ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
इ॒दं श्रेष्ठं॒ ज्योति॑षां॒ ज्योति॒रागा॑च्चि॒त्रः प्र॑के॒तो अ॑जनिष्ट॒ विभ्वा॑ ।
यथा॒ प्रसू॑ता सवि॒तुः स॒वायँ॑ ए॒वा रात्र्यु॒षसे॒ योनि॑मारैक् ॥
ଆଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି ଆଲୋକ ଆସିଛି; ବିଚିତ୍ର ପତାକା ପରି ତାହା ବ୍ୟାପି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ସବିତାର ପ୍ରେରଣାରେ ରାତ୍ରି ଉଷା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେହିପରି।
1.113.2
रुश॑द्वत्सा॒ रुश॑ती श्वे॒त्यागा॒दारै॑गु कृ॒ष्णा सद॑नान्यस्याः ।
स॒मा॒नब॑न्धू अ॒मृते॑ अनू॒ची द्यावा॒ वर्णं॑ चरत आमिना॒ने ॥
ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବାଛୁରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମତୀ, ଶ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣା ଉଷା ଆସିଛି; କଳା ବାସସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ଏକ ବନ୍ଧନରେ ଥିବା, ଅମର, ପରସ୍ପରକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ରଙ୍ଗ ଧରି ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
1.113.3
स॒मा॒नो अध्वा॒ स्वस्रो॑रन॒न्तस्तम॒न्यान्या॑ चरतो दे॒वशि॑ष्टे ।
न मे॑थेते॒ न त॑स्थतुः सु॒मेके॒ नक्तो॒षासा॒ सम॑नसा॒ विरू॑पे ॥
ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କର ଏକ ହିଁ ଅନନ୍ତ ପଥ ଅଛି; ସେହି ପଥରେ ସେମାନେ ଏକ ପରେ ଏକ ଚାଲନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ସେହି ଦୁଇଜଣ ନା ଡଗମଗ ହୁଅନ୍ତି, ନା ଅଟକନ୍ତି। ସୁନ୍ଦର ବାସସ୍ଥାନ ଥିବା, ଏକମନା, ଭିନ୍ନ ରୂପର ରାତ୍ରି ଓ ଉଷା।
1.113.4
भास्व॑ती ने॒त्री सू॒नृता॑नां॒ अचे॑ति चि॒त्रा वि दुरो॑ न आवः ।
प्रार्प्या॒ जग॒द्व्यु॑ नो रा॒यो अ॑ख्यदु॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସତ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଉଥିବା ଉଷା ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ସେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତି, ଯେପରି କବାଟ ଖୋଲୁଛନ୍ତି। ଗତିଶୀଳ ଜଗତକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି ସେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ଉଷା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଛନ୍ତି।
1.113.5
जि॒ह्म॒श्ये॑ चरि॑तवे म॒घोनी॑ आभो॒गय॑ इ॒ष्टये॑ रा॒य उ॑ त्वम् ।
द॒भ्रं पश्य॑द्भ्य उर्वि॒या वि॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
ବଙ୍କା ପଥରେ ଚାଲୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଗତି ପାଇଁ, ଭୋଗ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ଧନ ପାଇଁ ତୁମେ ହିଁ ଦାତ୍ରୀ। ଦେଖୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ମଳିନ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର; ଉଷା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଛନ୍ତି।
1.113.6
क्ष॒त्राय॑ त्वं॒ श्रव॑से त्वं मही॒यै इ॒ष्टये॑ त्व॒मर्थ॑मिव त्वमि॒त्यै ।
विस॑दृशा जीवि॒ताभि॑प्र॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
ବଳ ପାଇଁ ତୁମେ, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ତୁମେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମେ; ତୁମେ ଯେନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ତୁମେ ହିଁ ଗତି। ବିଭିନ୍ନ ଜୀବନ ଦେଖାଇବାକୁ ତୁମେ ପ୍ରକଟ ହୁଅ; ଉଷା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଛନ୍ତି।
1.113.7
ए॒षा दि॒वो दु॑हि॒ता प्रत्य॑दर्शि व्यु॒च्छन्ती॑ युव॒तिः शु॒क्रवा॑साः ।
विश्व॒स्येशा॑ना॒ पार्थि॑वस्य॒ वस्व॒ उषो॑ अ॒द्येह सु॑भगे॒ व्यु॑च्छ ॥
ଦେଖ, ଆକାଶର କନ୍ୟା ଉଷା ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆଲୋକ ବିଞ୍ଚୁଥିବା ଯୁବତୀ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନର ଅଧିଶ୍ୱରୀ; ହେ ଉଷା, ହେ ଶୁଭେ, ଏବେ ଏଠାରେ ଆଲୋକ ଦିଅ।
1.113.8
प॒रा॒य॒ती॒नामन्वे॑ति॒ पाथ॑ आयती॒नां प्र॑थ॒मा शश्व॑तीनाम् ।
व्यु॒च्छन्ती॑ जी॒वमु॑दी॒रय॑न्ति उ॒षा मृ॒तं कं च॒न बो॒धय॑न्ती ॥
ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଯା ଯାଆନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ସେ ଚାଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମ, ଶାଶ୍ୱତ କାଳର। ଆଲୋକ ବିଞ୍ଚୁଥିବା ଉଷା ଜୀବନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ, ଏବଂ କୌଣସି ମୃତକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ କରେ।
1.113.9
उषो॒ यद॒ग्निं स॒मिधे॑ च॒कर्थ॒ वि यदाव॒श्चक्ष॑सा॒ सूर्य॑स्य ।
यन्मानु॑षान्य॒क्ष्यमा॑णाँ॒ अजी॑ग॒स्तद्दे॒वेषु॑ चकृषे भ॒द्रमप्नः॑ ॥
ହେ ଉଷା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କଲ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମେ ଆଲୋକିତ ହେଲ, ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କଲ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ସ୍ଥାପିଲ।
1.113.10
किया॒त्या यत्स॒मया॒ भवा॑ति॒ या व्यू॒षुर्याश्च॑ नू॒नं व्यु॒च्छान् ।
अनु॒ पूर्वाः॑ कृपते वावशा॒ना प्र॒दीध्या॑ना॒ जोष॑म॒न्याभि॑रेति ॥
ସମୟରେ ଆସୁଥିବା ଯେତେ ଉଷା ଥାଆନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲୋକିତ ହେବେ, ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ସେ ଆସେ; ପୂର୍ବର ଉଷାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ କମ୍ପେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦ ଜାଗାଇ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଚାଲେ।
1.113.11
ई॒युष्टे ये पूर्व॑तरा॒मप॑श्यन्व्यु॒च्छन्ती॑मु॒षसं॒ मर्त्या॑सः ।
अ॒स्माभि॑रू॒ नु प्र॑ति॒चक्ष्या॑भू॒दो ते य॑न्ति॒ ये अ॑प॒रीषु॒ पश्या॑न् ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବରେ ଚାଲିଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବର ଆଲୋକିତ ଉଷାକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ଏବେ ଆମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖାଗଲେ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉଷାମାନଙ୍କରେ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି।
1.113.12
या॒व॒यद्द्वे॑षा ऋत॒पा ऋ॑ते॒जाः सु॑म्ना॒वरी॑ सू॒नृता॑ ई॒रय॑न्ती ।
सु॒म॒ङ्ग॒लीर्बिभ्र॑ती दे॒ववी॑तिमि॒हाद्योषः॒ श्रेष्ठ॑तमा॒ व्यु॑च्छ ॥
ବିଦ୍ବେଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ଋତର ରକ୍ଷିକା, ଋତରେ ଦୀପ୍ତ, ଧନବତୀ, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେଉଥିବା, ପ୍ରେରଣାଦାୟିନୀ, ସୁମଙ୍ଗଳା, ଦେବକୃପା ଧାରଣ କରୁଥିବା — ହେ ଉଷା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମା, ଆଜି ଏଠାରେ ଆଲୋକ ଦିଅ।
1.113.13
शश्व॑त्पु॒रोषा व्यु॑वास दे॒वी अथो॑ अ॒द्येदं व्या॑वो म॒घोनी॑ ।
अथो॒ व्यु॑च्छा॒दुत्त॑राँ॒ अनु॒ द्यून॒जरा॒मृता॑ चरति स्व॒धाभिः॑ ॥
ଶାଶ୍ୱତ କାଳରୁ ଦେବୀ ଉଷା ଉଦିତ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି; ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ଧନଦାୟିନୀ ଏହି ଅନ୍ଧକାର ଖୋଲିଛନ୍ତି। ଆଗାମୀ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପଛରେ ସେ ଆଲୋକିତ ହେଉ; ଜରାହୀନା, ଅମରା ସେ ଦେବୀ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
1.113.14
व्य॑ञ्जिभि॑र्दि॒व आता॑स्वद्यौ॒दप॑ कृ॒ष्णां नि॒र्णिजं॑ दे॒व्या॑वः ।
प्र॒बो॒धय॑न्त्यरु॒णेभि॒रश्वै॒रोषा या॑ति सु॒युजा॒ रथे॑न ॥
ଆକାଶର କିରଣରେ ସେ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ଆଲୋକିତ ହେଲେ; ଦେବୀ କଳା ଅନ୍ଧାର ଦୂର କରି ଖୋଲିଲେ। ଜାଗ୍ରତ କରି, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁଯୋଜିତ ରଥ ସହିତ ଉଷା ଆସନ୍ତି।
1.113.15
आ॒वह॑न्ती॒ पोष्या॒ वार्या॑णि चि॒त्रं के॒तुं कृ॑णुते॒ चेकि॑ताना ।
ई॒युषी॑णामुप॒मा शश्व॑तीनां विभाती॒नां प्र॑थ॒मोषा व्य॑श्वैत् ॥
ପୋଷକ ଧନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ସମ୍ପଦ ବହି, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପତାକା ଦେଖାନ୍ତି, ଜାଗ୍ରତ କରି। ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥିବା, ଶାଶ୍ୱତ, ଝଲସୁଥିବା ଅନେକ ଉଷାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଉଷା ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
1.113.16
उदी॑र्ध्वं जी॒वो असु॑र्न॒ आगा॒दप॒ प्रागा॒त्तम॒ आ ज्योति॑रेति ।
आरै॒क्पन्थां॒ यात॑वे॒ सूर्या॒याग॑न्म॒ यत्र॑ प्रति॒रन्त॒ आयुः॑ ॥
ପ୍ରାଣ ପରି ଉଷା ଉପରକୁ ଉଠି ଆସିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଛି, ଆଲୋକ ଆସୁଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗମନ ପାଇଁ ସେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଆୟୁ ପାର କରନ୍ତି ସେଠାକୁ ଆମେ ପହଞ୍ଚିଲୁ।
1.113.17
स्यूम॑ना वा॒च उदि॑यर्ति॒ वह्निः॒ स्तवा॑नो रे॒भ उ॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अ॒द्या तदु॑च्छ गृण॒ते म॑घोनि अ॒स्मे आयु॒र्नि दि॑दीहि प्र॒जाव॑त् ॥
ସୁନ୍ଦର ବାଣୀରେ ବାହକ ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି କରି ଉଠାନ୍ତି; ସେ ରେଭ, ଦୀପ୍ତ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଆଜି, ହେ ଦାତା, ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ ହୁଅ; ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ସହ ଆୟୁ ଜାଳ।
1.113.18
या गोम॑तीरु॒षसः॒ सर्व॑वीरा व्यु॒च्छन्ति॑ दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ।
वा॒योरि॑व सू॒नृता॑नामुद॒र्के ता अ॑श्व॒दा अ॑श्नवत्सोम॒सुत्वा॑ ॥
ଗାଈ ସହିତ, ସମସ୍ତ ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଦୀପ୍ତ ଉଷାମାନେ ଦାତା ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ ହୁଅନ୍ତି; ବାୟୁଙ୍କ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପରି। ଅଶ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଉଷାମାନଙ୍କୁ ସୋମ ନିଚୋଡ଼ୁଥିବା ଲାଭ କରୁ।
1.113.19
मा॒ता दे॒वाना॒मदि॑ते॒रनी॑कं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुर्बृ॑ह॒ती वि भा॑हि ।
प्र॒श॒स्ति॒कृद्ब्रह्म॑णे नो॒ व्यु॑च्छा नो॒ जने॑ जनय विश्ववारे ॥
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାତା, ଅଦିତିର ତେଜୋମୟ ରୂପ, ଯଜ୍ଞର ପତାକା, ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ। ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଥିବା ହୋଇ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଇଁ ଉଷାକୁ ଆମ ପାଇଁ ଖୋଲ; ହେ ସର୍ବଧନସମ୍ପନ୍ନା, ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଲ୍ୟାଣ ସୃଷ୍ଟି କର।
1.113.20
यच्चि॒त्रमप्न॑ उ॒षसो॒ वह॑न्तीजा॒नाय॑ शशमा॒नाय॑ भ॒द्रम् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ଉଷାମାନେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣନ୍ତି, ଯଜ୍ଞକାରୀ ଓ ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ଯାହା କଲ୍ୟାଣ — ତାହା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଦିଅନ୍ତୁ।