உபநிடதங்கள் · Kaṭha 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.2.1
पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.१ ॥
பதினொரு வாயில்கள் கொண்ட நகரம் பிறப்பற்ற, நேர்மையான சித்தம் கொண்டவனுடையது. அதைத் தியானித்து மனிதன் துக்கப்படுவதில்லை; விடுதலை பெற்றவன் முழுமையாக விடுதலை அடைகிறான். அதுவே அது.
Kaṭha 2.2.2
हँसः शुचिषद्वसुरान्तरिक्षसद्-
होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसद्
अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥ २.२.२ ॥
அன்னம் தூய்மையில் வசிக்கிறது, வசுவாக விளங்குகிறது, அந்தரிக்ஷத்தில் வசிக்கிறது; அது ஹோதா, வேதியில் அமர்கிறது, அதிதி, வீட்டில் வசிக்கிறது; மனிதர்களில், உயர்ந்தவற்றில், சத்தியத்தில், ஆகாயத்தில் வசிக்கிறது. அது நீரில் பிறந்தது, நிலத்தில் பிறந்தது, சத்தியத்தில் பிறந்தது, மலையில் பிறந்தது; அது சத்தியம், மகத்தானது.
Kaṭha 2.2.3
ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ २.२.३ ॥
அவன் மேல்நோக்கி பிராணனை எழுப்புகிறான், கீழ்நோக்கி அபானனைத் தள்ளுகிறான். நடுவில் அமர்ந்திருக்கும் வாமனனை எல்லாத் தேவர்களும் உபாசிக்கின்றனர்.
Kaṭha 2.2.4
अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.४ ॥
இந்த உடலில் வசிக்கும் தேகியின் உடல் சிதைந்து, உடலிலிருந்து விடுபடும்போது, இங்கு எது எஞ்சுகிறது? இதுவே அது.
Kaṭha 2.2.5
न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ २.२.५ ॥
எந்த மரணமுள்ளவனும் பிராணனாலோ அபானனாலோ வாழ்வதில்லை. இவ்விரண்டும் எதைச் சார்ந்துள்ளனவோ, அந்த மற்றொன்றினாலேயே அவை வாழ்கின்றன.
Kaṭha 2.2.6
हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ॥ २.२.६ ॥
கௌதமா! சரி, உனக்கு இந்த ரகசியமான சனாதன பிரம்மத்தைச் சொல்வேன், மரணத்தை அடைந்த பின் ஆத்மா எவ்வாறு ஆகிறது என்பதையும்.
Kaṭha 2.2.7
योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ २.२.७ ॥
சிலர் தங்கள் கர்மத்திற்கும் கற்றறிந்ததற்கும் ஏற்ப உடல் கொள்ள கருவைப் புகுகின்றனர்; வேறு சிலர் அசையாத நிலையான வடிவுக்குள் செல்கின்றனர்.
Kaṭha 2.2.8
य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.८ ॥
உறங்கும் அனைவருக்கு இடையே விழித்திருப்பவனாய், ஆசைக்கு ஆசையாக வடிவங்களைப் படைக்கும் அந்தப் புருஷனே தூய்மையானவன்; அவனே பிரம்மன்; அவனே அமிருதம் எனப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன; எவரும் அவனைக் கடப்பதில்லை. இதுவே அது.
Kaṭha 2.2.9
अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.९ ॥
ஒரே நெருப்பு உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் ஏற்ற வடிவை அடைவது போல, ஒன்றான அனைத்து உயிர்களின் உள்ளுறை ஆன்மாவும் ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் ஏற்ற வடிவம் கொள்கிறது; வெளியிலும் உள்ளது.
Kaṭha 2.2.10
वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.१० ॥
ஒரே காற்று உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் ஏற்ற வடிவை அடைவது போல, ஒன்றான அனைத்து உயிர்களின் உள்ளுறை ஆன்மாவும் ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் ஏற்ற வடிவம் கொள்கிறது; வெளியிலும் உள்ளது.
Kaṭha 2.2.11
सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुः
न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ २.२.११ ॥
சூரியன் உலகனைத்திற்கும் கண்ணாக இருந்தாலும், கண்ணால் காணப்படும் வெளிப்புறக் குற்றங்களால் அவன் கறைபடுவதில்லை; அதுபோல் எல்லா உயிர்களின் உள்ளுறை ஆத்மா ஒன்றே, அது உலகத் துன்பத்தால் கறைபடாமல் அதற்கு வெளியே நிற்கிறது.
Kaṭha 2.2.12
एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ २.२.१२ ॥
ஒருவனே அடக்கி ஆள்பவன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளுறை ஆத்மா; ஒரே உருவத்தை அவன் பலவாறாகச் செய்கிறான். தன்னுள் நிலைத்திருக்கும் அவனை உறுதியுள்ள ஞானிகள் காண்கின்றனர்; அவர்களுக்கே நிலையான இன்பம், மற்றவர்களுக்கு அல்ல.
Kaṭha 2.2.13
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानाम्
एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ २.२.१३ ॥
அநித்தியங்களுள் நித்தியனாகவும், சேதனங்களுள் சேதனனாகவும் இருப்பவன்; பலரின் விருப்பங்களை ஒருவனாக நிறைவேற்றுபவன். தன்னுள் நிலைத்திருக்கும் அவனை உறுதியுள்ள ஞானிகள் காண்கின்றனர்; அவர்களுக்கே நிலையான அமைதி, மற்றவர்களுக்கு அல்ல.
Kaṭha 2.2.14
तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा ॥ २.२.१४ ॥
'அதுவே இது' என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர் — விவரிக்க இயலாத பரம இன்பம். அதை நான் எப்படி அறிவேன்? அது ஒளிர்கிறதா, அல்லது விளங்கித் தோன்றுகிறதா?
Kaṭha 2.2.15
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ २.२.१५ ॥
அங்கு சூரியன் ஒளிர்வதில்லை, சந்திரனும் தாரகைகளும் இல்லை; இந்த மின்னல்களும் ஒளிர்வதில்லை, இந்த அக்னி எங்கிருந்து (ஒளிரும்)? அவன் ஒளிர்கையில் அவனைப் பின்தொடர்ந்தே எல்லாமும் ஒளிர்கின்றன; அவனுடைய ஒளியாலேயே இவை அனைத்தும் விளங்குகின்றன.