ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.12

1.12.1

अ॒ग्निं दू॒तं वृ॑णीमहे॒ होता॑रं वि॒श्ववे॑दसम् ।
अ॒स्य य॒ज्ञस्य॑ सु॒क्रतु॑म् ॥

ಈ ಯಜ್ಞದ ಶುಭ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕಾಗಿ, ದೂತನೂ ಹೋತೃವೂ ಸರ್ವಜ್ಞನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾವು ವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

अ॒ग्निम॑ग्निं॒ हवी॑मभिः॒ सदा॑ हवन्त वि॒श्पति॑म् ।
ह॒व्य॒वाहं॑ पुरुप्रि॒यम् ॥

ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಜನಪತಿಯನ್ನು, ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಹೊರುವವನನ್ನು, ಬಹುಜನರ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಕರೆದರು.

अग्ने॑ दे॒वाँ इ॒हा व॑ह जज्ञा॒नो वृ॒क्तब॑र्हिषे ।
असि॒ होता॑ न॒ ईड्यः॑ ॥

ಓ ಅಗ್ನಿ, ದರ್ಭೆ ಹಾಸಿದ ಯಜಮಾನನಿಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕರೆತಾ. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಹೋತೃ, ಸ್ತುತ್ಯನು.

ताँ उ॑श॒तो वि बो॑धय॒ यद॑ग्ने॒ यासि॑ दू॒त्य॑म् ।
दे॒वैरा स॑त्सि ब॒र्हिषि॑ ॥

ಓ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುವಾಗ, ಆ ಸ್ತುತಿಸುವವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸು. ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರ್ಹಿಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೋ.

घृता॑हवन दीदिवः॒ प्रति॑ ष्म॒ रिष॑तो दह ।
अग्ने॒ त्वं र॑क्ष॒स्विनः॑ ॥

ಓ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವವನೇ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ, ವೈರಿಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಬಿಡು. ಓ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು (ಸುಡು).

अ॒ग्निना॒ग्निः समि॑ध्यते क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑ ।
ह॒व्य॒वाड्जु॒ह्वा॑स्यः ॥

ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಾನೆ—ಕವಿಯೂ, ಗೃಹಪತಿಯೂ, ಯುವಕನೂ, ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಹೊರುವವನೂ, ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿತನಾದವನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿ.

क॒विम॒ग्निमुप॑ स्तुहि स॒त्यध॑र्माणमध्व॒रे ।
दे॒वम॑मीव॒चात॑नम् ॥

ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಅವನ ಧರ್ಮಗಳು ಸತ್ಯವಾದವು, ಅವನು ದೇವನು, ರೋಗನಿವಾರಕನು.

यस्त्वाम॑ग्ने ह॒विष्प॑तिर्दू॒तं दे॑व सप॒र्यति॑ ।
तस्य॑ स्म प्रावि॒ता भ॑व ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ದೇವನೇ, ಹವಿಸ್ಸಿನ ಒಡೆಯನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ ನೀನು ರಕ್ಷಕನಾಗಿರು.

यो अ॒ग्निं दे॒ववी॑तये ह॒विष्माँ॑ आ॒विवा॑सति ।
तस्मै॑ पावक मृळय ॥

ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಹವಿಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯ ಬಯಸುವವನಿಗೆ, ಓ ಪಾವಕನೇ, ಕರುಣೆ ತೋರು.

स नः॑ पावक दीदिव॒ अग्ने॑ दे॒वाँ इ॒हा व॑ह ।
उप॑ य॒ज्ञं ह॒विश्च॑ नः ॥

ಓ ಪಾವಕನೇ, ಹೊಳೆಯುವ ಅಗ್ನಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಾ; ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸಿಗೆ ಬಾ.

स न॒ स्तवा॑न॒ आ भ॑र गाय॒त्रेण॒ नवी॑यसा ।
र॒यिं वी॒रव॑ती॒मिष॑म् ॥

ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಹೊಸ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ವೀರರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ತರಲಿ.

अग्ने॑ शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॒ विश्वा॑भिर्दे॒वहू॑तिभिः ।
इ॒मं स्तोमं॑ जुषस्व नः ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಹೊಳೆಯುವ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ದೇವ ಆಹ್ವಾನಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.