ઋગ્વેદ · સૂક્ત 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
इ॒मा गिर॑ आदि॒त्येभ्यो॑ घृ॒तस्नूः॑ स॒नाद्राज॑भ्यो जु॒ह्वा॑ जुहोमि ।
शृ॒णोतु॑ मि॒त्रो अ॑र्य॒मा भगो॑ नस्तुविजा॒तो वरु॑णो॒ दक्षो॒ अंशः॑ ॥
ઘીથી અભિષિક્ત આદિત્યો માટે, રાજાઓ માટે સદા, આ સ્તુતિઓ ચમચાથી આહુતિ રૂપે અર્પું છું. મિત્ર, અર્યમા, ભગ, બહુજન્મા વરુણ, દક્ષ, અંશ અમને સાંભળો.
2.27.2
इ॒मं स्तोमं॒ सक्र॑तवो मे अ॒द्य मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णो जुषन्त ।
आ॒दि॒त्यासः॒ शुच॑यो॒ धार॑पूता॒ अवृ॑जिना अनव॒द्या अरि॑ष्टाः ॥
સમાન સંકલ્પવાળા મિત્ર, અર્યમા અને વરુણ આજે મારી આ સ્તુતિ સ્વીકારો. આદિત્યો શુચિ, ધારાથી પવિત્ર, નિર્દોષ, નિષ્કલંક અને અક્ષત છે.
2.27.3
त आ॑दि॒त्यास॑ उ॒रवो॑ गभी॒रा अद॑ब्धासो॒ दिप्स॑न्तो भूर्य॒क्षाः ।
अ॒न्तः प॑श्यन्ति वृजि॒नोत सा॒धु सर्वं॒ राज॑भ्यः पर॒मा चि॒दन्ति॑ ॥
તે આદિત્યો વિશાળ, ગંભીર, છેતરાય નહીં તેવા, છેતરવા ઇચ્છનારાઓને પણ જોનારા, અનેક નેત્રવાળા છે. વાંકાં અને સારાં કર્મો તેઓ અંદર જુએ છે; બધું રાજાઓ માટે; પરમ પણ તેમની નજીક છે.
2.27.4
धा॒रय॑न्त आदि॒त्यासो॒ जग॒त्स्था दे॒वा विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य गो॒पाः ।
दी॒र्घाधि॑यो॒ रक्ष॑माणा असु॒र्य॑मृ॒तावा॑न॒श्चय॑माना ऋ॒णानि॑ ॥
આદિત્યો ચાલતા જગત અને સ્થિર જગતને ધારણ કરે છે; તેઓ દેવો, સમસ્ત ભુવનના રક્ષકો છે. દૂરદર્શી, પ્રાણદાતાનું રક્ષણ કરતા, ઋતવાળા થઈ, તેઓ ઋણો એકઠાં કરે છે.
2.27.5
वि॒द्यामा॑दित्या॒ अव॑सो वो अ॒स्य यद॑र्यमन्भ॒य आ चि॑न्मयो॒भु ।
यु॒ष्माकं॑ मित्रावरुणा॒ प्रणी॑तौ॒ परि॒ श्वभ्रे॑व दुरि॒तानि॑ वृज्याम् ॥
હે આદિત્યો, હે અર્યમા, તમારી આ સહાય હું પ્રાપ્ત કરું, ભયમાં પણ, હે સુખદાયકો, હું તમારો છું. હે મિત્રાવરુણ, તમારા માર્ગદર્શનમાં ખાડાઓની જેમ પાપો હું ટાળું.
2.27.6
सु॒गो हि वो॑ अर्यमन्मित्र॒ पन्था॑ अनृक्ष॒रो व॑रुण सा॒धुरस्ति॑ ।
तेना॑दित्या॒ अधि॑ वोचता नो॒ यच्छ॑ता नो दुष्परि॒हन्तु॒ शर्म॑ ॥
હે અર્યમા, હે મિત્ર, તમારો માર્ગ સુગમ છે; હે વરુણ, તે અક્ષત અને સારો છે. તેથી હે આદિત્યો, અમારા માટે બોલો, અમને આપો; અજેય રક્ષણનો આશ્રય આપો.
2.27.7
पिप॑र्तु नो॒ अदि॑ती॒ राज॑पु॒त्राति॒ द्वेषां॑स्यर्य॒मा सु॒गेभिः॑ ।
बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ शर्मोप॑ स्याम पुरु॒वीरा॒ अरि॑ष्टाः ॥
અદિતિ અમારું રક્ષણ કરો; રાજપુત્રી અદિતિ શત્રુઓથી પાર લઈ જાઓ; અર્યમા શુભ સાધનોથી અમારું પોષણ કરો. મિત્ર અને વરુણના મહાન આશ્રય પાસે, વીરપુત્રો સહિત, અહિંસિત રહીએ.
2.27.8
ति॒स्रो भूमी॑र्धारय॒न्त्रीँरु॒त द्यून्त्रीणि॑ व्र॒ता वि॒दथे॑ अ॒न्तरे॑षाम् ।
ऋ॒तेना॑दित्या॒ महि॑ वो महि॒त्वं तद॑र्यमन्वरुण मित्र॒ चारु॑ ॥
ત્રણ ભૂમિઓ અને ત્રણ દિવસોને તેઓ ધારણ કરે છે; તેમની સભાની વચ્ચે ત્રણ વ્રતો છે. ઋતથી, હે આદિત્યો, તમારી મહિમા મહાન છે; એ મહિમા, હે અર્યમા, વરુણ, મિત્ર, સુંદર છે.
2.27.9
त्री रो॑च॒ना दि॒व्या धा॑रयन्त हिर॒ण्ययाः॒ शुच॑यो॒ धार॑पूताः ।
अस्व॑प्नजो अनिमि॒षा अद॑ब्धा उरु॒शंसा॑ ऋ॒जवे॒ मर्त्या॑य ॥
ત્રણ દિવ્ય પ્રકાશમાન લોકોને તેઓ ધારણ કરે છે; સોનેરી, ઉજ્જવળ, ગાળણથી શુદ્ધ. ઊંઘમાંથી જન્મેલા નહીં, અપલક, અવંચિત, અતિ પ્રશંસિત; સરળ માણસ માટે (તેઓ આ બધું ધારણ કરે છે).
2.27.10
त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॒ ये च॑ दे॒वा अ॑सुर॒ ये च॒ मर्ताः॑ ।
श॒तं नो॑ रास्व श॒रदो॑ वि॒चक्षे॑ अ॒श्यामायूं॑षि॒ सुधि॑तानि॒ पूर्वा॑ ॥
તું સર્વનો રાજા છે, હે વરુણ; દેવોનો અને મનુષ્યોનો, હે અસુર. અમને સો શરદ ઋતુઓ આપ, જોવા માટે; પૂર્વજો જેવું સુસ્થાપિત આયુષ્ય અમે પામીએ.
2.27.11
न द॑क्षि॒णा वि चि॑किते॒ न स॒व्या न प्रा॒चीन॑मादित्या॒ नोत प॒श्चा ।
पा॒क्या॑ चिद्वसवो धी॒र्या॑ चिद्यु॒ष्मानी॑तो॒ अभ॑यं॒ ज्योति॑रश्याम् ॥
જમણી બાજુથી પણ તેઓ જાણતા નથી, ડાબી બાજુથી પણ નહીં, પૂર્વમાં પણ નહીં, હે આદિત્યો, પશ્ચિમમાં પણ નહીં. પક્વ આહુતિથી અને હે વસુઓ, દૃઢ સાધનાથી પણ; તમારા દ્વારા માર્ગદર્શિત થઈને અમે નિર્ભય પ્રકાશ પામીએ.
2.27.12
यो राज॑भ्य ऋत॒निभ्यो॑ द॒दाश॒ यं व॒र्धय॑न्ति पु॒ष्टय॑श्च॒ नित्याः॑ ।
स रे॒वान्या॑ति प्रथ॒मो रथे॑न वसु॒दावा॑ वि॒दथे॑षु प्रश॒स्तः ॥
જે ઋતપાલક રાજાઓને દાન આપે છે, જેને પોષણ આપતી સંપત્તિઓ સદા વધારે છે, તે ધનવાન, પ્રથમ, રથમાં જાય છે; સભાઓમાં ધનદાતા તરીકે પ્રશંસિત થાય છે.
2.27.13
शुचि॑र॒पः सू॒यव॑सा॒ अद॑ब्ध॒ उप॑ क्षेति वृ॒द्धव॑याः सु॒वीरः॑ ।
नकि॒ष्टं घ्न॒न्त्यन्ति॑तो॒ न दू॒राद्य आ॑दि॒त्यानां॒ भव॑ति॒ प्रणी॑तौ ॥
પવિત્ર, સારી ચરાઈ અને પાણીવાળો, અહિંસિત, વૃદ્ધ આયુષ્ય અને સારા પુત્રોવાળો તે નજીક વસે છે; આદિત્યોના માર્ગદર્શનમાં જે રહે છે તેને નજીકથી કે દૂરથી કોઈ મારી શકતું નથી.
2.27.14
अदि॑ते॒ मित्र॒ वरु॑णो॒त मृ॑ळ॒ यद्वो॑ व॒यं च॑कृ॒मा कच्चि॒दागः॑ ।
उ॒र्व॑श्या॒मभ॑यं॒ ज्योति॑रिन्द्र॒ मा नो॑ दी॒र्घा अ॒भि न॑श॒न्तमि॑स्राः ॥
હે અદિતિ, હે મિત્ર, હે વરુણ, અને કૃપા કરો; અમે તમારા પ્રત્યે જે કંઈ અપરાધ કર્યો હોય. અમે વિશાળ, નિર્ભય પ્રકાશ પામીએ; હે ઇન્દ્ર, લાંબી અંધારી રાતો અમને ન ઘેરે.
2.27.15
उ॒भे अ॑स्मै पीपयतः समी॒ची दि॒वो वृ॒ष्टिं सु॒भगो॒ नाम॒ पुष्य॑न् ।
उ॒भा क्षया॑वा॒जय॑न्याति पृ॒त्सूभावर्धौ॑ भवतः सा॒धू अ॑स्मै ॥
બંને તેના માટે સારો વરસાદ કરાવે; આકાશનો વરસાદ તે ભાગ્યશાળી, નામને પોષનાર તરીકે પામે છે. બંને નિવાસ જીતીને તે યુદ્ધોમાં જાય છે; બંને ભાગ તેના માટે કલ્યાણકારી થાય છે.
2.27.16
या वो॑ मा॒या अ॑भि॒द्रुहे॑ यजत्राः॒ पाशा॑ आदित्या रि॒पवे॒ विचृ॑त्ताः ।
अ॒श्वीव॒ ताँ अति॑ येषं॒ रथे॒नारि॑ष्टा उ॒रावा शर्म॑न्त्स्याम ॥
હે પૂજનીય આદિત્યો, શત્રુ સામે તમારી માયાઓ અને ફાંદાઓ તૂટી જાઓ; ઘોડાની જેમ તેમને ઓળંગીને હું રથથી આગળ વધું. અમે વિશાળ આશ્રયમાં અહિંસિત રહીએ.
2.27.17
माहं म॒घोनो॑ वरुण प्रि॒यस्य॑ भूरि॒दाव्न॒ आ वि॑दं॒ शून॑मा॒पेः ।
मा रा॒यो रा॑जन्त्सु॒यमा॒दव॑ स्थां बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
હે વરુણ, ઉદાર અને પ્રિય અતિદાતાનું મહાદાન હું ન પામું, જળદાન પણ ન પામું; હે રાજા, સુનિયંત્રિત ધનથી હું દૂર ન ઊભો રહું. સ્પર્ધામાં અમે મહાન સ્તુતિ કરીએ; અમે સુવીર થઈએ.