ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
न तद्दि॒वा न पृ॑थि॒व्यानु॑ मन्ये॒ न य॒ज्ञेन॒ नोत शमी॑भिरा॒भिः ।
उ॒ब्जन्तु॒ तं सु॒भ्वः॑ पर्व॑तासो॒ नि ही॑यतामतिया॒जस्य॑ य॒ष्टा ॥
வானத்தாலும் பூமியாலும், யாகத்தாலும், இந்த சமீ-மரக் குச்சிகளாலும் அவனை நான் மதிக்கவில்லை. அழகிய மலைகள் அவனைத் தாழ்த்தட்டும்; அதியாஜன் யஜமானன் கீழே விழட்டும்.
6.52.2
अति॑ वा॒ यो म॑रुतो॒ मन्य॑ते नो॒ ब्रह्म॑ वा॒ यः क्रि॒यमा॑णं॒ निनि॑त्सात् ।
तपूं॑षि॒ तस्मै॑ वृजि॒नानि॑ सन्तु ब्रह्म॒द्विष॑म॒भि तं शो॑चतु॒ द्यौः ॥
ஓ மருத்துக்களே, எவன் எங்களை மீறி நினைக்கிறானோ, அல்லது நடக்கும் பிரார்த்தனையை அலட்சியம் செய்கிறானோ—அவனுக்கு தீய செயல்கள் எரியட்டும். பிரார்த்தனைக்கு எதிரியான அவனை வானம் எரிக்கட்டும்.
6.52.3
किम॒ङ्ग त्वा॒ ब्रह्म॑णः सोम गो॒पां किम॒ङ्ग त्वा॑हुरभिशस्ति॒पां नः॑ ।
किम॒ङ्ग नः॑ पश्यसि नि॒द्यमा॑नान्ब्रह्म॒द्विषे॒ तपु॑षिं हे॒तिम॑स्य ॥
ஓ சோமா, நீ பிரார்த்தனையின் காவலனாக ஏன் இருக்கிறாய்? அவர்கள் ஏன் உன்னை எங்களைச் சபிப்பிலிருந்து காப்பவன் என்கிறார்கள்? நிந்திக்கப்படும் எங்களை ஏன் பார்க்கிறாய்? பிரார்த்தனைக்கு எதிரியின் மீது உன் தீ ஆயுதத்தை எறி.
6.52.4
अव॑न्तु॒ मामु॒षसो॒ जाय॑माना॒ अव॑न्तु मा॒ सिन्ध॑वः॒ पिन्व॑मानाः ।
अव॑न्तु मा॒ पर्व॑तासो ध्रु॒वासोऽव॑न्तु मा पि॒तरो॑ दे॒वहू॑तौ ॥
பிறந்து வரும் உஷஸ்கள் என்னைக் காக்கட்டும்; பெருகும் நதிகள் என்னைக் காக்கட்டும். உறுதியான மலைகள் என்னைக் காக்கட்டும்; தேவர்களின் அழைப்பில் பிதிரர்கள் என்னைக் காக்கட்டும்.
6.52.5
वि॒श्व॒दानीं॑ सु॒मन॑सः स्याम॒ पश्ये॑म॒ नु सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ।
तथा॑ कर॒द्वसु॑पति॒र्वसू॑नां दे॒वाँ ओहा॒नोऽव॒साग॑मिष्ठः ॥
எப்போதும் நல்ல மனமுடையவர்களாக இருப்போமாக; உதிக்கும் சூரியனை இப்போதே காண்போமாக. செல்வங்களின் பதி அவ்வாறு செய்யட்டும்—தேவர்களை அழைக்கும், உதவியால் மிக அருகில் வருபவன்.
6.52.6
इन्द्रो॒ नेदि॑ष्ठ॒मव॒साग॑मिष्ठः॒ सर॑स्वती॒ सिन्धु॑भिः॒ पिन्व॑माना ।
प॒र्जन्यो॑ न॒ ओष॑धीभिर्मयो॒भुर॒ग्निः सु॒शंसः॑ सु॒हवः॑ पि॒तेव॑ ॥
இந்திரன் உதவியால் மிக அருகில் வருபவன்; சரஸ்வதி நதிகளுடன் பெருகுகிறாள். பர்ஜன்யன் நமக்கு மூலிகைகளுடன் இருக்கிறான், நலம் தருபவன்; அக்னி நன்கு புகழப்பட்டவன், நன்கு அழைக்கப்பட்டவன், தந்தையைப் போல.
6.52.7
विश्वे॑ देवास॒ आ ग॑त शृणु॒ता म॑ इ॒मं हव॑म् ।
एदं ब॒र्हिर्नि षी॑दत ॥
அனைத்து தேவர்களே, இங்கு வாருங்கள்; என் இந்த அழைப்பைக் கேளுங்கள். இந்தப் தர்ப்பை ஆசனத்தில் அமருங்கள்.
6.52.8
यो वो॑ देवा घृ॒तस्नु॑ना ह॒व्येन॑ प्रति॒भूष॑ति ।
तं विश्व॒ उप॑ गच्छथ ॥
தேவர்களே, நெய் சொட்டும் அவிர்ப்பொருளால் உங்களை எவன் அலங்கரிக்கிறானோ, அவனிடம் அனைத்து தேவர்களும் செல்லுங்கள்.
6.52.9
उप॑ नः सू॒नवो॒ गिरः॑ शृ॒ण्वन्त्व॒मृत॑स्य॒ ये ।
सु॒मृ॒ळी॒का भ॑वन्तु नः ॥
அமுதத்தின் எந்த புதல்வர்கள் உள்ளனரோ, அவர்கள் எங்கள் மக்களின் துதிகளை அருகில் கேட்கட்டும்; அவர்கள் எங்களுக்கு எளிதில் அழைக்கத்தக்கவர்களாக இருக்கட்டும்.
6.52.10
विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृध॑ ऋ॒तुभि॑र्हवन॒श्रुतः॑ ।
जु॒षन्तां॒ युज्यं॒ पयः॑ ॥
ருதத்தைத் தாங்கும் அனைத்து தேவர்களும், பருவங்களோடு அழைப்பைக் கேட்பவர்களுமானவர்கள், தகுந்த பாலை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.
6.52.11
स्तो॒त्रमिन्द्रो॑ म॒रुद्ग॑ण॒स्त्वष्टृ॑मान्मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
इ॒मा ह॒व्या जु॑षन्त नः ॥
இந்திரனும் மருத்கணங்களும், த்வஷ்டாவுடன் கூடியவரும், மித்ரனும் அர்யமனும் எங்கள் துதியையும் இந்த அவிர்ப்பொருட்களையும் ஏற்கட்டும்.
6.52.12
इ॒मं नो॑ अग्ने अध्व॒रं होत॑र्वयुन॒शो य॑ज ।
चि॒कि॒त्वान्दैव्यं॒ जन॑म् ॥
அக்னியே, ஹோதாவே, எங்கள் இந்த யாகத்தை, அறிவுள்ள செயல்களோடு கூடியதை, நிறைவேற்றுவாயாக; தெய்வீக மக்களை அறிந்தவனாக வழிபடு.
6.52.13
विश्वे॑ देवाः शृणु॒तेमं हवं॑ मे॒ ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ य उप॒ द्यवि॒ ष्ठ ।
ये अ॑ग्निजि॒ह्वा उ॒त वा॒ यज॑त्रा आ॒सद्या॒स्मिन्ब॒र्हिषि॑ मादयध्वम् ॥
எல்லா தேவர்களே, என் இந்த அழைப்பைக் கேளுங்கள். அந்தரிக்ஷத்தில் உள்ளவர்களும், துயுலோகத்தில் அருகில் உள்ளவர்களும், அக்னி நாவுடையவர்களும், வழிபடத் தகுந்தவர்களும் — இங்கே இந்தத் தர்ப்பையில் அமர்ந்து மகிழுங்கள்.
6.52.14
विश्वे॑ दे॒वा मम॑ शृण्वन्तु य॒ज्ञिया॑ उ॒भे रोद॑सी अ॒पां नपा॑च्च॒ मन्म॑ ।
मा वो॒ वचां॑सि परि॒चक्ष्या॑णि वोचं सु॒म्नेष्विद्वो॒ अन्त॑मा मदेम ॥
எல்லா தேவர்களும் என் துதியைக் கேட்கட்டும் — யஜ்ஞத்திற்குரிய இரு உலகங்களும், நீர்களின் மகனும். உங்களுக்காக நான் புகழத்தக்க சொற்களைச் சொல்லாமல் போகமாட்டேன்; உங்கள் செல்வத்தில் முதன்மையாகி நாங்கள் மகிழ்வோம்.
6.52.15
ये के च॒ ज्मा म॒हिनो॒ अहि॑माया दि॒वो ज॑ज्ञि॒रे अ॒पां स॒धस्थे॑ ।
ते अ॒स्मभ्य॑मि॒षये॒ विश्व॒मायुः॒ क्षप॑ उ॒स्रा व॑रिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
யாராயினும் பெரியவர்களும் மாயசக்தி உடையவர்களுமாக வானிலிருந்தும், நீர்களின் பொதுவான இருப்பிடத்திலிருந்தும் பிறந்த தேவர்கள் — அவர்கள் எங்களுக்கு உணவிற்காக முழு ஆயுளையும் அளிக்கட்டும்; இரவுகளும் விடியல்களும் கூட, தேவர்களே, வழங்கட்டும்.
6.52.16
अग्नी॑पर्जन्या॒वव॑तं॒ धियं॑ मे अ॒स्मिन्हवे॑ सुहवा सुष्टु॒तिं नः॑ ।
इळा॑म॒न्यो ज॒नय॒द्गर्भ॑म॒न्यः प्र॒जाव॑ती॒रिष॒ आ ध॑त्तम॒स्मे ॥
அக்னியும் பர்ஜன்யனுமே, என் பிரார்த்தனையைக் காத்தருளுங்கள்; இந்த அழைப்பில், நல்ல அழைப்பாளர்களே, எங்கள் நல்ல துதியைக் காத்தருளுங்கள். ஒருவர் இளாவில் கருவை உருவாக்கினார்; மற்றொருவர் சந்ததி நிறைந்த உணவை எங்களுக்காக நிறுவினார்.
6.52.17
स्ती॒र्णे ब॒र्हिषि॑ समिधा॒ने अ॒ग्नौ सू॒क्तेन॑ म॒हा नम॒सा वि॑वासे ।
अ॒स्मिन्नो॑ अ॒द्य वि॒दथे॑ यजत्रा॒ विश्वे॑ देवा ह॒विषि॑ मादयध्वम् ॥
தர்ப்பை பரப்பி, அக்னி மூட்டி, சூக்தத்தாலும் பெரிய நமஸ்காரத்தாலும் நான் சேவிக்கிறேன். இன்று இந்த யாகத்தில் எங்களுக்காக, வழிபடத் தகுந்தவர்களே, எல்லா தேவர்களே, ஹவிஸில் மகிழுங்கள்.