Yajurveda · Adhyāya 40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
40.1
ईशा वास्यम् इदꣳ सर्वं यत् किं च जगत्यां जगत् ।
तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्य स्विद् धनम् ॥ ४०.१ ॥
Dies alles, was sich in dieser bewegten Welt bewegt, soll vom Herrn (Īśa) umhüllt werden. Genieße es durch Entsagung; begehre nicht den Reichtum eines anderen.
40.2
कुर्वन्न् एवेह कर्माणि जिजीविषेच् छतꣳ समाः ।
एवं त्वयि नान्यथेतो ऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥ ४०.२ ॥
Indem er hier die Werke vollbringt, möge er den Wunsch hegen, hundert Jahre zu leben. So gibt es für dich keinen anderen Weg; das Werk haftet nicht am Menschen.
40.3
असुर्या नाम ते लोका ऽअन्धेन तमसावृताः ।
ताꣳस् ते प्रेत्यापि गच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥ ४०.३ ॥
Jene Welten namens Asuryā sind von blinder Finsternis bedeckt. Die Menschen, die sich selbst töten, gehen nach dem Tod dorthin.
40.4
अनेजद् एकं मनसो जवीयो नैनद् देवा ऽ आप्नुवन् पूर्वम् अर्शत् ।
तद् धावतो ऽन्यान् अत्य् एति तिष्ठत् तस्मिन्न् अपो मातरिश्वा दधाति ॥ ४०.४ ॥
Jenes Eine, unbewegt, ist schneller als der Geist; die Götter konnten es nicht zuerst erreichen, denn es lief voraus. Obwohl es stillsteht, überholt es die Laufenden; in ihm setzt Mātariśvan die Wasser ein.
40.5
तद् एजति तन् नैजति तद् दूरे तद् व् अन्तिके ।
तद् अन्तर् अस्य सर्वस्य तद् उ सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ४०.५ ॥
Es bewegt sich, und es bewegt sich nicht. Es ist fern, und es ist auch nah. Es ist innerhalb von allem hier, und es ist auch außerhalb von allem hier.
40.6
यस् तु सर्वाणि भूतान्य् आत्मन्न् एवानुपश्यति ।
सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न वि चिकित्सति ॥ ४०.६ ॥
Wer aber alle Wesen allein im Selbst sieht und das Selbst in allen Wesen, der zweifelt danach nicht mehr.
40.7
यस्मिन्त् सर्वाणि भूतान्य् आत्मैवाभूद् विजानतः ।
तत्र को मोहः कः शोक ऽ एकत्वम् अनुपश्यतः ॥ ४०.७ ॥
Für den Wissenden, dem alle Wesen allein zum Selbst geworden sind, welche Verblendung und welcher Kummer kann es da geben für den, der die Einheit sieht?
40.8
स पर्य् अगाच् छुक्रम् अकायम् अव्रणम् अस्नाविरꣳ शुद्धम् अपापविद्धम् ।
कविर् मनीषी परिभूः स्वयंभूर् याथातथ्यतो ऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥ ४०.८ ॥
Er hat alles umfasst: leuchtend, körperlos, wundlos, sehnenlos, rein, vom Bösen unberührt. Der Seher, der Weise, der Alles-Überragende, der Selbstseiende, hat die Dinge gemäß ihrer Wahrheit für ewige Jahre geordnet.
40.9
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽसंभूतिम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ संभूत्याꣳ रताः ॥ ४०.९ ॥
Die das Nicht-Werden verehren, treten in blindes Dunkel ein; und die sich nur am Werden erfreuen, gehen gleichsam in eine noch tiefere Finsternis.
40.10
अन्यद् एवाहुः संभवाद् अन्यद् आहुर् असंभवात् ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१० ॥
Sie sagen, das eine sei anders als das Werden, und sie sagen, das andere sei anders als das Nicht-Werden. So haben wir es von den Weisen gehört, die es uns klar dargelegt haben.
40.11
संभूतिं च विनाशं च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा संभूत्यामृतम् अश्नुते ॥ ४०.११ ॥
Wer Werden und Vergehen zusammen erkennt, überschreitet durch das Vergehen den Tod und erlangt durch das Werden die Unsterblichkeit.
40.12
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽविद्याम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ विद्यायाꣳ रताः ॥ ४०.१२ ॥
Die die Unwissenheit verehren, treten in blindes Dunkel ein; und die sich nur am Wissen erfreuen, gehen gleichsam in eine noch tiefere Finsternis.
40.13
अन्यद् एवाहुर् विद्याया ऽ अन्यद् आहुर् अविद्यायाः ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१३ ॥
Sie sagen, das eine sei anders als das Wissen, und sie sagen, das andere sei anders als das Nichtwissen. So haben wir es von den Weisen gehört, die es uns klar dargelegt haben.
40.14
विद्यां चाविद्यां च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययामृतम् अश्नुते ॥ ४०.१४ ॥
Wer Vidyā und Avidyā zugleich erkennt, überquert den Tod durch Avidyā und erlangt durch Vidyā die Unsterblichkeit (amṛta).
40.15
वायुर् अनिलम् अमृतम् अथेदं भस्मान्तꣳ शरीरम् ।
ओ३म् क्रतो स्मर क्लिबे स्मर कृतꣳ स्मर ॥ ४०.१५ ॥
Der Atem gehe in den unsterblichen Wind, und dieser Leib ende in Asche. Oṃ! O Kratu, gedenke; o Leib, gedenke; gedenke der vollbrachten Tat.
40.16
अग्ने नय सुपथा राये ऽ अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नम ऽ उक्तिं विधेम ॥ ४०.१६ ॥
O Agni, führe uns auf gutem Pfad zum Reichtum. O Gott, du kennst alle Wege. Wende von uns die krumme Sünde ab; wir bringen dir die größten Worte der Verehrung dar.
40.17
हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
यो ऽसाव् आदित्ये पुरुषः सो ऽसाव् अहम् ।
ओ३म् खं ब्रह्म ॥ ४०.१७ ॥
Das Antlitz der Wahrheit ist mit einem goldenen Gefäß bedeckt. Jener Puruṣa, der in der Sonne ist – der bin ich. Oṃ! Der Raum (kha) ist Brahman.