ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
इ॒दं श्रेष्ठं॒ ज्योति॑षां॒ ज्योति॒रागा॑च्चि॒त्रः प्र॑के॒तो अ॑जनिष्ट॒ विभ्वा॑ ।
यथा॒ प्रसू॑ता सवि॒तुः स॒वायँ॑ ए॒वा रात्र्यु॒षसे॒ योनि॑मारैक् ॥
ஒளிகளுக்குள் சிறந்த இந்த ஒளி வந்துவிட்டது; பல வண்ணக் கொடியாக அது பரவி எழுந்தது. சவிதாவின் தூண்டுதலால் இரவு உஷஸுக்கு இடம் அமைப்பது போல.
1.113.2
रुश॑द्वत्सा॒ रुश॑ती श्वे॒त्यागा॒दारै॑गु कृ॒ष्णा सद॑नान्यस्याः ।
स॒मा॒नब॑न्धू अ॒मृते॑ अनू॒ची द्यावा॒ वर्णं॑ चरत आमिना॒ने ॥
சிவந்த கன்றுகளுடன் ஒளிரும் வெண்மையான உஷஸ் வந்துவிட்டாள்; இருண்ட இருப்பிடங்களையும் அவள் அமைத்தாள். ஒரே பிணைப்புடைய, அழியாத, ஒன்றையொன்று தொடரும் வானும் பூமியும் நிறம் பெற்று உலவுகின்றன.
1.113.3
स॒मा॒नो अध्वा॒ स्वस्रो॑रन॒न्तस्तम॒न्यान्या॑ चरतो दे॒वशि॑ष्टे ।
न मे॑थेते॒ न त॑स्थतुः सु॒मेके॒ नक्तो॒षासा॒ सम॑नसा॒ विरू॑पे ॥
இரு சகோதரிகளுக்கும் ஒரே முடிவற்ற வழி உண்டு; அதில் அவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக நடக்கிறார்கள். தேவர்களால் ஒளிர்ந்த அவர்கள் இருவரும் தடுமாறுவதுமில்லை, நிற்பதுமில்லை. அழகிய இருப்பிடமுடைய, ஒரே மனமுடைய, வேறுபட்ட வடிவமுடைய இரவும் உஷஸும் ஆவர்.
1.113.4
भास्व॑ती ने॒त्री सू॒नृता॑नां॒ अचे॑ति चि॒त्रा वि दुरो॑ न आवः ।
प्रार्प्या॒ जग॒द्व्यु॑ नो रा॒यो अ॑ख्यदु॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
ஒளிரும், உண்மையாளர்களை வழிநடத்தும் உஷஸ் தோன்றுகிறாள்; அற்புதமாக வாயில்களைத் திறப்பவள் போல கதவுகளைத் திறக்கிறாள். நகரும் உலகை எழுப்பி அவள் நமக்காக செல்வத்தை வெளிப்படுத்துகிறாள்; உஷஸ் எல்லா உயிர்களையும் விழிக்கச் செய்துவிட்டாள்.
1.113.5
जि॒ह्म॒श्ये॑ चरि॑तवे म॒घोनी॑ आभो॒गय॑ इ॒ष्टये॑ रा॒य उ॑ त्वम् ।
द॒भ्रं पश्य॑द्भ्य उर्वि॒या वि॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
வளைந்த பாதைகளில் செல்பவர்களுக்கும், நகர்வதற்கும், அனுபவிப்பதற்கும், வேள்விக்கும், செல்வத்திற்கும் நீயே வளம் தருபவள். பார்ப்பவர்களுக்காக நீ பரந்த மங்கிய ஒளியை விரிக்கிறாய்; உஷஸ் எல்லா உயிர்களையும் விழிக்கச் செய்துவிட்டாள்.
1.113.6
क्ष॒त्राय॑ त्वं॒ श्रव॑से त्वं मही॒यै इ॒ष्टये॑ त्व॒मर्थ॑मिव त्वमि॒त्यै ।
विस॑दृशा जीवि॒ताभि॑प्र॒चक्ष॑ उ॒षा अ॑जीग॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
வலிமைக்காக நீ, புகழுக்காக நீ, பெருமைக்காக நீ, வேள்விக்காக நீ; நீயே நோக்கம் போன்றவள், நீயே செல்லும் வழி. வேறுபட்ட உயிர்களைக் காட்ட நீ தோன்றுகிறாய்; உஷஸ் எல்லா உயிர்களையும் விழிக்கச் செய்துவிட்டாள்.
1.113.7
ए॒षा दि॒वो दु॑हि॒ता प्रत्य॑दर्शि व्यु॒च्छन्ती॑ युव॒तिः शु॒क्रवा॑साः ।
विश्व॒स्येशा॑ना॒ पार्थि॑वस्य॒ वस्व॒ उषो॑ अ॒द्येह सु॑भगे॒ व्यु॑च्छ ॥
இதோ வானின் மகள் உஷஸ் தோன்றியிருக்கிறாள், ஒளி பரப்பும் இளம் கன்னி, வெண்ணிற ஆடை அணிந்தவள். உலகின் அனைத்துச் செல்வங்களுக்கும் ஆட்சியாளினி; ஓ உஷஸ், ஓ நற்பேறானவளே, இங்கே இப்போது ஒளி வீசு.
1.113.8
प॒रा॒य॒ती॒नामन्वे॑ति॒ पाथ॑ आयती॒नां प्र॑थ॒मा शश्व॑तीनाम् ।
व्यु॒च्छन्ती॑ जी॒वमु॑दी॒रय॑न्ति उ॒षा मृ॒तं कं च॒न बो॒धय॑न्ती ॥
புறப்பட்டுச் செல்லும் அனைவரின் பாதையிலும் அவள் செல்கிறாள்; வருகின்ற அனைவருக்கும் முன்னவளாய், நித்திய காலத்தின் முதல்வியாய் இருக்கிறாள். ஒளி பரப்பும் உஷஸ் உயிரை எழுப்புகிறாள்; இறந்த எவரையும் கூட விழிக்கச் செய்கிறாள்.
1.113.9
उषो॒ यद॒ग्निं स॒मिधे॑ च॒कर्थ॒ वि यदाव॒श्चक्ष॑सा॒ सूर्य॑स्य ।
यन्मानु॑षान्य॒क्ष्यमा॑णाँ॒ अजी॑ग॒स्तद्दे॒वेषु॑ चकृषे भ॒द्रमप्नः॑ ॥
ஓ உஷஸ், நீ அக்னியை மூட்டுவதற்காக அவனை எழுப்பியபோதும், சூரியனின் பார்வையால் நீ ஒளிர்ந்தபோதும், யாகம் செய்யப்போகும் மனிதர்களை நீ தூண்டியபோதும், அப்போதெல்லாம் தேவர்களிடையே நன்மையை ஏற்படுத்தினாய்.
1.113.10
किया॒त्या यत्स॒मया॒ भवा॑ति॒ या व्यू॒षुर्याश्च॑ नू॒नं व्यु॒च्छान् ।
अनु॒ पूर्वाः॑ कृपते वावशा॒ना प्र॒दीध्या॑ना॒ जोष॑म॒न्याभि॑रेति ॥
எத்தனை உஷஸ்கள் காலத்தில் வருமோ, அவை எல்லாம் ஒளி வீசியவையும் இனி ஒளி வீசப்போகின்றவையுமானவை — அவற்றின் பின்னால் அவள் வருகிறாள்; முன்னையவற்றுக்காக அவள் நடுங்குகிறாள், ஒளிர்ந்து, இன்பத்தை எழுப்பி, மற்றவர்களுடன் செல்கிறாள்.
1.113.11
ई॒युष्टे ये पूर्व॑तरा॒मप॑श्यन्व्यु॒च्छन्ती॑मु॒षसं॒ मर्त्या॑सः ।
अ॒स्माभि॑रू॒ नु प्र॑ति॒चक्ष्या॑भू॒दो ते य॑न्ति॒ ये अ॑प॒रीषु॒ पश्या॑न् ॥
முன்னாளில் சென்றுவிட்ட மனிதர்கள், ஒளி பரப்பிய முந்தைய உஷஸைக் கண்டவர்கள், அவர்கள் போய்விட்டார்கள். இப்போது நமக்கும் அவள் தென்பட்டாள்; பின்னால் வரும் உஷஸ்களில் காண்பவர்களும் அந்தப் பாதையிலேயே செல்கிறார்கள்.
1.113.12
या॒व॒यद्द्वे॑षा ऋत॒पा ऋ॑ते॒जाः सु॑म्ना॒वरी॑ सू॒नृता॑ ई॒रय॑न्ती ।
सु॒म॒ङ्ग॒लीर्बिभ्र॑ती दे॒ववी॑तिमि॒हाद्योषः॒ श्रेष्ठ॑तमा॒ व्यु॑च्छ ॥
பகையை விலக்கும், ரீதத்தைக் காப்பவள், ரீதத்தால் ஒளிர்பவள், செல்வமுடையவள், நல்ல மக்களைத் தருபவள், தூண்டுபவள், நற்பேறு பொருந்தியவள், தெய்வீகத் தயையைத் தாங்குபவள் — ஓ உஷஸ், ஓ மிகச் சிறந்தவளே, இன்று இங்கே ஒளி வீசு.
1.113.13
शश्व॑त्पु॒रोषा व्यु॑वास दे॒वी अथो॑ अ॒द्येदं व्या॑वो म॒घोनी॑ ।
अथो॒ व्यु॑च्छा॒दुत्त॑राँ॒ अनु॒ द्यून॒जरा॒मृता॑ चरति स्व॒धाभिः॑ ॥
நித்தியமாக தேவி உஷஸ் ஒளிர்ந்து வந்தாள்; இன்றும் அந்த வளம் தரும் தேவி இருளை விலக்கினாள். பின்னர் வரும் நாட்களின் பின்னால் அவள் ஒளிரட்டும்; மூப்பற்ற, அழியாத அவள் தன் சக்திகளால் செல்கிறாள்.
1.113.14
व्य॑ञ्जिभि॑र्दि॒व आता॑स्वद्यौ॒दप॑ कृ॒ष्णां नि॒र्णिजं॑ दे॒व्या॑वः ।
प्र॒बो॒धय॑न्त्यरु॒णेभि॒रश्वै॒रोषा या॑ति सु॒युजा॒ रथे॑न ॥
வானத்தின் ஒளிக்கதிர்களால் அவள் பரந்து ஒளிர்ந்தாள்; தேவி கருமையான இருளை விலக்கி திறந்தாள். விழிப்பூட்டியபடி, செந்நிறக் குதிரைகளுடனும் நன்கு பூட்டிய தேரோடும் உஷஸ் வருகிறாள்.
1.113.15
आ॒वह॑न्ती॒ पोष्या॒ वार्या॑णि चि॒त्रं के॒तुं कृ॑णुते॒ चेकि॑ताना ।
ई॒युषी॑णामुप॒मा शश्व॑तीनां विभाती॒नां प्र॑थ॒मोषा व्य॑श्वैत् ॥
வளமான செல்வங்களையும் விலையுயர்ந்த பொருட்களையும் கொண்டு வந்து, அவள் ஒளிரும் கொடியைக் காட்டுகிறாள், விழிப்புடன். முன்பு வந்த, என்றும் நிலைத்த, ஒளிரும் உஷஸ்களுக்குள் முதன்மையான அந்த உஷஸ் பிரகாசித்து எழுந்தாள்.
1.113.16
उदी॑र्ध्वं जी॒वो असु॑र्न॒ आगा॒दप॒ प्रागा॒त्तम॒ आ ज्योति॑रेति ।
आरै॒क्पन्थां॒ यात॑वे॒ सूर्या॒याग॑न्म॒ यत्र॑ प्रति॒रन्त॒ आयुः॑ ॥
உயிர்மூச்சைப் போல உஷஸ் மேலெழுந்து வந்தாள்; இருள் விலகியது, ஒளி வருகிறது. சூரியன் செல்வதற்காக அவள் வழியை அமைத்தாள்; நாங்கள் அங்கே சென்றோம், அங்கே மக்கள் ஆயுளைக் கடக்கிறார்கள்.
1.113.17
स्यूम॑ना वा॒च उदि॑यर्ति॒ वह्निः॒ स्तवा॑नो रे॒भ उ॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अ॒द्या तदु॑च्छ गृण॒ते म॑घोनि अ॒स्मे आयु॒र्नि दि॑दीहि प्र॒जाव॑त् ॥
நல்ல சொல்லால் தூதுவனாகிய அக்னி துதித்து எழுப்புகிறான்; அவன் ரெபா, ஒளிரும் உஷஸ்களை போற்றுகிறான். இன்று, ஓ தாராளியே, துதிப்பவனுக்கு ஒளிர்வாயாக; எங்களுக்கு சந்ததியுடன் கூடிய ஆயுளை எரியச் செய்வாயாக.
1.113.18
या गोम॑तीरु॒षसः॒ सर्व॑वीरा व्यु॒च्छन्ति॑ दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ।
वा॒योरि॑व सू॒नृता॑नामुद॒र्के ता अ॑श्व॒दा अ॑श्नवत्सोम॒सुत्वा॑ ॥
பசுக்களுடன், எல்லா வீரர்களுடனும் ஒளிரும் உஷஸ்கள் தானம் செய்யும் மனிதனுக்காகத் தோன்றுகின்றன; வாயுவின் நல்ல சந்ததியின் இன்பத்தில் உள்ளதைப் போல. குதிரைகளால் செல்வமுள்ள அந்த உஷஸ்களை சோமம் பிழிந்தவன் அடையட்டும்.
1.113.19
मा॒ता दे॒वाना॒मदि॑ते॒रनी॑कं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुर्बृ॑ह॒ती वि भा॑हि ।
प्र॒श॒स्ति॒कृद्ब्रह्म॑णे नो॒ व्यु॑च्छा नो॒ जने॑ जनय विश्ववारे ॥
தேவர்களின் தாயே, அதிதியின் ஒளிமிக்க வடிவே, யாகத்தின் கொடியே, நீ விரிந்து பிரகாசி. புகழ் அளிப்பவளாய், எங்கள் பிரார்த்தனைக்காக எமக்கு விடியலைக் கொண்டு வா; எல்லா செல்வங்களையும் உடையவளே, எம் மக்களிடையே நலத்தை உண்டாக்கு.
1.113.20
यच्चि॒त्रमप्न॑ उ॒षसो॒ वह॑न्तीजा॒नाय॑ शशमा॒नाय॑ भ॒द्रम् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
உஷஸ்கள் கொண்டுவரும் அந்த அற்புத நற்செல்வம், யாகம் செய்பவருக்கும் துதிப்பவருக்கும் உரிய நலம் — அதை மித்ரனும் வருணனும் எமக்கு அருளட்டும்; அதிதியும், சிந்துவும், பிருதிவியும், வானமும் அவ்வாறே அருளட்டும்.