Ṛgveda · Sūkta 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
तन्नु वो॑चाम रभ॒साय॒ जन्म॑ने॒ पूर्वं॑ महि॒त्वं वृ॑ष॒भस्य॑ के॒तवे॑ ।
ऐ॒धेव॒ याम॑न्मरुतस्तुविष्वणो यु॒धेव॑ शक्रास्तवि॒षाणि॑ कर्तन ॥
Lasst uns nun jene uralte Größe verkünden, für die ungestüme Geburt und für das Zeichen des Stieres. O brüllende Marut, wie mit dem Zündholz, wie im Kampf, o Mächtige, zeigt eure Kräfte.
1.166.2
नित्यं॒ न सू॒नुं मधु॒ बिभ्र॑त॒ उप॒ क्रीळ॑न्ति क्री॒ळा वि॒दथे॑षु॒ घृष्व॑यः ।
नक्ष॑न्ति रु॒द्रा अव॑सा नम॒स्विनं॒ न म॑र्धन्ति॒ स्वत॑वसो हवि॒ष्कृत॑म् ॥
Immer wie ein Sohn, Süßes tragend, spielen sie ausgelassen, kühn in den Wettkämpfen. Die Rudra erreichen den Ehrfürchtigen mit ihrer Hilfe; sie erfreuen den Opfernden mit ihrer eigenen Kraft.
1.166.3
यस्मा॒ ऊमा॑सो अ॒मृता॒ अरा॑सत रा॒यस्पोषं॑ च ह॒विषा॑ ददा॒शुषे॑ ।
उ॒क्षन्त्य॑स्मै म॒रुतो॑ हि॒ता इ॑व पु॒रू रजां॑सि॒ पय॑सा मयो॒भुवः॑ ॥
Dem, für den die glänzenden unsterblichen Marut Reichtum und Nahrung bringen und dem Opfernden Gaben schenken, dem gießen die wohltätigen Marut, Bringer des Segens, viele Welten mit Milch, mit Wasser.
1.166.4
आ ये रजां॑सि॒ तवि॑षीभि॒रव्य॑त॒ प्र व॒ एवा॑सः॒ स्वय॑तासो अध्रजन् ।
भय॑न्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि ह॒र्म्या चि॒त्रो वो॒ यामः॒ प्रय॑तास्वृ॒ष्टिषु॑ ॥
Die Marut, die die Räume mit ihrer Macht füllen, stürmen wie aus eigenem Antrieb bewegte Jünglinge hervor. Alle eure Welten und Wohnungen erzittern; euer leuchtender Zug, o Marut, geschieht in den Anstrengungen und in den Blitzschlägen.
1.166.5
यत्त्वे॒षया॑मा न॒दय॑न्त॒ पर्व॑तान्दि॒वो वा॑ पृ॒ष्ठं नर्या॒ अचु॑च्यवुः ।
विश्वो॑ वो॒ अज्म॑न्भयते॒ वन॒स्पतिः॑ रथी॒यन्ती॑व॒ प्र जि॑हीत॒ ओष॑धिः ॥
Wenn ihr, die Schüttelnden, die Berge widerhallen lasst oder den Rücken des Himmels, o Männer, zittert jeder Baum bei eurer Bewegung, und wie ein Wagenlenker werden die Kräuter nach vorn entlassen.
1.166.6
यू॒यं न॑ उग्रा मरुतः सुचे॒तुनारि॑ष्टग्रामाः सुम॒तिं पि॑पर्तन ।
यत्रा॑ वो दि॒द्युद्रद॑ति॒ क्रिवि॑र्दती रि॒णाति॑ प॒श्वः सुधि॑तेव ब॒र्हणा॑ ॥
Ihr, o wilde Marut, mit guter Einsicht und unversehrter Schar, bringt uns gute Gunst. Wo euer Blitz leuchtet, scheidet er das Vieh, wie das gut gedroschene Korn sich trennt.
1.166.7
प्र स्क॒म्भदे॑ष्णा अनव॒भ्ररा॑धसो अलातृ॒णासो॑ वि॒दथे॑षु॒ सुष्टु॑ताः ।
अर्च॑न्त्य॒र्कं म॑दि॒रस्य॑ पी॒तये॑ वि॒दुर्वी॒रस्य॑ प्रथ॒मानि॒ पौंस्या॑ ॥
Festen Fußes, von unversieglichem Reichtum, ungehindert, in den Wettkämpfen des Opfers wohl gepriesen, schreiten die Maruts voran. Sie singen das Lied, um den berauschenden Soma zu trinken; sie kennen die ersten Heldentaten des Helden.
1.166.8
श॒तभु॑जिभि॒स्तम॒भिह्रु॑तेर॒घात्पू॒र्भी र॑क्षता मरुतो॒ यमाव॑त ।
जनं॒ यमु॑ग्रास्तवसो विरप्शिनः पा॒थना॒ शंसा॒त्तन॑यस्य पु॒ष्टिषु॑ ॥
Mit hundertarmigen Festungen, o Maruts, schützt vor dem Ansturm des Übels den Mann, den ihr behütet habt. O ihr grimmen, starken, glanzspeertragenden Maruts, schützt in der Nachkommenschaft Wohlstand den Mann, den ihr beschützt.
1.166.9
विश्वा॑नि भ॒द्रा म॑रुतो॒ रथे॑षु वो मिथ॒स्पृध्ये॑व तवि॒षाण्याहि॑ता ।
अंसे॒ष्वा वः॒ प्रप॑थेषु खा॒दयोऽक्षो॑ वश्च॒क्रा स॒मया॒ वि वा॑वृते ॥
O Maruts, auf euren Wagen sind alle heilbringenden Schätze, aufgestellt wie miteinander wetteifernde Kräfte. Auf den Schultern und auf euren Wegen haben sich die Räder eurer Achse gleichmäßig gedreht.
1.166.10
भूरी॑णि भ॒द्रा नर्ये॑षु बा॒हुषु॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्मा र॑भ॒सासो॑ अ॒ञ्जयः॑ ।
अंसे॒ष्वेताः॑ प॒विषु॑ क्षु॒रा अधि॒ वयो॒ न प॒क्षान्व्यनु॒ श्रियो॑ धिरे ॥
O Maruts, unter den Menschen sind viele heilbringende goldene Schmuckstücke an den Armen und auf den Brüsten, die schnell glänzen. Auf den Schultern sind diese rasiermesserscharfen Klingen; wie Vögel ihre Flügel ausbreiten, so breiten sie ihren Glanz aus.
1.166.11
म॒हान्तो॑ म॒ह्ना वि॒भ्वो॑ विभू॑तयो दूरे॒दृशो॒ ये दि॒व्या इ॑व॒ स्तृभिः॑ ।
म॒न्द्राः सु॑जि॒ह्वाः स्वरि॑तार आ॒सभिः॒ सम्मि॑श्ला॒ इन्द्रे॑ म॒रुतः॑ परि॒ष्टुभः॑ ॥
Groß, mächtig durch ihre Größe, vielfältig an Kraft, weitsichtig, die den himmlischen gleichen mit ihren Stützen; sanft, wohlzüngig, sich selbst preisend, wohl gemischt mit ihren Pferden in Indra, o Maruts, umfassend.
1.166.12
तद्वः॑ सुजाता मरुतो महित्व॒नं दी॒र्घं वो॑ दा॒त्रमदि॑तेरिव व्र॒तम् ।
इन्द्र॑श्च॒न त्यज॑सा॒ वि ह्रु॑णाति॒ तज्जना॑य॒ यस्मै॑ सु॒कृते॒ अरा॑ध्वम् ॥
O wohlgeborene Maruts, eure Größe und euer langes Geschenk gleichen dem Gelübde der Aditi. Selbst Indra zerstört es nicht mit seiner Kraft, für den Mann, für den ihr durch eine gute Tat verehrt wurdet.
1.166.13
तद्वो॑ जामि॒त्वं म॑रुतः॒ परे॑ यु॒गे पु॒रू यच्छंस॑ममृतास॒ आव॑त ।
अ॒या धि॒या मन॑वे श्रु॒ष्टिमाव्या॑ सा॒कं नरो॑ दं॒सनै॒रा चि॑कित्रिरे ॥
O Maruts, groß ist eure Verwandtschaft aus dem früheren Zeitalter; o Unsterbliche, ihr habt das Lob gehört. Mit dieser Einsicht habt ihr die Gabe für Manu beschützt; die heldenhaften Maruts haben sich hier mit ihren Taten gezeigt.
1.166.14
येन॑ दी॒र्घं म॑रुतः शू॒शवा॑म यु॒ष्माके॑न॒ परी॑णसा तुरासः ।
आ यत्त॒तन॑न्वृ॒जने॒ जना॑स ए॒भिर्य॒ज्ञेभि॒स्तद॒भीष्टि॑मश्याम् ॥
Durch jene eure Hilfe, o Maruts, mögen wir lange gedeihen; mit eurem Beistand, o Eilige, o Menschen, wenn sie sich im Kampf ausbreiten, mögen wir durch diese Opfer jenes ersehnte Ziel erreichen.
1.166.15
ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
O Maruts, dieses Lob gilt euch, dieses Wort des geehrten Dichters Māndārya. Es möge mit der Nahrung unseren Leib erreichen; mögen wir Kraft und jenen wachsenden Reichtum erlangen.