ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
इ॒च्छन्ति॑ त्वा सो॒म्यासः॒ सखा॑यः सु॒न्वन्ति॒ सोमं॒ दध॑ति॒ प्रयां॑सि ।
तिति॑क्षन्ते अ॒भिश॑स्तिं॒ जना॑ना॒मिन्द्र॒ त्वदा कश्च॒न हि प्र॑के॒तः ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କରୁଥିବା ବନ୍ଧୁମାନେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କରନ୍ତି ଓ ଅର୍ପଣ ରଖନ୍ତି। ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦା ସେମାନେ ସହନ୍ତି, କାରଣ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ କେହି ନାହିଁ।
3.30.2
न ते॑ दू॒रे प॑र॒मा चि॒द्रजां॑सि॒ आ तु प्र या॑हि हरिवो॒ हरि॑भ्याम् ।
स्थि॒राय॒ वृष्णे॒ सव॑ना कृ॒तेमा यु॒क्ता ग्रावा॑णः समिधा॒ने अ॒ग्नौ ॥
ତୁମଠାରୁ ଦୂରରେ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନାହାଁନ୍ତି। ହେ ହରି-ଅଶ୍ୱର ଅଧିପତି, ତୁମର ଦୁଇ ହରି-ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ। ସ୍ଥିର ବୃଷଭ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ-ନିଷ୍କାଶନ କରାଯାଇଛି; ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ନିଷ୍କାଶନ ପଥର ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି।
3.30.3
इन्द्रः॑ सु॒शिप्रो॑ म॒घवा॒ तरु॑त्रो म॒हाव्रा॑तस्तुविकू॒र्मिर्ऋघा॑वान् ।
यदु॒ग्रो धा बा॑धि॒तो मर्त्ये॑षु॒ क्व॑ त्या ते॑ वृषभ वी॒र्या॑णि ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସୁକର୍ମା, ଧନବାନ, ଦ୍ରୁତ ସହାୟକ, ମହାକର୍ମା, ବହୁକର୍ମା ଓ ବଳବାନ। ତୁମେ ଉଗ୍ର ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ) ଦମନ କରିଲେ, ହେ ବୃଷଭ, ତୁମର ସେହି ବୀରକର୍ମ କେଉଁଠି?
3.30.4
त्वं हि ष्मा॑ च्या॒वय॒न्नच्यु॑तानि॒ एको॑ वृ॒त्रा चर॑सि॒ जिघ्न॑मानः ।
तव॒ द्यावा॑पृथि॒वी पर्व॑ता॒सोऽनु॑ व्र॒ताय॒ निमि॑तेव तस्थुः ॥
ଅଚଳ ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କମ୍ପାଅ; ଏକାକୀ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ତୁମେ ବିଚରଣ କର। ତୁମ ବିଧାନ ଅନୁସାରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତମାନେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
3.30.5
उ॒ताभ॑ये पुरुहूत॒ श्रवो॑भि॒रेको॑ दृ॒ळ्हम॑वदो वृत्र॒हा सन् ।
इ॒मे चि॑दिन्द्र॒ रोद॑सी अपा॒रे यत्सं॑गृ॒भ्णा म॑घवन्का॒शिरित्ते॑ ॥
ହେ ବହୁ-ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତିରେ ତୁମେ ଏକାକୀ ଦୃଢ଼; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ହୋଇ ତୁମେ (ସମସ୍ତଙ୍କୁ) ଭୟରହିତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲ। ଏହି ଦୁଇ ଲୋକ, ଅପାର, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ, ହେ ଧନବାନ, ସେହି ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁମରି।
3.30.6
प्र सू त॑ इन्द्र प्र॒वता॒ हरि॑भ्यां॒ प्र ते॒ वज्रः॑ प्रमृ॒णन्ने॑तु॒ शत्रू॑न् ।
ज॒हि प्र॑ती॒चो अ॑नू॒चः परा॑चो॒ विश्वं॑ स॒त्यं कृ॑णुहि वि॒ष्टम॑स्तु ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପବନ ବେଗରେ ତୁମ ଦୁଇ ହରି-ଅଶ୍ୱ ଆଗକୁ ଯାଉନ୍ତୁ; ତୁମ ବଜ୍ର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଆଗକୁ ଯାଉ। ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସୁଥିବା, ପଛକୁ ଫେରୁଥିବା, ଦୂରର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କର, ତାହା ସ୍ଥିର ହେଉ।
3.30.7
यस्मै॒ धायु॒रद॑धा॒ मर्त्या॒याभ॑क्तं चिद्भजते गे॒ह्यं॑ सः ।
भ॒द्रा त॑ इन्द्र सुम॒तिर्घृ॒ताची॑ स॒हस्र॑दाना पुरुहूत रा॒तिः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ମରଣଶୀଳ ମଣିଷକୁ ତୁମେ ଧନ ଦିଅ, ସେ ଅବିଭକ୍ତ ଗୃହର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ପାଏ। ହେ ବହୁଜନ-ଆହୂତ, ତୁମ ସୁମତି କଲ୍ୟାଣକାରୀ, ଘୃତରେ ସିକ୍ତ; ତୁମ ଦାନ ସହସ୍ରଗୁଣ।
3.30.8
स॒हदा॑नुं पुरुहूत क्षि॒यन्त॑मह॒स्तमि॑न्द्र॒ सं पि॑ण॒क्कुणा॑रुम् ।
अ॒भि वृ॒त्रं वर्ध॑मानं॒ पिया॑रुम॒पाद॑मिन्द्र त॒वसा॑ जघन्थ ॥
ହେ ବହୁଜନ-ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ରଦାତାକୁ, କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିବାକୁ, ହସ୍ତହୀନକୁ, ବଙ୍କାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଢ଼ୁଥିବା ବୃତ୍ରକୁ, ମୋଟାକୁ, ପଦହୀନକୁ ତୁମେ ନିଜ ବଳରେ ହାଣିଲ।
3.30.9
नि सा॑म॒नामि॑षि॒रामि॑न्द्र॒ भूमिं॑ म॒हीम॑पा॒रां सद॑ने ससत्थ ।
अस्त॑भ्ना॒द्द्यां वृ॑ष॒भो अ॒न्तरि॑क्ष॒मर्ष॒न्त्वाप॒स्त्वये॒ह प्रसू॑ताः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତ ବହନକାରିଣୀ, ଗତି ଦେଉଥିବା, ବିଶାଳ ଓ ଅପାର ପୃଥିବୀକୁ ତୁମେ ନିଜ ଆସନରେ ଦୃଢ଼ କଲ। ବୃଷଭ ପରି ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଧରିଲ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଜଳ ଏଠାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
3.30.10
अ॒ला॒तृ॒णो व॒ल इ॑न्द्र व्र॒जो गोः पु॒रा हन्तो॒र्भय॑मानो॒ व्या॑र ।
सु॒गान्प॒थो अ॑कृणोन्नि॒रजे॒ गाः प्राव॒न्वाणीः॑ पुरुहू॒तं धम॑न्तीः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୃଣହୀନ ବଳବାନ ଗୋଶାଳା, ଗାଈମାନଙ୍କର ବେଢ଼ା, ବଧ ପୂର୍ବରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଖୋଲିଗଲା। ସୁଗମ ପଥ ତୁମେ କଲ, ଗୁମ୍ଫାରୁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ବାହାର କଲ; ବାକ୍ଧାରୀ ବାଣୀ ବହୁଜନ-ଆହୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ୱନିତ ହେଲା।
3.30.11
एको॒ द्वे वसु॑मती समी॒ची इन्द्र॒ आ प॑प्रौ पृथि॒वीमु॒त द्याम् ।
उ॒तान्तरि॑क्षाद॒भि नः॑ समी॒क इ॒षो र॒थीः स॒युजः॑ शूर॒ वाजा॑न् ॥
ଏକାକୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଧନସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଏକତ୍ର ସଂଯୁକ୍ତ ଦୁଇକୁ—ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ—ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଏ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଆଡ଼କୁ, ହେ ବୀର, ରଥୀ ସହିତ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଅନ୍ନ ଓ ବଳ ଆଣ।
3.30.12
दिशः॒ सूर्यो॒ न मि॑नाति॒ प्रदि॑ष्टा दि॒वेदि॑वे॒ हर्य॑श्वप्रसूताः ।
सं यदान॒ळध्व॑न॒ आदिदश्वै॑र्वि॒मोच॑नं कृणुते॒ तत्त्व॑स्य ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦିନକୁ ଦିନ ନଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ; ପାଟଳ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେ ପଥରେ ଚାଲିଲେ। ତେବେ ସେ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁକ୍ତ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—ତାହା ତାହାର କର୍ମ।
3.30.13
दिदृ॑क्षन्त उ॒षसो॒ याम॑न्न॒क्तोर्वि॒वस्व॑त्या॒ महि॑ चि॒त्रमनी॑कम् ।
विश्वे॑ जानन्ति महि॒ना यदागा॒दिन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ सुकृ॑ता पु॒रूणि॑ ॥
ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ କନ୍ୟା ଉଷା ରାତ୍ରିର ପଥରେ ମହାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଦେଖାଦିଅନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମାରେ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ଅନେକ ସୁକର୍ମ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।
3.30.14
महि॒ ज्योति॒र्निहि॑तं व॒क्षणा॑सु आ॒मा प॒क्वं च॑रति॒ बिभ्र॑ती॒ गौः ।
विश्वं॒ स्वाद्म॒ सम्भृ॑तमु॒स्रिया॑यां॒ यत्सी॒मिन्द्रो॒ अद॑धा॒द्भोज॑नाय ॥
ଗାଈର ଅଙ୍ଗରେ ରଖାଯାଇଥିବା ମହାନ ଜ୍ୟୋତି କଞ୍ଚା ଏବଂ ପାଚିଲା ଧାରଣ କରି ବିଚରଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଭୋଜନ ପାଇଁ ରଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ଗାଈର ଦୁଗ୍ଧ-ସ୍ରୋତରେ ସମସ୍ତ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ସଂଗୃହୀତ ହେଲା।
3.30.15
इन्द्र॒ दृह्य॑ यामको॒शा अ॑भूवन्य॒ज्ञाय॑ शिक्ष गृण॒ते सखि॑भ्यः ।
दु॒र्मा॒यवो॑ दु॒रेवा॒ मर्त्या॑सो निष॒ङ्गिणो॑ रि॒पवो॒ हन्त्वा॑सः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୃଢ଼ ହୁଅ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ସ୍ତୋତା ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି, ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ମର୍ତ୍ୟ, ତୂଣୀରଧାରୀ ଶତ୍ରୁ, ହନନକାରୀମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କର।
3.30.16
सं घोषः॑ शृण्वेऽव॒मैर॒मित्रै॑र्ज॒ही न्ये॑ष्व॒शनिं॒ तपि॑ष्ठाम् ।
वृ॒श्चेम॒धस्ता॒द्वि रु॑जा॒ सह॑स्व ज॒हि रक्षो॑ मघवन्र॒न्धय॑स्व ॥
ଏକତ୍ର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ। ନୀଚ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପକାଅ; ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜଳନ୍ତା ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କର। କାଟ, ତଳୁ ଭାଙ୍ଗ, ଜୟ କର; ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କର, ହେ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ତାକୁ ନମାଅ।
3.30.17
उद्वृ॑ह॒ रक्षः॑ स॒हमू॑लमिन्द्र वृ॒श्चा मध्यं॒ प्रत्यग्रं॑ शृणीहि ।
आ कीव॑तः सल॒लूकं॑ चकर्थ ब्रह्म॒द्विषे॒ तपु॑षिं हे॒तिम॑स्य ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ରାକ୍ଷସକୁ ମୂଳ ସହିତ ଉପାଡ଼ି ପକାଅ; ତାହାର ମଧ୍ୟ କାଟ, ଅଗ୍ର ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର। କୀବତ ଓ ସଲାଲୁକକୁ ତୁମେ ହିଁ ନଷ୍ଟ କରିଛ; ବ୍ରହ୍ମବାକ୍ୟ ଘୃଣାକାରୀ ଉପରେ ତାହାର ଜ୍ୱଳନ୍ତା ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କର।
3.30.18
स्व॒स्तये॑ वा॒जिभि॑श्च प्रणेतः॒ सं यन्म॒हीरिष॑ आ॒सत्सि॑ पू॒र्वीः ।
रा॒यो व॒न्तारो॑ बृह॒तः स्या॑मा॒स्मे अ॑स्तु॒ भग॑ इन्द्र प्र॒जावा॑न् ॥
କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ, ହେ ନେତା, ବିଜୟୀ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସ; ତୁମେ ମହାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନରେ ବସିବା ବେଳେ ଆମେ ଧନଦାତା ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୌଭାଗ୍ୟ ହେଉ, ସନ୍ତାନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ।
3.30.19
आ नो॑ भर॒ भग॑मिन्द्र द्यु॒मन्तं॒ नि ते॑ दे॒ष्णस्य॑ धीमहि प्ररे॒के ।
ऊ॒र्व इ॑व पप्रथे॒ कामो॑ अ॒स्मे तमा पृ॑ण वसुपते॒ वसू॑नाम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାଗ ଆଣ; ଦୂର ସ୍ଥାନରେ ଆମେ ତୁମ ଦାନ ଧାରଣ କରିବା। ବିସ୍ତୃତ ବିସ୍ତାର ପରି ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଆମ ଭିତରେ ବ୍ୟାପୁ; ହେ ଧନର ସ୍ୱାମୀ, ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
3.30.20
इ॒मं कामं॑ मन्दया॒ गोभि॒रश्वै॑श्च॒न्द्रव॑ता॒ राध॑सा प॒प्रथ॑श्च ।
स्व॒र्यवो॑ म॒तिभि॒स्तुभ्यं॒ विप्रा॒ इन्द्रा॑य॒ वाहः॑ कुशि॒कासो॑ अक्रन् ॥
ଏହି ଇଚ୍ଛାକୁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ କର ଓ ତାକୁ ବିସ୍ତାର କର। ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକର ଅନ୍ୱେଷୀ ପ୍ରେରିତ ବିପ୍ର ଓ କୁଶିକମାନେ ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମନରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିଛନ୍ତି।
3.30.21
आ नो॑ गो॒त्रा द॑र्दृहि गोपते॒ गाः सम॒स्मभ्यं॑ स॒नयो॑ यन्तु॒ वाजाः॑ ।
दि॒वक्षा॑ असि वृषभ स॒त्यशु॑ष्मो अ॒स्मभ्यं॒ सु म॑घवन्बोधि गो॒दाः ॥
ଆମ ବଂଶକୁ ଏଠାରେ ଦୃଢ କର, ହେ ଗୋପତି; ଗାଈ ଓ ଲାଭ ଆମ ପାଖରେ ଏକାଠି ଆସୁ। ତୁମେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ହେ ବୃଷଭ, ସତ୍ୟବଳଶାଳୀ; ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହୁଅ, ହେ ମଘବନ, ଗୋଦାତା।
3.30.22
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
ସୁଖ ପାଇଁ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା; ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ, ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶୁଣୁଥିବା, ଉଗ୍ର, ଧନ ଜିତୁଥିବା, ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ।