ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.165.1
कया॑ शु॒भा सव॑यसः॒ सनी॑ळाः समा॒न्या म॒रुतः॒ सं मि॑मिक्षुः ।
कया॑ म॒ती कुत॒ एता॑स ए॒ते अर्च॑न्ति॒ शुष्मं॒ वृष॑णो वसू॒या ॥
ஒரே வயதினரும் ஒரே இல்லத்தவருமான மருத்துகள் எந்த ஒளியால் ஒன்றாகக் கலந்தனர்? எந்த எண்ணத்தால், எங்கிருந்து வந்து செல்லும் இந்த வீரர்கள் செல்வத்தை விரும்பித் தங்கள் வலிமையைப் போற்றுகின்றனர்?
1.165.2
कस्य॒ ब्रह्मा॑णि जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ को अ॑ध्व॒रे म॒रुत॒ आ व॑वर्त ।
श्ये॒नाँ इ॑व॒ ध्रज॑तो अ॒न्तरि॑क्षे॒ केन॑ म॒हा मन॑सा रीरमाम ॥
யாருடைய பிரார்த்தனைகளை இளம் மருத்துகள் மகிழ்ந்து ஏற்றனர்? யாகத்தில் மருத்துகளை இங்கே யார் திருப்பிக் கொண்டு வந்தான்? வானில் பறக்கும் பருந்துகளைப் போல, எந்த மாபெரும் மனத்தால் நாம் அவர்களை மகிழ்விப்போம்?
1.165.3
कुत॒स्त्वमि॑न्द्र॒ माहि॑नः॒ सन्नेको॑ यासि सत्पते॒ किं त॑ इ॒त्था ।
सं पृ॑च्छसे समरा॒णः शु॑भा॒नैर्वो॒चेस्तन्नो॑ हरिवो॒ यत्ते॑ अ॒स्मे ॥
இந்திரா, பெரியவனான நீ தனியாக எங்கிருந்து செல்கிறாய்? நல்லோர் தலைவனே, உனக்கு இப்படி என்ன நேர்ந்தது? ஒளிமிகு செயல்களால் நீ மருத்துகளுடன் போரிட்டுக் கேட்கப்படுகிறாய். பச்சைக் குதிரைகளின் தலைவனே, உன்னிடமுள்ள அந்தச் சொல்லை எங்களுக்குச் சொல்வாயாக.
1.165.4
ब्रह्मा॑णि मे म॒तयः॒ शं सु॒तासः॒ शुष्म॑ इयर्ति॒ प्रभृ॑तो मे॒ अद्रिः॑ ।
आ शा॑सते॒ प्रति॑ हर्यन्त्यु॒क्थेमा हरी॑ वहत॒स्ता नो॒ अच्छ॑ ॥
என் பிரார்த்தனைகளும் என் எண்ணங்களும் பிழிந்த சோமமும் அமைதியைத் தருகின்றன. என் வலிமையைத் தூண்டி, என் கல் முன்னே கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் போற்றுகின்றனர்; துதியுடன் அந்த இரு பச்சைக் குதிரைகளை எங்களிடம் கொண்டுவருகின்றனர்.
1.165.5
अतो॑ व॒यम॑न्त॒मेभि॑र्युजा॒नाः स्वक्ष॑त्रेभिस्त॒न्वः॑ शुम्भ॑मानाः ।
महो॑भि॒रेताँ॒ उप॑ युज्महे॒ नु इन्द्र॑ स्व॒धामनु॒ हि नो॑ ब॒भूथ॑ ॥
ஆகவே நாங்கள் சிறந்தவர்களுடன் இணைக்கப்பட்டு, எங்கள் வீர வலிமையால் உடல்களை அலங்கரித்து, மகத்துவங்களுடன் இவற்றை அருகில் பூட்டுகிறோம். இந்திரா, இப்போது எங்களுக்கென்றே நீ ஆகிவிட்டாய்.
1.165.6
क्व॑ स्या वो॑ मरुतः स्व॒धासी॒द्यन्मामेकं॑ स॒मध॑त्ताहि॒हत्ये॑ ।
अ॒हं ह्यू॑ग्रस्त॑वि॒षस्तुवि॑ष्मा॒न्विश्व॑स्य॒ शत्रो॒रन॑मं वध॒स्नैः ॥
மருத்துகளே, உங்கள் வலிமை அப்போது எங்கே இருந்தது, நீங்கள் என்னை ஒருவனாக அஹிஹத்யைப் போரில் நிறுத்தியபோது? உக்கிரனும் வலியவனும் ஆற்றல்மிக்கவனுமான நானே; அனைத்துப் பகைவரையும் என் ஆயுதங்களால் தாழ்த்தினேன்.
1.165.7
भूरि॑ चकर्थ॒ युज्ये॑भिर॒स्मे स॑मा॒नेभि॑र्वृषभ॒ पौंस्ये॑भिः ।
भूरी॑णि॒ हि कृ॒णवा॑मा शवि॒ष्ठेन्द्र॒ क्रत्वा॑ मरुतो॒ यद्वशा॑म ॥
காளையே, உன் இணையான வீரச்செயல்களால் நீ எங்களுக்காக பலவற்றைச் செய்திருக்கிறாய். வலிமையுள்ள இந்திரா, மருத்களே, நாங்கள் எதை விரும்பினாலும் உங்கள் சங்கல்பத்தால் நாங்கள் பலவற்றைச் செய்வோமாக.
1.165.8
वधीं॑ वृ॒त्रं म॑रुत इन्द्रि॒येण॒ स्वेन॒ भामे॑न तवि॒षो ब॑भू॒वान् ।
अ॒हमे॒ता मन॑वे वि॒श्वश्च॑न्द्राः सु॒गा अ॒पश्च॑कर॒ वज्र॑बाहुः ॥
மருத்களே, உங்கள் வலிமையாலும் உங்கள் ஒளியாலும், வலிமையுடன் நீங்கள் விருத்திரனைக் கொன்றீர்கள். வஜ்ரத்தை கையில் ஏந்திய நான் மனுவுக்காக இந்த அனைத்து மகிமையுள்ள எளிதில் கடக்கும் நீர்நிலைகளை உருவாக்கினேன்.
1.165.9
अनु॑त्त॒मा ते॑ मघव॒न्नकि॒र्नु न त्वावाँ॑ अस्ति दे॒वता॒ विदा॑नः ।
न जाय॑मानो॒ नश॑ते॒ न जा॒तो यानि॑ करि॒ष्याः* कृ॑णु॒हि प्र॑वृद्ध ॥
வள்ளலே, நீ இணையற்றவன்; உன்னைப் போல அறிந்த தேவன் எவரும் இல்லை. பிறக்கின்றவரும் பிறந்தவரும் அழிவதில்லை. மகத்தான வளர்ந்தவனே, நீ செய்யப்போகும் செயல்களைச் செய்வாயாக.
1.165.10
एक॑स्य चिन्मे वि॒भ्व॑स्त्वोजो॒ या नु द॑धृ॒ष्वान्कृ॒णवै॑ मनी॒षा ।
अ॒हं ह्यू॑ग्रो म॑रुतो॒ विदा॑नो॒ यानि॒ च्यव॒मिन्द्र॒ इदी॑श एषाम् ॥
என் ஒருவனின் வலிமை எங்கும் நிறைந்ததாக இருக்கட்டும். துணிவுடன் நான் அறிவால் இப்போது செய்யத்தக்கதைச் செய்வேனாக. மருத்களே, நான் உக்கிரமானவன் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்; நான் வீழ்த்தியவற்றுக்கு இந்திரனே அதிபதி.
1.165.11
अम॑न्दन्मा मरुत॒ स्तोमो॒ अत्र॒ यन्मे॑ नरः॒ श्रुत्यं॒ ब्रह्म॑ च॒क्र ।
इन्द्रा॑य॒ वृष्णे॒ सुम॑खाय॒ मह्यं॒ सख्ये॒ सखा॑यस्त॒न्वे॑ त॒नूभिः॑ ॥
மருத்களே, இங்கே இந்தப் புகழ்ச்சி எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கட்டும்; ஆண்களே, எனக்காக கேட்கத்தக்க மந்திரத்தை நீங்கள் இயற்றினீர்கள். காளையாகிய இந்திரனுக்காக, நல்ல யாகம் செய்யும் எனக்காக, நண்பர்களே, நட்பில் உடலுடன் உடல் இணைந்து.
1.165.12
ए॒वेदे॒ते प्रति॑ मा॒ रोच॑माना॒ अने॑द्यः॒ श्रव॒ एषो॒ दधा॑नाः ।
सं॒चक्ष्या॑ मरुतश्च॒न्द्रव॑र्णा॒ अच्छा॑न्त मे छ॒दया॑था च नू॒नम् ॥
இப்படியே இந்த ஒளிரும் மருத்கள் என்னை நோக்கி வந்தனர்; குறையற்றவர்களாய், உணவையும் ஊட்டத்தையும் கொடுப்பவர்களாய். மருத்களே, சந்திர நிறமுள்ளவர்களே, என்னைக் கண்ணோக்குங்கள்; இப்போதே என்னை நிச்சயமாகக் காத்தருளுங்கள்.
1.165.13
को न्वत्र॑ मरुतो मामहे वः॒ प्र या॑तन॒ सखीँ॒रच्छा॑ सखायः ।
मन्मा॑नि चित्रा अपिवा॒तय॑न्त ए॒षां भू॑त॒ नवे॑दा म ऋ॒ताना॑म् ॥
மருத்துகளே, இங்கே உங்களை யார் போற்றுகிறார்? நண்பர்களே, உங்கள் நண்பர்களை நோக்கி வாருங்கள். ஒளிர்பவர்களே, அவர்களின் சிந்தனைகளில் விரைந்து செல்லுங்கள்; எனக்கு ரிதங்களை அறிந்தவர்களாக இருங்கள்.
1.165.14
आ यद्दु॑व॒स्याद्दु॒वसे॒ न का॒रुर॒स्माञ्च॒क्रे मा॒न्यस्य॑ मे॒धा ।
ओ षु व॑र्त्त मरुतो॒ विप्र॒मच्छे॒मा ब्रह्मा॑णि जरि॒ता वो॑ अर्चत् ॥
கொடையாளிக்கு வழங்குவதற்காக, ஒரு பாடகன் போல, அவர் நம்மை மானியத்தின் அறிவுக்கு உரியவர்களாக ஆக்கினார். மருத்துகளே, இந்த கவிஞரை நோக்கி நன்றாகத் திரும்புங்கள்; பாடுபவர் உங்களுக்கு இந்தப் பிரார்த்தனைகளைப் பாடட்டும்.
1.165.15
ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
மருத்துகளே, இதோ உங்களுக்கான பாடல்; இது மாந்தார்யன், மானியக் கவிஞன் ஆகியோரின் துதி. அவர் உணவுடன் இங்கு வரட்டும்; எங்கள் உடலுக்கு வலிமை கிடைக்கட்டும். வெற்றிச் செல்வத்தையும், விரைவாகச் செல்லும் உணவையும் நாங்கள் அடையட்டும்.