Ṛgveda · Sūkta 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
न तद्दि॒वा न पृ॑थि॒व्यानु॑ मन्ये॒ न य॒ज्ञेन॒ नोत शमी॑भिरा॒भिः ।
उ॒ब्जन्तु॒ तं सु॒भ्वः॑ पर्व॑तासो॒ नि ही॑यतामतिया॒जस्य॑ य॒ष्टा ॥
Ich achte ihn nicht durch den Himmel, nicht durch die Erde, nicht durch das Opfer, nicht durch diese Śamī-Hölzer. Mögen die schönen Berge ihn beugen; der über das Maß hinaus Opfernde soll niedergeworfen werden.
6.52.2
अति॑ वा॒ यो म॑रुतो॒ मन्य॑ते नो॒ ब्रह्म॑ वा॒ यः क्रि॒यमा॑णं॒ निनि॑त्सात् ।
तपूं॑षि॒ तस्मै॑ वृजि॒नानि॑ सन्तु ब्रह्म॒द्विष॑म॒भि तं शो॑चतु॒ द्यौः ॥
O Marut, wer über uns hinaus denkt oder das gerade vollzogene Gebet verachtet—seine Taten seien versengend. Der Himmel verbrenne den Feind des heiligen Wortes.
6.52.3
किम॒ङ्ग त्वा॒ ब्रह्म॑णः सोम गो॒पां किम॒ङ्ग त्वा॑हुरभिशस्ति॒पां नः॑ ।
किम॒ङ्ग नः॑ पश्यसि नि॒द्यमा॑नान्ब्रह्म॒द्विषे॒ तपु॑षिं हे॒तिम॑स्य ॥
O Soma, warum bist du der Hüter des heiligen Wortes? Warum nennen sie dich Schützer vor Flüchen? Warum blickst du auf uns, die wir geschmäht werden? Schleudere deine glühende Waffe gegen den Feind des heiligen Wortes.
6.52.4
अव॑न्तु॒ मामु॒षसो॒ जाय॑माना॒ अव॑न्तु मा॒ सिन्ध॑वः॒ पिन्व॑मानाः ।
अव॑न्तु मा॒ पर्व॑तासो ध्रु॒वासोऽव॑न्तु मा पि॒तरो॑ दे॒वहू॑तौ ॥
Mögen mich die Morgenröten, die geboren werden, beschützen; mögen mich die schwellenden Flüsse beschützen. Mögen mich die festen Berge beschützen; mögen mich die Väter beschützen auf den Ruf der Götter.
6.52.5
वि॒श्व॒दानीं॑ सु॒मन॑सः स्याम॒ पश्ये॑म॒ नु सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ।
तथा॑ कर॒द्वसु॑पति॒र्वसू॑नां दे॒वाँ ओहा॒नोऽव॒साग॑मिष्ठः ॥
Mögen wir stets wohlgesinnt sein und jetzt die aufgehende Sonne sehen. So tue es der Herr der Schätze, der die Götter ruft und mit Hilfe am nächsten kommt.
6.52.6
इन्द्रो॒ नेदि॑ष्ठ॒मव॒साग॑मिष्ठः॒ सर॑स्वती॒ सिन्धु॑भिः॒ पिन्व॑माना ।
प॒र्जन्यो॑ न॒ ओष॑धीभिर्मयो॒भुर॒ग्निः सु॒शंसः॑ सु॒हवः॑ पि॒तेव॑ ॥
Indra, der mit Hilfe am nächsten kommt; Sarasvatī, die mit ihren Flüssen anschwillt. Parjanya ist mit den Kräutern bei uns, der Segensbringer; Agni ist wohlgepriesen, wohlgerufen, wie ein Vater.
6.52.7
विश्वे॑ देवास॒ आ ग॑त शृणु॒ता म॑ इ॒मं हव॑म् ।
एदं ब॒र्हिर्नि षी॑दत ॥
Ihr alle Götter, kommt herbei, hört meinen Ruf; setzt euch nieder auf dieses heilige Gras.
6.52.8
यो वो॑ देवा घृ॒तस्नु॑ना ह॒व्येन॑ प्रति॒भूष॑ति ।
तं विश्व॒ उप॑ गच्छथ ॥
Ihr Götter, zu dem, der euch mit der butterträufelnden Opfergabe ehrt, kommt alle heran.
6.52.9
उप॑ नः सू॒नवो॒ गिरः॑ शृ॒ण्वन्त्व॒मृत॑स्य॒ ये ।
सु॒मृ॒ळी॒का भ॑वन्तु नः ॥
Mögen die, die Söhne des Unsterblichen sind, unsere Lieder aus der Nähe hören; mögen sie für uns leicht anrufbar sein.
6.52.10
विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृध॑ ऋ॒तुभि॑र्हवन॒श्रुतः॑ ।
जु॒षन्तां॒ युज्यं॒ पयः॑ ॥
Mögen alle Götter, Hüter der Weltordnung, Hörer des Anrufs zu rechter Zeit, die gebührende Milch genießen.
6.52.11
स्तो॒त्रमिन्द्रो॑ म॒रुद्ग॑ण॒स्त्वष्टृ॑मान्मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
इ॒मा ह॒व्या जु॑षन्त नः ॥
Mögen Indra mit den Marut, der Besitzer Tvaṣṭṛs, Mitra und Aryaman unser Lob und diese Opfergaben genießen.
6.52.12
इ॒मं नो॑ अग्ने अध्व॒रं होत॑र्वयुन॒शो य॑ज ।
चि॒कि॒त्वान्दैव्यं॒ जन॑म् ॥
O Agni, o Hotar, vollziehe dieses unser Opfer mit weisen Riten; den göttlichen Menschen kundig, verehre sie.
6.52.13
विश्वे॑ देवाः शृणु॒तेमं हवं॑ मे॒ ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ य उप॒ द्यवि॒ ष्ठ ।
ये अ॑ग्निजि॒ह्वा उ॒त वा॒ यज॑त्रा आ॒सद्या॒स्मिन्ब॒र्हिषि॑ मादयध्वम् ॥
Ihr alle Götter, hört diesen meinen Ruf: Ihr, die ihr im Luftraum seid, die ihr nahe im Himmel seid, die ihr Feuer als Zunge habt, oder die ihr verehrungswürdig seid — setzt euch hier auf dieses heilige Gras und freut euch.
6.52.14
विश्वे॑ दे॒वा मम॑ शृण्वन्तु य॒ज्ञिया॑ उ॒भे रोद॑सी अ॒पां नपा॑च्च॒ मन्म॑ ।
मा वो॒ वचां॑सि परि॒चक्ष्या॑णि वोचं सु॒म्नेष्विद्वो॒ अन्त॑मा मदेम ॥
Alle Götter sollen mein Lob hören: die beiden Welten, würdig des Opfers, und der Sohn der Wasser. Ich will euch keine preiswürdigen Worte vorenthalten; mögen wir, die Ersten in euren Reichtümern, uns freuen.
6.52.15
ये के च॒ ज्मा म॒हिनो॒ अहि॑माया दि॒वो ज॑ज्ञि॒रे अ॒पां स॒धस्थे॑ ।
ते अ॒स्मभ्य॑मि॒षये॒ विश्व॒मायुः॒ क्षप॑ उ॒स्रा व॑रिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
Welche Götter auch immer groß und von geheimnisvoller Kraft sind, geboren aus dem Himmel und aus dem gemeinsamen Sitz der Wasser — mögen sie uns ein volles Leben zur Nahrung schenken; auch Nächte und Morgenröten, o Götter, mögen sie gewähren.
6.52.16
अग्नी॑पर्जन्या॒वव॑तं॒ धियं॑ मे अ॒स्मिन्हवे॑ सुहवा सुष्टु॒तिं नः॑ ।
इळा॑म॒न्यो ज॒नय॒द्गर्भ॑म॒न्यः प्र॒जाव॑ती॒रिष॒ आ ध॑त्तम॒स्मे ॥
O Agni und Parjanya, schützt mein Gebet; in diesem Anruf, ihr guten Anrufer, schützt unser gutes Lob. Der eine erzeugte den Keim in Ilā; der andere, reich an Nachkommen, trug uns die Nahrung auf dem Platz zu.
6.52.17
स्ती॒र्णे ब॒र्हिषि॑ समिधा॒ने अ॒ग्नौ सू॒क्तेन॑ म॒हा नम॒सा वि॑वासे ।
अ॒स्मिन्नो॑ अ॒द्य वि॒दथे॑ यजत्रा॒ विश्वे॑ देवा ह॒विषि॑ मादयध्वम् ॥
Mit ausgebreitetem heiligem Gras, mit entfachtem Agni diene ich mit dem Lied und großer Verehrung. In diesem heutigen Opfer, für uns, ihr Verehrungswürdigen, ihr alle Götter, freut euch an der Opfergabe.