Upaniṣaden · Kaṭha 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.2.1
पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः ।
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.१ ॥
Die Stadt mit elf Toren gehört dem Ungeborenen von geradem Sinn. Wer darüber meditiert, trauert nicht; befreit, wird er vollständig erlöst. Dies ist wahrlich jenes.
Kaṭha 2.2.2
हँसः शुचिषद्वसुरान्तरिक्षसद्-
होता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसद्
अब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥ २.२.२ ॥
Der Schwan wohnt im Reinen, als Vasu wohnt er in der Luft; er ist der hotṛ, auf dem Altar sitzend, der Gast, der im Hause wohnt; er wohnt unter Menschen, unter den Vortrefflichen, in der Wahrheit, am Himmel. Aus dem Wasser geboren, aus der Erde geboren, aus der Wahrheit geboren, aus dem Berg geboren — er ist die Wahrheit, das Große.
Kaṭha 2.2.3
ऊर्ध्वं प्राणमुन्नयत्यपानं प्रत्यगस्यति ।
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते ॥ २.२.३ ॥
Er hebt den prāṇa nach oben und sendet den apāna nach unten. Alle Götter verehren den Zwerg (vāmana), der in der Mitte sitzt.
Kaṭha 2.2.4
अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः ।
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.४ ॥
Wenn das verkörperte Selbst, das in diesem Körper wohnt, zerfällt und vom Körper befreit wird, was bleibt dann hier übrig? Dies, fürwahr, ist jenes.
Kaṭha 2.2.5
न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन ।
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ ॥ २.२.५ ॥
Kein Sterblicher lebt durch den prāṇa oder durch den apāna. Sie leben durch ein anderes, auf dem diese beiden beruhen.
Kaṭha 2.2.6
हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् ।
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ॥ २.२.६ ॥
Höre, Gautama. Ich werde dir dieses Geheimnis verkünden, das ewige brahman, und auch, wie der ātman wird, wenn er den Tod erreicht.
Kaṭha 2.2.7
योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः ।
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् ॥ २.२.७ ॥
Manche gehen in einen Mutterschoß ein, um verkörpert zu werden, gemäß ihren Taten und dem, was sie gelernt haben; andere gehen in eine unbewegliche Form (sthāṇu) über.
Kaṭha 2.2.8
य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.२.८ ॥
Jener Puruṣa, der wacht, während andere schlafen, und Verlangen um Verlangen Gestalt schafft, ist in der Tat das Reine; das ist brahman, das allein heißt unsterblich. In ihm ruhen alle Welten, und niemand geht über ihn hinaus. Dies ist eben jenes.
Kaṭha 2.2.9
अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.९ ॥
So wie ein einziges Feuer, in die Welt eingetreten, für jede Gestalt eine entsprechende Gestalt annimmt, so nimmt das eine innere Selbst (ātman) aller Wesen für jede Gestalt eine entsprechende Gestalt an, und es ist auch außen.
Kaṭha 2.2.10
वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिश्च ॥ २.२.१० ॥
So wie ein einziger Wind, in die Welt eingetreten, für jede Gestalt eine entsprechende Gestalt annimmt, so nimmt das eine innere Selbst (ātman) aller Wesen für jede Gestalt eine entsprechende Gestalt an, und es ist auch außen.
Kaṭha 2.2.11
सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षुः
न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ।
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः ॥ २.२.११ ॥
So wie die Sonne, das Auge der ganzen Welt, nicht von den äußeren Fehlern befleckt wird, die das Auge sieht, so wird das eine innere Selbst (ātman) aller Wesen nicht vom Leid der Welt befleckt; es steht außerhalb davon.
Kaṭha 2.2.12
एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ २.२.१२ ॥
Der eine Lenker, das innere Selbst (ātman) aller Wesen, der seine eine Gestalt vielfach macht: Denen, die weisen Standhaften, die ihn in sich selbst wohnend schauen, gehört das ewige Glück, anderen nicht.
Kaṭha 2.2.13
नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनानाम्
एको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीराः
तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ २.२.१३ ॥
Der Ewige unter den Vergänglichen, der Bewusste unter den Bewussten, der Eine, der den Wünschen vieler gewährt: Denen, die weisen Standhaften, die ihn in sich selbst wohnend schauen, gehört der ewige Friede, anderen nicht.
Kaṭha 2.2.14
तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परमं सुखम् ।
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा ॥ २.२.१४ ॥
Sie halten dafür: »Das ist dies«, das unaussprechliche höchste Glück. Wie könnte ich es also erkennen? Leuchtet es, oder strahlt es hervor?
Kaṭha 2.2.15
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ २.२.१५ ॥
Dort scheint die Sonne nicht, noch Mond und Sterne; diese Blitze leuchten nicht, geschweige denn dieses Feuer. Wenn er leuchtet, leuchtet alles nach ihm; durch sein Licht erstrahlt all dies.