ઋગ્વેદ · સૂક્ત 6.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.75.1
जी॒मूत॑स्येव भवति॒ प्रती॑कं॒ यद्व॒र्मी याति॑ स॒मदा॑मु॒पस्थे॑ ।
अना॑विद्धया त॒न्वा॑ जय॒ त्वं स त्वा॒ वर्म॑णो महि॒मा पि॑पर्तु ॥
યુદ્ધોના ખોળામાં બખ્તરધારી જાય ત્યારે મેઘના ચિહ્ન જેવું તે દેખાય છે. અવિંધ્ય શરીરે તું જીત; બખ્તરની મહિમા તારું રક્ષણ કરે.
6.75.2
धन्व॑ना॒ गा धन्व॑ना॒जिं ज॑येम॒ धन्व॑ना ती॒व्राः स॒मदो॑ जयेम ।
धनुः॒ शत्रो॑रपका॒मं कृ॑णोति॒ धन्व॑ना॒ सर्वाः॑ प्र॒दिशो॑ जयेम ॥
ધનુષ્યથી ગાયો જીતીએ; ધનુષ્યથી યુદ્ધ જીતીએ; ધનુષ્યથી તીવ્ર સ્પર્ધાઓ જીતીએ. ધનુષ્ય શત્રુને પાછો હટાવે છે; ધનુષ્યથી બધી દિશાઓ જીતીએ.
6.75.3
व॒क्ष्यन्ती॒वेदा ग॑नीगन्ति॒ कर्णं॑ प्रि॒यं सखा॑यं परिषस्वजा॒ना ।
योषे॑व शिङ्क्ते॒ वित॒ताधि॒ धन्व॒ञ्ज्या इ॒यं सम॑ने पा॒रय॑न्ती ॥
બોલવા તૈયાર સ્ત્રીની જેમ તે કાન સુધી આવે છે; પ્રિય સખાને ચારે બાજુથી વીંટળાઈ આલિંગન કરતી. સ્ત્રી વળગે તેમ, ધનુષ્ય પર ખેંચાયેલી આ પ્રત્યંચા યુદ્ધમાં પાર લઈ જતી વિસ્તરે છે.
6.75.4
ते आ॒चर॑न्ती॒ सम॑नेव॒ योषा॑ मा॒तेव॑ पु॒त्रं बि॑भृतामु॒पस्थे॑ ।
अप॒ शत्रू॑न्विध्यतां संविदा॒ने आर्त्नी॑ इ॒मे वि॑ष्फु॒रन्ती॑ अ॒मित्रा॑न् ॥
તે બંને સાથે ચાલતી, એક મનવાળી સ્ત્રી જેમ, માતા પુત્રને ખોળામાં ધારણ કરે તેમ ધારણ કરે. એકમતે તેઓ શત્રુઓને દૂરથી વીંધે; ધ્રૂજતી આ બે ભુજાઓ શત્રુઓને.
6.75.5
ब॒ह्वी॒नां पि॒ता ब॒हुर॑स्य पु॒त्रश्चि॒श्चा कृ॑णोति॒ सम॑नाव॒गत्य॑ ।
इ॒षु॒धिः सङ्काः॒ पृत॑नाश्च॒ सर्वाः॑ पृ॒ष्ठे निन॑द्धो जयति॒ प्रसू॑तः ॥
ઘણાનો પિતા, તેને ઘણા પુત્રો; ઝડપથી યુદ્ધ-સ્પર્ધાઓ કરે છે, જઈને. ભાથું, બધાં બાણો અને બધાં યુદ્ધો, પીઠ પર બાંધેલો, આગળ પ્રેરાઈને જીતે છે.
6.75.6
रथे॒ तिष्ठ॑न्नयति वा॒जिनः॑ पु॒रो यत्र॑यत्र का॒मय॑ते सुषार॒थिः ।
अ॒भीशू॑नां महि॒मानं॑ पनायत॒ मनः॑ प॒श्चादनु॑ यच्छन्ति र॒श्मयः॑ ॥
રથ પર ઊભો રહીને સારો સારથિ ઘોડાઓને આગળ લઈ જાય છે, જ્યાં તે ઇચ્છે ત્યાં; લગામની મહિમાનો પીછો કરો, મન પાછળ લગામ તરફ ખેંચાય છે.
6.75.7
ती॒व्रान्घोषा॑न्कृण्वते॒ वृष॑पाण॒योऽश्वा॒ रथे॑भिः स॒ह वा॒जय॑न्तः ।
अ॒व॒क्राम॑न्तः॒ प्रप॑दैर॒मित्रा॑न्क्षि॒णन्ति॒ शत्रूँ॒रन॑पव्ययन्तः ॥
તેઓ તીવ્ર ગર્જના કરે છે; બખ્તરધારી અશ્વો અને રથો સાથે, વિજયની ઇચ્છા રાખીને. આગળ ધસીને, આગળ ફેંકાયેલા ભાલાઓ વડે શત્રુઓનો નાશ કરે છે, પીઠ ફેરવ્યા વિના.
6.75.8
र॒थ॒वाह॑नं ह॒विर॑स्य॒ नाम॒ यत्रायु॑धं॒ निहि॑तमस्य॒ वर्म॑ ।
तत्रा॒ रथ॒मुप॑ श॒ग्मं स॑देम वि॒श्वाहा॑ व॒यं सु॑मन॒स्यमा॑नाः ॥
રથને વહન કરતી આ આહુતિ એનું નામ છે; જ્યાં એનું આયુધ મૂકેલું છે, જ્યાં એનું કવચ મૂકેલું છે, ત્યાં શુભ રથની પાસે આપણે સદા પ્રસન્ન મનથી બેસીએ.
6.75.9
स्वा॒दु॒षं॒सदः॑ पि॒तरो॑ वयो॒धाः कृ॑च्छ्रे॒श्रितः॒ शक्ती॑वन्तो गभी॒राः ।
चि॒त्रसे॑ना॒ इषु॑बला॒ अमृ॑ध्राः स॒तोवी॑रा उ॒रवो॑ व्रातसा॒हाः ॥
મધુર આસન પર બેસનારા, બળ આપનારા પિતૃઓ, કષ્ટમાં પ્રાપ્ત થનારા, શક્તિવાળા, ગંભીર; તેજસ્વી સેનાવાળા, બાણ અને બળવાળા, અક્ષત, સાચા વીરો, વિશાળ, સૈન્યોને જીતનારા.
6.75.10
ब्राह्म॑णासः॒ पित॑रः॒ सोम्या॑सः शि॒वे नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑ने॒हसा॑ ।
पू॒षा नः॑ पातु दुरि॒तादृ॑तावृधो॒ रक्षा॒ माकि॑र्नो अ॒घशं॑स ईशत ॥
હે બ્રાહ્મણો, હે સોમપાયી પિતૃઓ, અમારા કલ્યાણ માટે દ્યાવાપૃથિવી બંને નિર્દોષ રહે. પૂષા અમને દુર્ગતિથી બચાવે; હે ઋતને વધારનારાઓ, રક્ષા કરો; કોઈ પાપભાષી અમારા પર શાસન ન કરે.
6.75.11
सु॒प॒र्णं व॑स्ते मृ॒गो अ॑स्या॒ दन्तो॒ गोभिः॒ संन॑द्धा पतति॒ प्रसू॑ता ।
यत्रा॒ नरः॒ सं च॒ वि च॒ द्रव॑न्ति॒ तत्रा॒स्मभ्य॒मिष॑वः॒ शर्म॑ यंसन् ॥
ગરુડ-પાંખવાળું આનું બાણ હરણના દાંત જેવું છે; ગાયના ચામડાથી બંધાયેલું, છૂટીને ઊડે છે. મનુષ્યો ભેગા થઈને કે વિખરાઈને ભાગે છે, ત્યાં અમારા માટે બાણો આશ્રય આપો.
6.75.12
ऋजी॑ते॒ परि॑ वृङ्धि॒ नोऽश्मा॑ भवतु नस्त॒नूः ।
सोमो॒ अधि॑ ब्रवीतु॒ नोऽदि॑तिः॒ शर्म॑ यच्छतु ॥
હે ઋજીતિ, અમને ચારે બાજુથી વીંટળી લો; પથ્થર અમારું શરીર બને. સોમ અમારા વિષે કહે; અદિતિ આશ્રય આપે.
6.75.13
आ ज॑ङ्घन्ति॒ सान्वे॑षां ज॒घनाँ॒ उप॑ जिघ्नते ।
अश्वा॑जनि॒ प्रचे॑त॒सोऽश्वा॑न्त्स॒मत्सु॑ चोदय ॥
તેઓ આમની પીઠ પર પ્રહાર કરે છે, જાંઘો પર ત્રાટકે છે. હે અશ્વોને હાંકનારી, હે પ્રજ્ઞાવતી, યુદ્ધોમાં ઘોડાઓને આગળ ધપાવ.
6.75.14
अहि॑रिव भो॒गैः पर्ये॑ति बा॒हुं ज्याया॑ हे॒तिं प॑रि॒बाध॑मानः ।
ह॒स्त॒घ्नो विश्वा॑ व॒युना॑नि वि॒द्वान्पुमा॒न्पुमां॑सं॒ परि॑ पातु वि॒श्वतः॑ ॥
સાપ પોતાના વીંટાળાથી વીંટાય તેમ, ધનુષ્યની દોરી બાહુને વીંટીને, ફેંકાયેલા શસ્ત્રને પાછળ ધકેલતો ચાલે છે. હાથે પ્રહાર કરનાર, બધાં કૌશલ્ય જાણનાર પુરુષ, પુરુષને ચારેય બાજુથી રક્ષે.
6.75.15
आला॑क्ता॒ या रुरु॑शीर्ष्णी॒ अथो॒ यस्या॒ अयो॒ मुख॑म् ।
इ॒दं प॒र्जन्य॑रेतस॒ इष्वै॑ दे॒व्यै बृ॒हन्नमः॑ ॥
જે બાણ લેપાયેલું, લાલ શિખાવાળું, અને જેનું મુખ લોખંડનું છે—મેઘથી જન્મેલી તે ઇષુ-દેવીને આ મોટો નમસ્કાર.
6.75.16
अव॑सृष्टा॒ परा॑ पत॒ शर॑व्ये॒ ब्रह्म॑संशिते ।
गच्छा॒मित्रा॒न्प्र प॑द्यस्व॒ मामीषां॒ कं च॒नोच्छि॑षः ॥
છોડાયેલી તું દૂર ઊડી જા, હે શરવ્યા, બ્રહ્મ-મંત્રથી તીક્ષ્ણ કરાયેલી! શત્રુઓ તરફ જા, આગળ વધ; તેઓમાંથી કોઈને જીવતો ન છોડ.
6.75.17
यत्र॑ बा॒णाः स॒म्पत॑न्ति कुमा॒रा वि॑शि॒खा इ॑व॒ तत्रा॑ नो॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑र् ।
अदि॑तिः॒ शर्म॑ यच्छतु वि॒श्वाहा॒ शर्म॑ यच्छतु ॥
જ્યાં બાણો તીક્ષ્ણ બાણવાળા યુવાન યોદ્ધાઓની જેમ એકસાથે ધસી પડે છે, ત્યાં બ્રહ્મનો સ્વામી અમને આશ્રય આપો; અદિતિ આશ્રય આપો, હંમેશાં આશ્રય આપો.
6.75.18
मर्मा॑णि ते॒ वर्म॑णा छादयामि॒ सोम॑स्त्वा॒ राजा॒मृते॒नानु॑ वस्ताम् ।
उ॒रोर्वरी॑यो॒ वरु॑णस्ते कृणोतु॒ जय॑न्तं॒ त्वानु॑ दे॒वा म॑दन्तु ॥
તારાં અંગોને હું કવચથી ઢાંકું છું. રાજા સોમ અમરતાથી તને ચારેય બાજુ ઢાંકે; વરુણ તારા માટે વિસ્તાર કરતાં પણ વિશાળ સ્થાન બનાવે. જીતનાર તારી પાછળ દેવો આનંદ પામો.
6.75.19
यो नः॒ स्वो अर॑णो॒ यश्च॒ निष्ट्यो॒ जिघां॑सति ।
दे॒वास्तं सर्वे॑ धूर्वन्तु॒ ब्रह्म॒ वर्म॒ ममान्त॑रम् ॥
જે આપણો પોતાનો હોય કે પારકો, જે શત્રુ આપણને મારવા ઇચ્છે, તેને બધા દેવો નષ્ટ કરે; બ્રહ્મ (મંત્ર) મારું કવચ બને અને મારી વચ્ચે રક્ષા કરે.