Upaniṣaden · Chāndogya 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.2.1
देवासुरा ह वै यत्र संयेतिरे उभये प्राजापत्यास्तद्ध देवा उद्गीथमाजह्रुरनेनैनानभिभविष्याम इति ॥ १.२.१ ॥
Die Götter und die Dämonen (asuras), beide Nachkommen Prajāpatis, rangen miteinander. Da ergriffen die Götter das udgītha (heilige Klang) und dachten: »Damit werden wir sie besiegen.«
Chāndogya 1.2.2
ते ह नासिक्यं प्राणमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं जिघ्रति सुरभि च दुर्गन्धि च पाप्मना ह्येष विद्धः ॥ १.२.२ ॥
Sie verehrten den Atem (prāṇa) in der Nase als udgītha. Die Dämonen durchbohrten ihn mit dem Bösen; deshalb riecht man durch ihn sowohl das Duftende als auch das Üble, denn er ist vom Bösen durchbohrt.
Chāndogya 1.2.3
अथ ह वाचमुद्गीथमुपासांचक्रिरे ताꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तयोभयं वदति सत्यं चानृतं च पाप्मना ह्येषा विद्धा ॥ १.२.३ ॥
Da meditierten sie tatsächlich über die Rede als udgītha. Die Asuras durchbohrten sie mit Übel. Deshalb spricht man durch sie sowohl Wahrheit als auch Unwahrheit, denn diese Rede ist vom Übel durchbohrt.
Chāndogya 1.2.4
अथ ह चक्षुरुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.४ ॥
Da meditierten sie tatsächlich über das Auge als udgītha. Die Asuras durchbohrten es mit Übel. Deshalb sieht man durch es sowohl das Sehenswerte als auch das Nichtsehenswerte, denn dieses Auge ist vom Übel durchbohrt.
Chāndogya 1.2.5
अथ ह श्रोत्रमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ शृणोति श्रवणीयं चाश्रवणीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.५ ॥
Da meditierten sie tatsächlich über das Gehör als udgītha. Die Asuras durchbohrten es mit Übel. Deshalb hört man durch es sowohl das Hörenswerte als auch das Nichthörenswerte, denn dieses Gehör ist vom Übel durchbohrt.
Chāndogya 1.2.6
अथ ह मन उद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ संकल्पते संकल्पनीयं चासंकल्पनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ १.२.६ ॥
Da meditierten sie tatsächlich über den Geist als udgītha. Die Asuras durchbohrten ihn mit Übel. Deshalb entschließt man sich durch ihn sowohl zu dem, was zu wollen ist, als auch zu dem, was nicht zu wollen ist, denn dieser Geist ist vom Übel durchbohrt.
Chāndogya 1.2.7
अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुरा ऋत्वा विदध्वंसुर्यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सेतैवम् ॥ १.२.७ ॥
Nun meditierten sie über diesen Haupt-prāṇa als udgītha. Die asuras, an ihn geprallt, wurden vernichtet, wie ein Erdklumpen zerbricht, wenn er gegen einen Stein schlägt.
Chāndogya 1.2.8
यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सत एवꣳ हैव स विध्वꣳसते य एवंविदि पापं कामयते यश्चैनमभिदासति स एषोऽश्माखणः ॥ १.२.८ ॥
So wie ein Erdklumpen, der an einen Stein schlägt, zerbricht, so zerbricht auch derjenige, der dem so Wissenden Böses wünscht oder ihn angreift. Dies ist das Beispiel von Stein und Erdklumpen.
Chāndogya 1.2.9
नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानात्यपहतपाप्मा ह्येष तेन यदश्नाति यत्पिबति तेनेतरान्प्राणानवति एतमु एवान्ततोऽवित्त्वोत्क्रमति व्याददात्येवान्तत इति ॥ १.२.९ ॥
Dadurch nimmt er weder Wohlgeruch noch üblen Geruch wahr, denn dieser ist frei von Übel; durch alles, was er isst und trinkt, erhält er die übrigen prāṇas. Am Ende, da er dies nicht kennt, scheidet er und öffnet den Mund weit—so am Ende.
Chāndogya 1.2.10
तꣳ हाङ्गिरा उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवाङ्गिरसं मन्यन्तेऽङ्गानां यद्रसः ॥ १.२.१० ॥
Aṅgiras meditierte eben über diesen udgītha. Die Leute halten ihn für Āṅgirasa, weil er das Mark der Glieder ist.
Chāndogya 1.2.11
तेन तꣳ ह बृहस्पतिरुद्गीथमुपासञ्चक्र एतमु एव बृहस्पतिं मन्यन्ते वाग्घि बृहती तस्या एष पतिः ॥ १.२.११ ॥
Dadurch verehrte Bṛhaspati dieses udgītha. Eben dieses hält man für Bṛhaspati, denn die Rede ist die große (bṛhatī), und dieses ist ihr Herr.
Chāndogya 1.2.12
तेन तꣳ हायास्य उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवायास्यं मन्यन्त आस्याद्यदयते ॥ १.२.१२ ॥
Dadurch verehrte Āyāsya dieses udgītha. Eben dieses hält man für Āyāsya, denn es ist das, was aus dem Mund hervorgeht.
Chāndogya 1.2.13
तेन तꣳ ह बको दाल्भ्यो विदाञ्चकार । स ह नैमिशीयानामुद्गाता बभूव स ह स्मैभ्यः कामानागायति ॥ १.२.१३ ॥
Dadurch erkannte es der Dālbhya Baka. Er wurde der Sänger (udgātā) der Naimiśa, und für sie erlangte er Wünsche durch Singen.
Chāndogya 1.2.14
आगाता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्त इत्यध्यात्मम् ॥ १.२.१४ ॥
Wer dies so erkennt und das unvergängliche udgītha verehrt, wird wahrlich ein Erlanger der Wünsche. Dies betrifft das Selbst (adhyātmam).