உபநிடதங்கள் · Kaṭha 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.1.1
पराञ्चि खानि व्यतृणत् स्वयम्भू-
स्तस्मात्पराङ्पश्यति नान्तरात्मन् ।
कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्ष-
दावृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ २.१.१ ॥
சுயம்பு இந்திரியங்களின் துவாரங்களை வெளிநோக்கித் துளைத்தான்; ஆகையால் மனிதன் வெளியே பார்க்கிறான், அந்தராத்மாவைப் பார்ப்பதில்லை. அமுதத்தன்மையை விரும்பிய ஒரு தீரன் கண்களைத் திருப்பி உள்நோக்கிய ஆத்மாவைக் கண்டான்.
Kaṭha 2.1.2
पराचः कामाननुयन्ति बाला-
स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।
अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा
ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २.१.२ ॥
வெளிமுகமாகச் செல்லும் ஆசைகளைப் பின்தொடரும் அறிவிலிகள் பரவியிருக்கும் மரணத்தின் கயிற்றில் சிக்குகின்றனர். ஆனால் தெளிந்த அறிவுள்ளோர் அமிர்தத்தன்மையை அறிந்து, இங்கே அழியும் பொருள்களுக்கிடையில் நிலையானதை வேண்டுவதில்லை.
Kaṭha 2.1.3
येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शाँश्च मैथुनान् ।
एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.३ ॥
எதனால் வடிவம், சுவை, மணம், ஒலிகள், தொடுகை, இன்பங்கள் அறியப்படுகின்றனவோ, அதன் மூலமே அறியப்படுகிறது; இங்கு வேறு என்ன எஞ்சியிருக்கிறது? அதுவே அது.
Kaṭha 2.1.4
स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २.१.४ ॥
எதன் மூலம் கனவு மற்றும் விழிப்பு ஆகிய இரு நிலைகளையும் ஒருவன் காண்கிறானோ, அந்த மகத்தான, எங்கும் வியாபித்த ஆன்மாவை அறிந்து தெளிந்தவன் துயரப்படுவதில்லை.
Kaṭha 2.1.5
य इमं मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.५ ॥
இந்த மதுவை உண்பவனை—அருகிலுள்ள ஆன்மாவாகிய ஜீவனை—கடந்ததற்கும் வருவதற்கும் இறைவனாக அறிகிறவன், அதிலிருந்து மறைந்து கொள்ள விரும்புவதில்லை. அதுவே அது.
Kaṭha 2.1.6
यः पूर्वं तपसो जातमद्भ्यः पूर्वमजायत ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.६ ॥
தவத்திலிருந்து முதலில் பிறந்தவர், நீரினும் முன்னே தோன்றியவர், குகையில் புகுந்து நிலைத்திருப்பவர், உயிரினங்களுடன் இருந்து அதைக் கண்டவர் — அவரே அது.
Kaṭha 2.1.7
या प्राणेन संभवत्यदितिर्देवतामयी ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.७ ॥
பிராணனுடன் தோன்றும், தேவதைகளால் நிறைந்த அதிதி — குகையில் புகுந்து நிலைத்திருப்பவள், உயிரினங்களுடன் பிறந்தவள் — அவளே அது.
Kaṭha 2.1.8
अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः ।
दिवे दिवे ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.८ ॥
அரணிகளில் வைக்கப்பட்ட ஜாதவேதஸ் அக்னி, கர்ப்பிணிகளால் நன்கு பேணப்படும் கருவைப் போல; ஒவ்வொரு நாளும் விழிப்புடன் ஹவிஸ் அளிக்கும் மனிதர்களால் போற்றப்படும் அக்னி — அவனே அது.
Kaṭha 2.1.9
यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।
तं देवाः सर्वेऽर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.९ ॥
எதிலிருந்து சூரியன் உதிக்கிறானோ, எதில் அவன் அஸ்தமித்துச் செல்கிறானோ — அதிலேயே எல்லாத் தேவர்களும் நிலைபெற்றுள்ளனர்; அதை எவரும் மீறுவதில்லை. அவனே அது.
Kaṭha 2.1.10
यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.१० ॥
இங்கு எது உள்ளதோ அதுவே அங்கும்; அங்கு எது உள்ளதோ அதுவே இங்கும். இங்கே பலவாகக் காண்பவன் மரணத்திலிருந்து மரணத்தை அடைகிறான்.
Kaṭha 2.1.11
मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किंचन ।
मृत्योः स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.११ ॥
இதை மனத்தாலேயே அடைய வேண்டும். இங்கு பலவென்று எதுவும் இல்லை. இங்கே பலவாகக் காண்பவன் மரணத்திலிருந்து மரணத்தை அடைகிறான்.
Kaṭha 2.1.12
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१२ ॥
கட்டைவிரல் அளவுள்ள புருஷன் தன் நடுவில், ஆத்மாவில் நிலைத்திருக்கிறான். அவன் இறந்ததற்கும் வருவதற்கும் ஈசானன்; அதனால் அவன் ஒளிந்து கொள்வதில்லை. இதுவே அது.
Kaṭha 2.1.13
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।
ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१३ ॥
கட்டைவிரல் அளவுள்ள புருஷன் புகையற்ற ஒளியைப் போன்றவன். அவனே இறந்ததற்கும் வருவதற்கும் ஈசானன்; அவனே இன்றும் அவனே நாளையும். இதுவே அது.
Kaṭha 2.1.14
यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।
एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानुविधावति ॥ २.१.१४ ॥
மலைகளில் கடினமான இடங்களில் பெய்த மழைநீர் சிதறி ஓடுவது போல, தர்மங்களைத் தனித்தனியாகக் காண்பவன் அவற்றின் பின்னாலேயே ஓடுகிறான்.
Kaṭha 2.1.15
यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।
एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ २.१.१५ ॥
தூய நீர் தூய இடத்தில் ஊற்றப்படும்போது அதுபோலவே ஆவது போல, கௌதமா, உண்மையை அறியும் முனிவனின் ஆன்மாவும் அப்படியே ஆகிறது.