ഉപനിഷത്തുകൾ · Kaṭha 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.1.1
पराञ्चि खानि व्यतृणत् स्वयम्भू-
स्तस्मात्पराङ्पश्यति नान्तरात्मन् ।
कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्ष-
दावृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् ॥ २.१.१ ॥
സ്വയംഭൂ ഇന്ദ്രിയദ്വാരങ്ങളെ പുറത്തേക്ക് തുറന്നു; അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നു, അന്തരാത്മാവിനെ കാണുന്നില്ല. അമൃതത്വം ആഗ്രഹിച്ച ഏതോ ധീരൻ കണ്ണുകൾ തിരിച്ച് പ്രത്യഗാത്മാവിനെ ദർശിച്ചു.
Kaṭha 2.1.2
पराचः कामाननुयन्ति बाला-
स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् ।
अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा
ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते ॥ २.१.२ ॥
പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന മൂഢന്മാർ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന മൃത്യുവിന്റെ പാശത്തിൽ വീഴുന്നു. എന്നാൽ ധീരന്മാർ അമൃതത്വം അറിഞ്ഞ്, ഇവിടെ അനിത്യങ്ങളിൽ നിത്യമായതിനെ യാചിക്കുന്നില്ല.
Kaṭha 2.1.3
येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शाँश्च मैथुनान् ।
एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.३ ॥
ഏതിനാൽ രൂപം, രസം, ഗന്ധം, ശബ്ദങ്ങൾ, സ്പർശം, രതിസുഖങ്ങൾ എന്നിവ അറിയപ്പെടുന്നുവോ, അതിനാൽ തന്നെ (അത്) അറിയപ്പെടുന്നു; ഇവിടെ എന്ത് ശേഷിക്കുന്നു? അതുതന്നെ ഇത്.
Kaṭha 2.1.4
स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति ।
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ २.१.४ ॥
ഏതിനാൽ മനുഷ്യൻ സ്വപ്നം, ജാഗ്രത് എന്നീ രണ്ട് അവസ്ഥകളെയും കാണുന്നുവോ, ആ മഹാനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ആത്മാവിനെ അറിഞ്ഞ് ധീരൻ ശോകിക്കുന്നില്ല.
Kaṭha 2.1.5
य इमं मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.५ ॥
ഈ മധുഭക്ഷകനെ—സമീപത്തുള്ള ആത്മാവായ ജീവനെ—ഭൂതഭവിഷ്യത്തുകളുടെ ഈശ്വരനായി അറിയുന്നവൻ അതിൽനിന്ന് ഒളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതുതന്നെ ഇത്.
Kaṭha 2.1.6
यः पूर्वं तपसो जातमद्भ्यः पूर्वमजायत ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.६ ॥
തപസ്സിൽ നിന്ന് ആദ്യം ജനിച്ചവൻ, ജലങ്ങളേക്കാൾ മുമ്പ് ഉണ്ടായവൻ, ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ജീവജാലങ്ങളോടൊപ്പം അതിനെ കണ്ടവൻ — അതുതന്നെയാണ് ഇത്.
Kaṭha 2.1.7
या प्राणेन संभवत्यदितिर्देवतामयी ।
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्व्यजायत ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.७ ॥
പ്രാണനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്ന, ദേവതകളാൽ നിറഞ്ഞ അദിതി — ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നവൾ, ജീവികളോടൊപ്പം ജനിച്ചവൾ — അവളാണ് ഇത്.
Kaṭha 2.1.8
अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः ।
दिवे दिवे ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.८ ॥
അരണികളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ജാതവേദസ്സായ അഗ്നി, ഗർഭിണികളാൽ നന്നായി പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന ഗർഭംപോലെ; ദിവസംതോറും ജാഗരൂകരായി ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന അഗ്നി — അതുതന്നെയാണ് ഇത്.
Kaṭha 2.1.9
यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति ।
तं देवाः सर्वेऽर्पितास्तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.९ ॥
എവിടെനിന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നുവോ, എവിടെ അസ്തമിച്ചു പോകുന്നുവോ — അതിൽ തന്നെയാണ് എല്ലാ ദേവതകളും അർപ്പിതരായിരിക്കുന്നത്; അതിനെ ആരും അതിലംഘിക്കുന്നില്ല. അതുതന്നെയാണ് ഇത്.
Kaṭha 2.1.10
यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह ।
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.१० ॥
ഇവിടെ എന്തുണ്ടോ അതുതന്നെ അവിടെയും; അവിടെ എന്തുണ്ടോ അതുതന്നെ ഇവിടെയും. ഇവിടെ നാനാത്വമായി കാണുന്നവൻ മൃത്യുവിൽ നിന്ന് മൃത്യുവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Kaṭha 2.1.11
मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानाऽस्ति किंचन ।
मृत्योः स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति ॥ २.१.११ ॥
ഇതിനെ മനസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രാപിക്കണം. ഇവിടെ നാനാത്വം ഒന്നുമില്ല. ഇവിടെ നാനാത്വമായി കാണുന്നവൻ മൃത്യുവിൽ നിന്ന് മൃത്യുവിലേക്ക് പോകുന്നു.
Kaṭha 2.1.12
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१२ ॥
പെരുവിരലിന്റെ വലിപ്പമുള്ള പുരുഷൻ ആത്മാവിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ ഭൂതഭാവിയുടെ ഈശാനനാണ്; അതിൽ നിന്ന് അവൻ പിന്മാറുന്നില്ല. ഇതുതന്നെ അത്.
Kaṭha 2.1.13
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः ।
ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः ।
एतद्वै तत् ॥ २.१.१३ ॥
പെരുവിരലിന്റെ വലിപ്പമുള്ള പുരുഷൻ പുകയില്ലാത്ത ജ്യോതിസ്സുപോലെയാണ്. അവൻതന്നെ ഭൂതഭാവിയുടെ ഈശാനൻ; അവൻതന്നെ ഇന്നും നാളെയും. ഇതുതന്നെ അത്.
Kaṭha 2.1.14
यथोदकं दुर्गे वृष्टं पर्वतेषु विधावति ।
एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानुविधावति ॥ २.१.१४ ॥
മലകളിലെ കഠിനസ്ഥലങ്ങളിൽ പെയ്ത മഴവെള്ളം ചിതറിയൊഴുകുന്നതുപോലെ, ധർമ്മങ്ങളെ വേർതിരിച്ചു കാണുന്നവൻ അവയുടെ പിന്നാലെത്തന്നെ ഓടുന്നു.
Kaṭha 2.1.15
यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति ।
एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम ॥ २.१.१५ ॥
ശുദ്ധമായ ജലം ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഒഴിക്കുമ്പോൾ അതുപോലെതന്നെ ആകുന്നതുപോലെ, ഗൗതമാ, തത്ത്വം അറിയുന്ന മുനിയുടെ ആത്മാവും അതുപോലെ ആകുന്നു.