ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.48.1
स॒ह वा॒मेन॑ न उषो॒ व्यु॑च्छा दुहितर्दिवः ।
स॒ह द्यु॒म्नेन॑ बृह॒ता वि॑भावरि रा॒या दे॑वि॒ दास्व॑ती ॥
ହେ ଉଷା, ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଆଲୋକ ସହିତ ଏକତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ହେ ଦୀପ୍ତିମତୀ ଦେବୀ, ମହାନ ତେଜ ଓ ଧନ ସହିତ ତୁମେ ଦାନଶୀଳା।
1.48.2
अश्वा॑वती॒र्गोम॑तीर्विश्वसु॒विदो॒ भूरि॑ च्यवन्त॒ वस्त॑वे ।
उदी॑रय॒ प्रति॑ मा सू॒नृता॑ उष॒श्चोद॒ राधो॑ म॒घोना॑म् ॥
ଘୋଡା ଓ ଗାଈ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଉଥିବା ଉଷାମାନେ ବାସ ପାଇଁ ବହୁତ ଆଗକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ହେ ଉଷା, ମୋତେ ସତ୍କର୍ମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଦାନୀମାନଙ୍କ ଧନକୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
1.48.3
उ॒वासो॒षा उ॒च्छाच्च॒ नु दे॒वी जी॒रा रथा॑नाम् ।
ये अ॑स्या आ॒चर॑णेषु दध्रि॒रे स॑मु॒द्रे न श्र॑व॒स्यवः॑ ॥
ଉଷା ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇଛି; ଏବେ ମଧ୍ୟ ଦେବୀ ବେଗବାନ ରଥ ସହିତ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ପଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ସମୁଦ୍ରରେ ଯଶ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି।
1.48.4
उषो॒ ये ते॒ प्र यामे॑षु यु॒ञ्जते॒ मनो॑ दा॒नाय॑ सू॒रयः॑ ।
अत्राह॒ तत्कण्व॑ एषां॒ कण्व॑तमो॒ नाम॑ गृणाति नृ॒णाम् ॥
ହେ ଉଷା, ତୁମ ଯାତ୍ରାପଥରେ ଦାନ ପାଇଁ ମନ ଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକେ — ଏଠାରେ କଣ୍ବ ତାହା ଗାଏ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କଣ୍ବ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ନାମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
1.48.5
आ घा॒ योषे॑व सू॒नरी॑ उ॒षा या॑ति प्रभुञ्ज॒ती ।
ज॒रय॑न्ती॒ वृज॑नं प॒द्वदी॑यत॒ उत्पा॑तयति प॒क्षिणः॑ ॥
ପ୍ରକୃତରେ ଉଷା ନାରୀ ପରି, ଭଲ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବକାରିଣୀ ମାତା ପରି ଆସେ; ଧନ ଆଣି, ଅନ୍ଧକାରର ଆବରଣକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ପାଦରେ ଚାଲେ; ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଡାଏ।
1.48.6
वि या सृ॒जति॒ सम॑नं॒ व्य॑र्थिनः॑ प॒दं न वे॒त्योद॑ती ।
वयो॒ नकि॑ष्टे पप्ति॒वांस॑ आसते॒ व्यु॑ष्टौ वाजिनीवति ॥
ବିଭିନ୍ନ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସାଧାରଣ କର୍ମରୁ ପୃଥକ କରୁଥିବା ଉଷା — ଯାଚକମାନଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ପଥ ଦେଖାଉଥିବା — ଖସି ଆସେ। ହେ ବଳବତୀ, ତୁମ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଟକନ୍ତି ନାହିଁ; ଆଲୋକ ଉଦିତ ହେଲେ ସେମାନେ ବସନ୍ତି।
1.48.7
ए॒षायु॑क्त परा॒वतः॒ सूर्य॑स्यो॒दय॑ना॒दधि॑ ।
श॒तं रथे॑भिः सु॒भगो॒षा इ॒यं वि या॑त्य॒भि मानु॑षान् ॥
ଦୂରରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଉପରୁ, ଶହେ ରଥରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ଏହି ଉଷା ଆସିଛନ୍ତି; ଏହି ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ଉଷା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
1.48.8
विश्व॑मस्या नानाम॒ चक्ष॑से॒ जग॒ज्ज्योति॑ष्कृणोति सू॒नरी॑ ।
अप॒ द्वेषो॑ म॒घोनी॑ दुहि॒ता दि॒व उ॒षा उ॑च्छ॒दप॒ स्रिधः॑ ॥
ସମଗ୍ର ଜଗତ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରେ; ମଙ୍ଗଳମୟ ପଥ ଦେଖାଇ ସେ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ହେ ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଧନବତୀ ଉଷା, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁତା ତଡ଼ି ଦିଅ।
1.48.9
उष॒ आ भा॑हि भा॒नुना॑ च॒न्द्रेण॑ दुहितर्दिवः ।
आ॒वह॑न्ती॒ भूर्य॒स्मभ्यं॒ सौभ॑गं व्यु॒च्छन्ती॒ दिवि॑ष्टिषु ॥
ହେ ଉଷା, ତୁମର ଦୀପ୍ତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ; ହେ ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଣି, ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଝଲସି।
1.48.10
विश्व॑स्य॒ हि प्राण॑नं॒ जीव॑नं॒ त्वे वि यदु॒च्छसि॑ सूनरि ।
सा नो॒ रथे॑न बृह॒ता वि॑भावरि श्रु॒धि चि॑त्रामघे॒ हव॑म् ॥
କାରଣ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଓ ଜୀବନ ତୁମରେ ଅଛି; ତୁମେ ଝଲସିବା ବେଳେ, ହେ ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ। ସେଇ ତୁମେ ଆମ ବିଶାଳ ରଥ ସହିତ, ହେ ଦୀପ୍ତିମତୀ, ହେ ବିଚିତ୍ରଧନା, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
1.48.11
उषो॒ वाजं॒ हि वंस्व॒ यश्चि॒त्रो मानु॑षे॒ जने॑ ।
तेना व॑ह सु॒कृतो॑ अध्व॒राँ उप॒ ये त्वा॑ गृ॒णन्ति॒ वह्न॑यः ॥
ହେ ଉଷା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ବାଜ (ବଳ-ଧନ) ଅଛି, ତାହା ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦିଅ। ତାହା ସହିତ ସତ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ଯାହାକୁ ତୁମର ଗାୟକମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
1.48.12
विश्वा॑न्दे॒वाँ आ व॑ह॒ सोम॑पीतये अ॒न्तरि॑क्षादुष॒स्त्वम् ।
सास्मासु॑ धा॒ गोम॒दश्वा॑वदु॒क्थ्य॑मुषो॒ वाजं॑ सु॒वीर्य॑म् ॥
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ହେ ଉଷା, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରୁ; ତୁମେ ହିଁ। ସେଇ ତୁମେ ଆମକୁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାଯୁକ୍ତ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ହେ ଉଷା, ବାଜ (ବଳ-ଧନ) ଦିଅ; ତାହା ଉତ୍ତମ ବୀରତ୍ୱଯୁକ୍ତ ହେଉ।
1.48.13
यस्या॒ रुश॑न्तो अ॒र्चयः॒ प्रति॑ भ॒द्रा अदृ॑क्षत ।
सा नो॑ र॒यिं वि॒श्ववा॑रं सु॒पेश॑समु॒षा द॑दातु॒ सुग्म्य॑म् ॥
ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଶୁଭରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେହି ଊଷା ଆମକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କୃତ ଧନ ଏବଂ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।
1.48.14
ये चि॒द्धि त्वामृष॑यः॒ पूर्व॑ ऊ॒तये॑ जुहू॒रेऽव॑से महि ।
सा न॒ स्तोमाँ॑ अ॒भि गृ॑णीहि॒ राध॒सोषः॑ शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ ॥
ପୂର୍ବ ଋଷିମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ; ହେ ମହତୀ ଊଷା, ତୁମେ ଆମର ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରି ଧନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର।
1.48.15
उषो॒ यद॒द्य भा॒नुना॒ वि द्वारा॑वृ॒णवो॑ दि॒वः ।
प्र नो॑ यच्छतादवृ॒कं पृ॒थु छ॒र्दिः प्र दे॑वि॒ गोम॑ती॒रिषः॑ ॥
ହେ ଊଷା, ଆଜି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ଆଲୋକରେ ଆକାଶର ଦୁଇ ଦ୍ୱାର ଖୋଲ, ସେତେବେଳେ ଆମକୁ ନିର୍ବାଧ, ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଗାଈରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର, ହେ ଦେବୀ।
1.48.16
सं नो॑ रा॒या बृ॑ह॒ता वि॒श्वपे॑शसा मिमि॒क्ष्वा समिळा॑भि॒रा ।
सं द्यु॒म्नेन॑ विश्व॒तुरो॑षो महि॒ सं वाजै॑र्वाजिनीवति ॥
ହେ ଊଷା, ମହାନ ଧନ ଓ ସର୍ବସୁନ୍ଦର ସମ୍ପଦରେ ଆମକୁ ସମ୍ପନ୍ନ କର; ଆହୁତିରେ ଆମକୁ ତୃପ୍ତ କର। ହେ ମହତୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଓ ଦ୍ରୁତ ବଳରେ ଆମକୁ ଭରି ଦିଅ, ହେ ବଳବତୀ।