யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
40.1
ईशा वास्यम् इदꣳ सर्वं यत् किं च जगत्यां जगत् ।
तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्य स्विद् धनम् ॥ ४०.१ ॥
இவ்வுலகில் நகர்வதெல்லாம், எதுவெல்லாம் உள்ளதோ, அது அனைத்தும் ஈசனால் மூடப்பட்டது. அதைத் துறந்து அனுபவி; யாருடைய செல்வத்தையும் பேராசைப்படாதே.
40.2
कुर्वन्न् एवेह कर्माणि जिजीविषेच् छतꣳ समाः ।
एवं त्वयि नान्यथेतो ऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥ ४०.२ ॥
இவ்வுலகில் கர்மங்களைச் செய்தபடியே நூறு ஆண்டுகள் வாழ விரும்ப வேண்டும். இவ்வாறு உன்னில் வேறு வழி இல்லை; மனிதனுக்குக் கர்மம் ஒட்டுவதில்லை.
40.3
असुर्या नाम ते लोका ऽअन्धेन तमसावृताः ।
ताꣳस् ते प्रेत्यापि गच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥ ४०.३ ॥
அசுரர் என்னும் அந்த உலகங்கள் குருட்டிருட்டால் மூடப்பட்டவை. எவர்கள் தன்னைத்தானே கொல்லும் மக்களோ, அவர்கள் இறந்த பின் அவற்றை அடைகின்றனர்.
40.4
अनेजद् एकं मनसो जवीयो नैनद् देवा ऽ आप्नुवन् पूर्वम् अर्शत् ।
तद् धावतो ऽन्यान् अत्य् एति तिष्ठत् तस्मिन्न् अपो मातरिश्वा दधाति ॥ ४०.४ ॥
அசையாத அந்த ஒன்று மனதைவிட விரைந்தது; தேவர்கள் அதை முன்பு அடையவில்லை, ஏனெனில் அது முன்னோக்கி ஓடிற்று. நின்றவாறே அது ஓடுபவர்களை விஞ்சிச் செல்கிறது; அதில் மாதரிஸ்வன் நீரைத் தாங்குகிறான்.
40.5
तद् एजति तन् नैजति तद् दूरे तद् व् अन्तिके ।
तद् अन्तर् अस्य सर्वस्य तद् उ सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ४०.५ ॥
அது அசைகிறது; அது அசையவில்லை. அது தொலைவில் உள்ளது; அதுவே அருகிலும் உள்ளது. அதுவே இவை அனைத்தின் உள்ளேயும் உள்ளது; அதுவே இவை அனைத்தின் வெளியிலும் உள்ளது.
40.6
यस् तु सर्वाणि भूतान्य् आत्मन्न् एवानुपश्यति ।
सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न वि चिकित्सति ॥ ४०.६ ॥
எவன் எல்லா உயிர்களையும் ஆன்மாவிலேயே காண்கிறானோ, எல்லா உயிர்களிலும் ஆன்மாவைக் காண்கிறானோ, அவன் அதனால் பின்னர் ஐயமுற மாட்டான்.
40.7
यस्मिन्त् सर्वाणि भूतान्य् आत्मैवाभूद् विजानतः ।
तत्र को मोहः कः शोक ऽ एकत्वम् अनुपश्यतः ॥ ४०.७ ॥
எவனுக்கு எல்லா உயிர்களும் ஆன்மாவாகவே ஆகிவிட்டனவோ, அந்த அறிந்தவனுக்கு, ஒருமையைக் காண்பவனுக்கு, அங்கே எது மயக்கம்? எது துயரம்?
40.8
स पर्य् अगाच् छुक्रम् अकायम् अव्रणम् अस्नाविरꣳ शुद्धम् अपापविद्धम् ।
कविर् मनीषी परिभूः स्वयंभूर् याथातथ्यतो ऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥ ४०.८ ॥
அவர் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறார்; ஒளிமயமானவர், உடலற்றவர், காயமற்றவர், நரம்பற்றவர், தூயவர், பாவத்தால் தீண்டப்படாதவர். அவர் கவி, ஞானி, எல்லாவற்றையும் மிஞ்சியவர், தானாகத் தோன்றியவர்; நித்திய ஆண்டுகளுக்காக பொருட்களை உண்மைப்படி அமைத்தார்.
40.9
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽसंभूतिम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ संभूत्याꣳ रताः ॥ ४०.९ ॥
அசம்பூதியை வழிபடுபவர்கள் குருட்டு இருளில் நுழைகிறார்கள்; சம்பூதியில் மட்டும் மகிழ்பவர்கள் அதைவிட ஆழ்ந்த இருளில் செல்கிறார்கள்.
40.10
अन्यद् एवाहुः संभवाद् अन्यद् आहुर् असंभवात् ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१० ॥
சம்பவத்திலிருந்து வேறானது ஒன்று என்கிறார்கள்; அசம்பவத்திலிருந்து வேறானது மற்றொன்று என்கிறார்கள். இவ்வாறு நாம் ஞானிகளிடமிருந்து கேட்டோம்; அவர்கள் அதை நமக்கு விளக்கினார்கள்.
40.11
संभूतिं च विनाशं च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा संभूत्यामृतम् अश्नुते ॥ ४०.११ ॥
சம்பூதியையும் வினாசத்தையும் இரண்டையும் ஒன்றாக அறிபவன், வினாசத்தால் மரணத்தைக் கடந்து, சம்பூதியால் அமிருதத்தை அடைகிறான்.
40.12
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽविद्याम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ विद्यायाꣳ रताः ॥ ४०.१२ ॥
அவித்யையை வழிபடுபவர்கள் குருட்டு இருளில் நுழைகிறார்கள்; வித்யையில் மட்டும் மகிழ்பவர்கள் அதைவிட ஆழ்ந்த இருளில் செல்கிறார்கள்.
40.13
अन्यद् एवाहुर् विद्याया ऽ अन्यद् आहुर् अविद्यायाः ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१३ ॥
வித்யையிலிருந்து வேறானது ஒன்று என்கிறார்கள்; அவித்யையிலிருந்து வேறானது மற்றொன்று என்கிறார்கள். இவ்வாறு நாம் ஞானிகளிடமிருந்து கேட்டோம்; அவர்கள் அதை நமக்கு விளக்கினார்கள்.
40.14
विद्यां चाविद्यां च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययामृतम् अश्नुते ॥ ४०.१४ ॥
வித்தையையும் அவித்தையையும் இரண்டையும் சேர்த்து அறிபவன், அவித்தையால் மரணத்தைக் கடந்து வித்தையால் அமிருதத்தை அடைகிறான்.
40.15
वायुर् अनिलम् अमृतम् अथेदं भस्मान्तꣳ शरीरम् ।
ओ३म् क्रतो स्मर क्लिबे स्मर कृतꣳ स्मर ॥ ४०.१५ ॥
மூச்சு அழியாத காற்றை அடையட்டும்; இந்த உடல் சாம்பலில் முடியட்டும். ஓம்! ஓ சங்கல்பமே, நினைவுகூர்; ஓ உடலே, நினைவுகூர்; செய்த செயலை நினைவுகூர்.
40.16
अग्ने नय सुपथा राये ऽ अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नम ऽ उक्तिं विधेम ॥ ४०.१६ ॥
ஓ அக்னி! நல்ல வழியால் செல்வத்தை நோக்கி எங்களை நடத்து. ஓ தேவனே, நீ அனைத்து வழிகளையும் அறிவாய். எங்களிடமிருந்து வளைந்த பாவத்தை விலக்கு; உனக்கு மிக்க வணக்கச் சொற்களை அர்ப்பிக்கிறோம்.
40.17
हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
यो ऽसाव् आदित्ये पुरुषः सो ऽसाव् अहम् ।
ओ३म् खं ब्रह्म ॥ ४०.१७ ॥
பொற்பாத்திரத்தால் சத்தியத்தின் முகம் மூடப்பட்டுள்ளது. ஆதித்தியனில் உள்ள அந்தப் புருஷன், அவனே நான். ஓம்! ஆகாயம் பிரம்மம்.