ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.99.1
कं न॑श्चि॒त्रमि॑षण्यसि चिकि॒त्वान्पृ॑थु॒ग्मानं॑ वा॒श्रं वा॑वृ॒धध्यै॑ ।
कत्तस्य॒ दातु॒ शव॑सो॒ व्यु॑ष्टौ॒ तक्ष॒द्वज्रं॑ वृत्र॒तुर॒मपि॑न्वत् ॥
നീ ഞങ്ങൾക്കായി എന്തോ അത്ഭുതമായത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ജ്ഞാനിയായി, വിശാലഹനുവുള്ള ആ വിജേതാവിനെ വളർത്താൻ. പ്രഭാതം വിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ദാനവും ബലവും പ്രകടമായി; അവൻ വജ്രം നിർമ്മിച്ച് വൃത്രനെ തകർക്കുന്നത് പ്രയോഗിച്ചു.
10.99.2
स हि द्यु॒ता वि॒द्युता॒ वेति॒ साम॑ पृ॒थुं योनि॑मसुर॒त्वा स॑साद ।
स सनी॑ळेभिः प्रसहा॒नो अ॑स्य॒ भ्रातु॒र्न ऋ॒ते स॒प्तथ॑स्य मा॒याः ॥
അവൻ തന്നെ തേജസ്സോടും മിന്നലോടും കൂടി സാമഗാനം അറിയുന്നു; തന്റെ അസുരത്വശക്തിയാൽ വിശാലമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു. അവൻ തന്നെ തന്റെ കൂട്ടാളികളോടുകൂടി, ഈ സപ്തപഥനായ സഹോദരന്റെ മായകളെ, അവ ഇല്ലാതെയും, അടക്കുന്നു.
10.99.3
स वाजं॒ याताप॑दुष्पदा॒ यन्त्स्व॑र्षाता॒ परि॑ षदत्सनि॒ष्यन् ।
अ॒न॒र्वा यच्छ॒तदु॑रस्य॒ वेदो॒ घ्नञ्च्छि॒श्नदे॑वाँ अ॒भि वर्प॑सा॒ भूत् ॥
അവൻ വിജേതാവാണ്; കാലില്ലാത്തതും രണ്ടു കാലുള്ളതുമായ വഴിയിൽ പോകുന്നവൻ; സ്വർഷാതി മത്സരത്തിൽ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ചുറ്റും ഇരുന്നു. നൂറു കോട്ടകളുള്ളവന്റെ ധനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, നശിക്കാത്തവൻ ശിശ്നദേവന്മാരെ വധിച്ച് തന്റെ ബലത്താൽ അവർക്കെതിരെ നിന്നു.
10.99.4
स य॒ह्व्यो॑ऽवनी॒र्गोष्वर्वा॒ आ जु॑होति प्रध॒न्या॑सु॒ सस्रिः॑ ।
अ॒पादो॒ यत्र॒ युज्या॑सोऽर॒था द्रो॒ण्य॑श्वास॒ ईर॑ते घृ॒तं वाः ॥
അവൻ പശുക്കൾക്കിടയിൽ, വലിയ ധനക്കൊള്ളകളിൽ, വേഗമുള്ള കുതിരയായി ആഹുതി ചെയ്യുന്നു. കാലില്ലാത്ത, കെട്ടാവുന്ന, രഥമില്ലാത്ത ആ ദ്രോണാശ്വങ്ങൾ നെയ്യെ (ജലത്തെ) ഓടിക്കുന്നിടത്ത്.
10.99.5
स रु॒द्रेभि॒रश॑स्तवार॒ ऋभ्वा॑ हि॒त्वी गय॑मा॒रेअ॑वद्य॒ आगा॑त् ।
व॒म्रस्य॑ मन्ये मिथु॒ना विव॑व्री॒ अन्न॑म॒भीत्या॑रोदयन्मुषा॒यन् ॥
അവൻ രുദ്രന്മാരോടുകൂടി, പ്രശംസയില്ലാത്ത രൂപത്തിൽ, ഋഭുക്കളെപ്പോലെ നൈപുണ്യത്തോടെ, പശുക്കൂട്ടത്തെ വിട്ട് വേഗത്തിൽ വന്നു. വളഞ്ഞവന്റെ ഇരട്ടകളെ (പകലും രാവും) ഞാൻ കരുതുന്നു; പെട്ടെന്നുള്ള ആക്രമണത്താൽ അന്നത്തെ നിലവിളിപ്പിച്ചവർ, മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്.
10.99.6
स इद्दासं॑ तुवी॒रवं॒ पति॒र्दन्ष॑ळ॒क्षं त्रि॑शी॒र्षाणं॑ दमन्यत् ।
अ॒स्य त्रि॒तो न्वोज॑सा वृधा॒नो वि॒पा व॑रा॒हमयो॑अग्रया हन् ॥
അവനാണ് പതി; ദാസനെ, ഗർജ്ജിക്കുന്നവനെ, ആറു കണ്ണും മൂന്നു തലയുമുള്ളവനെ, തന്റെ വീട്ടിൽ അടക്കുന്നു. ഈ തൃതന്റെ (വീരന്റെ) ബലത്താൽ വളർന്നവൻ ഇപ്പോൾ ഇരുമ്പുമുനയുള്ള കുന്തംകൊണ്ട് വരാഹനെ വധിക്കുന്നു.
10.99.7
स द्रुह्व॑णे॒ मनु॑ष ऊर्ध्वसा॒न आ सा॑विषदर्शसा॒नाय॒ शरु॑म् ।
स नृत॑मो॒ नहु॑षो॒ऽस्मत्सुजा॑तः॒ पुरो॑ऽभिन॒दर्ह॑न्दस्यु॒हत्ये॑ ॥
ദ്രുഹ്വണനും മനുവിനുമായി, ഉയർന്നവനായ ഊർധ്വസാനൻ അർശസാനനുവേണ്ടി അമ്പയച്ചു. ആ സത്യവാനായ ദേവൻ, നഹുഷന്റെ പുത്രൻ, നമ്മെക്കാൾ ഉത്തമനായി ജനിച്ചവൻ; ദസ്യുയുദ്ധത്തിൽ യോഗ്യനായ അദ്ദേഹം കോട്ടകൾ തകർത്തു.
10.99.8
सो अ॒भ्रियो॒ न यव॑स उद॒न्यन्क्षया॑य गा॒तुं वि॒दन्नो॑ अ॒स्मे ।
उप॒ यत्सीद॒दिन्दुं॒ शरी॑रैः श्ये॒नोऽयो॑पाष्टिर्हन्ति॒ दस्यू॑न् ॥
മേഘം പോലെ പുൽമേടിൽ ഉയർന്നുവളരുന്ന അദ്ദേഹം, നമ്മുടെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്കുള്ള വഴി നമുക്കായി കണ്ടെത്തട്ടെ. ശരീരങ്ങളോടെ അദ്ദേഹം സോമത്തിനരികെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ശ്യേനനും അയോപാഷ്ടിയും ദസ്യുക്കളെ പ്രഹരിക്കുന്നു.
10.99.9
स व्राध॑तः शवसा॒नेभि॑रस्य॒ कुत्सा॑य॒ शुष्णं॑ कृ॒पणे॒ परा॑दात् ।
अ॒यं क॒विम॑नयच्छ॒स्यमा॑न॒मत्कं॒ यो अ॑स्य॒ सनि॑तो॒त नृ॒णाम् ॥
അദ്ദേഹം തന്റെ ശക്തികളാൽ വളർന്ന്, കുത്സന്നുവേണ്ടി ദുർബലനായ ശുഷ്ണനെ അകറ്റി. സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന കവിയെയും അത്കയെയും ഇദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് നയിച്ചു; ഇദ്ദേഹം അവർക്കും മനുഷ്യർക്കും ദാതാവാണ്.
10.99.10
अ॒यं द॑श॒स्यन्नर्ये॑भिरस्य द॒स्मो दे॒वेभि॒र्वरु॑णो॒ न मा॒यी ।
अ॒यं क॒नीन॑ ऋतु॒पा अ॑वेदि॒ अमि॑मीता॒ररुं॒ यश्चतु॑ष्पात् ॥
അദ്ദേഹം മനുഷ്യരോടൊപ്പം ദാതാവാണ്; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ. അദ്ദേഹം വരുണനെപ്പോലെ മായാവിദ്യയറിയുന്നവൻ. അദ്ദേഹം കനീനൻ, ഋതുക്കളുടെ നാഥൻ, കണ്ടെത്തപ്പെട്ടവൻ; നാലുകാലുള്ള അരാരുവിനെ അദ്ദേഹം അളന്നു.
10.99.11
अ॒स्य स्तोमे॑भिरौशि॒ज ऋ॒जिश्वा॑ व्र॒जं द॑रयद्वृष॒भेण॒ पिप्रोः॑ ।
सुत्वा॒ यद्य॑ज॒तो दी॒दय॒द्गीः पुर॑ इया॒नो अ॒भि वर्प॑सा॒ भूत् ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്തോത്രങ്ങളാൽ, ഔശിജനായ ഋജിശ്വാവ് വൃഷഭനോടൊപ്പം പിപ്രുവിന്റെ തൊഴുത്ത് പിളർന്നു. സോമം പിഴിയപ്പെടുമ്പോഴും യജമാനൻ യജ്ഞം ചെയ്യുമ്പോഴും ഗീതങ്ങൾ തിളങ്ങി; കോട്ടകളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ബലത്താൽ നിറഞ്ഞു.
10.99.12
ए॒वा म॒हो अ॑सुर व॒क्षथा॑य वम्र॒कः प॒ड्भिरुप॑ सर्प॒दिन्द्र॑म् ।
स इ॑या॒नः क॑रति स्व॒स्तिम॑स्मै॒ इष॒मूर्जं॑ सुक्षि॒तिं विश्व॒माभाः॑ ॥
ഇങ്ങനെ, ഓ മഹാനായ അസുരാ, സ്തുതിക്കായി വളഞ്ഞ വമ്രകൻ തന്റെ കാലുകളാൽ ഇന്ദ്രനിലേക്ക് ഇഴയുന്നു. പോകുമ്പോൾ അവൻ നമുക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ; അന്നവും ബലവും നല്ല അഭയവും എല്ലാം അവൻ കൊണ്ടുവരട്ടെ.