Upaniṣaden · Kaṭha 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.1.1
पराञ्चि खानि व्यतृणत् स्वयम्भू-
स्तस्मात्पराङ्पश्यति नान्तरात्मन् ।
कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्ष-
दावृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ २.१.१ ॥
Der Selbstgeborene bohrte die Öffnungen (die Sinne) nach außen; darum schaut man nach außen und sieht nicht den inneren ātman. Ein standhafter Mensch, nach Unsterblichkeit verlangend, wandte seine Augen zurück und erblickte den inneren ātman.
Kaṭha 2.1.2
पराचः कामाननुयन्ति बाला-
स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।
अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा
ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २.१.२ ॥
Die Törichten folgen den nach außen gerichteten Begierden und geraten in die weit ausgespannte Schlinge des Todes. Die Standhaften aber, die die Unsterblichkeit (amṛtatva) erkannt haben, erbitten hier unter dem Vergänglichen nicht das Beständige (dhruva).
Kaṭha 2.1.3
येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शाँश्च मैथुनान् ।
एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.३ ॥
Womit man Form, Geschmack, Geruch, Töne, Berührungen und sinnliche Freuden erkennt, damit allein erkennt man. Was bleibt hier noch übrig? Dies eben ist jenes (tat).
Kaṭha 2.1.4
स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २.१.४ ॥
Wodurch man beide Zustände sieht, den des Traumes und den des Wachens, den großen, allumfassenden Ātman erkannt habend, grämt sich der Standhafte nicht.
Kaṭha 2.1.5
य इमं मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.५ ॥
Wer diesen Honigesser, den Jīva, den Ātman in der Nähe, als Herrn des Gewesenen und des Kommenden erkennt, der will sich vor ihm nicht verbergen. Dies eben ist jenes (tat).
Kaṭha 2.1.6
यः पूर्वं तपसो जातमद्भ्यः पूर्वमजायत ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.६ ॥
Der, der zuerst aus der Glut der Askese (tapas) geboren wurde, der vor den Wassern entstand, der, in die Höhle eingetreten, dort verweilt und es mit den Wesen erblickt: Das ist wahrlich dies.
Kaṭha 2.1.7
या प्राणेन संभवत्यदितिर्देवतामयी ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.७ ॥
Sie, die mit dem prāṇa entsteht, Aditi, erfüllt von Göttern, die, in die Höhle eingetreten, dort verweilt und mit den Wesen geboren wurde: Das ist wahrlich dies.
Kaṭha 2.1.8
अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः ।
दिवे दिवे ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.८ ॥
Agni, der Kenner aller geborenen Wesen, in die beiden Reibhölzer gelegt, wie ein von schwangeren Frauen wohlgehüteter Embryo, Tag für Tag zu preisen von den wachen Menschen, die Opfergaben darbringen: Das ist wahrlich dies.
Kaṭha 2.1.9
यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।
तं देवाः सर्वेऽर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.९ ॥
Das, woraus die Sonne aufgeht und worin sie untergeht — darin sind alle Götter gegründet; niemand überschreitet es je. Das ist wahrlich dies.
Kaṭha 2.1.10
यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.१० ॥
Was hier ist, das ist dort, und was dort ist, das ist ebenso hier. Wer hier die Vielheit gleichsam sieht, geht von Tod zu Tod.
Kaṭha 2.1.11
मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किंचन ।
मृत्योः स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.११ ॥
Es ist allein durch den Geist zu erlangen; hier gibt es keinerlei Vielheit. Wer hier die Vielheit gleichsam sieht, geht von Tod zu Tod.
Kaṭha 2.1.12
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१२ ॥
Die Person von der Größe eines Daumens weilt in der Mitte des Selbst. Sie ist der Herr des Gewesenen und des Kommenden; vor ihr schreckt man nicht zurück. Dies ist fürwahr jenes.
Kaṭha 2.1.13
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।
ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१३ ॥
Die Person von der Größe eines Daumens ist wie ein rauchloses Licht. Sie ist der Herr des Gewesenen und des Kommenden; sie ist heute, und sie ist auch morgen. Dies ist fürwahr jenes.
Kaṭha 2.1.14
यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।
एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानुविधावति ॥ २.१.१४ ॥
Wie das Regenwasser, das auf unwegsamem Gelände der Berge fällt, sich zerstreut und in alle Richtungen abfließt, so jagt derjenige, der die dharmas als getrennt sieht, eben diesen dharmas nach.
Kaṭha 2.1.15
यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।
एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ २.१.१५ ॥
Wie reines Wasser, in reines Wasser gegossen, genau dasselbe wird, so wird, o Gautama, der ātman des wissenden Weisen.