Upaniṣads · Kaṭha 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.2.1
पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.१ ॥
A cidade de onze portas pertence ao não nascido, de mente reta. Meditando nisso, não se aflige; tendo sido libertado, fica totalmente liberto. Isto, de fato, é aquilo.
Kaṭha 2.2.2
हँसः शुचिषद्वसुरान्तरिक्षसद्-
होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसद्
अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥ २.२.२ ॥
O cisne habita na pureza, como Vasu habita na atmosfera; é o hotṛ sentado no altar, o hóspede que habita a casa; habita entre os homens, entre os excelentes, na verdade, no céu. Nascido da água, nascido da terra, nascido da verdade, nascido da montanha — é a verdade, o grande.
Kaṭha 2.2.3
ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ २.२.३ ॥
Ele eleva o prāṇa para cima e envia o apāna para baixo. Todos os deuses adoram o anão (vāmana) sentado no meio.
Kaṭha 2.2.4
अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.४ ॥
Quando o eu encarnado que habita neste corpo se desfaz e se liberta do corpo, o que resta aqui? Isto, na verdade, é aquilo.
Kaṭha 2.2.5
न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ २.२.५ ॥
Nenhum mortal vive pelo prāṇa ou pelo apāna. Vivem por outro, do qual estes dois dependem.
Kaṭha 2.2.6
हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ॥ २.२.६ ॥
Ouve, Gautama. Revelar-te-ei este segredo, o brahman eterno, e também como o ātman se torna ao alcançar a morte.
Kaṭha 2.2.7
योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ २.२.७ ॥
Alguns entram num ventre para assumir um corpo, conforme suas ações e o que aprenderam; outros passam para uma forma imóvel (sthāṇu).
Kaṭha 2.2.8
य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.८ ॥
Aquele Puruṣa que permanece desperto enquanto outros dormem, moldando desejo após desejo, é de fato o puro; isso é brahman, isso somente se chama imortal. Todos os mundos repousam nele, e ninguém o ultrapassa. Isto é, de fato, aquilo.
Kaṭha 2.2.9
अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.९ ॥
Assim como um único fogo, ao entrar no mundo, assume uma forma correspondente a cada forma, assim também o único ātman interior de todos os seres assume uma forma correspondente a cada forma, e existe também fora.
Kaṭha 2.2.10
वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.१० ॥
Assim como um único vento, ao entrar no mundo, assume uma forma correspondente a cada forma, assim também o único ātman interior de todos os seres assume uma forma correspondente a cada forma, e existe também fora.
Kaṭha 2.2.11
सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुः
न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ २.२.११ ॥
Assim como o sol, olho de todo o mundo, não se mancha pelas faltas externas que o olho vê, assim o único ātman interior de todos os seres não se mancha com o sofrimento do mundo; ele permanece à parte.
Kaṭha 2.2.12
एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ २.२.१२ ॥
O único controlador, o ātman interior de todos os seres, que faz de sua única forma muitas: aos sábios firmes que o percebem habitando em si mesmos pertence a felicidade eterna, e não aos outros.
Kaṭha 2.2.13
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानाम्
एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ २.२.१३ ॥
O eterno entre os não eternos, o consciente entre os conscientes, o único que concede os desejos de muitos: aos sábios firmes que o percebem habitando em si mesmos pertence a paz eterna, e não aos outros.
Kaṭha 2.2.14
तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा ॥ २.२.१४ ॥
Eles consideram: 'Aquilo, isto', a indizível felicidade suprema. Como, então, eu poderia conhecê-la? Ela brilha, ou resplandece?
Kaṭha 2.2.15
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ २.२.१५ ॥
Ali não brilha o sol, nem a lua e as estrelas; não brilham estes relâmpagos, muito menos este fogo. Quando ele brilha, tudo brilha depois dele; por sua luz tudo isto resplandece.