ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
प्र वो॒ वाजा॑ अ॒भिद्य॑वो ह॒विष्म॑न्तो घृ॒ताच्या॑ ।
दे॒वाञ्जि॑गाति सुम्न॒युः ॥
ଘିଅରେ ଭିଜା ହବିଷ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମ ପୁରସ୍କାର ଆଗକୁ ଯାଉ; କୃପା ଇଚ୍ଛୁକ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ।
3.27.2
ईळे॑ अ॒ग्निं वि॑प॒श्चितं॑ गि॒रा य॒ज्ञस्य॒ साध॑नम् ।
श्रु॒ष्टी॒वानं॑ धि॒तावा॑नम् ॥
ବିଚକ୍ଷଣ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ସେ ସ୍ତୁତିରେ ଯଜ୍ଞ ସାଧନ କରନ୍ତି, ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଭକ୍ତିରେ ସମୃଦ୍ଧ।
3.27.3
अग्ने॑ श॒केम॑ ते व॒यं यमं॑ दे॒वस्य॑ वा॒जिनः॑ ।
अति॒ द्वेषां॑सि तरेम ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବ ଓ ବଳବାନମାନଙ୍କ ନିୟମ ଆମେ ପାଳନ କରିପାରିବା; ଆମେ ଶତ୍ରୁତା ପାର ହେଉ।
3.27.4
स॒मि॒ध्यमा॑नो अध्व॒रेऽग्निः पा॑व॒क ईड्यः॑ ।
शो॒चिष्के॑श॒स्तमी॑महे ॥
ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ପବିତ୍ରକାରୀ, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ଶିଖା-କେଶ ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
3.27.5
पृ॒थु॒पाजा॒ अम॑र्त्यो घृ॒तनि॑र्णि॒क्स्वा॑हुतः ।
अ॒ग्निर्य॒ज्ञस्य॑ हव्य॒वाट् ॥
ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ, ଅମର, ଘିଅ ବହାଉଥିବା, ଭଲ ଆହୁତ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞର ହବିଷ ବହନକାରୀ।
3.27.6
तं स॒बाधो॑ य॒तस्रु॑च इ॒त्था धि॒या य॒ज्ञव॑न्तः ।
आ च॑क्रुर॒ग्निमू॒तये॑ ॥
ତାଙ୍କୁ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ସ୍ରୁବ ଉଠାଇ, ଏପରି ଭକ୍ତିରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
3.27.7
होता॑ दे॒वो अम॑र्त्यः पु॒रस्ता॑देति मा॒यया॑ ।
वि॒दथा॑नि प्रचो॒दय॑न् ॥
ଅମର ଦେବ ହୋତା ନିଜ ମାୟାରେ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି, ଯଜ୍ଞକର୍ମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ।
3.27.8
वा॒जी वाजे॑षु धीयते अध्व॒रेषु॒ प्र णी॑यते ।
विप्रो॑ य॒ज्ञस्य॒ साध॑नः ॥
ବେଗବାନ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ଯଜ୍ଞରେ ଆଗକୁ ନିଆଯାଏ; ସେ ଯଜ୍ଞ ସାଧନକାରୀ ଜ୍ଞାନୀ।
3.27.9
धि॒या च॑क्रे॒ वरे॑ण्यो भू॒तानां॒ गर्भ॒मा द॑धे ।
दक्ष॑स्य पि॒तरं॒ तना॑ ॥
ବରଣୀୟ ଅଗ୍ନି ବୁଦ୍ଧିରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦକ୍ଷଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନିଜ ବିସ୍ତାରରେ।
3.27.10
नि त्वा॑ दधे॒ वरे॑ण्यं॒ दक्ष॑स्ये॒ळा स॑हस्कृत ।
अग्ने॑ सुदी॒तिमु॒शिज॑म् ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ବରଣୀୟ ଦକ୍ଷବଳ ପାଇଁ ଇଳା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପନ କଲି; ହେ ବଳରେ ନିର୍ମିତ ଅଗ୍ନି, ତେଜସ୍ୱୀ ତୁମେ।
3.27.11
अ॒ग्निं य॒न्तुर॑म॒प्तुर॑मृ॒तस्य॒ योगे॑ व॒नुषः॑ ।
विप्रा॒ वाजैः॒ समि॑न्धते ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଆଣିଥିବା ଓ ପହଞ୍ଚାଉଥିବା ଜଣକୁ, ଋତର ଯୋଗରେ; ଭକ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆହୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
3.27.12
ऊ॒र्जो नपा॑तमध्व॒रे दी॑दि॒वांस॒मुप॒ द्यवि॑ ।
अ॒ग्निमी॑ळे क॒विक्र॑तुम् ॥
ଊର୍ଜର ନାତି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞରେ ଓ ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତ ଜଣକୁ, ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ—ଜ୍ଞାନୀ ସଂକଳ୍ପଧାରୀଙ୍କୁ।
3.27.13
ई॒ळेन्यो॑ नम॒स्य॑स्ति॒रस्तमां॑सि दर्श॒तः ।
सम॒ग्निरि॑ध्यते॒ वृषा॑ ॥
ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଓ ନମସ୍କାରଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦର୍ଶନୀୟ ରୂପରେ, ବୃଷଭ ପରି ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି।
3.27.14
वृषो॑ अ॒ग्निः समि॑ध्य॒तेऽश्वो॒ न दे॑व॒वाह॑नः ।
तं ह॒विष्म॑न्त ईळते ॥
ବୃଷଭ ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି; ଅଶ୍ୱ ପରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି। ହବିଷ୍ମାନ୍ମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
3.27.15
वृष॑णं त्वा व॒यं वृ॑ष॒न्वृष॑णः॒ समि॑धीमहि ।
अग्ने॒ दीद्य॑तं बृ॒हत् ॥
ହେ ବୃଷନ୍, ଆମେ ତୁମକୁ, ବୃଷଭ ଭଳି ତୁମକୁ, ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା। ହେ ଅଗ୍ନି, ମହତ୍ରୂପେ ଦୀପ୍ତି ପାଅ।