ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.99.1
कं न॑श्चि॒त्रमि॑षण्यसि चिकि॒त्वान्पृ॑थु॒ग्मानं॑ वा॒श्रं वा॑वृ॒धध्यै॑ ।
कत्तस्य॒ दातु॒ शव॑सो॒ व्यु॑ष्टौ॒ तक्ष॒द्वज्रं॑ वृत्र॒तुर॒मपि॑न्वत् ॥
நீ நமக்காக ஏதேனும் அற்புதமானதை விரும்புகிறாய்; அறிந்தவனாக, அகன்ற தாடையுடைய அந்த வெற்றியாளனை வளர்ப்பதற்காக. அவனுடைய கொடையும் வலிமையும் விடியலில் வெளிப்பட்டபோது, அவன் வஜ்ரத்தை வடித்து, விருத்திரனை அழிப்பதை எறிந்தான்.
10.99.2
स हि द्यु॒ता वि॒द्युता॒ वेति॒ साम॑ पृ॒थुं योनि॑मसुर॒त्वा स॑साद ।
स सनी॑ळेभिः प्रसहा॒नो अ॑स्य॒ भ्रातु॒र्न ऋ॒ते स॒प्तथ॑स्य मा॒याः ॥
அவனே நிச்சயமாக ஒளியாலும் மின்னலாலும் சாமகானத்தை அறிகிறான்; தன் அசுரத் திறனால் அகன்ற இருப்பிடத்தில் அமர்ந்தான். அவனே தன் தோழர்களுடன், ஏழு வழிகளையுடைய இந்தச் சகோதரனின் மாயங்களை வெல்கிறான், அவை இன்றி.
10.99.3
स वाजं॒ याताप॑दुष्पदा॒ यन्त्स्व॑र्षाता॒ परि॑ षदत्सनि॒ष्यन् ।
अ॒न॒र्वा यच्छ॒तदु॑रस्य॒ वेदो॒ घ्नञ्च्छि॒श्नदे॑वाँ अ॒भि वर्प॑सा॒ भूत् ॥
அவன் வெற்றியாளன், கால்களற்றதும் இரண்டு கால்களுடையதுமான பாதையில் செல்பவன்; ஸ்வர்ஷாதி போட்டியில் வெல்ல விரும்பி சுற்றிலும் அமர்ந்தான். நூறு கோட்டைகளையுடையவனின் செல்வத்தை அடையும்போது, அழியாதவன் சிஷ்னதேவர்களை வீழ்த்தி, தன் வலிமையால் அவர்களுக்கு எதிராக நின்றான்.
10.99.4
स य॒ह्व्यो॑ऽवनी॒र्गोष्वर्वा॒ आ जु॑होति प्रध॒न्या॑सु॒ सस्रिः॑ ।
अ॒पादो॒ यत्र॒ युज्या॑सोऽर॒था द्रो॒ण्य॑श्वास॒ ईर॑ते घृ॒तं वाः ॥
அவன் பசுக்களிடையே, பெரிய செல்வக் கொள்ளைகளில், விரைந்த குதிரையாக அர்ப்பணம் செய்கிறான். கால்களற்றவையும், பூட்டத்தக்கவையுமான, தேரற்ற அந்தத் துரோண-குதிரைகள் நெய்யை (நீரை) ஓட்டுமிடத்தில்.
10.99.5
स रु॒द्रेभि॒रश॑स्तवार॒ ऋभ्वा॑ हि॒त्वी गय॑मा॒रेअ॑वद्य॒ आगा॑त् ।
व॒म्रस्य॑ मन्ये मिथु॒ना विव॑व्री॒ अन्न॑म॒भीत्या॑रोदयन्मुषा॒यन् ॥
அவன் ருத்ரர்களுடன், புகழ்பெற்ற சொல்லின்றி, ரிபுக்களைப் போல் திறமையுடன், பசுக்கூட்டத்தை விட்டு விரைந்து வந்தான். வளைந்தவனின் இரட்டையர் (பகல்-இரவு) இருவரையும் நான் கருதுகிறேன்; திடீர் தாக்குதலால் உணவை அழுது ஒலிக்கச் செய்தவர்கள், திருடியவாறு.
10.99.6
स इद्दासं॑ तुवी॒रवं॒ पति॒र्दन्ष॑ळ॒क्षं त्रि॑शी॒र्षाणं॑ दमन्यत् ।
अ॒स्य त्रि॒तो न्वोज॑सा वृधा॒नो वि॒पा व॑रा॒हमयो॑अग्रया हन् ॥
அவனே கணவன்; அடிமையை, முழங்கும் அவனை, ஆறு கண்களும் மூன்று தலையும் கொண்டவனை, தன் இல்லத்தில் அடக்குகிறான். இவனுடைய திரிதன் இப்போது வலிமையால் வளர்ந்து, இரும்பு நுனி ஈட்டியால் வராகனை வீழ்த்துகிறான்.
10.99.7
स द्रुह्व॑णे॒ मनु॑ष ऊर्ध्वसा॒न आ सा॑विषदर्शसा॒नाय॒ शरु॑म् ।
स नृत॑मो॒ नहु॑षो॒ऽस्मत्सुजा॑तः॒ पुरो॑ऽभिन॒दर्ह॑न्दस्यु॒हत्ये॑ ॥
அவரே துருஹ்வணனுக்காகவும் மனுவுக்காகவும், உயர்ந்த ஊர்த்வசானர் அர்சசானனுக்காக அம்பை அனுப்பினார். அவரே உண்மையில் மிகச் சிறந்தவர், நகுஷனின் மகன், நமக்கு மேலாக நற்பிறப்பு பெற்றவர்; தஸ்யுக்களுடனான போரில் தகுதியுடையவராய்க் கோட்டைகளை உடைத்தார்.
10.99.8
सो अ॒भ्रियो॒ न यव॑स उद॒न्यन्क्षया॑य गा॒तुं वि॒दन्नो॑ अ॒स्मे ।
उप॒ यत्सीद॒दिन्दुं॒ शरी॑रैः श्ये॒नोऽयो॑पाष्टिर्हन्ति॒ दस्यू॑न् ॥
மேகம் போல் புல்வெளியில் எழுந்து வளரும் அவர், எங்கள் தங்குமிடத்திற்கான வழியை நமக்காகக் கண்டுபிடிக்கட்டும். அவர் சோமத்தின் அருகே தம் உடல்களுடன் அமரும்போது, பருந்தும் அயோபாஷ்டியும் தஸ்யுக்களைத் தாக்குகின்றன.
10.99.9
स व्राध॑तः शवसा॒नेभि॑रस्य॒ कुत्सा॑य॒ शुष्णं॑ कृ॒पणे॒ परा॑दात् ।
अ॒यं क॒विम॑नयच्छ॒स्यमा॑न॒मत्कं॒ यो अ॑स्य॒ सनि॑तो॒त नृ॒णाम् ॥
அவர் தம் வலிமைகளால் வளர்ந்து, குத்ஸனுக்காக பலவீனமான ஷுஷ்ணனை அகற்றினார். துதிக்கப்படும் கவியை இவரே முன்னெடுத்தார், அத்காவையும்; இவர் அவருக்குக் கொடையாளர், மனிதர்களுக்கும் கொடையாளர்.
10.99.10
अ॒यं द॑श॒स्यन्नर्ये॑भिरस्य द॒स्मो दे॒वेभि॒र्वरु॑णो॒ न मा॒यी ।
अ॒यं क॒नीन॑ ऋतु॒पा अ॑वेदि॒ अमि॑मीता॒ररुं॒ यश्चतु॑ष्पात् ॥
அவர் மனிதர்களுடன் கொடையாளராய் இருக்கிறார்; அவரது கொடைகளுடனும், தேவர்களுடனும், கொடுப்பவர். அவர் வருணனைப் போன்ற மாயைகள் அறிந்த ஞானி. அவர் கனீனன், பருவங்களின் தலைவன், கண்டறியப்பட்டார்; அராருவை அளந்தார், நான்கு கால்கள் கொண்டவனை.
10.99.11
अ॒स्य स्तोमे॑भिरौशि॒ज ऋ॒जिश्वा॑ व्र॒जं द॑रयद्वृष॒भेण॒ पिप्रोः॑ ।
सुत्वा॒ यद्य॑ज॒तो दी॒दय॒द्गीः पुर॑ इया॒नो अ॒भि वर्प॑सा॒ भूत् ॥
அவரது துதிகளால், ஔஶிஜ ருஜிஶ்வா காளையுடன் பிப்ருவின் தொழுவத்தைப் பிளந்தார். சோமம் பிழியப்பட்டபோதும், யஜமானன் யஜ்ஞம் செய்தபோதும், பாடல்கள் ஒளிர்ந்தன; கோட்டைகளை நோக்கிச் செல்லும் அவர் வலிமையுடன் ஆனார்.
10.99.12
ए॒वा म॒हो अ॑सुर व॒क्षथा॑य वम्र॒कः प॒ड्भिरुप॑ सर्प॒दिन्द्र॑म् ।
स इ॑या॒नः क॑रति स्व॒स्तिम॑स्मै॒ इष॒मूर्जं॑ सुक्षि॒तिं विश्व॒माभाः॑ ॥
இவ்வாறு, ஓ மகத்தான அசுரனே, துதிக்காக வளைந்த வம்ரகன் தன் கால்களால் இந்திரனை நோக்கி ஊர்ந்து செல்கிறான். செல்லும்போது அவர் நமக்கு நலம் செய்யட்டும்; உணவும், வலிமையும், நல்ல தங்குமிடமும், எல்லாமும் அவர் கொண்டுவரட்டும்.