ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.3.1
आ वो॒ राजा॑नमध्व॒रस्य॑ रु॒द्रं होता॑रं सत्य॒यजं॒ रोद॑स्योः ।
अ॒ग्निं पु॒रा त॑नयि॒त्नोर॒चित्ता॒द्हिर॑ण्यरूप॒मव॑से कृणुध्वम् ॥
ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ରୁଦ୍ର, ହୋତା, ସତ୍ୟଯଜନ କରୁଥିବା, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆହ୍ୱାନ କର। ଗର୍ଜନ ଓ ଅଚେତନ ଶକ୍ତିର ପୂର୍ବରୁ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୂପ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କର।
4.3.2
अ॒यं योनि॑श्चकृ॒मा यं व॒यं ते॑ जा॒येव॒ पत्य॑ उश॒ती सु॒वासाः॑ ।
अ॒र्वा॒ची॒नः परि॑वीतो॒ नि षी॑दे॒मा उ॑ ते स्वपाक प्रती॒चीः ॥
ଏହି ସ୍ଥାନ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ। ପତ୍ନୀ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ସ୍ୱାମୀ ପାଖକୁ ଆସିବା ପରି, ହେ ସୁପାକ, ଏମାନେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ବସନ୍ତୁ।
4.3.3
आ॒शृ॒ण्व॒ते अदृ॑पिताय॒ मन्म॑ नृ॒चक्ष॑से सुमृळी॒काय॑ वेधः ।
दे॒वाय॑ श॒स्तिम॒मृता॑य शंस॒ ग्रावे॑व॒ सोता॑ मधु॒षुद्यमी॒ळे ॥
ଯିଏ ଶୁଣେ, ଅହଂକାରହୀନ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ସେହି ଦେବତା ପାଇଁ ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ସ୍ତୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଅମର ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଗାଅ; ପଥରରେ ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ାଉଥିବା ପରି, ମଧୁରତା ଆଣୁଥିବା ସୋମଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
4.3.4
त्वं चि॑न्नः॒ शम्या॑ अग्ने अ॒स्या ऋ॒तस्य॑ बोध्यृतचित्स्वा॒धीः ।
क॒दा त॑ उ॒क्था स॑ध॒माद्या॑नि क॒दा भ॑वन्ति स॒ख्या गृ॒हे ते॑ ॥
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଶମ୍ୟାର ଋତକୁ ଜାଣି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ; ହେ ଋତଜ୍ଞ, ସୁବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ। ତୁମର ଉକ୍ଥ ଓ ସହଭୋଜନ କେବେ ହେବ? ତୁମ ଘରେ ବନ୍ଧୁତା କେବେ ହେବ?
4.3.5
क॒था ह॒ तद्वरु॑णाय॒ त्वम॑ग्ने क॒था दि॒वे ग॑र्हसे॒ कन्न॒ आगः॑ ।
क॒था मि॒त्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ पृथि॒व्यै ब्रवः॒ कद॑र्य॒म्णे कद्भगा॑य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସେ କଥା ତୁମେ ବରୁଣଙ୍କୁ କିପରି କୁହ? ଆକାଶକୁ ତୁମେ କିପରି ନିନ୍ଦା କର? ଆମର କେଉଁ ଦୋଷ ବିଷୟରେ କହୁଛ? ମିତ୍ର ଓ ଦାନଶୀଳା ପୃଥିବୀ ସହିତ ତୁମେ କିପରି କଥା କୁହ? ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ଭଗଙ୍କୁ କଣ କୁହ?
4.3.6
कद्धिष्ण्या॑सु वृधसा॒नो अ॑ग्ने॒ कद्वाता॑य॒ प्रत॑वसे शुभं॒ये ।
परि॑ज्मने॒ नास॑त्याय॒ क्षे ब्रवः॒ कद॑ग्ने रु॒द्राय॑ नृ॒घ्ने ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଧିଷ୍ଣ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବଢ଼ୁଥିବା ତୁମେ କେବେ ବାୟୁ ସହିତ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସହିତ, ପରିକ୍ରମା କରୁଥିବା ନାସତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବ? ଗୃହ ପାଇଁ ତୁମେ କେବେ କହିବ? ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କେବେ ରୁଦ୍ର ସହିତ, ମନୁଷ୍ୟ-ପ୍ରହାରକ ସହିତ କଥା କହିବ?
4.3.7
क॒था म॒हे पु॑ष्टिम्भ॒राय॑ पू॒ष्णे कद्रु॒द्राय॒ सुम॑खाय हवि॒र्दे ।
कद्विष्ण॑व उरुगा॒याय॒ रेतो॒ ब्रवः॒ कद॑ग्ने॒ शर॑वे बृह॒त्यै ॥
ମହାନ ପୋଷକ ପୂଷାଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ, ହବିଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ? ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କେବେ ତୁମେ କହିବ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶାରୁ ଓ ବୃହତୀ ପାଇଁ କେବେ?
4.3.8
क॒था शर्धा॑य म॒रुता॑मृ॒ताय॑ क॒था सू॒रे बृ॑ह॒ते पृ॒च्छ्यमा॑नः ।
प्रति॑ ब्र॒वोऽदि॑तये तु॒राय॒ साधा॑ दि॒वो जा॑तवेदश्चिकि॒त्वान् ॥
ମରୁତ୍ଙ୍କ ବଳ ପାଇଁ କିପରି, ଋତ ପାଇଁ କିପରି, ମହାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିଷୟରେ ପଚରାଗଲେ କିପରି? ଅଦିତି ପାଇଁ, ବେଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ କୁହ। ହେ ଜାତବେଦ, ଜାଣି ଦିବ୍ୟର ପଥ ସରଳ କର।
4.3.9
ऋ॒तेन॑ ऋ॒तं निय॑तमीळ॒ आ गोरा॒मा सचा॒ मधु॑मत्प॒क्वम॑ग्ने ।
कृ॒ष्णा स॒ती रुश॑ता धा॒सिनै॒षा जाम॑र्येण॒ पय॑सा पीपाय ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ନିୟତ ଋତକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଗାଈର କଞ୍ଚା ଦୁଗ୍ଧ ଓ ମଧୁ ସହିତ ପକ୍ୱ ଘିଅ ସହ। କଳା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦୀପ୍ତି ପାଏ, ନିଜ ଆଧାର ବଳରେ, ଏକ ଜନ୍ମର ଦୁଗ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ।
4.3.10
ऋ॒तेन॒ हि ष्मा॑ वृष॒भश्चि॑द॒क्तः पुमाँ॑ अ॒ग्निः पय॑सा पृ॒ष्ठ्ये॑न ।
अस्प॑न्दमानो अचरद्वयो॒धा वृषा॑ शु॒क्रं दु॑दुहे॒ पृश्नि॒रूधः॑ ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ହିଁ, ସେହି ଷଣ୍ଢ ପ୍ରକୃତରେ ଭିଜାଯାଇଛି; ପୁରୁଷ ଅଗ୍ନି ପୃଶ୍ନିର ଦୁଗ୍ଧରେ (ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ)। କମ୍ପି କମ୍ପି ସେ ବିଚରଣ କଲା, ଶକ୍ତି ଧାରଣକାରୀ; ବଳବାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନ କଲା, ଦାଗିଆ ଗାଈର ସ୍ତନରୁ।
4.3.11
ऋ॒तेनाद्रिं॒ व्य॑सन्भि॒दन्तः॒ समङ्गि॑रसो नवन्त॒ गोभिः॑ ।
शु॒नं नरः॒ परि॑ षदन्नु॒षास॑मा॒विः स्व॑रभवज्जा॒ते अ॒ग्नौ ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତକୁ ଭାଙ୍ଗି ସେମାନେ ତାହାକୁ ପୃଥକ କଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉଷାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଆନନ୍ଦରେ (ଗାଇଲେ); ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମିବାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
4.3.12
ऋ॒तेन॑ दे॒वीर॒मृता॒ अमृ॑क्ता॒ अर्णो॑भि॒रापो॒ मधु॑मद्भिरग्ने ।
वा॒जी न सर्गे॑षु प्रस्तुभा॒नः प्र सद॒मित्स्रवि॑तवे दधन्युः ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀ, ଅମର, ନିର୍ମଳ ଜଳରାଶି, ହେ ଅଗ୍ନି, ମଧୁର ସ୍ରୋତ ସହିତ (ବହୁଛନ୍ତି)। ଦୌଡ଼ରେ ଘୋଡ଼ା ଦୌଡ଼ିଲା ପରି, ସେମାନେ ସର୍ବଦା ବହିବାକୁ ଆଗକୁ ଉଛଳିଛନ୍ତି।
4.3.13
मा कस्य॑ य॒क्षं सद॒मिद्धु॒रो गा॒ मा वे॒शस्य॑ प्रमिन॒तो मापेः ।
मा भ्रातु॑रग्ने॒ अनृ॑जोर्ऋ॒णं वे॒र्मा सख्यु॒र्दक्षं॑ रि॒पोर्भु॑जेम ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, କାହାରି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମେ କେବେ ନ ଛାଡ଼ୁ; ଗୃହସ୍ଥର ଯୁଆଳିର ଭାରରୁ ମଧ୍ୟ ଆମେ ନ ଖସୁ। ହାନି କରୁଥିବା, ଅତିଥି, ଭାଇର ଋଣକୁ ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର ନାହିଁ; ମିତ୍ରର ବଳ ଓ ଶତ୍ରୁର ବଳ ଆମେ ଭୋଗ ନ କରୁ।
4.3.14
रक्षा॑ णो अग्ने॒ तव॒ रक्ष॑णेभिः रारक्षा॒णः सु॑मख प्रीणा॒नः ।
प्रति॑ ष्फुर॒ वि रु॑ज वी॒ड्वंहो॑ ज॒हि रक्षो॒ महि॑ चिद्वावृधा॒नम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ରକ୍ଷାସାଧନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଉତ୍ତମ ଯଜମାନ, ପ୍ରସନ୍ନକାରୀ, ରକ୍ଷା କରି ଜ୍ୱଳ। ଆଗକୁ ଜ୍ୱଳି ପାପକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଦୁଃଖକୁ ଭାଙ୍ଗ; ବଢ଼ୁଥିବା ମହା ରାକ୍ଷସକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କର।
4.3.15
ए॒भिर्भ॑व सु॒मना॑ अग्ने अ॒र्कैरि॒मान्त्स्पृ॑श॒ मन्म॑भिः शूर॒ वाजा॑न् ।
उ॒त ब्रह्मा॑ण्यङ्गिरो जुषस्व॒ सं ते॑ श॒स्तिर्दे॒ववा॑ता जरेत ॥
ଏହି (ସ୍ତୁତି)ରେ ପ୍ରସନ୍ନମନା ହୁଅ, ହେ ଅଗ୍ନି; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଏମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ହେ ବୀର, ଧନ ଦିଅ। ଆଉ ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ୱୀକାର କର; ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ତୁମ ସ୍ତୁତି ତୁମ ସହ ବଢ଼ୁ।
4.3.16
ए॒ता विश्वा॑ वि॒दुषे॒ तुभ्यं॑ वेधो नी॒थान्य॑ग्ने नि॒ण्या वचां॑सि ।
नि॒वच॑ना क॒वये॒ काव्या॑नि॒ अशं॑सिषं म॒तिभि॒र्विप्र॑ उ॒क्थैः ॥
ଏହି ସବୁ (ସ୍ତୁତି) ତୁମକୁ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ହେ ବେଧା; ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଚାଳିତ କରୁଥିବା ପଥ ଓ ଉତ୍ତର ଦେଉଥିବା ବାକ୍ୟ ମୁଁ କହିଲି। କବି ପାଇଁ ପ୍ରତିବଚନ ସହ କାବ୍ୟ ରଚନା କଲି; ମତି ଓ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବିପ୍ର ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲା।