Ṛgveda · Sūkta 1.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.61.1
अ॒स्मा इदु॒ प्र त॒वसे॑ तु॒राय॒ प्रयो॒ न ह॑र्मि॒ स्तोमं॒ माहि॑नाय ।
ऋची॑षमा॒याध्रि॑गव॒ ओह॒मिन्द्रा॑य॒ ब्रह्मा॑णि रा॒तत॑मा ॥
Für ihn, für den schnellen Indra, bringe ich den Lobgesang als Opfergabe; für den mit leuchtenden Flammen, für Adhrigu, sind diese Gebete an Indra die reichsten an Gaben.
1.61.2
अ॒स्मा इदु॒ प्रय॑ इव॒ प्र यं॑सि॒ भरा॑म्याङ्गू॒षं बाधे॑ सुवृ॒क्ति ।
इन्द्रा॑य हृ॒दा मन॑सा मनी॒षा प्र॒त्नाय॒ पत्ये॒ धियो॑ मर्जयन्त ॥
Für ihn bringe ich das Lob dar wie einer, der vorwärtsdrängt, und mit guter Rede lege ich den Anguṣa auf den Pressstein; für Indra, mit Herz, Sinn und Einsicht, erhoben sich Gedanken, den uralten Herrn zu erfreuen.
1.61.3
अ॒स्मा इदु॒ त्यमु॑प॒मं स्व॒र्षां भरा॑म्याङ्गू॒षमा॒स्ये॑न ।
मंहि॑ष्ठ॒मच्छो॑क्तिभिर्मती॒नां सु॑वृ॒क्तिभिः॑ सू॒रिं वा॑वृ॒धध्यै॑ ॥
Für ihn bringe ich mit dem Mund jenen berühmten, vergleichbaren, den Himmel gewinnenden Anguṣa; für den überaus mächtigen Indra, mit den Lobworten der Lieder und guten Gebeten, damit der singende Held wachse.
1.61.4
अ॒स्मा इदु॒ स्तोमं॒ सं हि॑नोमि॒ रथं॒ न तष्टे॑व॒ तत्सि॑नाय ।
गिर॑श्च॒ गिर्वा॑हसे सुवृ॒क्तीन्द्रा॑य विश्वमि॒न्वं मेधि॑राय ॥
Für ihn füge ich das Lob gut zusammen, wie der Zimmermann den Wagen für den Verfertiger baut; für Indra, von Liedern gepriesen, mit gutem Lob, den Allerfrischenden, den Weisen.
1.61.5
अ॒स्मा इदु॒ सप्ति॑मिव श्रव॒स्येन्द्रा॑या॒र्कं जु॒ह्वा॑ सम॑ञ्जे ।
वी॒रं दा॒नौक॑सं व॒न्दध्यै॑ पु॒रां गू॒र्तश्र॑वसं द॒र्माण॑म् ॥
Für ihn schmücke ich das Lied für Indra mit der Lobesfülle, wie eine Schar von Sängern, mit dem Löffel; ich preise den Helden, Spender für das Haus, Zerstörer der Burgen, berühmt durch Kraft.
1.61.6
अ॒स्मा इदु॒ त्वष्टा॑ तक्ष॒द्वज्रं॒ स्वप॑स्तमं स्व॒र्यं॑ रणा॑य ।
वृ॒त्रस्य॑ चिद्वि॒दद्येन॒ मर्म॑ तु॒जन्नीशा॑नस्तुज॒ता कि॑ये॒धाः ॥
Für ihn schmiedete Tvaṣṭar den vortrefflichsten Donnerkeil, den Himmelsgewinner, für den Kampf; durch ihn fand er sogar den Lebenspunkt Vṛtras. Als Herr schlagend und treibend, schlägt der mit vielen Kräften wie Kiyedha.
1.61.7
अ॒स्येदु॑ मा॒तुः सव॑नेषु स॒द्यो म॒हः पि॒तुं प॑पि॒वाञ्चार्वन्ना॑ ।
मु॒षा॒यद्विष्णुः॑ पच॒तं सही॑या॒न्विध्य॑द्वरा॒हं ति॒रो अद्रि॒मस्ता॑ ॥
Er trank sogleich bei den Pressungen der Mutter den Vater (Soma) und erlangte die erfreulichen Speisen. Der große und stärkere Viṣṇu stahl; kochend spaltete Indra den Felsen und durchbohrte den Eber quer.
1.61.8
अ॒स्मा इदु॒ ग्नाश्चि॑द्दे॒वप॑त्नी॒रिन्द्रा॑या॒र्कम॑हि॒हत्य॑ ऊवुः ।
परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी ज॑भ्र उ॒र्वी नास्य॒ ते म॑हि॒मानं॒ परि॑ ष्टः ॥
Gewiss, für ihn sangen die Frauen und die Gattinnen der Götter Indra das Lob beim Erschlagen des Ahi. Er füllte den weiten Himmel und die Erde; jene beiden umfassen seine Größe nicht.
1.61.9
अ॒स्येदे॒व प्र रि॑रिचे महि॒त्वं दि॒वस्पृ॑थि॒व्याः पर्य॒न्तरि॑क्षात् ।
स्व॒राळिन्द्रो॒ दम॒ आ वि॒श्वगू॑र्तः स्व॒रिरम॑त्रो ववक्षे॒ रणा॑य ॥
So hat seine Größe Himmel, Erde und das Zwischenreich überragt. Indra, selbstherrlich, tritt in das Haus ein, allgestaltig und lichtbesitzend, und ergreift zum Kampf seine unermessliche Macht.
1.61.10
अ॒स्येदे॒व शव॑सा शु॒षन्तं॒ वि वृ॑श्च॒द्वज्रे॑ण वृ॒त्रमिन्द्रः॑ ।
गा न व्रा॒णा अ॒वनी॑रमुञ्चद॒भि श्रवो॑ दा॒वने॒ सचे॑ताः ॥
Gewiss, so zerschnitt Indra mit seiner Kraft den leuchtenden Vṛtra mit dem Donnerkeil. Wie eingeschlossene Kühe befreite er die gefangenen Wasser; aufmerksam zum Geben wandte er sich dem Ruhm zu.
1.61.11
अ॒स्येदु॑ त्वे॒षसा॑ रन्त॒ सिन्ध॑वः॒ परि॒ यद्वज्रे॑ण सी॒मय॑च्छत् ।
ई॒शा॒न॒कृद्दा॒शुषे॑ दश॒स्यन्तु॒र्वीत॑ये गा॒धं तु॒र्वणिः॑ कः ॥
Gewiss, mit seinem Glanz eilten die Flüsse, als er sie mit dem Donnerkeil gewiss zurückgehalten hatte. Der lenkende Indra gibt dem Geber; für Turvīti schuf Turvaṇi eine Tiefe.
1.61.12
अ॒स्मा इदु॒ प्र भ॑रा॒ तूतु॑जानो वृ॒त्राय॒ वज्र॒मीशा॑नः किये॒धाः ।
गोर्न पर्व॒ वि र॑दा तिर॒श्चेष्य॒न्नर्णां॑स्य॒पां च॒रध्यै॑ ॥
Für ihn, o Schnellbeweglicher, bring den Donnerkeil hervor gegen Vṛtra, für den lenkenden, vielvermögenden Indra. Wie die Gelenke einer Kuh spaltete er ihn quer, damit die Wasserfluten sich bewegten.
1.61.13
अ॒स्येदु॒ प्र ब्रू॑हि पू॒र्व्याणि॑ तु॒रस्य॒ कर्मा॑णि॒ नव्य॑ उ॒क्थैः ।
यु॒धे यदि॑ष्णा॒न आयु॑धानि ऋघा॒यमा॑णो निरि॒णाति॒ शत्रू॑न् ॥
Verkünde nun mit neuen Hymnen die alten Taten dieses Kraftvollen; wenn er, zum Kampf nach den Waffen greifend und frohlockend, seine Feinde vertreibt.
1.61.14
अ॒स्येदु॑ भि॒या गि॒रय॑श्च दृ॒ळ्हा द्यावा॑ च॒ भूमा॑ ज॒नुष॑स्तुजेते ।
उपो॑ वे॒नस्य॒ जोगु॑वान ओ॒णिं स॒द्यो भु॑वद्वी॒र्या॑य नो॒धाः ॥
Vor seiner Furcht erzittern von Geburt an die Berge und der feste Himmel und die Erde; nahe dem Becher dessen, der verlangt, wurde Nodhas sogleich zum Helden.
1.61.15
अ॒स्मा इदु॒ त्यदनु॑ दाय्येषा॒मेको॒ यद्व॒व्ने भूरे॒रीशा॑नः ।
प्रैत॑शं॒ सूर्ये॑ पस्पृधा॒नं सौव॑श्व्ये॒ सुष्वि॑माव॒दिन्द्रः॑ ॥
Ihm allein von ihnen wurde danach alles gegeben, was er gewann, als er als Herr des Weiten den im Sonnenlicht wetteifernden Etaśa besiegte; Indra beschützte den beim Saubhvaśva-Opfer gepressten Soma.
1.61.16
ए॒वा ते॑ हारियोजना सुवृ॒क्तीन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि॒ गोत॑मासो अक्रन् ।
ऐषु॑ वि॒श्वपे॑शसं॒ धियं॑ धाः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
So haben die Gotamas, o Indra der braunen Rosse, dir Gebete mit gutem Lobpreis dargebracht. Richte darauf deinen schönsten Gedanken; am Morgen komme schnell der an Einsicht Reiche.