Ṛgveda · Sūkta 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
इ॒दं श्रेष्ठं॒ ज्योति॑षां॒ ज्योति॒रागा॑च्चि॒त्रः प्र॑के॒तो अ॑जनिष्ट॒ विभ्वा॑ ।
यथा॒ प्रसू॑ता सवि॒तुः स॒वायँ॑ ए॒वा रात्र्यु॒षसे॒ योनि॑मारैक् ॥
Dieses beste der Lichter ist gekommen; das bunte Banner, weithin wirkend, ist erschienen. So wie die Nacht, von Savitar angetrieben, der Uṣas (Morgenröte) ihren Platz bereitet, so geschieht es.
1.113.2
रुश॑द्वत्सा॒ रुश॑ती श्वे॒त्यागा॒दारै॑गु कृ॒ष्णा सद॑नान्यस्याः ।
स॒मा॒नब॑न्धू अ॒मृते॑ अनू॒ची द्यावा॒ वर्णं॑ चरत आमिना॒ने ॥
Die weiße Uṣas, glänzend, mit rötlichen Kälbern, ist gekommen; auch die dunklen Wohnstätten hat sie bereitet. Himmel und Erde, durch dasselbe Band verbunden, unsterblich, einander folgend, bewegen sich und nehmen Farbe an, gleich als formten sie Gestalt.
1.113.3
स॒मा॒नो अध्वा॒ स्वस्रो॑रन॒न्तस्तम॒न्यान्या॑ चरतो दे॒वशि॑ष्टे ।
न मे॑थेते॒ न त॑स्थतुः सु॒मेके॒ नक्तो॒षासा॒ सम॑नसा॒ विरू॑पे ॥
Die beiden Schwestern haben denselben endlosen Weg, auf dem sie einander nacheinander folgen. Von göttlichem Glanz erstrahlend, straucheln die beiden nicht und stehen nicht still. Sie sind Nacht und Morgenröte, von schöner Wohnstatt, eines Sinnes, von verschiedener Gestalt.
1.113.4
भास्व॑ती ने॒त्री सू॒नृता॑नां॒ अचे॑ति चि॒त्रा वि दुरो॑ न आवः ।
प्रार्प्या॒ जग॒द्व्यु॑ नो रा॒यो अ॑ख्यदु॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
Strahlend, die Führerin der Wahrhaftigen, erscheint Uṣas; wunderbar öffnet sie die Tore, als täte sie Türen auf. Die bewegliche Welt weckend, enthüllt sie uns den Reichtum; Uṣas hat alle Wesen erweckt.
1.113.5
जि॒ह्म॒श्ये॑ चरि॑तवे म॒घोनी॑ आभो॒गय॑ इ॒ष्टये॑ रा॒य उ॑ त्वम् ।
द॒भ्रं पश्य॑द्भ्य उर्वि॒या वि॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
Für die auf krummen Wegen, für Bewegung, Genuss, Opfer und Reichtum bist du die Spendende. Für die Sehenden breitest du das weite, dämmrige Licht aus; Uṣas hat alle Wesen erweckt.
1.113.6
क्ष॒त्राय॑ त्वं॒ श्रव॑से त्वं मही॒यै इ॒ष्टये॑ त्व॒मर्थ॑मिव त्वमि॒त्यै ।
विस॑दृशा जीवि॒ताभि॑प्र॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
Für die Kraft bist du es, für den Ruhm bist du es, für die Größe bist du es, für das Opfer bist du es; du bist wie das Ziel, du bist wie das Gehen. Du erscheinst, um die verschiedenen Leben zu zeigen; Uṣas hat alle Wesen erweckt.
1.113.7
ए॒षा दि॒वो दु॑हि॒ता प्रत्य॑दर्शि व्यु॒च्छन्ती॑ युव॒तिः शु॒क्रवा॑साः ।
विश्व॒स्येशा॑ना॒ पार्थि॑वस्य॒ वस्व॒ उषो॑ अ॒द्येह सु॑भगे॒ व्यु॑च्छ ॥
Siehe, die Tochter des Himmels, Uṣas, ist erschienen, eine junge Frau, die Licht verbreitet, in hellen Gewändern. Herrin aller irdischen Güter, o Uṣas, o Glückliche, leuchte nun hier auf.
1.113.8
प॒रा॒य॒ती॒नामन्वे॑ति॒ पाथ॑ आयती॒नां प्र॑थ॒मा शश्व॑तीनाम् ।
व्यु॒च्छन्ती॑ जी॒वमु॑दी॒रय॑न्ति उ॒षा मृ॒तं कं च॒न बो॒धय॑न्ती ॥
Sie geht den Weg aller, die scheiden; unter allen, die kommen, ist sie die erste, die der ewigen. Uṣas, aufleuchtend, weckt das Leben und erweckt sogar einen Toten.
1.113.9
उषो॒ यद॒ग्निं स॒मिधे॑ च॒कर्थ॒ वि यदाव॒श्चक्ष॑सा॒ सूर्य॑स्य ।
यन्मानु॑षान्य॒क्ष्यमा॑णाँ॒ अजी॑ग॒स्तद्दे॒वेषु॑ चकृषे भ॒द्रमप्नः॑ ॥
O Uṣas, als du Agni erweckt hast, ihn zu entzünden, und als du im Anblick der Sonne strahltest, als du die Menschen, die opfern wollten, antriebst, da hast du unter den Göttern Segen gestiftet.
1.113.10
किया॒त्या यत्स॒मया॒ भवा॑ति॒ या व्यू॒षुर्याश्च॑ नू॒नं व्यु॒च्छान् ।
अनु॒ पूर्वाः॑ कृपते वावशा॒ना प्र॒दीध्या॑ना॒ जोष॑म॒न्याभि॑रेति ॥
So viele Morgenröten in der Zeit kommen, die geleuchtet haben und die leuchten werden, ihnen folgt sie nach; für die früheren zittert sie, leuchtend, Freude entfachend, sie geht mit den anderen.
1.113.11
ई॒युष्टे ये पूर्व॑तरा॒मप॑श्यन्व्यु॒च्छन्ती॑मु॒षसं॒ मर्त्या॑सः ।
अ॒स्माभि॑रू॒ नु प्र॑ति॒चक्ष्या॑भू॒दो ते य॑न्ति॒ ये अ॑प॒रीषु॒ पश्या॑न् ॥
Die Sterblichen, die vorausgegangen sind, die früher Uṣas aufleuchten sahen, sind dahingegangen. Nun ist sie auch uns erschienen; die sie in den späteren sehen werden, gehen ebenfalls diesen Weg.
1.113.12
या॒व॒यद्द्वे॑षा ऋत॒पा ऋ॑ते॒जाः सु॑म्ना॒वरी॑ सू॒नृता॑ ई॒रय॑न्ती ।
सु॒म॒ङ्ग॒लीर्बिभ्र॑ती दे॒ववी॑तिमि॒हाद्योषः॒ श्रेष्ठ॑तमा॒ व्यु॑च्छ ॥
Den Hass fernhaltend, Hüterin der rechten Ordnung, glänzend im Recht, reich an Gütern, gute Nachkommen gebend, antreibend, glückverheißend, die Gunst der Götter tragend — o Uṣas, Vortreffliche, leuchte heute hier auf.
1.113.13
शश्व॑त्पु॒रोषा व्यु॑वास दे॒वी अथो॑ अ॒द्येदं व्या॑वो म॒घोनी॑ ।
अथो॒ व्यु॑च्छा॒दुत्त॑राँ॒ अनु॒ द्यून॒जरा॒मृता॑ चरति स्व॒धाभिः॑ ॥
Von jeher hat die Göttin Uṣas geleuchtet, und heute hat die Spendenreiche diese Finsternis geöffnet. Möge sie danach hinter den kommenden Tagen aufleuchten; die alterslose, unsterbliche Göttin wandelt aus eigener Kraft.
1.113.14
व्य॑ञ्जिभि॑र्दि॒व आता॑स्वद्यौ॒दप॑ कृ॒ष्णां नि॒र्णिजं॑ दे॒व्या॑वः ।
प्र॒बो॒धय॑न्त्यरु॒णेभि॒रश्वै॒रोषा या॑ति सु॒युजा॒ रथे॑न ॥
Mit den Strahlen des Himmels hat sie sich weit in den Räumen erhellt; die Göttin hat die schwarze Finsternis fortgeschoben und enthüllt. Alles weckend, mit rötlichen Pferden und einem gut angeschirrten Wagen, kommt Uṣas.
1.113.15
आ॒वह॑न्ती॒ पोष्या॒ वार्या॑णि चि॒त्रं के॒तुं कृ॑णुते॒ चेकि॑ताना ।
ई॒युषी॑णामुप॒मा शश्व॑तीनां विभाती॒नां प्र॑थ॒मोषा व्य॑श्वैत् ॥
Nährende Schätze und kostbare Güter bringend, zeigt sie ihr leuchtendes Banner und weckt. Unter den vielen Morgenröten, die vorher kamen und ewig bestehen, ist die erste Uṣas erstrahlt.
1.113.16
उदी॑र्ध्वं जी॒वो असु॑र्न॒ आगा॒दप॒ प्रागा॒त्तम॒ आ ज्योति॑रेति ।
आरै॒क्पन्थां॒ यात॑वे॒ सूर्या॒याग॑न्म॒ यत्र॑ प्रति॒रन्त॒ आयुः॑ ॥
Wie der Lebensatem erhob sich Uṣas; die Finsternis wich, das Licht kommt. Sie bereitete den Weg, dass die Sonne ziehe; wir sind dorthin gelangt, wo man das Leben überschreitet.
1.113.17
स्यूम॑ना वा॒च उदि॑यर्ति॒ वह्निः॒ स्तवा॑नो रे॒भ उ॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अ॒द्या तदु॑च्छ गृण॒ते म॑घोनि अ॒स्मे आयु॒र्नि दि॑दीहि प्र॒जाव॑त् ॥
Mit schöner Rede hebt der Träger Agni den Preisenden empor; er, der Brüllende, preist die leuchtenden Morgenröten. Heute, o Freigebiger, leuchte dem Sänger; entzünde uns das Leben mit Nachkommen.
1.113.18
या गोम॑तीरु॒षसः॒ सर्व॑वीरा व्यु॒च्छन्ति॑ दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ।
वा॒योरि॑व सू॒नृता॑नामुद॒र्के ता अ॑श्व॒दा अ॑श्नवत्सोम॒सुत्वा॑ ॥
Die Morgenröten, reich an Kühen und mit allen Helden, leuchten dem freigebigen Sterblichen auf, wie in der Freude von Vāyus guter Nachkommenschaft. Möge der Soma-Presser jene pferdereichen Morgenröten erlangen.
1.113.19
मा॒ता दे॒वाना॒मदि॑ते॒रनी॑कं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुर्बृ॑ह॒ती वि भा॑हि ।
प्र॒श॒स्ति॒कृद्ब्रह्म॑णे नो॒ व्यु॑च्छा नो॒ जने॑ जनय विश्ववारे ॥
O Mutter der Götter, strahlende Gestalt der Aditi, Banner des Opfers, leuchte weit und breit. Spenderin des Lobes, öffne uns die Morgenröte für das heilige Wort; o du Reiche an allen Schätzen, bringe Wohlergehen hervor unter unseren Leuten.
1.113.20
यच्चि॒त्रमप्न॑ उ॒षसो॒ वह॑न्तीजा॒नाय॑ शशमा॒नाय॑ भ॒द्रम् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
Was für wunderbares Gut die Morgenröten dem Opfernden und dem Preisenden bringen, dieses Heil mögen uns Mitra und Varuna gewähren; ebenso mögen Aditi, der Fluss Sindhu, die Erde und der Himmel es schenken.