ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.32.1
इन्द्र॒ सोमं॑ सोमपते॒ पिबे॒मं माध्यं॑दिनं॒ सव॑नं॒ चारु॒ यत्ते॑ ।
प्र॒प्रुथ्या॒ शिप्रे॑ मघवन्नृजीषिन्वि॒मुच्या॒ हरी॑ इ॒ह मा॑दयस्व ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସୋମର ପ୍ରଭୁ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନର ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ସୋମ ଅଛି, ତାହା ପାନ କର। ହେ ଦାତା, ହେ ଋତପ୍ରିୟ, ଦାଢ଼ ଖୋଲି, ତୁମର ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ମୁକ୍ତ କରି ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
3.32.2
गवा॑शिरं म॒न्थिन॑मिन्द्र शु॒क्रं पिबा॒ सोमं॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य ।
ब्र॒ह्म॒कृता॒ मारु॑तेना ग॒णेन॑ स॒जोषा॑ रु॒द्रैस्तृ॒पदा वृ॑षस्व ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମନ୍ଥନ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପାନ କର; ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆମେ ତାହା ଅର୍ପଣ କରିଛୁ। ବ୍ରହ୍ମକାରୀ ସହ, ମରୁତ୍ ଗଣ ସହ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ତୃପ୍ତ ହୋଇ ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କର।
3.32.3
ये ते॒ शुष्मं॒ ये तवि॑षी॒मव॑र्ध॒न्नर्च॑न्त इन्द्र म॒रुत॑स्त॒ ओजः॑ ।
माध्यं॑दिने॒ सव॑ने वज्रहस्त॒ पिबा॑ रु॒द्रेभिः॒ सग॑णः सुशिप्र ॥
ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ବଳ ବଢ଼ାଇଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ମହାପରାକ୍ରମ ବଢ଼ାଇଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ମରୁତ୍ମାନେ ତୁମ ଓଜର ସ୍ତୁତି କଲେ — ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନରେ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଗାଲ ବିଶିଷ୍ଟ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହ, ତୁମ ଗଣ ସହିତ ପାନ କର।
3.32.4
त इन्न्व॑स्य॒ मधु॑मद्विविप्र॒ इन्द्र॑स्य॒ शर्धो॑ म॒रुतो॒ य आस॑न् ।
येभि॑र्वृ॒त्रस्ये॑षि॒तो वि॒वेदा॑म॒र्मणो॒ मन्य॑मानस्य॒ मर्म॑ ॥
ସେମାନେ ହିଁ, ନିଶ୍ଚୟ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ମଧୁର (ସୋମ) ପାଇଁ ଗାଇଛନ୍ତି — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଳ, ତାଙ୍କ ସହାୟକ ମରୁତ୍ମାନେ; ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେ ଅକବଚଙ୍କ ମର୍ମ, ଚିନ୍ତାକାରୀଙ୍କ ମର୍ମସ୍ଥାନ ଜାଣିଲେ।
3.32.5
म॒नु॒ष्वदि॑न्द्र॒ सव॑नं जुषा॒णः पिबा॒ सोमं॒ शश्व॑ते वी॒र्या॑य ।
स आ व॑वृत्स्व हर्यश्व य॒ज्ञैः स॑र॒ण्युभि॑र॒पो अर्णा॑ सिसर्षि ॥
ମନୁ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବନର ଆନନ୍ଦ ନେଇ ସୋମ ପାନ କର — ଚିରଯୌବନ ଓ ପୌରୁଷ ପାଇଁ। ସେହିପରି, ହେ ହରି-ଅଶ୍ୱ, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଫେରି ଆସ; ଜଳ ଚଳାଉଥିବା ଗଣଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଜଳ ଓ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ କର।
3.32.6
त्वम॒पो यद्ध॑ वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अत्याँ॑ इव॒ प्रासृ॑जः॒ सर्त॒वाजौ ।
शया॑नमिन्द्र॒ चर॑ता व॒धेन॑ वव्रि॒वांसं॒ परि॑ दे॒वीरदे॑वम् ॥
ତୁମେ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ସତ୍ୟରେ ବଧ କଲ; ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ଦୌଡ଼ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରହାରରେ, ବଧରେ, ଶୋଇଥିବା (ନିଦରେ) ସେହି ଅଦେବକୁ, ଯେ ଦେବୀ (ଜଳ)ମାନଙ୍କୁ ଘେରିଥିଲା, ତୁମେ ଘେରିଲ।
3.32.7
यजा॑म॒ इन्नम॑सा वृ॒द्धमिन्द्रं॑ बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॒ युवा॑नम् ।
यस्य॑ प्रि॒ये म॒मतु॑र्य॒ज्ञिय॑स्य॒ न रोद॑सी महि॒मानं॑ म॒माते॑ ॥
ବିନୟରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ; ସେ ବୃଦ୍ଧ, ମହାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜର ଓ ଯୁବକ। ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମହିମାକୁ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
3.32.8
इन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ सुकृ॑ता पु॒रूणि॑ व्र॒तानि॑ दे॒वा न मि॑नन्ति॒ विश्वे॑ ।
दा॒धार॒ यः पृ॑थि॒वीं द्यामु॒तेमां ज॒जान॒ सूर्य॑मु॒षसं॑ सु॒दंसाः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ଭଲ ଓ ଅନେକ; ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରି, ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ସେ ଉଦାର ଦାତା।
3.32.9
अद्रो॑घ स॒त्यं तव॒ तन्म॑हि॒त्वं स॒द्यो यज्जा॒तो अपि॑बो ह॒ सोम॑म् ।
न द्याव॑ इन्द्र त॒वस॑स्त॒ ओजो॒ नाहा॒ न मासाः॑ श॒रदो॑ वरन्त ॥
ହେ ଅଦ୍ରୋହୀ, ତୁମର ସେହି ମହିମା ସତ୍ୟ: ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ତୁମେ ସୋମ ପାନ କଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶ କିମ୍ବା ତୁମ ବଳ, ଦିନ, ମାସ କି ବର୍ଷ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନି।
3.32.10
त्वं स॒द्यो अ॑पिबो जा॒त इ॑न्द्र॒ मदा॑य॒ सोमं॑ पर॒मे व्यो॑मन् ।
यद्ध॒ द्यावा॑पृथि॒वी आवि॑वेशी॒रथा॑भवः पू॒र्व्यः का॒रुधा॑याः ॥
ତୁମେ ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପରମ ଲୋକରେ ସୋମ ପାନ କଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲ ବେଳେ କାରୁଧାୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରକ୍ଷକ ହେଲ।
3.32.11
अह॒न्नहिं॑ परि॒शया॑न॒मर्ण॑ ओजा॒यमा॑नं तुविजात॒ तव्या॑न् ।
न ते॑ महि॒त्वमनु॑ भू॒दध॒ द्यौर्यद॒न्यया॑ स्फि॒ग्या॑ क्षामव॑स्थाः ॥
ପାଣିରେ ଶୋଇଥିବା ଅହିଙ୍କୁ, ବଳ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ତାକୁ, ତୁମେ ବଧ କଲ; ହେ ବହୁଜାତ, ତୁମେ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ। ତୁମ ମହିମା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ; ସେତେବେଳେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଧାରଣ କଲାବେଳେ ତୁମରୁ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
3.32.12
य॒ज्ञो हि त॑ इन्द्र॒ वर्ध॑नो॒ भूदु॒त प्रि॒यः सु॒तसो॑मो मि॒येधः॑ ।
य॒ज्ञेन॑ य॒ज्ञम॑व य॒ज्ञियः॒ सन्य॒ज्ञस्ते॒ वज्र॑महि॒हत्य॑ आवत् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞ ହିଁ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଲା; ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ ମିୟେଧ ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କର; ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ତୁମ ଯଜ୍ଞ ଅହିବଧରେ ତୁମ ବଜ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କଲା।
3.32.13
य॒ज्ञेनेन्द्र॒मव॒सा च॑क्रे अ॒र्वागैनं॑ सु॒म्नाय॒ नव्य॑से ववृत्याम् ।
य स्तोमे॑भिर्वावृ॒धे पू॒र्व्येभि॒र्यो म॑ध्य॒मेभि॑रु॒त नूत॑नेभिः ॥
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣିବା; ନୂଆ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇବା। ପ୍ରାଚୀନ, ମଧ୍ୟମ ଓ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ସେ ବଢ଼ନ୍ତି।
3.32.14
वि॒वेष॒ यन्मा॑ धि॒षणा॑ ज॒जान॒ स्तवै॑ पु॒रा पार्या॒दिन्द्र॒मह्नः॑ ।
अंह॑सो॒ यत्र॑ पी॒पर॒द्यथा॑ नो ना॒वेव॒ यान्त॑मु॒भये॑ हवन्ते ॥
ଧିଷଣା ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଲାବେଳେ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଦିନର ଦୁଃଖ ଓ ପାପରୁ ସେ ଆମକୁ ପାର କରନ୍ତୁ। ନୌକାରେ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପରି ସେ ଆମକୁ ପାର କରନ୍ତି ସେଠାରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
3.32.15
आपू॑र्णो अस्य क॒लशः॒ स्वाहा॒ सेक्ते॑व॒ कोशं॑ सिसिचे॒ पिब॑ध्यै ।
समु॑ प्रि॒या आव॑वृत्र॒न्मदा॑य प्रदक्षि॒णिद॒भि सोमा॑स॒ इन्द्र॑म् ॥
ଏହାର କଳସ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ୱାହା! ଛାଣିବାକାରୀ ଯେପରି ପାତ୍ର ପୂରାଏ, ସେପରି ପିଇବା ପାଇଁ ସେ ପାତ୍ର ପୂରାଇଲେ। ପ୍ରିୟ ସୋମରସ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି।
3.32.16
न त्वा॑ गभी॒रः पु॑रुहूत॒ सिन्धु॒र्नाद्र॑यः॒ परि॒ षन्तो॑ वरन्त ।
इ॒त्था सखि॑भ्य इषि॒तो यदि॒न्द्रा दृ॒ळ्हं चि॒दरु॑जो॒ गव्य॑मू॒र्वम् ॥
ବହୁଜନ ଡାକିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର! ଗଭୀର ନଦୀ ତୁମକୁ ରୋକି ପାରିଲା ନାହିଁ; ପଥରମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଘେରି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସାଥୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲ ଏବଂ ଗୋରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଖୋଲିଲ।
3.32.17
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଧନ ସ୍ପର୍ଧାରେ ସର୍ବାଧିକ ବୀର, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୁଖରେ ଡାକିବା। ଶୁଣୁଥିବା ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସଭାରେ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁ ବଧ କରି ଧନ ଜିତନ୍ତି।