Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 2.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

2.27.1

इ॒मा गिर॑ आदि॒त्येभ्यो॑ घृ॒तस्नूः॑ स॒नाद्राज॑भ्यो जु॒ह्वा॑ जुहोमि ।
शृ॒णोतु॑ मि॒त्रो अ॑र्य॒मा भगो॑ नस्तुविजा॒तो वरु॑णो॒ दक्षो॒ अंशः॑ ॥

നെയ്യണിഞ്ഞ ആദിത്യന്മാർക്ക്, രാജാക്കന്മാർക്ക് എന്നും, ഈ സ്തുതികൾ കരണ്ടികൊണ്ട് ആഹുതിയായി ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. മിത്രൻ, അര്യമാവ്, ഭഗൻ, ബഹുജന്മാവായ വരുണൻ, ദക്ഷൻ, അംശൻ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ.

2.27.2

इ॒मं स्तोमं॒ सक्र॑तवो मे अ॒द्य मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णो जुषन्त ।
आ॒दि॒त्यासः॒ शुच॑यो॒ धार॑पूता॒ अवृ॑जिना अनव॒द्या अरि॑ष्टाः ॥

ഒരേ സങ്കൽപമുള്ള മിത്രനും അര്യമാവും വരുണനും ഇന്ന് എന്റെ ഈ സ്തുതി സ്വീകരിക്കട്ടെ. ആദിത്യന്മാർ ശുചികളും ധാരയാൽ ശുദ്ധരും കുറ്റമറ്റവരും കളങ്കമില്ലാത്തവരും അക്ഷതരുമാണ്.

2.27.3

त आ॑दि॒त्यास॑ उ॒रवो॑ गभी॒रा अद॑ब्धासो॒ दिप्स॑न्तो भूर्य॒क्षाः ।
अ॒न्तः प॑श्यन्ति वृजि॒नोत सा॒धु सर्वं॒ राज॑भ्यः पर॒मा चि॒दन्ति॑ ॥

ആ ആദിത്യന്മാർ വിശാലരും ഗംഭീരരും വഞ്ചിക്കപ്പെടാത്തവരും വഞ്ചിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെപ്പോലും കാണുന്നവരും അനേക നേത്രങ്ങളുള്ളവരുമാണ്. വളഞ്ഞ പ്രവൃത്തികളും നല്ല പ്രവൃത്തികളും അവർ ഉള്ളിൽ കാണുന്നു; എല്ലാം രാജാക്കന്മാർക്കായി; പരമമായതും അടുത്തുതന്നെയുണ്ട്.

2.27.4

धा॒रय॑न्त आदि॒त्यासो॒ जग॒त्स्था दे॒वा विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य गो॒पाः ।
दी॒र्घाधि॑यो॒ रक्ष॑माणा असु॒र्य॑मृ॒तावा॑न॒श्चय॑माना ऋ॒णानि॑ ॥

ആദിത്യന്മാർ ചലിക്കുന്ന ലോകത്തെയും നിശ്ചലമായ ലോകത്തെയും താങ്ങുന്നു; അവർ ദേവന്മാരും സകല ഭുവനങ്ങളുടെയും കാവൽക്കാരുമാണ്. ദീർഘദൃഷ്ടികളായി ജീവദാതാവിനെ സംരക്ഷിച്ച്, ഋതമുള്ളവരായി, കടങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നു.

2.27.5

वि॒द्यामा॑दित्या॒ अव॑सो वो अ॒स्य यद॑र्यमन्भ॒य आ चि॑न्मयो॒भु ।
यु॒ष्माकं॑ मित्रावरुणा॒ प्रणी॑तौ॒ परि॒ श्वभ्रे॑व दुरि॒तानि॑ वृज्याम् ॥

ആദിത്യന്മാരേ, അര്യമാവേ, നിങ്ങളുടെ ഈ സംരക്ഷണം ഞാൻ നേടട്ടെ, ഭയത്തിലും കൂടി; സുഖദായകരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടേതാണ്. മിത്രാവരുണരേ, നിങ്ങളുടെ വഴികാട്ടലിൽ കുഴികൾ പോലെയുള്ള പാപങ്ങളെ ഒഴിവാക്കട്ടെ.

2.27.6

सु॒गो हि वो॑ अर्यमन्मित्र॒ पन्था॑ अनृक्ष॒रो व॑रुण सा॒धुरस्ति॑ ।
तेना॑दित्या॒ अधि॑ वोचता नो॒ यच्छ॑ता नो दुष्परि॒हन्तु॒ शर्म॑ ॥

അര്യമാവേ, മിത്രാ, നിങ്ങളുടെ വഴി സുഗമമാണ്; വരുണാ, അത് കേടില്ലാത്തതും നല്ലതുമാണ്. അതിനാൽ ആദിത്യന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കൂ, ഞങ്ങൾക്ക് തരൂ; ജയിക്കാനാവാത്ത സംരക്ഷണം നൽകൂ.

2.27.7

पिप॑र्तु नो॒ अदि॑ती॒ राज॑पु॒त्राति॒ द्वेषां॑स्यर्य॒मा सु॒गेभिः॑ ।
बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ शर्मोप॑ स्याम पुरु॒वीरा॒ अरि॑ष्टाः ॥

അദിതി ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; രാജപുത്രിയായ അദിതി ശത്രുക്കളെ കടത്തിവിടട്ടെ; അര്യമാവ് നല്ല മാർഗങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ. മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും മഹത്തായ തണലിൽ വീരപുത്രന്മാരോടുകൂടി ഹാനിയില്ലാതെ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ.

2.27.8

ति॒स्रो भूमी॑र्धारय॒न्त्रीँरु॒त द्यून्त्रीणि॑ व्र॒ता वि॒दथे॑ अ॒न्तरे॑षाम् ।
ऋ॒तेना॑दित्या॒ महि॑ वो महि॒त्वं तद॑र्यमन्वरुण मित्र॒ चारु॑ ॥

മൂന്ന് ഭൂമികളെയും മൂന്ന് ദിവസങ്ങളെയും അവർ ധരിക്കുന്നു; അവരുടെ സഭയുടെ മധ്യത്തിൽ മൂന്ന് വ്രതങ്ങളുണ്ട്. ഋതത്താൽ, ആദിത്യരേ, നിങ്ങളുടെ മഹിമ വലുതാണ്; ആ മഹിമ, അര്യമാവേ, വരുണാ, മിത്രാ, മനോഹരമാണ്.

2.27.9

त्री रो॑च॒ना दि॒व्या धा॑रयन्त हिर॒ण्ययाः॒ शुच॑यो॒ धार॑पूताः ।
अस्व॑प्नजो अनिमि॒षा अद॑ब्धा उरु॒शंसा॑ ऋ॒जवे॒ मर्त्या॑य ॥

മൂന്ന് ദിവ്യ പ്രകാശലോകങ്ങളെ അവർ ധരിക്കുന്നു; സ്വർണ്ണവർണ്ണരും, തെളിഞ്ഞവരും, അരിപ്പയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരുമായി. ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്തവർ, കണ്ണിമയ്ക്കാത്തവർ, വഞ്ചിക്കപ്പെടാത്തവർ, ഏറെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവർ; നേരായ മനുഷ്യനുവേണ്ടി (അവർ ഇതെല്ലാം ധരിക്കുന്നു).

2.27.10

त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॒ ये च॑ दे॒वा अ॑सुर॒ ये च॒ मर्ताः॑ ।
श॒तं नो॑ रास्व श॒रदो॑ वि॒चक्षे॑ अ॒श्यामायूं॑षि॒ सुधि॑तानि॒ पूर्वा॑ ॥

നീ എല്ലാവർക്കും രാജാവാണ്, വരുണാ; ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും, അസുരാ. കാണാൻ നൂറ് ശരത്കാലങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ; പൂർവികരെപ്പോലെ നല്ലവിധം സ്ഥിരപ്പെട്ട ആയുസ്സ് ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.

2.27.11

न द॑क्षि॒णा वि चि॑किते॒ न स॒व्या न प्रा॒चीन॑मादित्या॒ नोत प॒श्चा ।
पा॒क्या॑ चिद्वसवो धी॒र्या॑ चिद्यु॒ष्मानी॑तो॒ अभ॑यं॒ ज्योति॑रश्याम् ॥

വലത്തുനിന്നും അവർ അറിയുന്നില്ല, ഇടത്തുനിന്നുമില്ല, കിഴക്കോട്ടുമില്ല, ആദിത്യരേ, പടിഞ്ഞാറോട്ടുമില്ല. വേവിച്ച ഹവിസ്സിനാലും, വസുക്കളേ, ഉറച്ച സാധനയാലും; നിങ്ങളാൽ നയിക്കപ്പെട്ട് ഭയരഹിതമായ പ്രകാശം ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.

2.27.12

यो राज॑भ्य ऋत॒निभ्यो॑ द॒दाश॒ यं व॒र्धय॑न्ति पु॒ष्टय॑श्च॒ नित्याः॑ ।
स रे॒वान्या॑ति प्रथ॒मो रथे॑न वसु॒दावा॑ वि॒दथे॑षु प्रश॒स्तः ॥

ഋതം പാലിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർക്ക് ദാനം നൽകുന്നവൻ, ആരെയാണോ പോഷിപ്പിക്കുന്ന സമ്പത്തുകൾ എപ്പോഴും വളർത്തുന്നത് അവൻ സമ്പന്നനായി, പ്രഥമനായി, രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; സഭകളിൽ സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

2.27.13

शुचि॑र॒पः सू॒यव॑सा॒ अद॑ब्ध॒ उप॑ क्षेति वृ॒द्धव॑याः सु॒वीरः॑ ।
नकि॒ष्टं घ्न॒न्त्यन्ति॑तो॒ न दू॒राद्य आ॑दि॒त्यानां॒ भव॑ति॒ प्रणी॑तौ ॥

ശുദ്ധനും നല്ല മേച്ചിൽപ്പുറവും വെള്ളവുമുള്ളവനും ഹാനിയേൽക്കാത്തവനും വൃദ്ധായുസ്സും നല്ല പുത്രന്മാരുമുള്ളവനുമായവൻ സമീപത്ത് വസിക്കുന്നു; ആദിത്യരുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിലിരിക്കുന്നവനെ അടുത്തുനിന്നോ ദൂരെനിന്നോ ആരും ഹനിക്കുന്നില്ല.

2.27.14

अदि॑ते॒ मित्र॒ वरु॑णो॒त मृ॑ळ॒ यद्वो॑ व॒यं च॑कृ॒मा कच्चि॒दागः॑ ।
उ॒र्व॑श्या॒मभ॑यं॒ ज्योति॑रिन्द्र॒ मा नो॑ दी॒र्घा अ॒भि न॑श॒न्तमि॑स्राः ॥

ഓ അദിതി, ഓ മിത്ര, ഓ വരുണ, കരുണ കാണിക്കേണമേ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ. ഞങ്ങൾ വിശാലവും നിർഭയവുമായ പ്രകാശം നേടട്ടെ; ഓ ഇന്ദ്ര, നീണ്ട ഇരുണ്ട രാത്രികൾ ഞങ്ങളെ ബാധിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

2.27.15

उ॒भे अ॑स्मै पीपयतः समी॒ची दि॒वो वृ॒ष्टिं सु॒भगो॒ नाम॒ पुष्य॑न् ।
उ॒भा क्षया॑वा॒जय॑न्याति पृ॒त्सूभावर्धौ॑ भवतः सा॒धू अ॑स्मै ॥

ഇരുവരും അവനുവേണ്ടി നന്നായി മഴ പെയ്യിക്കട്ടെ; ആകാശത്തിന്റെ മഴ അവൻ ഭാഗ്യവാനായി, നാമം പോഷിപ്പിക്കുന്നവനായി നേടുന്നു. ഇരു വാസസ്ഥലങ്ങളും ജയിച്ച് അവൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ പോകുന്നു; ഇരു ഭാഗങ്ങളും അവനു നന്മയായി മാറുന്നു.

2.27.16

या वो॑ मा॒या अ॑भि॒द्रुहे॑ यजत्राः॒ पाशा॑ आदित्या रि॒पवे॒ विचृ॑त्ताः ।
अ॒श्वीव॒ ताँ अति॑ येषं॒ रथे॒नारि॑ष्टा उ॒रावा शर्म॑न्त्स्याम ॥

ഓ ആരാധ്യരായ ആദിത്യരേ, ശത്രുവിനെതിരെ നിങ്ങളുടെ മായകളും കുരുക്കുകളും മുറിഞ്ഞുപോകട്ടെ; കുതിരയെപ്പോലെ അവയെ കടന്ന് ഞാൻ രഥത്തിൽ മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ. വിശാലമായ അഭയത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഹാനിയേൽക്കാതെ വസിക്കട്ടെ.

2.27.17

माहं म॒घोनो॑ वरुण प्रि॒यस्य॑ भूरि॒दाव्न॒ आ वि॑दं॒ शून॑मा॒पेः ।
मा रा॒यो रा॑जन्त्सु॒यमा॒दव॑ स्थां बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥

ഓ വരുണ, ഉദാരനും പ്രിയനും അതിദാനശീലനുമായവന്റെ മഹാദാനം ഞാൻ നേടാതിരിക്കട്ടെ, ജലദാനവും നേടാതിരിക്കട്ടെ; ഓ രാജാവേ, നന്നായി നിയന്ത്രിതമായ സമ്പത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ അകന്നു നിൽക്കാതിരിക്കട്ടെ. മത്സരത്തിൽ ഞങ്ങൾ മഹത്തായ സ്തുതി പറയട്ടെ; ഞങ്ങൾ സുവീരരായിരിക്കട്ടെ.