ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.91.1
सं जा॑गृ॒वद्भि॒र्जर॑माण इध्यते॒ दमे॒ दमू॑ना इ॒षय॑न्नि॒ळस्प॒दे ।
विश्व॑स्य॒ होता॑ ह॒विषो॒ वरे॑ण्यो वि॒भुर्वि॒भावा॑ सु॒षखा॑ सखीय॒ते ॥
ଜାଗ୍ରତ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସେ ଘରେ ଘରେ ଗୃହପତି ପରି ଜଳନ୍ତି; ଇଳାର ସ୍ଥାନରେ ହବି ପଠାଇ ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତି। ସମସ୍ତ ହବିର ହୋତା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବରଣୀୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ; ବନ୍ଧୁତା ଖୋଜୁଥିବା ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସଖା।
10.91.2
स द॑र्शत॒श्रीरति॑थिर्गृ॒हेगृ॑हे॒ वने॑वने शिश्रिये तक्व॒वीरि॑व ।
जनं॑जनं॒ जन्यो॒ नाति॑ मन्यते॒ विश॒ आ क्षे॑ति वि॒श्यो॑ विशं॑विशम् ॥
ସେ ଦର୍ଶନୀୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଅତିଥି ଘରେ ଘରେ, ବନେ ବନେ ବସିଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅରଣି କାଠ ପରି; ଜନ୍ମିତ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ସେ ପର ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି।
10.91.3
सु॒दक्षो॒ दक्षैः॒ क्रतु॑नासि सु॒क्रतु॒रग्ने॑ क॒विः काव्ये॑नासि विश्व॒वित् ।
वसु॒र्वसू॑नां क्षयसि॒ त्वमेक॒ इद्द्यावा॑ च॒ यानि॑ पृथि॒वी च॒ पुष्य॑तः ॥
ତୁମେ ଦକ୍ଷତାରେ ଦକ୍ଷ, ବୁଦ୍ଧିରେ ସୁକ୍ରତୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କବି, କାବ୍ୟଶକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱଜ୍ଞ। ତୁମେ ଧନର ଧନ; ଦ୍ୟୁ ଓ ପୃଥିବୀ ଯାହା ପୋଷଣ କରନ୍ତି ତହିଁ ଉପରେ ତୁମେ ଏକା ଶାସନ କର।
10.91.4
प्र॒जा॒नन्न॑ग्ने॒ तव॒ योनि॑मृ॒त्विय॒मिळा॑यास्प॒दे घृ॒तव॑न्त॒मास॑दः ।
आ ते॑ चिकित्र उ॒षसा॑मि॒वेत॑यो अरे॒पसः॒ सूर्य॑स्येव र॒श्मयः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଋତୁଯୋଗ୍ୟ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଜାଣି ତୁମେ ଇଳାର ସ୍ଥାନରେ ଘୃତସମୃଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲ। ଉଷାମାନଙ୍କ ଗତି ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ତୁମର କିରଣ ଅକ୍ଷୟ ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି।
10.91.5
तव॒ श्रियो॑ व॒र्ष्य॑स्येव वि॒द्युत॑श्चि॒त्राश्चि॑कित्र उ॒षसां॒ न के॒तवः॑ ।
यदोष॑धीर॒भिसृ॑ष्टो॒ वना॑नि च॒ परि॑ स्व॒यं चि॑नु॒षे अन्न॑मा॒स्ये॑ ॥
ତୁମର ଶୋଭା ବର୍ଷାଋତୁର ବିଜୁଳି ପରି; ଉଷାର ଆଲୋକ ପରି ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ଔଷଧି ଓ ବନ ଉପରେ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ତୁମେ ନିଜେ ଅନ୍ନ ସଂଗ୍ରହ କରି ନିଜ ମୁଖରେ ଖାଅ।
10.91.6
तमोष॑धीर्दधिरे॒ गर्भ॑मृ॒त्वियं॒ तमापो॑ अ॒ग्निं ज॑नयन्त मा॒तरः॑ ।
तमित्स॑मा॒नं व॒निन॑श्च वी॒रुधो॑ अ॒न्तर्व॑तीश्च॒ सुव॑ते च वि॒श्वहा॑ ॥
ଔଷଧିମାନେ ତାହାକୁ ଋତୁଯୋଗ୍ୟ ଗର୍ଭ ରୂପେ ଧାରଣ କଲେ; ଜଳ ଓ ମାତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ପାଇଁ ତାହାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେହି ଏକ ସମାନ ଅଗ୍ନିକୁ ବନବୃକ୍ଷ ଓ ଲତା ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇ ସର୍ବଦା ପ୍ରସବ କରନ୍ତି।
10.91.7
वातो॑पधूत इषि॒तो वशाँ॒ अनु॑ तृ॒षु यदन्ना॒ वेवि॑षद्वि॒तिष्ठ॑से ।
आ ते॑ यतन्ते र॒थ्यो॑ यथा॒ पृथ॒क्च्छर्धां॑स्यग्ने अ॒जरा॑णि॒ धक्ष॑तः ॥
ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଆନ୍ଦୋଳିତ, ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ବସତି ଆଡ଼କୁ ଯାଅ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅନ୍ନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ଥିର ରହ। ରଥଚାଳକମାନେ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଯେପରି ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି, ସେମିତି ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି; ହେ ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ତୁମ ଅଜର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଜଳାନ୍ତି।
10.91.8
मे॒धा॒का॒रं वि॒दथ॑स्य प्र॒साध॑नम॒ग्निं होता॑रं परि॒भूत॑मं म॒तिम् ।
तमिदर्भे॑ ह॒विष्या स॑मा॒नमित्तमिन्म॒हे वृ॑णते॒ नान्यं त्वत् ॥
ମେଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞ-ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଆଗେଇ ନେଉଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘେରି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ହୋତା ରୂପେ ସେମାନେ ସେହି ସ୍ତୁତିକୁ ବାଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ହିଁ ସାନ ଆହୁତିରେ ଓ ବଡ଼ ଆହୁତିରେ ସେମାନେ ବରଣ କରନ୍ତି; ତୁମ ଛଡ଼ା ଆଉ କାହାକୁ ନୁହେଁ।
10.91.9
त्वामिदत्र॑ वृणते त्वा॒यवो॒ होता॑रमग्ने वि॒दथे॑षु वे॒धसः॑ ।
यद्दे॑व॒यन्तो॒ दध॑ति॒ प्रयां॑सि ते ह॒विष्म॑न्तो॒ मन॑वो वृ॒क्तब॑र्हिषः ॥
ତୁମକୁ ହିଁ ଏଠାରେ ସେମାନେ ବାଛନ୍ତି, ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞରେ ହୋତା ରୂପେ। ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କାମନା କରି ସେମାନେ ଅର୍ପଣ ରଖିଲେ, ତୁମ ପାଇଁ ହବି ଧରି, କୁଶ ପକାଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ।
10.91.10
तवा॑ग्ने हो॒त्रं तव॑ पो॒त्रमृ॒त्वियं॒ तव॑ ने॒ष्ट्रं त्वम॒ग्निदृ॑ताय॒तः ।
तव॑ प्रशा॒स्त्रं त्वम॑ध्वरीयसि ब्र॒ह्मा चासि॑ गृ॒हप॑तिश्च नो॒ दमे॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ହିଁ ହୋତୃ କର୍ମ; ଋତୁ ଅନୁସାରେ ତୁମର ହିଁ ପୋତୃ କର୍ମ; ତୁମର ହିଁ ନେଷ୍ଟୃ କର୍ମ; ଋତର ଇଚ୍ଛୁକ ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ତୁମେ। ତୁମର ହିଁ ପ୍ରଶାସ୍ତୃ କର୍ମ; ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଙ୍କ କାମ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଚଳାଉଛ, ତୁମେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ଆମ ଗୃହରେ ତୁମେ ହିଁ ଗୃହପତି।
10.91.11
यस्तुभ्य॑मग्ने अ॒मृता॑य॒ मर्त्यः॑ स॒मिधा॒ दाश॑दु॒त वा॑ ह॒विष्कृ॑ति ।
तस्य॒ होता॑ भवसि॒ यासि॑ दू॒त्य॑मुप॑ ब्रूषे॒ यज॑स्यध्वरी॒यसि॑ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଅମର ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସମିଧା ଦ୍ୱାରା ସେବା କରେ, କିମ୍ବା ହବିଷ୍କୃତି ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରେ, ତାର ହୋତା ତୁମେ ହୁଅ; ଦୂତ କାମ ପାଇଁ ଯାଅ, ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା କୁହ, ଯଜ୍ଞ କର, ଅଧ୍ୱର୍ଯୁ କାମ ମଧ୍ୟ ଚଳାଅ।
10.91.12
इ॒मा अ॑स्मै म॒तयो॒ वाचो॑ अ॒स्मदाँ ऋचो॒ गिरः॑ सुष्टु॒तयः॒ सम॑ग्मत ।
व॒सू॒यवो॒ वस॑वे जा॒तवे॑दसे वृ॒द्धासु॑ चि॒द्वर्ध॑नो॒ यासु॑ चा॒कन॑त् ॥
ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ବାଣୀ — ଆମ ପକ୍ଷରୁ ସମସ୍ତ ଋକ୍, ଗୀତ, ସୁପ୍ରଶଂସିତ ସ୍ତୋତ୍ର ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ର ପହଞ୍ଚୁ। ଧନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଧନଦାତା ଜାତବେଦସଙ୍କ ପାଇଁ; ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ବର୍ଦ୍ଧକ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
10.91.13
इ॒मां प्र॒त्नाय॑ सुष्टु॒तिं नवी॑यसीं वो॒चेय॑मस्मा उश॒ते शृ॒णोतु॑ नः ।
भू॒या अन्त॑रा हृ॒द्य॑स्य नि॒स्पृशे॑ जा॒येव॒ पत्य॑ उश॒ती सु॒वासाः॑ ॥
ଏହି ନୂତନ ସ୍ତୁତି ପ୍ରାଚୀନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ କହିବି; ଇଚ୍ଛୁକ ଏହି ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସେ ଏହାର ହୃଦୟ ଭିତରେ ରହନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆତୁର ସୁବସ୍ତ୍ରା ପତ୍ନୀ ପତିର ନିକଟରେ ରହେ।
10.91.14
यस्मि॒न्नश्वा॑स ऋष॒भास॑ उ॒क्षणो॑ व॒शा मे॒षा अ॑वसृ॒ष्टास॒ आहु॑ताः ।
की॒ला॒ल॒पे सोम॑पृष्ठाय वे॒धसे॑ हृ॒दा म॒तिं ज॑नये॒ चारु॑म॒ग्नये॑ ॥
ଯେଉଁଥିରେ ଘୋଡା, ବୃଷ, ଗାଈ, ମେଷ ଛଡ଼ାଯାଇ ଆହୁତ ହେଲେ, ସେହି ଜ୍ୱାଳାଜିହ୍ୱ, ସୋମପ୍ରଧାନ, ବିଧାତା ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ସୁନ୍ଦର ମତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
10.91.15
अहा॑व्यग्ने ह॒विरा॒स्ये॑ ते स्रु॒ची॑व घृ॒तं च॒म्वी॑व॒ सोमः॑ ।
वा॒ज॒सनिं॑ र॒यिम॒स्मे सु॒वीरं॑ प्रश॒स्तं धे॑हि य॒शसं॑ बृ॒हन्त॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମୁଖରେ ହବି ଆହୁତ ହୋଇଛି—ସ୍ରୁକରେ ଘିଅ ପରି, ଚମସରେ ସୋମ ପରି। ବିଜୟଧନ, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନଯୁକ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ; ମହାନ ଯଶ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।