ரிக் வேதம் · சூக்தம் 2.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.24.1
सेमाम॑विड्ढि॒ प्रभृ॑तिं॒ य ईशि॑षे अ॒या वि॑धेम॒ नव॑या म॒हा गि॒रा ।
यथा॑ नो मी॒ढ्वान्त्स्तव॑ते॒ सखा॒ तव॒ बृह॑स्पते॒ सीष॑धः॒ सोत नो॑ म॒तिम् ॥
பிருஹஸ்பதியே, நீர் ஆளும் இந்தப் படையலை, இந்தப் புதிய பெரும் பாடலால் நாம் நிறைவேற்றுவோமாக. இனிய நண்பன் உம்மைப் புகழ்வது போல, எங்கள் எண்ணத்தையும் நிறைவேற்றும்.
2.24.2
यो नन्त्वा॒न्यन॑म॒न्न्योज॑सो॒ताद॑र्दर्म॒न्युना॒ शम्ब॑राणि॒ वि ।
प्राच्या॑वय॒दच्यु॑ता॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒रा चावि॑श॒द्वसु॑मन्तं॒ वि पर्व॑तम् ॥
வலிமையால் வணங்கியவர்களைப் பணியச் செய்து, சினத்தால் சம்பரர்களைப் பிளந்தவன்; அசையாதவற்றையும் அசைத்து, பிரம்மணஸ்பதி செல்வம் நிறைந்த மலையில் நுழைந்தான்.
2.24.3
तद्दे॒वानां॑ दे॒वत॑माय॒ कर्त्व॒मश्र॑थ्नन्दृ॒ळ्हाव्र॑दन्त वीळि॒ता ।
उद्गा आ॑ज॒दभि॑न॒द्ब्रह्म॑णा व॒लमगू॑ह॒त्तमो॒ व्य॑चक्षय॒त्स्वः॑ ॥
தேவர்களிலேயே மிக உயர்ந்தவருக்கான அந்த செயலுக்காக, அவர்கள் உறுதியான தூண்களை நிறுவினர்; கட்டப்பட்டவர்கள் முழங்கினர். பிரம்மணஸ்பதி வலனை உடைத்து, பசுக்களை வெளியே ஓட்டினான்; மறைந்திருந்த இருளை விலக்கி, சொர்க்க ஒளியைக் காட்டினான்.
2.24.4
अश्मा॑स्यमव॒तं ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्मधु॑धारम॒भि यमोज॒सातृ॑णत् ।
तमे॒व विश्वे॑ पपिरे स्व॒र्दृशो॑ ब॒हु सा॒कं सि॑सिचु॒रुत्स॑मु॒द्रिण॑म् ॥
பிரம்மணஸ்பதி கல்வாயிலுள்ள தேன்-ஓடைக் குகையை வலிமையால் திறந்தான்; அதையே விண்ணொளி காணும் பார்வையாளர்கள் அனைவரும் பருகினர்; பெருகும் ஊற்றை ஒன்றாகப் பாய்ச்சினர்.
2.24.5
सना॒ ता का चि॒द्भुव॑ना॒ भवी॑त्वा मा॒द्भिः श॒रद्भि॒र्दुरो॑ वरन्त वः ।
अय॑तन्ता चरतो अ॒न्यद॑न्य॒दिद्या च॒कार॑ व॒युना॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥
முன்பு இருந்த, இனி உண்டாகும் பல உலகங்கள் மாதங்களாலும் இலையுதிர்களாலும் வாயில்களைச் சூழ்ந்துள்ளன; இரண்டு இயங்காமல் நிற்கின்றன, ஒன்றையொன்று சந்தித்து நகர்கின்றன. பிரம்மணஸ்பதி உருவாக்கிய அந்தச் செயல்களும் நிலைத்துள்ளன.
2.24.6
अ॒भि॒नक्ष॑न्तो अ॒भि ये तमा॑न॒शुर्नि॒धिं प॑णी॒नां प॑र॒मं गुहा॑ हि॒तम् ।
ते वि॒द्वांसः॑ प्रति॒चक्ष्यानृ॑ता॒ पुन॒र्यत॑ उ॒ आय॒न्तदुदी॑युरा॒विश॑म् ॥
பாணிகளின் உயர்ந்த குகையில் வைக்கப்பட்டுள்ள அந்த மறைந்த பொக்கிஷத்தை நோக்கிச் சென்றவர்கள், அறிந்தவர்களாய், தெளிவாகக் கண்டவர்களாய், பொய்மையிலிருந்து மீண்டும் வெளிவந்தனர்; எவ்விடத்திலிருந்து வந்தார்களோ அந்த மறைவிடத்தையே அவர்கள் அடைந்தனர்.
2.24.7
ऋ॒तावा॑नः प्रति॒चक्ष्यानृ॑ता॒ पुन॒रात॒ आ त॑स्थुः क॒वयो॑ म॒हस्प॒थः ।
ते बा॒हुभ्यां॑ धमि॒तम॒ग्निमश्म॑नि॒ नकिः॒ षो अ॒स्त्यर॑णो ज॒हुर्हि तम् ॥
ṛta உடையவர்களான கவிஞர்கள், பொய்களை மீண்டும் தொலைவில் கண்டு, பெரிய வழிகளில் நின்றனர். அவர்கள் இரு கைகளாலும் கல்லில் எரிந்த அக்னியை ஊதினர்; அவனுக்கு எவ்வித தீங்கும் இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் அவனை விட்டுவிட்டனர்.
2.24.8
ऋ॒तज्ये॑न क्षि॒प्रेण॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्यत्र॒ वष्टि॒ प्र तद॑श्नोति॒ धन्व॑ना ।
तस्य॑ सा॒ध्वीरिष॑वो॒ याभि॒रस्य॑ति नृ॒चक्ष॑सो दृ॒शये॒ कर्ण॑योनयः ॥
ṛta-வால் ஏவப்பட்ட விரைவான அம்பால், பிரம்மணஸ்பதியின் தலைவன் எங்கு செல்கிறானோ, அங்கே வில்லால் அடைகிறான். அவனுடைய நல்ல அம்புகள், அவற்றால் அவன் எய்கிறான், மனிதர்களைக் காண்பவனின் பார்வைக்காக; அவை காதில் பிறந்தவை.
2.24.9
स सं॑न॒यः स वि॑न॒यः पु॒रोहि॑तः॒ स सुष्टु॑तः॒ स यु॒धि ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ।
चा॒क्ष्मो यद्वाजं॒ भर॑ते म॒ती धनादित्सूर्य॑स्तपति तप्य॒तुर्वृथा॑ ॥
அவனே சம்நயன், அவனே வினயன், அவனே புரோகிதன்; அவனே நன்கு புகழப்பட்டவன், போரில் அவனே பிரம்மணஸ்பதியின் தலைவன். அவன் அறிவால் வலிமையையும் செல்வத்தையும் கொண்டுவரும்போது, சூரியனே ஒளிர்கிறான்; எரிப்பவன் வீணாக எரிவதில்லை.
2.24.10
वि॒भु प्र॒भु प्र॑थ॒मं मे॒हना॑वतो॒ बृह॒स्पतेः॑ सुवि॒दत्रा॑णि॒ राध्या॑ ।
इ॒मा सा॒तानि॑ वे॒न्यस्य॑ वा॒जिनो॒ येन॒ जना॑ उ॒भये॑ भुञ्ज॒ते विशः॑ ॥
எங்கும் நிறைந்தவன், வலிமையானவன், முதன்மையானவன்— மெஹனாவான் பிரகஸ்பதியின் நல்ல கொடைகள், அறப்பரிசுகள் இவையே; இவை வேன்ய வாஜியின் பயன்கள், இவற்றால் இரு மக்களும் குடிகளும் அனுபவிக்கின்றனர்.
2.24.11
योऽव॑रे वृ॒जने॑ वि॒श्वथा॑ वि॒भुर्म॒हामु॑ र॒ण्वः शव॑सा व॒वक्षि॑थ ।
स दे॒वो दे॒वान्प्रति॑ पप्रथे पृ॒थु विश्वेदु॒ ता प॑रि॒भूर्ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥
கீழுள்ளவற்றிலும், போராட்டத்திலும், எல்லா வழிகளிலும் எங்கும் நிறைந்த விபு, மாபெரும்வர்களிலும் ஆர்வமிக்கவனாய் வலிமையால் தன்னைக் காட்டியவன்— அந்த தேவனே தேவர்களிடையே விரிந்து பரவினான்; அனைத்தையும் சூழ்பவனே பிரம்மணஸ்பதியின் தலைவன்.
2.24.12
विश्वं॑ स॒त्यं म॑घवाना यु॒वोरिदाप॑श्च॒न प्र मि॑नन्ति व्र॒तं वा॑म् ।
अच्छे॑न्द्राब्रह्मणस्पती ह॒विर्नोऽन्नं॒ युजे॑व वा॒जिना॑ जिगातम् ॥
கொடையாளிகளான இருவரே, உங்கள் அனைத்து உண்மையும் நிலைத்திருக்கிறது; நீர்களும் உங்கள் நோன்பை எப்போதும் முறிப்பதில்லை. இந்திரனே, பிரம்மணஸ்பதியே, எங்கள் ஆகுதியையும் உணவையும் நோக்கி வாருங்கள்; நுகத்தடி குதிரைகளுடன் இரு ஓடும் குதிரைகள் வருவது போல.
2.24.13
उ॒ताशि॑ष्ठा॒ अनु॑ शृण्वन्ति॒ वह्न॑यः स॒भेयो॒ विप्रो॑ भरते म॒ती धना॑ ।
वी॒ळु॒द्वेषा॒ अनु॒ वश॑ ऋ॒णमा॑द॒दिः स ह॑ वा॒जी स॑मि॒थे ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥
மருத்துகளுடன் செல்லும் பிரம்மணஸ்பதியை சபையின் அறிஞர் கவிஞர் தம் துதியால் செல்வத்தைப் பெறுகிறார். பகைவரை விரட்டும், கடனைக் கொடுக்கும் அந்த வலிமை மிக்கவரே போராட்டத்தில் பிரம்மத்தின் தலைவர்.
2.24.14
ब्रह्म॑ण॒स्पते॑रभवद्यथाव॒शं स॒त्यो म॒न्युर्महि॒ कर्मा॑ करिष्य॒तः ।
यो गा उ॒दाज॒त्स दि॒वे वि चा॑भजन्म॒हीव॑ री॒तिः शव॑सासर॒त्पृथ॑क् ॥
பிரம்மணஸ்பதியின் சினம் அவர் விருப்பப்படி எழுந்தது; அது உண்மையானது, வலிமையானது. அவரது பெரிய செயல் இனி நிகழவிருந்தது. பசுக்களை வெளியே விடுவித்தவர் அவரே; வானுக்காக அவற்றைப் பிரித்தளித்தார், பெரிய வழியைப் போல தம் வலிமையால் ஓட்டங்களைப் பாய வைத்தார்.
2.24.15
ब्रह्म॑णस्पते सु॒यम॑स्य वि॒श्वहा॑ रा॒यः स्या॑म र॒थ्यो॑ वय॑स्वतः ।
वी॒रेषु॑ वी॒राँ उप॑ पृङ्धि न॒स्त्वं यदीशा॑नो॒ ब्रह्म॑णा॒ वेषि॑ मे॒ हव॑म् ॥
ஓ பிரம்மணஸ்பதியே, நல்ல கொடையாளி சுயமனின் செல்வத்தில் நாங்கள் எப்போதும் தேர்வீரர்களாக இருக்கட்டும். வீரர்களிடையே எங்களுக்கு வீரர்களை அருளுங்கள். நீர் ஆற்றல் பெற்றவராதலால் பிரார்த்தனையுடன் என் அழைப்பைக் கேட்கிறீர்.
2.24.16
ब्रह्म॑णस्पते॒ त्वम॒स्य य॒न्ता सू॒क्तस्य॑ बोधि॒ तन॑यं च जिन्व ।
विश्वं॒ तद्भ॒द्रं यदव॑न्ति दे॒वा बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ஓ பிரம்மணஸ்பதியே, நீர் இந்த சூக்தத்தின் வழிகாட்டியாக இரும்; சந்ததியையும் விழிப்பூட்டும். தேவர்கள் காக்கும் நன்மை அனைத்தையும் நாங்கள் பெறுவோம். போட்டியில் நல்ல வீரர்களுடன் நாங்கள் மகத்தான துதியைச் சொல்வோம்.