ഉപനിഷത്തുകൾ · Kaṭha 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.2.1
पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.१ ॥
പതിനൊന്നു വാതിലുകളുള്ള നഗരം ജനനമില്ലാത്ത, ഋജുചിത്തനായ (ആത്മാവിന്റെ) ആണ്. അതിനെ ധ്യാനിച്ച് മനുഷ്യൻ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല; വിമുക്തനായവൻ പൂർണ്ണമായി വിമുക്തനാകുന്നു. അതുതന്നെയാണ് അത്.
Kaṭha 2.2.2
हँसः शुचिषद्वसुरान्तरिक्षसद्-
होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसद्
अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥ २.२.२ ॥
ഹംസം ശുചിയിൽ വസിക്കുന്നു, വസുവായി, അന്തരീക്ഷത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അത് ഹോതാവ്, വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്നു, അതിഥി, ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നു; മനുഷ്യരിൽ, ശ്രേഷ്ഠരിൽ, സത്യത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അത് ജലത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചത്, ഭൂമിയിൽനിന്ന് ജനിച്ചത്, സത്യത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചത്, പർവതത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചത്; അത് സത്യം, മഹത്തായത്.
Kaṭha 2.2.3
ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ २.२.३ ॥
അവൻ മുകളിലേക്ക് പ്രാണനെ ഉയർത്തുന്നു, പിന്നോട്ട് അപാനനെ തള്ളുന്നു. നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന വാമനനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉപാസിക്കുന്നു.
Kaṭha 2.2.4
अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.४ ॥
ഈ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേഹിക്ക്, അത് ക്ഷയിച്ച് ദേഹത്തിൽനിന്ന് മോചിതമാകുമ്പോൾ, ഇവിടെ എന്ത് ശേഷിക്കുന്നു? ഇതുതന്നെ അത്.
Kaṭha 2.2.5
न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ २.२.५ ॥
ഒരു മർത്യനും പ്രാണനാലോ അപാനനാലോ ജീവിക്കുന്നില്ല. ഈ രണ്ടും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റൊന്നിനാലാണ് അവ ജീവിക്കുന്നത്.
Kaṭha 2.2.6
हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ॥ २.२.६ ॥
ഗൗതമാ! ശരി, നിനക്ക് ഈ രഹസ്യവും ശാശ്വതവുമായ ബ്രഹ്മത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം, മരണം പ്രാപിച്ചശേഷം ആത്മാവ് എങ്ങനെയാകുന്നു എന്നതും.
Kaṭha 2.2.7
योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ २.२.७ ॥
ചിലർ തങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിനും കേട്ടറിഞ്ഞതിനും അനുസരിച്ച് ശരീരം ലഭിക്കാൻ യോനിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ സ്ഥാണുവിൽ (ചലനരഹിതമായ രൂപത്തിൽ) പ്രവേശിക്കുന്നു.
Kaṭha 2.2.8
य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.८ ॥
ഉറങ്ങുന്നവർക്കിടയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുകയും ആഗ്രഹത്തിനുശേഷം ആഗ്രഹമായി രൂപങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻ തന്നെയാണ് ശുക്രൻ (ശുദ്ധൻ); അതുതന്നെ ബ്രഹ്മം; അതുതന്നെ അമൃതമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ലോകങ്ങളും അതിലാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്; ആരും അതിനെ അതിലംഘിക്കുന്നില്ല. ഇതുതന്നെ അത്.
Kaṭha 2.2.9
अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.९ ॥
ഒരേ അഗ്നി ലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഓരോ രൂപത്തിനും തക്ക രൂപമാകുന്നതുപോലെ, ഒരുവനായ സർവഭൂതാന്തരാത്മാവും ഓരോ രൂപത്തിനും തക്ക രൂപമാകുന്നു, പുറത്തും ഉണ്ട്.
Kaṭha 2.2.10
वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.१० ॥
ഒരേ വായു ലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഓരോ രൂപത്തിനും തക്ക രൂപമാകുന്നതുപോലെ, ഒരുവനായ സർവഭൂതാന്തരാത്മാവും ഓരോ രൂപത്തിനും തക്ക രൂപമാകുന്നു, പുറത്തും ഉണ്ട്.
Kaṭha 2.2.11
सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुः
न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ २.२.११ ॥
സൂര്യൻ സർവലോകത്തിനും കണ്ണാണെങ്കിലും, കണ്ണാൽ കാണപ്പെടുന്ന പുറമേയുള്ള ദോഷങ്ങളാൽ അവൻ ലിപ്തനാകുന്നില്ല; അതുപോലെ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും അന്തരാത്മാവ് ഒന്നാണ്, അത് ലോകദുഃഖത്താൽ ലിപ്തമാകാതെ പുറത്തുനിൽക്കുന്നു.
Kaṭha 2.2.12
एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ २.२.१२ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമാണ് നിയന്താവ്, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും അന്തരാത്മാവ്; ഒരേ രൂപത്തെ അവൻ പലവിധത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. തന്നിൽ സ്ഥിതനായ അവനെ ധീരർ കാണുന്നു; അവർക്കു മാത്രമാണ് ശാശ്വതമായ സുഖം, മറ്റുള്ളവർക്കല്ല.
Kaṭha 2.2.13
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानाम्
एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ २.२.१३ ॥
അനിത്യങ്ങളിൽ നിത്യനും, ചേതനങ്ങളിൽ ചേതനനും, പലരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒരുവനായി നിറവേറ്റുന്നവനും ആണവൻ. തന്നിൽ സ്ഥിതനായ അവനെ ധീരർ കാണുന്നു; അവർക്കു മാത്രമാണ് ശാശ്വതമായ ശാന്തി, മറ്റുള്ളവർക്കല്ല.
Kaṭha 2.2.14
तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा ॥ २.२.१४ ॥
'അതുതന്നെ ഇതാണ്' എന്ന് അവർ കരുതുന്നു — വിവരിക്കാനാവാത്ത പരമസുഖം. അതിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും? അത് പ്രകാശിക്കുന്നുവോ, അതോ തിളങ്ങി വിളങ്ങുന്നുവോ?
Kaṭha 2.2.15
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ २.२.१५ ॥
അവിടെ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നില്ല, ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും ഇല്ല; ഈ മിന്നലുകളും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല, പിന്നെ ഈ അഗ്നി എവിടെനിന്ന് (പ്രകാശിക്കും)? അവൻ പ്രകാശിക്കുമ്പോൾ അവനെ പിന്തുടർന്ന് എല്ലാം പ്രകാശിക്കുന്നു; അവന്റെ പ്രകാശത്താലാണ് ഇതെല്ലാം വിളങ്ങുന്നത്.