre que se mueve de lado, a ellos ofrezco una porción; que, satisfechos, me satisfagan con todos los deseos, svāhā. Tú que yaces oblicua, yo soy la sustentadora; a esa que trae el éxito la venero con un chorro de ghee, svāhā.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.2
ज्येष्ठाय स्वाहा श्रेष्ठाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्राणाय स्वाहा वसिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
वाचे स्वाहा प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
चक्षुषे स्वाहा संपदे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
श्रोत्राय स्वाहायतनाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
मनसे स्वाहा प्रजात्यै स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
रेतसे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.२ ॥
Habiendo ofrecido al fuego con «svāhā al mayor, svāhā al mejor», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā al prāṇa, svāhā a Vasiṣṭhā», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā al habla, svāhā a la base», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā a la vista, svāhā a la prosperidad», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā al oído, svāhā a la morada», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā a la mente, svāhā a la descendencia», vierte la porción que gotea en la mezcla batida. Habiendo ofrecido con «svāhā al semen», vierte la porción que gotea en la mezcla batida.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.3
अग्नये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सोमाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भुवः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूर्भुवः स्वः स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
ब्रह्मणे स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
क्षत्राय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भूताय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
भविष्यते स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
विश्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
सर्वाय स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ।
प्रजापतये स्वाहेत्यग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवमवनयति ॥ ६.३.३ ॥
Tras ofrecer en el fuego con "A Agni, svāhā", vierte el saṃsrava (las gotas residuales) del recipiente de batir. Con "A Soma, svāhā", ... "Bhūḥ, svāhā", ... "Bhuvaḥ, svāhā", ... "Svaḥ, svāhā", ... "Bhūr-bhuvaḥ-svaḥ, svāhā", ... "A Brahman, svāhā", ... "Al poder guerrero, svāhā", ... "A lo que ha llegado a ser, svāhā", ... "A lo que ha de ser, svāhā", ... "A todos los mundos, svāhā", ... "Al todo, svāhā", ... y por último "A Prajāpati, svāhā", ofrece en el fuego en cada caso y vierte el saṃsrava del recipiente de batir.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.4
अथैनमभिमृशति भ्रमदसि ।
ज्वलदसि ।
पूर्णमसि ।
प्रस्तब्धमसि ।
एकसभमसि ।
हिङ्कृतमसि ।
हिङ्क्रियमानमसि ।
उद्गीथमसि ।
उद्गीयमानमसि ।
श्रावितमसि ।
प्रत्याश्रावितमसि ।
आर्द्रे संदीप्तमसि ।
विभूरसि ।
प्रभूरसि ।
अन्नमसि ।
ज्योतिरसि ।
निधनमसि ।
संवर्गोऽसीति ॥ ६.३.४ ॥
Luego lo toca, diciendo: "Eres giratorio, eres ardiente, eres pleno, eres firme, eres la única asamblea, eres cantado con el hiṅ, eres cantado con hiṅ, eres el udgītha, eres el que se canta, eres proclamado, eres respondido, eres bien encendido en lo húmedo, eres omnipresente, eres poderoso, eres alimento, eres luz, eres el lugar de reposo (nidhana), eres el absorbente (saṃvarga)."
Bṛhadāraṇyaka 6.3.5
अथैनमुद्यच्छत्यामंस्यामं हि ते महि ।
स हि राजेशानोऽधिपतिः ।
स मां राजेशनोऽधिपतिं करोत्विति ॥ ६.३.५ ॥
Luego lo levanta, diciendo: "Te tomaré, pues eres grande. Él ciertamente es el rey, el gobernante, el soberano. Que me haga rey, gobernante, soberano."
Bṛhadāraṇyaka 6.3.6
अथैनमाचामति
तत्सवितुर्वरेण्यम् ।
मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ।
भूः स्वाहा ।
भर्गो देवस्य धीमहि
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ।
भुवः स्वाहा ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ।
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमां अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गवो भवन्तु नः ।
स्वः स्वाहा ।
सर्वां च सावित्रीमन्वाह ।
सर्वाश्च मधुमतीरहमेवेदं सर्वं भूयासं भूर्भुवः स्वः स्वाहेति अन्तत आचम्य पाणी प्रक्षाल्य जघनेनाग्निं प्राक्शिराः संविशति ।
प्रातरादित्यमुपतिष्ठते ।
दिशामेकपुण्डरीकमसि ।
अहं मनुष्याणामेकपुण्डरीकं भूयासमिति ।
यथेतमेत्य जघनेनाग्निमासीनो वंशं जपति ॥ ६.३.६ ॥
Luego bebe agua ritualmente: «Meditamos en el excelente esplendor de Savitṛ, el dios». Que los vientos soplen miel para quien sigue el ṛta; que los ríos derramen miel; que las hierbas sean dulces para nosotros. Bhūḥ svāhā. Que las noches y las auroras sean dulces, que el reino terrestre esté lleno de dulzura, que el cielo sea nuestro padre. Bhuvaḥ svāhā. El que impulsa nuestros pensamientos. Que el árbol esté lleno de dulzura para nosotros, que el sol esté lleno de dulzura, que las vacas sean dulces para nosotros. Svaḥ svāhā. Luego recita toda la Sāvitrī y todos los versos madhumatī, y al final dice: «Que yo llegue a ser todo esto — bhūr bhuvaḥ svaḥ svāhā». Después de beber agua y lavarse las manos, se sienta detrás del fuego, mirando al este. Al amanecer se pone de pie frente al sol: «Tú eres el loto único de las direcciones; que yo sea el loto único entre los hombres». Regresando por donde vino, sentado tras el fuego, recita la genealogía.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.7
तं हैतमुद्दालक आरुणिर्वाजसनेयाय याज्ञवल्क्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.७ ॥
Uddālaka Āruṇi, habiendo dicho esto al discípulo de Vājasaneya Yājñavalkya, habló: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿nacerían de él ramas y brotarían hojas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.8
एतमु हैव वाजसनेयो याज्नवल्क्यो मधुकाय पैङ्ग्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.८ ॥
Yājñavalkya, hijo de Vājasaneya, habiendo dicho esta misma enseñanza al discípulo de Madhuka Paiṅgya, habló: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿nacerían de él ramas y brotarían hojas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.9
एतमु हैव मधुकः पैङ्ग्यश्चूलाय भागवित्तयेऽन्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.९ ॥
Madhuka Paiṅgya, habiendo dicho esta misma enseñanza al discípulo de Cūḷa Bhāgavitti, habló: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿nacerían de él ramas y brotarían hojas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.10
एतमु हैव चूलो भागवित्तिर्जानकय आयःस्थूणायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.१० ॥
Cūla Bhāgavitti dijo esto al discípulo de Jānaka Āyaḥsthūṇa: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿brotarían ramas y crecerían hojas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.11
एतमु हैव जानकिरायस्थूणः सत्यकामाय जाबालायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ६.३.११ ॥
Jānaki Āyaḥsthūṇa dijo lo mismo al discípulo Satyakāma, hijo de Jabālā: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿brotarían ramas y crecerían hojas?»
Bṛhadāraṇyaka 6.3.12
एतमु हैव सत्यकामो जाबालोऽन्तेवासिभ्य उक्त्वोव अचापि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ।
तमेतं नापुत्राय वानन्तेवासिने वा ब्रूयात् ॥ ६.३.१२ ॥
Satyakāma Jābāla dijo esto a sus discípulos: «Si alguien rociara agua sobre este tronco seco, ¿brotarían ramas y crecerían hojas?» Esta enseñanza no debe comunicarse a quien no tiene hijo, ni a quien no es discípulo.
Bṛhadāraṇyaka 6.3.13
चतुरौदुम्बरो भवति ।
औदुम्बरः स्रुव औदुम्बरश्चमस औदुम्बर इध्म औदुम्बर्या उपमन्थन्यौ ।
दश ग्राम्याणि धान्यानि भवन्ति ।
व्रीहियवास्तिलमाषा अणुप्रियंगवो गोधूमाश्च मसूराश्च खल्वाश्च खलकुलाश्च ।
तान् पिष्टान् दधनि मधुनि घृत उपसिञ्चति ।
आज्यस्य जुहोति ॥ ६.३.१३ ॥
Hay cuatro recipientes de madera de udumbara (higuera): el cucharón (sruva), la copa (camasa), el leño de combustible (idhma) y las dos varillas de batir (upamanthanī). Hay diez granos de aldea: arroz y cebada, sésamo y frijol negro, mijo fino y mijo de cola de zorro, trigo, lentejas, garbanzos y tortas de sésamo. Los muele, los mezcla con cuajada, miel y ghee, y ofrece mantequilla clarificada como oblación.