ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.61.1
अ॒स्मा इदु॒ प्र त॒वसे॑ तु॒राय॒ प्रयो॒ न ह॑र्मि॒ स्तोमं॒ माहि॑नाय ।
ऋची॑षमा॒याध्रि॑गव॒ ओह॒मिन्द्रा॑य॒ ब्रह्मा॑णि रा॒तत॑मा ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ବେଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପଣ କରେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅଧିଗୁ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ସର୍ବାଧିକ ଧନଦାୟକ।
1.61.2
अ॒स्मा इदु॒ प्रय॑ इव॒ प्र यं॑सि॒ भरा॑म्याङ्गू॒षं बाधे॑ सुवृ॒क्ति ।
इन्द्रा॑य हृ॒दा मन॑सा मनी॒षा प्र॒त्नाय॒ पत्ये॒ धियो॑ मर्जयन्त ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକ ପରି ସ୍ତୋତ୍ର ଆଗରେ ରଖେ; ଭଲ ବାଣୀରେ ଅଙ୍ଗୂଷକୁ ଅଭିଷବ ପଥର ଉପରେ ରଖେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟ, ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା ଉଠିଲା।
1.61.3
अ॒स्मा इदु॒ त्यमु॑प॒मं स्व॒र्षां भरा॑म्याङ्गू॒षमा॒स्ये॑न ।
मंहि॑ष्ठ॒मच्छो॑क्तिभिर्मती॒नां सु॑वृ॒क्तिभिः॑ सू॒रिं वा॑वृ॒धध्यै॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଉପମାଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତୁଥିବା ଅଙ୍ଗୂଷକୁ ମୁଖରେ ବହନ କରେ; ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତର ସ୍ତୁତି-ଶବ୍ଦ ଓ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ସ୍ତୋତା ବୀରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇବାକୁ।
1.61.4
अ॒स्मा इदु॒ स्तोमं॒ सं हि॑नोमि॒ रथं॒ न तष्टे॑व॒ तत्सि॑नाय ।
गिर॑श्च॒ गिर्वा॑हसे सुवृ॒क्तीन्द्रा॑य विश्वमि॒न्वं मेधि॑राय ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭଲରେ ଯୋଡ଼େ, ଯେପରି କାଠଗାଡ଼ିଆ ରଥ ପ୍ରସ୍ତୁତକାରୀ ପାଇଁ ଗଢ଼େ; ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ସ୍ତୁତିରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସତେଜ କରୁଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
1.61.5
अ॒स्मा इदु॒ सप्ति॑मिव श्रव॒स्येन्द्रा॑या॒र्कं जु॒ह्वा॑ सम॑ञ्जे ।
वी॒रं दा॒नौक॑सं व॒न्दध्यै॑ पु॒रां गू॒र्तश्र॑वसं द॒र्माण॑म् ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ତୋତ୍ରସମ୍ପଦ ସହିତ, ଗାୟକ ଦଳ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୀତକୁ ଜୁହୂରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ; ଘରକୁ ଦାନ ଦେଉଥିବା ବୀରଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରେ, ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା, ବଳରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାଙ୍କର।
1.61.6
अ॒स्मा इदु॒ त्वष्टा॑ तक्ष॒द्वज्रं॒ स्वप॑स्तमं स्व॒र्यं॑ रणा॑य ।
वृ॒त्रस्य॑ चिद्वि॒दद्येन॒ मर्म॑ तु॒जन्नीशा॑नस्तुज॒ता कि॑ये॒धाः ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତୁଥିବା, ଅତି ନିପୁଣ ବଜ୍ର ଗଢ଼ିଲେ; ତାହା ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରର ମର୍ମସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଲେ; ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ଆଘାତ ଓ ବଧ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିୟେଧା ପରି ପ୍ରହାର କରେ।
1.61.7
अ॒स्येदु॑ मा॒तुः सव॑नेषु स॒द्यो म॒हः पि॒तुं प॑पि॒वाञ्चार्वन्ना॑ ।
मु॒षा॒यद्विष्णुः॑ पच॒तं सही॑या॒न्विध्य॑द्वरा॒हं ति॒रो अद्रि॒मस्ता॑ ॥
ସେ ହିଁ ମାତାର ସବନରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପିତା (ସୋମ) ପାନ କରି ମଧୁର ଅନ୍ନ ପାଇଲେ। ମହାନ୍ ଓ ଅଧିକ ବଳବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଚୋରି କଲେ; ପଥର ଭାଙ୍ଗି ଇନ୍ଦ୍ର ବରାହକୁ ଆଡ଼ରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
1.61.8
अ॒स्मा इदु॒ ग्नाश्चि॑द्दे॒वप॑त्नी॒रिन्द्रा॑या॒र्कम॑हि॒हत्य॑ ऊवुः ।
परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी ज॑भ्र उ॒र्वी नास्य॒ ते म॑हि॒मानं॒ परि॑ ष्टः ॥
ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ନାରୀ ଓ ଦେବପତ୍ନୀମାନେ ଅହିହତ୍ୟା ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ। ବିସ୍ତୃତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ସେହି ଦୁଇଟି ତାଙ୍କ ମହିମାକୁ ଘେରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
1.61.9
अ॒स्येदे॒व प्र रि॑रिचे महि॒त्वं दि॒वस्पृ॑थि॒व्याः पर्य॒न्तरि॑क्षात् ।
स्व॒राळिन्द्रो॒ दम॒ आ वि॒श्वगू॑र्तः स्व॒रिरम॑त्रो ववक्षे॒ रणा॑य ॥
ତାଙ୍କ ମହିମା ହିଁ ଦ୍ୟୁଲୋକ, ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା। ସ୍ୱରାଟ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ବିଶ୍ୱରୂପ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅପରିମିତ ବଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
1.61.10
अ॒स्येदे॒व शव॑सा शु॒षन्तं॒ वि वृ॑श्च॒द्वज्रे॑ण वृ॒त्रमिन्द्रः॑ ।
गा न व्रा॒णा अ॒वनी॑रमुञ्चद॒भि श्रवो॑ दा॒वने॒ सचे॑ताः ॥
ତାଙ୍କ ବଳରେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୃତ୍ରକୁ ବଜ୍ରରେ ଚିରିଦେଲେ। ବନ୍ଧା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ଅବରୁଦ୍ଧ ଜଳକୁ ସେ ମୁକ୍ତ କଲେ; ଦାନ ପାଇଁ ସଚେତ ହୋଇ ସେ ଯଶ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
1.61.11
अ॒स्येदु॑ त्वे॒षसा॑ रन्त॒ सिन्ध॑वः॒ परि॒ यद्वज्रे॑ण सी॒मय॑च्छत् ।
ई॒शा॒न॒कृद्दा॒शुषे॑ दश॒स्यन्तु॒र्वीत॑ये गा॒धं तु॒र्वणिः॑ कः ॥
ତାଙ୍କ ତେଜରେ ନଦୀମାନେ ଦୌଡ଼ିଗଲେ; ଯେତେବେଳେ ବଜ୍ରରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଅବରୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନୀଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି; ତୁର୍ବୀତି ପାଇଁ ତୁର୍ବଣୀ ଗଭୀରତା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
1.61.12
अ॒स्मा इदु॒ प्र भ॑रा॒ तूतु॑जानो वृ॒त्राय॒ वज्र॒मीशा॑नः किये॒धाः ।
गोर्न पर्व॒ वि र॑दा तिर॒श्चेष्य॒न्नर्णां॑स्य॒पां च॒रध्यै॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ବଜ୍ର ଆଣ; ବୃତ୍ରର ବିରୁଦ୍ଧରେ, ନିୟନ୍ତା ଓ ବହୁଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ। ଗାଈର ସନ୍ଧି ପରି ଆଡ଼ରେ ଚିରିଦେଲେ; ଜଳସ୍ରୋତ ବହିବା ପାଇଁ।
1.61.13
अ॒स्येदु॒ प्र ब्रू॑हि पू॒र्व्याणि॑ तु॒रस्य॒ कर्मा॑णि॒ नव्य॑ उ॒क्थैः ।
यु॒धे यदि॑ष्णा॒न आयु॑धानि ऋघा॒यमा॑णो निरि॒णाति॒ शत्रू॑न् ॥
ତାଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ବୀରକର୍ମସମୂହ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଏବେ ଘୋଷଣା କର; ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଆନନ୍ଦରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦିଏ।
1.61.14
अ॒स्येदु॑ भि॒या गि॒रय॑श्च दृ॒ळ्हा द्यावा॑ च॒ भूमा॑ ज॒नुष॑स्तुजेते ।
उपो॑ वे॒नस्य॒ जोगु॑वान ओ॒णिं स॒द्यो भु॑वद्वी॒र्या॑य नो॒धाः ॥
ତାଙ୍କ ଭୟରେ ପର୍ବତ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଜନ୍ମରୁ କମ୍ପନ୍ତି। ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାତ୍ର ନିକଟରେ, ନୋଧା ବୀରତା ପାଇଁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ହେଲେ।
1.61.15
अ॒स्मा इदु॒ त्यदनु॑ दाय्येषा॒मेको॒ यद्व॒व्ने भूरे॒रीशा॑नः ।
प्रैत॑शं॒ सूर्ये॑ पस्पृधा॒नं सौव॑श्व्ये॒ सुष्वि॑माव॒दिन्द्रः॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେସବୁ ପରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଏକାକୀ ଜିତିଲେ, ବିଶାଳଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଏତଶଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲାବେଳେ; ସୌବଶ୍ୱ୍ୟ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷା କଲେ।
1.61.16
ए॒वा ते॑ हारियोजना सुवृ॒क्तीन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि॒ गोत॑मासो अक्रन् ।
ऐषु॑ वि॒श्वपे॑शसं॒ धियं॑ धाः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
ଏହିପରି, ହେ ହରି-ଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋତମମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏଥିରେ ସର୍ବସୁନ୍ଦର ଚିନ୍ତା ରଖ; ପ୍ରଭାତରେ ଶୀଘ୍ର, ବୁଦ୍ଧି-ଧନଶାଳୀ ଆସନ୍ତୁ।