Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.165

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.165.1

कया॑ शु॒भा सव॑यसः॒ सनी॑ळाः समा॒न्या म॒रुतः॒ सं मि॑मिक्षुः ।
कया॑ म॒ती कुत॒ एता॑स ए॒ते अर्च॑न्ति॒ शुष्मं॒ वृष॑णो वसू॒या ॥

ഒരേ പ്രായക്കാരും ഒരേ വീട്ടുകാരുമായ മരുത്തുകൾ ഏത് തേജസ്സോടെ ഒന്നുചേർന്നു? ഏത് ചിന്തയാൽ, എവിടെനിന്ന് വന്നുപോകുന്ന ഈ വീരന്മാർ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച് തങ്ങളുടെ ബലത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു?

1.165.2

कस्य॒ ब्रह्मा॑णि जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ को अ॑ध्व॒रे म॒रुत॒ आ व॑वर्त ।
श्ये॒नाँ इ॑व॒ ध्रज॑तो अ॒न्तरि॑क्षे॒ केन॑ म॒हा मन॑सा रीरमाम ॥

ആരുടെ സ്തുതികൾ യുവാക്കളായ മരുത്തുകൾ ആസ്വദിച്ചു? യാഗത്തിൽ മരുത്തുകളെ ഇവിടേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത് ആര്? ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന പരുന്തുകളെപ്പോലെ, ഏത് മഹത്തായ മനസ്സോടെ നാം അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കും?

1.165.3

कुत॒स्त्वमि॑न्द्र॒ माहि॑नः॒ सन्नेको॑ यासि सत्पते॒ किं त॑ इ॒त्था ।
सं पृ॑च्छसे समरा॒णः शु॑भा॒नैर्वो॒चेस्तन्नो॑ हरिवो॒ यत्ते॑ अ॒स्मे ॥

ഇന്ദ്രാ, മഹാനായ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് എവിടെനിന്ന് പോകുന്നു? സജ്ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, നിനക്കിതെന്തു പറ്റി? മരുത്തുകളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്ത്, തേജസ്വിയായ കർമ്മങ്ങളാൽ നീ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഹരികളുടെ നാഥാ, നിന്നിലുള്ള ആ വാക്ക് ഞങ്ങളോട് പറയുക.

1.165.4

ब्रह्मा॑णि मे म॒तयः॒ शं सु॒तासः॒ शुष्म॑ इयर्ति॒ प्रभृ॑तो मे॒ अद्रिः॑ ।
आ शा॑सते॒ प्रति॑ हर्यन्त्यु॒क्थेमा हरी॑ वहत॒स्ता नो॒ अच्छ॑ ॥

എന്റെ സ്തുതികളും എന്റെ ചിന്തകളും പിഴിഞ്ഞ സോമവും ശാന്തി നൽകുന്നു. എന്റെ ബലത്തെ ഇളക്കി, എന്റെ കല്ല് മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. അവർ സ്തുതിക്കുന്നു; സ്തോത്രത്തോടെ ആ രണ്ട് ഹരി കുതിരകളെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.

1.165.5

अतो॑ व॒यम॑न्त॒मेभि॑र्युजा॒नाः स्वक्ष॑त्रेभिस्त॒न्वः॑ शुम्भ॑मानाः ।
महो॑भि॒रेताँ॒ उप॑ युज्महे॒ नु इन्द्र॑ स्व॒धामनु॒ हि नो॑ ब॒भूथ॑ ॥

അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഉത്തമരോടൊപ്പം കെട്ടപ്പെട്ട്, വീരബലത്താൽ ശരീരങ്ങളെ അലങ്കരിച്ച്, മഹത്വങ്ങളോടെ ഇവയെ അടുത്ത് കെട്ടുന്നു. ഇന്ദ്രാ, ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്കായി ആയിരിക്കുന്നു.

1.165.6

क्व॑ स्या वो॑ मरुतः स्व॒धासी॒द्यन्मामेकं॑ स॒मध॑त्ताहि॒हत्ये॑ ।
अ॒हं ह्यू॑ग्रस्त॑वि॒षस्तुवि॑ष्मा॒न्विश्व॑स्य॒ शत्रो॒रन॑मं वध॒स्नैः ॥

ഓ മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളുടെ ആ ബലം എവിടെയായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് അഹിഹത്യാ യുദ്ധത്തിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ? ഉഗ്രനും പ്രചണ്ഡനും ബലവാനുമായ ഞാൻ തന്നെയാണ്; എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും എന്റെ ആയുധങ്ങളാൽ ഞാൻ താഴ്ത്തി.

1.165.7

भूरि॑ चकर्थ॒ युज्ये॑भिर॒स्मे स॑मा॒नेभि॑र्वृषभ॒ पौंस्ये॑भिः ।
भूरी॑णि॒ हि कृ॒णवा॑मा शवि॒ष्ठेन्द्र॒ क्रत्वा॑ मरुतो॒ यद्वशा॑म ॥

ഹേ വൃഷഭാ, നിന്റെ തുല്യമായ വീര്യകർമ്മങ്ങളാൽ നീ ഞങ്ങൾക്കായി പലതും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഹേ ഏറ്റവും ശക്തനായ ഇന്ദ്രാ, ഹേ മരുത്തുകളേ, ഞങ്ങൾ എന്തു ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സങ്കൽപ്പത്താൽ ഞങ്ങൾ പലതും ചെയ്യട്ടെ.

1.165.8

वधीं॑ वृ॒त्रं म॑रुत इन्द्रि॒येण॒ स्वेन॒ भामे॑न तवि॒षो ब॑भू॒वान् ।
अ॒हमे॒ता मन॑वे वि॒श्वश्च॑न्द्राः सु॒गा अ॒पश्च॑कर॒ वज्र॑बाहुः ॥

ഹേ മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാലും സ്വന്തം തേജസ്സാലും, ബലവാന്മാരായി നിങ്ങൾ വൃത്രനെ വധിച്ചു. വജ്രം ഭുജത്തിൽ ധരിച്ച ഞാൻ മനുവിനായി ഈ സകല തേജസ്വിയും സുഗമവുമായ ജലങ്ങളെ നിർമ്മിച്ചു.

1.165.9

अनु॑त्त॒मा ते॑ मघव॒न्नकि॒र्नु न त्वावाँ॑ अस्ति दे॒वता॒ विदा॑नः ।
न जाय॑मानो॒ नश॑ते॒ न जा॒तो यानि॑ करि॒ष्याः* कृ॑णु॒हि प्र॑वृद्ध ॥

ഹേ ദാനശീലനേ, നീ അതുല്യനാണ്; നിന്നെപ്പോലെ അറിയുന്ന ദേവനില്ല. ജനിക്കുന്നവനോ ജനിച്ചവനോ നശിക്കുന്നില്ല. ഹേ മഹാൻ വളർന്നവനേ, നീ ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക.

1.165.10

एक॑स्य चिन्मे वि॒भ्व॑स्त्वोजो॒ या नु द॑धृ॒ष्वान्कृ॒णवै॑ मनी॒षा ।
अ॒हं ह्यू॑ग्रो म॑रुतो॒ विदा॑नो॒ यानि॒ च्यव॒मिन्द्र॒ इदी॑श एषाम् ॥

എന്റെ ഏകമായ ബലം സർവ്വവ്യാപിയാകട്ടെ. ധൈര്യത്തോടെ, ബുദ്ധിയാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യും. ഹേ മരുത്തുകളേ, ഞാൻ ഉഗ്രനാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നു; ഞാൻ വീഴ്ത്തിയവർക്ക് ഇന്ദ്രനാണ് നാഥൻ.

1.165.11

अम॑न्दन्मा मरुत॒ स्तोमो॒ अत्र॒ यन्मे॑ नरः॒ श्रुत्यं॒ ब्रह्म॑ च॒क्र ।
इन्द्रा॑य॒ वृष्णे॒ सुम॑खाय॒ मह्यं॒ सख्ये॒ सखा॑यस्त॒न्वे॑ त॒नूभिः॑ ॥

ഹേ മരുത്തുകളേ, ഇവിടെ ഈ സ്തോത്രം എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; ഹേ നരന്മാരേ, നിങ്ങൾ എനിക്കായി കേൾക്കേണ്ട ബ്രഹ്മം (മന്ത്രം) ഉണ്ടാക്കി. വൃഷഭനായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, സുയജ്ഞം ചെയ്യുന്ന എനിക്കായി, സുഹൃത്തുക്കളേ, സൗഹൃദത്തിൽ ശരീരത്തോടു ശരീരം ചേർന്ന്.

1.165.12

ए॒वेदे॒ते प्रति॑ मा॒ रोच॑माना॒ अने॑द्यः॒ श्रव॒ एषो॒ दधा॑नाः ।
सं॒चक्ष्या॑ मरुतश्च॒न्द्रव॑र्णा॒ अच्छा॑न्त मे छ॒दया॑था च नू॒नम् ॥

ഇങ്ങനെ ഈ തിളങ്ങുന്ന മരുത്തുകൾ എന്റെ നേർക്ക് വന്നു; കുറ്റമറ്റവരായി, അന്നവും പോഷണവും നൽകുന്നവരായി. ഹേ മരുത്തുകളേ, ചന്ദ്രവർണ്ണരേ, എന്നെ നോക്കുക; ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായും എന്നെ മൂടി സംരക്ഷിക്കുക.

1.165.13

को न्वत्र॑ मरुतो मामहे वः॒ प्र या॑तन॒ सखीँ॒रच्छा॑ सखायः ।
मन्मा॑नि चित्रा अपिवा॒तय॑न्त ए॒षां भू॑त॒ नवे॑दा म ऋ॒ताना॑म् ॥

മരുത്തുക്കളേ, ഇവിടെ നിങ്ങളെ ആരാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്? സുഹൃത്തുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് വരൂ. തേജസ്വികളേ, അവരുടെ ചിന്തകളിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കൂ; എനിക്ക് ഋതങ്ങളെ അറിയുന്നവരായിരിക്കൂ.

1.165.14

आ यद्दु॑व॒स्याद्दु॒वसे॒ न का॒रुर॒स्माञ्च॒क्रे मा॒न्यस्य॑ मे॒धा ।
ओ षु व॑र्त्त मरुतो॒ विप्र॒मच्छे॒मा ब्रह्मा॑णि जरि॒ता वो॑ अर्चत् ॥

ദാതാവിന് ദാനം നൽകാൻ, സ്തോതാവിനെപ്പോലെ, അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ മാന്യന്റെ ബുദ്ധിക്ക് പ്രിയരാക്കി. മരുത്തുക്കളേ, ഈ വിപ്രന്റെ നേരെ നല്ലവണ്ണം തിരിയൂ; സ്തോതാവ് നിങ്ങളുടെ ഈ പ്രാർത്ഥനകളെ സ്തുതിക്കട്ടെ.

1.165.15

ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥

മരുത്തുക്കളേ, ഇതാ നിങ്ങൾക്കുള്ള സ്തോത്രം; ഇത് മാന്ദാര്യന്റെയും മാന്യനായ കവിയുടെയും ഗീതമാണ്. അദ്ദേഹം അന്നത്തോടൊപ്പം ഇവിടെ വരട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ബലം ലഭിക്കട്ടെ. ജയധനവും വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അന്നവും ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.