യജുർവേദം · അധ്യായം 40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
40.1
ईशा वास्यम् इदꣳ सर्वं यत् किं च जगत्यां जगत् ।
तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्य स्विद् धनम् ॥ ४०.१ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ ചലിക്കുന്നതെല്ലാം, എന്തെല്ലാമുണ്ടോ അതെല്ലാം ഈശ്വരനാൽ ആവൃതമാണ്. അതിനെ ത്യജിച്ച് അനുഭവിക്കുക; ആരുടെയും ധനത്തിൽ മോഹിക്കരുത്.
40.2
कुर्वन्न् एवेह कर्माणि जिजीविषेच् छतꣳ समाः ।
एवं त्वयि नान्यथेतो ऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥ ४०.२ ॥
ഇഹലോകത്തിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടുതന്നെ നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കണം. ഇപ്രകാരം നിന്നിൽ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ല; മനുഷ്യനിൽ കർമ്മം പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.
40.3
असुर्या नाम ते लोका ऽअन्धेन तमसावृताः ।
ताꣳस् ते प्रेत्यापि गच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥ ४०.३ ॥
അസുര്യങ്ങൾ എന്ന പേരുള്ള ആ ലോകങ്ങൾ അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവയാണ്. ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരായ ജനങ്ങൾ മരിച്ചശേഷം അവിടെത്തന്നെ പോകുന്നു.
40.4
अनेजद् एकं मनसो जवीयो नैनद् देवा ऽ आप्नुवन् पूर्वम् अर्शत् ।
तद् धावतो ऽन्यान् अत्य् एति तिष्ठत् तस्मिन्न् अपो मातरिश्वा दधाति ॥ ४०.४ ॥
ചലിക്കാത്ത ആ ഒന്ന് മനസ്സിനെക്കാൾ വേഗമുള്ളതാണ്; ദേവന്മാർ അതിനെ മുമ്പേ പ്രാപിച്ചില്ല, കാരണം അത് മുന്നോട്ട് ഓടി. നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അത് ഓടുന്നവരെ മറികടക്കുന്നു; അതിൽ മാതരിശ്വാവ് ജലങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു.
40.5
तद् एजति तन् नैजति तद् दूरे तद् व् अन्तिके ।
तद् अन्तर् अस्य सर्वस्य तद् उ सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ४०.५ ॥
അത് ചലിക്കുന്നു; അത് ചലിക്കുന്നതുമല്ല. അത് ദൂരത്താണ്; അത് തന്നെ അടുത്തുമാണ്. അത് ഇതെല്ലാത്തിന്റെയും ഉള്ളിലാണ്; അത് തന്നെ ഇതെല്ലാത്തിന്റെയും പുറത്തും.
40.6
यस् तु सर्वाणि भूतान्य् आत्मन्न् एवानुपश्यति ।
सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न वि चिकित्सति ॥ ४०.६ ॥
ആരാണോ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും ആത്മാവിൽത്തന്നെ കാണുന്നത്, സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും ആത്മാവിനെ കാണുന്നത്, അവൻ അതിൽനിന്ന് പിന്നെ സംശയിക്കുന്നില്ല.
40.7
यस्मिन्त् सर्वाणि भूतान्य् आत्मैवाभूद् विजानतः ।
तत्र को मोहः कः शोक ऽ एकत्वम् अनुपश्यतः ॥ ४०.७ ॥
ആരുടെ അറിവിൽ സർവ്വഭൂതങ്ങളും ആത്മാവായിത്തന്നെ തീർന്നുവോ, ഏകത്വം കാണുന്ന ആ അറിവുള്ളവന് അവിടെ എന്ത് മോഹം, എന്ത് ശോകം?
40.8
स पर्य् अगाच् छुक्रम् अकायम् अव्रणम् अस्नाविरꣳ शुद्धम् अपापविद्धम् ।
कविर् मनीषी परिभूः स्वयंभूर् याथातथ्यतो ऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥ ४०.८ ॥
അവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—പ്രകാശമയൻ, ശരീരമില്ലാത്തവൻ, മുറിവില്ലാത്തവൻ, നാഡിയില്ലാത്തവൻ, ശുദ്ധൻ, പാപത്താൽ തുളയ്ക്കപ്പെടാത്തവൻ. അവൻ ദ്രഷ്ടാവ്, മനീഷി, സർവോപരി, സ്വയംഭൂ; ശാശ്വതമായ വർഷങ്ങൾക്കായി വസ്തുക്കളെ യഥാർത്ഥമായി ക്രമീകരിച്ചു.
40.9
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽसंभूतिम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ संभूत्याꣳ रताः ॥ ४०.९ ॥
അസംഭൂതിയെ ഉപാസിക്കുന്നവർ അന്ധമായ ഇരുട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; സംഭൂതിയിൽ മാത്രം രമിക്കുന്നവർ അതിനെക്കാൾ ഗാഢമായ ഇരുട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
40.10
अन्यद् एवाहुः संभवाद् अन्यद् आहुर् असंभवात् ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१० ॥
സംഭവത്തിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്ന് എന്നു പറയുന്നു; അസംഭവത്തിൽ നിന്ന് വേറെ മറ്റൊന്ന് എന്നും പറയുന്നു. ഇപ്രകാരം ധീരന്മാരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു; അവർ അത് ഞങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമാക്കി.
40.11
संभूतिं च विनाशं च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा संभूत्यामृतम् अश्नुते ॥ ४०.११ ॥
സംഭൂതിയെയും വിനാശത്തെയും ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ച് അറിയുന്നവൻ, വിനാശത്താൽ മൃത്യുവിനെ കടന്ന് സംഭൂതിയാൽ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
40.12
अन्धं तमः प्र विशन्ति ये ऽविद्याम् उपासते ।
ततो भूय ऽ इव ते तमो य ऽ उ विद्यायाꣳ रताः ॥ ४०.१२ ॥
അവിദ്യയെ ഉപാസിക്കുന്നവർ അന്ധമായ ഇരുട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; വിദ്യയിൽ മാത്രം രമിക്കുന്നവർ അതിനെക്കാൾ ഗാഢമായ ഇരുട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
40.13
अन्यद् एवाहुर् विद्याया ऽ अन्यद् आहुर् अविद्यायाः ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस् तद् विचचक्षिरे ॥ ४०.१३ ॥
വിദ്യയിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്ന് എന്നു പറയുന്നു; അവിദ്യയിൽ നിന്ന് വേറെ മറ്റൊന്ന് എന്നും പറയുന്നു. ഇപ്രകാരം ധീരന്മാരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു; അവർ അത് ഞങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമാക്കി.
40.14
विद्यां चाविद्यां च यस् तद् वेदोभयꣳ सह ।
अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययामृतम् अश्नुते ॥ ४०.१४ ॥
വിദ്യയെയും അവിദ്യയെയും ഒന്നിച്ച് അറിയുന്നവൻ, അവിദ്യയാൽ മൃത്യുവിനെ കടന്ന് വിദ്യയാൽ അമൃതത്വം നേടുന്നു.
40.15
वायुर् अनिलम् अमृतम् अथेदं भस्मान्तꣳ शरीरम् ।
ओ३म् क्रतो स्मर क्लिबे स्मर कृतꣳ स्मर ॥ ४०.१५ ॥
പ്രാണൻ അമൃതമായ വായുവിൽ ലയിക്കട്ടെ; ഈ ശരീരം ഭസ്മത്തിൽ അവസാനിക്കട്ടെ. ഓം! ഓ സങ്കല്പമേ, ഓർക്കുക; ഓ ശരീരമേ, ഓർക്കുക; ചെയ്ത കർമ്മം ഓർക്കുക.
40.16
अग्ने नय सुपथा राये ऽ अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नम ऽ उक्तिं विधेम ॥ ४०.१६ ॥
ഓ അഗ്നേ! നല്ല വഴിയിലൂടെ സമ്പത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിക്കേണമേ. ഓ ദേവാ, നീ എല്ലാ വഴികളും അറിയുന്നവനാണ്. ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് വക്രമായ പാപം അകറ്റേണമേ; നിനക്ക് ഏറ്റവും അധികം നമസ്കാരവചനം അർപ്പിക്കുന്നു.
40.17
हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
यो ऽसाव् आदित्ये पुरुषः सो ऽसाव् अहम् ।
ओ३म् खं ब्रह्म ॥ ४०.१७ ॥
സ്വർണ്ണപാത്രത്താൽ സത്യത്തിന്റെ മുഖം മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദിത്യനിലുള്ള ആ പുരുഷൻ, ഞാൻ തന്നെ. ഓം! ആകാശം ബ്രഹ്മം.