ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
न तद्दि॒वा न पृ॑थि॒व्यानु॑ मन्ये॒ न य॒ज्ञेन॒ नोत शमी॑भिरा॒भिः ।
उ॒ब्जन्तु॒ तं सु॒भ्वः॑ पर्व॑तासो॒ नि ही॑यतामतिया॒जस्य॑ य॒ष्टा ॥
ମୁଁ ତାହାକୁ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ବା ଏହି ଶମୀ-କାଠ ଦ୍ୱାରା ମାନେ ନାହିଁ। ସୁନ୍ଦର ପର୍ବତମାନେ ତାହାକୁ ନତ କରନ୍ତୁ; ଅତିଯାଜ ଯଜମାନ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
6.52.2
अति॑ वा॒ यो म॑रुतो॒ मन्य॑ते नो॒ ब्रह्म॑ वा॒ यः क्रि॒यमा॑णं॒ निनि॑त्सात् ।
तपूं॑षि॒ तस्मै॑ वृजि॒नानि॑ सन्तु ब्रह्म॒द्विष॑म॒भि तं शो॑चतु॒ द्यौः ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଯେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଭାବେ, କିମ୍ବା ଯେ ଚାଲୁଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅବହେଳା କରେ—ତାହା ପାଇଁ ଦହନକାରୀ କର୍ମ ହେଉ। ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀକୁ ଆକାଶ ଦଗ୍ଧ କରୁ।
6.52.3
किम॒ङ्ग त्वा॒ ब्रह्म॑णः सोम गो॒पां किम॒ङ्ग त्वा॑हुरभिशस्ति॒पां नः॑ ।
किम॒ङ्ग नः॑ पश्यसि नि॒द्यमा॑नान्ब्रह्म॒द्विषे॒ तपु॑षिं हे॒तिम॑स्य ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମର ରକ୍ଷକ କାହିଁକି? ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆମ ଶାପ-ରକ୍ଷକ କାହିଁକି କହନ୍ତି? ନିନ୍ଦିତ ଆମକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ଦେଖ? ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ ଉପରେ ତୁମର ଦହନକାରୀ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କର।
6.52.4
अव॑न्तु॒ मामु॒षसो॒ जाय॑माना॒ अव॑न्तु मा॒ सिन्ध॑वः॒ पिन्व॑मानाः ।
अव॑न्तु मा॒ पर्व॑तासो ध्रु॒वासोऽव॑न्तु मा पि॒तरो॑ दे॒वहू॑तौ ॥
ଜନ୍ମୁଥିବା ଉଷାମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବଢ଼ୁଥିବା ନଦୀମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସ୍ଥିର ପର୍ବତମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦେବାହ୍ୱାନରେ ପିତୃମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
6.52.5
वि॒श्व॒दानीं॑ सु॒मन॑सः स्याम॒ पश्ये॑म॒ नु सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ।
तथा॑ कर॒द्वसु॑पति॒र्वसू॑नां दे॒वाँ ओहा॒नोऽव॒साग॑मिष्ठः ॥
ଆମେ ସଦା ସୁମନସ୍କ ହେଉ; ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏବେ ଦେଖୁ। ବସୁମାନଙ୍କ ପତି ସେହିପରି କରୁ—ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା, ସହାୟତାରେ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟ ଆସୁଥିବା।
6.52.6
इन्द्रो॒ नेदि॑ष्ठ॒मव॒साग॑मिष्ठः॒ सर॑स्वती॒ सिन्धु॑भिः॒ पिन्व॑माना ।
प॒र्जन्यो॑ न॒ ओष॑धीभिर्मयो॒भुर॒ग्निः सु॒शंसः॑ सु॒हवः॑ पि॒तेव॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସହାୟତାରେ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟ ଆସୁଥିବା; ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି। ପର୍ଜନ୍ୟ ଔଷଧି ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଥିବା; ଅଗ୍ନି ସୁପ୍ରଶଂସିତ, ସୁଆହୂତ, ପିତାଙ୍କ ପରି।
6.52.7
विश्वे॑ देवास॒ आ ग॑त शृणु॒ता म॑ इ॒मं हव॑म् ।
एदं ब॒र्हिर्नि षी॑दत ॥
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହି କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ।
6.52.8
यो वो॑ देवा घृ॒तस्नु॑ना ह॒व्येन॑ प्रति॒भूष॑ति ।
तं विश्व॒ उप॑ गच्छथ ॥
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଘୃତ ଝରୁଥିବା ହବିଷ୍ୟରେ ଯିଏ ତୁମକୁ ସାଜେ, ତାହା ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆସନ୍ତୁ।
6.52.9
उप॑ नः सू॒नवो॒ गिरः॑ शृ॒ण्वन्त्व॒मृत॑स्य॒ ये ।
सु॒मृ॒ळी॒का भ॑वन्तु नः ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତର ସନ୍ତାନ, ସେମାନେ ଆମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପାଖରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.52.10
विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृध॑ ऋ॒तुभि॑र्हवन॒श्रुतः॑ ।
जु॒षन्तां॒ युज्यं॒ पयः॑ ॥
ଋତର ପୋଷକ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋତୁ ସହିତ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା, ଯୋଗ୍ୟ ଦୁଗ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
6.52.11
स्तो॒त्रमिन्द्रो॑ म॒रुद्ग॑ण॒स्त्वष्टृ॑मान्मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
इ॒मा ह॒व्या जु॑षन्त नः ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁଦ୍ଗଣ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯମା — ସେମାନେ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
6.52.12
इ॒मं नो॑ अग्ने अध्व॒रं होत॑र्वयुन॒शो य॑ज ।
चि॒कि॒त्वान्दैव्यं॒ जन॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ହୋତା, ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞ — ଜ୍ଞାନପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମଯୁକ୍ତ — ସମ୍ପନ୍ନ କର; ଦୈବ ଜନମାନଙ୍କୁ ଜାଣି ଯଜନ କର।
6.52.13
विश्वे॑ देवाः शृणु॒तेमं हवं॑ मे॒ ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ य उप॒ द्यवि॒ ष्ठ ।
ये अ॑ग्निजि॒ह्वा उ॒त वा॒ यज॑त्रा आ॒सद्या॒स्मिन्ब॒र्हिषि॑ मादयध्वम् ॥
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଗଣ, ମୋ ଏହି ଆହ୍ବାନ ଶୁଣନ୍ତୁ — ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ଅଗ୍ନି, ବା ଯେଉଁମାନେ ପୂଜନୀୟ — ଏହି କୁଶ-ଆସନରେ ବସି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.52.14
विश्वे॑ दे॒वा मम॑ शृण्वन्तु य॒ज्ञिया॑ उ॒भे रोद॑सी अ॒पां नपा॑च्च॒ मन्म॑ ।
मा वो॒ वचां॑सि परि॒चक्ष्या॑णि वोचं सु॒म्नेष्विद्वो॒ अन्त॑मा मदेम ॥
ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ — ଯଜ୍ଞୀୟ ଦୁଇ ଲୋକ ଉଭୟ, ଏବଂ ଜଳର ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ। ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ବାକ୍ୟ ମୁଁ ନ କହି ରହିବି ନାହିଁ; ତୁମର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ହୋଇ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
6.52.15
ये के च॒ ज्मा म॒हिनो॒ अहि॑माया दि॒वो ज॑ज्ञि॒रे अ॒पां स॒धस्थे॑ ।
ते अ॒स्मभ्य॑मि॒षये॒ विश्व॒मायुः॒ क्षप॑ उ॒स्रा व॑रिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଓ ମାୟାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ଏବଂ ଜଳର ସାଧାରଣ ଆସନରୁ ଜନ୍ମିଲେ — ସେମାନେ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ ଦିଅନ୍ତୁ; ରାତ୍ରି ଓ ଉଷା ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବଗଣ, ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.52.16
अग्नी॑पर्जन्या॒वव॑तं॒ धियं॑ मे अ॒स्मिन्हवे॑ सुहवा सुष्टु॒तिं नः॑ ।
इळा॑म॒न्यो ज॒नय॒द्गर्भ॑म॒न्यः प्र॒जाव॑ती॒रिष॒ आ ध॑त्तम॒स्मे ॥
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନା ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଆହ୍ବାନରେ, ହେ ଉତ୍ତମ ଆହ୍ବାନକାରୀଗଣ, ଆମର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ରକ୍ଷା କର। ଜଣେ ଇଳାରେ ଗର୍ଭ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ଆମ ପାଇଁ ଧାରଣ କଲେ।
6.52.17
स्ती॒र्णे ब॒र्हिषि॑ समिधा॒ने अ॒ग्नौ सू॒क्तेन॑ म॒हा नम॒सा वि॑वासे ।
अ॒स्मिन्नो॑ अ॒द्य वि॒दथे॑ यजत्रा॒ विश्वे॑ देवा ह॒विषि॑ मादयध्वम् ॥
କୁଶ ପକାଇ, ଅଗ୍ନି ଜାଳି, ସୂକ୍ତ ଓ ମହାନ ନମସ୍କାରରେ ମୁଁ ସେବା କରେ। ଆଜିର ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ପୂଜନୀୟ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ, ହବିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।