Upaniṣads · Kaṭha 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.2.1
पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.१ ॥
La ciudad de once puertas pertenece al no nacido, de mente recta. Meditando en ello, uno no se aflige; habiendo sido liberado, queda completamente liberado. Esto, en verdad, es aquello.
Kaṭha 2.2.2
हँसः शुचिषद्वसुरान्तरिक्षसद्-
होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसद्
अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥ २.२.२ ॥
El cisne mora en la pureza, como Vasu mora en la atmósfera; es el hotṛ sentado en el altar, el huésped que habita en la casa; mora entre los hombres, entre los excelentes, en la verdad, en el cielo. Nacido del agua, nacido de la tierra, nacido de la verdad, nacido de la montaña: es la verdad, lo grande.
Kaṭha 2.2.3
ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ २.२.३ ॥
Él eleva el prāṇa hacia arriba y envía el apāna hacia abajo. Todos los dioses adoran al enano (vāmana) sentado en el centro.
Kaṭha 2.2.4
अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.४ ॥
Cuando el yo encarnado que habita en este cuerpo se desmorona y se libera del cuerpo, ¿qué queda aquí? Esto, en verdad, es aquello.
Kaṭha 2.2.5
न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ २.२.५ ॥
Ningún mortal vive por el prāṇa ni por el apāna. Viven por otro, del cual estos dos dependen.
Kaṭha 2.2.6
हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ॥ २.२.६ ॥
Escucha, Gautama. Te revelaré este secreto, el brahman eterno, y también cómo se convierte el ātman al llegar a la muerte.
Kaṭha 2.2.7
योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ २.२.७ ॥
Unos entran en un vientre para tomar un cuerpo, según sus acciones y lo que han aprendido; otros pasan a una forma inmóvil (sthāṇu).
Kaṭha 2.2.8
य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.८ ॥
Aquel Puruṣa que permanece despierto mientras otros duermen, creando deseo tras deseo, es en verdad el puro; eso es brahman, eso solo se llama inmortal. Todos los mundos descansan en él, y nadie lo trasciende. Esto es, en verdad, aquello.
Kaṭha 2.2.9
अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.९ ॥
Igual que un solo fuego, al entrar en el mundo, toma una forma correspondiente a cada forma, así el único ātman interior de todos los seres toma una forma correspondiente a cada forma, y existe también fuera.
Kaṭha 2.2.10
वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.१० ॥
Igual que un solo viento, al entrar en el mundo, toma una forma correspondiente a cada forma, así el único ātman interior de todos los seres toma una forma correspondiente a cada forma, y existe también fuera.
Kaṭha 2.2.11
सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुः
न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ २.२.११ ॥
Así como el sol, ojo de todo el mundo, no se mancha con las faltas externas que ve el ojo, así el único ātman interior de todos los seres no se mancha con el sufrimiento del mundo; permanece aparte de él.
Kaṭha 2.2.12
एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ २.२.१२ ॥
El único controlador, el ātman interior de todos los seres, que hace de su única forma muchas: solo para los sabios firmes que lo perciben morando en su propio sí mismo es la felicidad eterna, y no para los demás.
Kaṭha 2.2.13
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानाम्
एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ २.२.१३ ॥
El eterno entre los no eternos, el consciente entre los conscientes, el único que concede los deseos de muchos: a los sabios firmes que lo perciben morando en sí mismos pertenece la paz eterna, y no a los demás.
Kaṭha 2.2.14
तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा ॥ २.२.१४ ॥
Piensan: 'Eso es esto', la indescriptible dicha suprema. ¿Cómo podría yo conocerla? ¿Brilla, o resplandece?
Kaṭha 2.2.15
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ २.२.१५ ॥
Allí no brilla el sol, ni la luna ni las estrellas; no brillan estos relámpagos, mucho menos este fuego. Cuando él brilla, todo brilla tras él; por su luz todo esto resplandece.