ଉପନିଷଦ · Chāndogya 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.2.1
देवासुरा ह वै यत्र संयेतिरे उभये प्राजापत्यास्तद्ध देवा उद्गीथमाजह्रुरनेनैनानभिभविष्याम इति ॥ १.२.१ ॥
ଦେବତା ଓ ଅସୁର, ଉଭୟେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବଂଶଜ, ଯେଉଁଠି ସଂଘର୍ଷ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଉଦ୍ଗୀଥକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, "ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବୁ" ବୋଲି।
Chāndogya 1.2.2
ते ह नासिक्यं प्राणमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं जिघ्रति सुरभि च दुर्गन्धि च पाप्मना ह्येष विद्धः ॥ १.२.२ ॥
ସେମାନେ ନାସିକାରେ ଥିବା ପ୍ରାଣକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ରୂପେ ଉପାସନା କଲେ। ଅସୁରମାନେ ତାହାକୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସେଥିପାଇଁ ଏହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଉଭୟ ଆଘ୍ରାଣ କରେ, କାରଣ ଏହା ପାପରେ ବିଦ୍ଧ।
Chāndogya 1.2.3
अथ ह वाचमुद्गीथमुपासांचक्रिरे ताꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तयोभयं वदति सत्यं चानृतं च पाप्मना ह्येषा विद्धा ॥ १.२.३ ॥
ତା'ପରେ ଲୋକମାନେ ବାକ୍ୟକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ତାର ଉପାସନା କଲେ। ଅସୁରମାନେ ତାକୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସେହି ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଉଭୟ କୁହେ; କାରଣ ଏହି ବାକ୍ୟ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ।
Chāndogya 1.2.4
अथ ह चक्षुरुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.४ ॥
ତା'ପରେ ଲୋକମାନେ ଚକ୍ଷୁକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ତାର ଉପାସନା କଲେ। ଅସୁରମାନେ ତାକୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସେହି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ଓ ନ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ଉଭୟ ଦେଖେ; କାରଣ ଏହି ଚକ୍ଷୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ।
Chāndogya 1.2.5
अथ ह श्रोत्रमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ शृणोति श्रवणीयं चाश्रवणीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.५ ॥
ତା'ପରେ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରୋତ୍ରକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ତାର ଉପାସନା କଲେ। ଅସୁରମାନେ ତାକୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସେହି ଶ୍ରୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଓ ନ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଉଭୟ ଶୁଣେ; କାରଣ ଏହି ଶ୍ରୋତ୍ର ପାପରେ ବିଦ୍ଧ।
Chāndogya 1.2.6
अथ ह मन उद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ संकल्पते संकल्पनीयं चासंकल्पनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.६ ॥
ତା'ପରେ ଲୋକମାନେ ମନକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ତାର ଉପାସନା କଲେ। ଅସୁରମାନେ ତାକୁ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସେହି ମନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ସଂକଳ୍ପ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସଂକଳ୍ପ ନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଉଭୟ ସଂକଳ୍ପ କରେ; କାରଣ ଏହି ମନ ପାପରେ ବିଦ୍ଧ।
Chāndogya 1.2.7
अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुरा ऋत्वा विदध्वंसुर्यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सेतैवम् ॥ १.२.७ ॥
ଏବେ ଏହି ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରାଣକୁ ହିଁ ସେମାନେ ଉଦ୍ଗୀଥ ରୂପେ ଉପାସନା କଲେ। ପଥରରେ ଧକ୍କା ଖାଇ ମାଟିର ଢେଲା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି ଅସୁରମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
Chāndogya 1.2.8
यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सत एवꣳ हैव स विध्वꣳसते य एवंविदि पापं कामयते यश्चैनमभिदासति स एषोऽश्माखणः ॥ १.२.८ ॥
ପଥରରେ ଧକ୍କା ଖାଇ ମାଟିର ଢେଲା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକର ପ୍ରତି ଅନିଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଏବଂ ତାକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ଏହା ପଥର ଓ ଢେଲାର ଉପମା।
Chāndogya 1.2.9
नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानात्यपहतपाप्मा ह्येष तेन यदश्नाति यत्पिबति तेनेतरान्प्राणानवति एतमु एवान्ततोऽवित्त्वोत्क्रमति व्याददात्येवान्तत इति ॥ १.२.९ ॥
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ପାପରହିତ; ସେ ଯାହା ଖାଏ ଓ ପିଏ, ତାହାଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଶେଷରେ ଏହାକୁ ନ ଜାଣି ଯେବେ ସେ ଯାଏ, ସେ ମୁହଁ ଖୋଲିଦିଏ—ଶେଷରେ ଏହିପରି।
Chāndogya 1.2.10
तꣳ हाङ्गिरा उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवाङ्गिरसं मन्यन्तेऽङ्गानां यद्रसः ॥ १.२.१० ॥
ଏହି ଉଦ୍ଗୀଥକୁ ହିଁ ଅଙ୍ଗିରା ଉପାସନା କଲେ। ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କର ରସ ହୋଇଥିବାରୁ ଲୋକେ ଏହାକୁ ଆଙ୍ଗିରସ ମାନନ୍ତି।
Chāndogya 1.2.11
तेन तꣳ ह बृहस्पतिरुद्गीथमुपासञ्चक्र एतमु एव बृहस्पतिं मन्यन्ते वाग्घि बृहती तस्या एष पतिः ॥ १.२.११ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ବୃହସ୍ପତି ସେହି ଉଦ୍ଗୀଥର ଉପାସନା କଲେ। ଏହାକୁ ଲୋକେ ବୃହସ୍ପତି ବୋଲି ମାନନ୍ତି, କାରଣ ବାଣୀ ହିଁ ବୃହତୀ; ଏ ତାଙ୍କର ପତି।
Chāndogya 1.2.12
तेन तꣳ हायास्य उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवायास्यं मन्यन्त आस्याद्यदयते ॥ १.२.१२ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆୟାସ୍ୟ ସେହି ଉଦ୍ଗୀଥର ଉପାସନା କଲେ। ଏହାକୁ ଲୋକେ ଆୟାସ୍ୟ ବୋଲି ମାନନ୍ତି, କାରଣ ମୁଖରୁ ଯାହା ବାହାରେ ତାହା ଏହି।
Chāndogya 1.2.13
तेन तꣳ ह बको दाल्भ्यो विदाञ्चकार । स ह नैमिशीयानामुद्गाता बभूव स ह स्मैभ्यः कामानागायति ॥ १.२.१३ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଦାଳ୍ଭ୍ୟ ବକ ତାହାକୁ ଜାଣିଲେ। ସେ ନୈମିଶୀୟମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଗାତା ହେଲେ; ସେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାମନା ଗାନ କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରାଉଥିଲେ।
Chāndogya 1.2.14
आगाता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्त इत्यध्यात्मम् ॥ १.२.१४ ॥
ଏହିପରି ଜାଣି ଯେ ଏହି ଅକ୍ଷର ଉଦ୍ଗୀଥର ଉପାସନା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ କାମନାର ପ୍ରାପ୍ତକର୍ତ୍ତା ହୁଏ। ଏହା ଅଧ୍ୟାତ୍ମ ବିଷୟକ।