ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.75.1
जी॒मूत॑स्येव भवति॒ प्रती॑कं॒ यद्व॒र्मी याति॑ स॒मदा॑मु॒पस्थे॑ ।
अना॑विद्धया त॒न्वा॑ जय॒ त्वं स त्वा॒ वर्म॑णो महि॒मा पि॑पर्तु ॥
ଯୁଦ୍ଧର କୋଳରେ କବଚଧାରୀ ଗଲେ ମେଘର ଚିହ୍ନ ପରି ତାହା ଦେଖାଯାଏ। ଅବିଦ୍ଧ ଶରୀରରେ ତୁମେ ଜୟ କର; କବଚର ମହିମା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
6.75.2
धन्व॑ना॒ गा धन्व॑ना॒जिं ज॑येम॒ धन्व॑ना ती॒व्राः स॒मदो॑ जयेम ।
धनुः॒ शत्रो॑रपका॒मं कृ॑णोति॒ धन्व॑ना॒ सर्वाः॑ प्र॒दिशो॑ जयेम ॥
ଧନୁରେ ଗାଈ ଜିତିବା; ଧନୁରେ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା; ଧନୁରେ ତୀବ୍ର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ଜିତିବା। ଧନୁ ଶତ୍ରୁକୁ ପଛକୁ ହଟାଏ; ଧନୁରେ ସବୁ ଦିଗ ଜିତିବା।
6.75.3
व॒क्ष्यन्ती॒वेदा ग॑नीगन्ति॒ कर्णं॑ प्रि॒यं सखा॑यं परिषस्वजा॒ना ।
योषे॑व शिङ्क्ते॒ वित॒ताधि॒ धन्व॒ञ्ज्या इ॒यं सम॑ने पा॒रय॑न्ती ॥
କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି ତାହା କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସେ; ପ୍ରିୟ ସଖାକୁ ଚାରିପଟେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି। ସ୍ତ୍ରୀ ଯେପରି ଜଡ଼ାଏ, ଧନୁ ଉପରେ ଟାଣି ହୋଇଥିବା ଏହି ଦୋରି ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର କରାଇ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
6.75.4
ते आ॒चर॑न्ती॒ सम॑नेव॒ योषा॑ मा॒तेव॑ पु॒त्रं बि॑भृतामु॒पस्थे॑ ।
अप॒ शत्रू॑न्विध्यतां संविदा॒ने आर्त्नी॑ इ॒मे वि॑ष्फु॒रन्ती॑ अ॒मित्रा॑न् ॥
ସେହି ଦୁଇଟି ଏକତ୍ର ଚାଲୁଥିବା, ଏକମନା ସ୍ତ୍ରୀ ପରି, ମାତା ଯେପରି ପୁତ୍ରକୁ କୋଳରେ ଧରେ ସେପରି ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ଏକମତ ହୋଇ ସେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରରୁ ବିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; କମ୍ପମାନ ଏହି ଦୁଇ ବାହୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ।
6.75.5
ब॒ह्वी॒नां पि॒ता ब॒हुर॑स्य पु॒त्रश्चि॒श्चा कृ॑णोति॒ सम॑नाव॒गत्य॑ ।
इ॒षु॒धिः सङ्काः॒ पृत॑नाश्च॒ सर्वाः॑ पृ॒ष्ठे निन॑द्धो जयति॒ प्रसू॑तः ॥
ଅନେକଙ୍କର ପିତା, ଏହାର ଅନେକ ପୁତ୍ର; ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧ-ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରେ, ଯାଇ। ତୂଣୀର, ସମସ୍ତ ବାଣ ଓ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ, ପିଠିରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ, ଆଗକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଜିତେ।
6.75.6
रथे॒ तिष्ठ॑न्नयति वा॒जिनः॑ पु॒रो यत्र॑यत्र का॒मय॑ते सुषार॒थिः ।
अ॒भीशू॑नां महि॒मानं॑ पनायत॒ मनः॑ प॒श्चादनु॑ यच्छन्ति र॒श्मयः॑ ॥
ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ସାରଥି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନିଏ, ଯେଉଁଠି ସେ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଲଗାମର ମହିମାକୁ ଅନୁସରଣ କର, ମନ ପଛରେ ଲଗାମ ଆଡ଼କୁ ଟାଣି ହୁଏ।
6.75.7
ती॒व्रान्घोषा॑न्कृण्वते॒ वृष॑पाण॒योऽश्वा॒ रथे॑भिः स॒ह वा॒जय॑न्तः ।
अ॒व॒क्राम॑न्तः॒ प्रप॑दैर॒मित्रा॑न्क्षि॒णन्ति॒ शत्रूँ॒रन॑पव्ययन्तः ॥
ସେମାନେ ତୀବ୍ର ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ବର୍ମଧାରୀ ଅଶ୍ୱ ଓ ରଥ ସହିତ, ବିଜୟ ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ। ଆଗକୁ ଧାଇଁ, ଆଗକୁ ବଢ଼ା ବର୍ଚ୍ଛାରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ପଛକୁ ନ ଫେରି।
6.75.8
र॒थ॒वाह॑नं ह॒विर॑स्य॒ नाम॒ यत्रायु॑धं॒ निहि॑तमस्य॒ वर्म॑ ।
तत्रा॒ रथ॒मुप॑ श॒ग्मं स॑देम वि॒श्वाहा॑ व॒यं सु॑मन॒स्यमा॑नाः ॥
ରଥ ବହନକାରୀ ଏହି ହବି ହିଁ ଏହାର ନାମ; ଯେଉଁଠାରେ ଏହାର ଆୟୁଧ ରଖାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏହାର ବର୍ମ ରଖାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଶୁଭ ରଥ ପାଖରେ ଆମେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ବସିବା।
6.75.9
स्वा॒दु॒षं॒सदः॑ पि॒तरो॑ वयो॒धाः कृ॑च्छ्रे॒श्रितः॒ शक्ती॑वन्तो गभी॒राः ।
चि॒त्रसे॑ना॒ इषु॑बला॒ अमृ॑ध्राः स॒तोवी॑रा उ॒रवो॑ व्रातसा॒हाः ॥
ମଧୁର ଆସନରେ ବସୁଥିବା, ବଳ ଦେଉଥିବା ପିତୃଗଣ, କଷ୍ଟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିବା, ଶକ୍ତିମାନ, ଗଭୀର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେନାଥିବା, ବାଣ ଓ ବଳଥିବା, ଅକ୍ଷତ, ପ୍ରକୃତ ବୀର, ବିଶାଳ, ଦଳ ଜିତୁଥିବା।
6.75.10
ब्राह्म॑णासः॒ पित॑रः॒ सोम्या॑सः शि॒वे नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑ने॒हसा॑ ।
पू॒षा नः॑ पातु दुरि॒तादृ॑तावृधो॒ रक्षा॒ माकि॑र्नो अ॒घशं॑स ईशत ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଗଣ, ହେ ସୋମପାୟୀ ପିତୃଗଣ, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଉଭୟେ ନିର୍ଦୋଷ ହୁଅନ୍ତୁ। ପୂଷା ଆମକୁ ଦୁର୍ଗତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ହେ ଋତ ବୃଦ୍ଧିକାରୀଗଣ, ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କୌଣସି ପାପଭାଷୀ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ ନ କରୁ।
6.75.11
सु॒प॒र्णं व॑स्ते मृ॒गो अ॑स्या॒ दन्तो॒ गोभिः॒ संन॑द्धा पतति॒ प्रसू॑ता ।
यत्रा॒ नरः॒ सं च॒ वि च॒ द्रव॑न्ति॒ तत्रा॒स्मभ्य॒मिष॑वः॒ शर्म॑ यंसन् ॥
ଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷର ପୁଚ୍ଛଯୁକ୍ତ ଏହାର ବାଣ ହରିଣର ଦାନ୍ତ ପରି; ଗାଈ ଚମଡ଼ାରେ ବନ୍ଧା, ଛଡ଼ାଗଲେ ଉଡ଼େ। ମଣିଷମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପଳାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ବାଣମାନେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.75.12
ऋजी॑ते॒ परि॑ वृङ्धि॒ नोऽश्मा॑ भवतु नस्त॒नूः ।
सोमो॒ अधि॑ ब्रवीतु॒ नोऽदि॑तिः॒ शर्म॑ यच्छतु ॥
ହେ ଋଜୀତି, ଆମକୁ ଚାରିପଟେ ଘେରନ୍ତୁ; ପଥର ଆମ ଶରୀର ହେଉ। ସୋମ ଆମ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ; ଅଦିତି ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.75.13
आ ज॑ङ्घन्ति॒ सान्वे॑षां ज॒घनाँ॒ उप॑ जिघ्नते ।
अश्वा॑जनि॒ प्रचे॑त॒सोऽश्वा॑न्त्स॒मत्सु॑ चोदय ॥
ସେମାନେ ଏମାନଙ୍କ ପିଠିରେ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି, ଜଂଘ ଉପରେ ଝାଁପି ପଡ଼ନ୍ତି। ହେ ଅଶ୍ୱଚାଳିକା, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବତୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଶ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଅ।
6.75.14
अहि॑रिव भो॒गैः पर्ये॑ति बा॒हुं ज्याया॑ हे॒तिं प॑रि॒बाध॑मानः ।
ह॒स्त॒घ्नो विश्वा॑ व॒युना॑नि वि॒द्वान्पुमा॒न्पुमां॑सं॒ परि॑ पातु वि॒श्वतः॑ ॥
ସାପ ଯେପରି ନିଜ ବଳୟରେ ଘେରେ, ସେହିପରି ଧନୁର ଛିଦା ବାହୁକୁ ଘେରି, ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପଛକୁ ଠେଲି ସେ ଗମନ କରେ। ହାତରେ ପ୍ରହାରକାରୀ, ସମସ୍ତ କୌଶଳ ଜାଣିଥିବା ପୁରୁଷ ପୁରୁଷକୁ ଚାରିପାଶରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
6.75.15
आला॑क्ता॒ या रुरु॑शीर्ष्णी॒ अथो॒ यस्या॒ अयो॒ मुख॑म् ।
इ॒दं प॒र्जन्य॑रेतस॒ इष्वै॑ दे॒व्यै बृ॒हन्नमः॑ ॥
ଯେଉଁ ବାଣ ଲେପିତ, ରକ୍ତ ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଯାହାର ମୁଖ ଲୌହର—ମେଘରୁ ଜାତା ସେହି ଇଷୁ-ଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି ମହାନ ପ୍ରଣାମ।
6.75.16
अव॑सृष्टा॒ परा॑ पत॒ शर॑व्ये॒ ब्रह्म॑संशिते ।
गच्छा॒मित्रा॒न्प्र प॑द्यस्व॒ मामीषां॒ कं च॒नोच्छि॑षः ॥
ପ୍ରେରିତା ତୁମେ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯାଅ, ହେ ଶରବ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣିତା! ଶତ୍ରୁ ଦିଗକୁ ଯାଅ, ଆଗକୁ ବଢ଼; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ବି ଜୀବିତ ଛାଡ଼ ନାହିଁ।
6.75.17
यत्र॑ बा॒णाः स॒म्पत॑न्ति कुमा॒रा वि॑शि॒खा इ॑व॒ तत्रा॑ नो॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑र् ।
अदि॑तिः॒ शर्म॑ यच्छतु वि॒श्वाहा॒ शर्म॑ यच्छतु ॥
ଯେଉଁଠି ବାଣ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣଧାରୀ ଯୁବ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପରି ଏକତ୍ର ପଡ଼େ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମର ପତି ଆମକୁ ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତି ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.75.18
मर्मा॑णि ते॒ वर्म॑णा छादयामि॒ सोम॑स्त्वा॒ राजा॒मृते॒नानु॑ वस्ताम् ।
उ॒रोर्वरी॑यो॒ वरु॑णस्ते कृणोतु॒ जय॑न्तं॒ त्वानु॑ दे॒वा म॑दन्तु ॥
ତୁମ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ କବଚରେ ଢାଙ୍କୁଛି। ରାଜା ସୋମ ଅମୃତରେ ତୁମକୁ ଚାରିପାଶରୁ ଢାଙ୍କନ୍ତୁ; ବରୁଣ ତୁମ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ। ଜୟୀ ତୁମ ପଛରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
6.75.19
यो नः॒ स्वो अर॑णो॒ यश्च॒ निष्ट्यो॒ जिघां॑सति ।
दे॒वास्तं सर्वे॑ धूर्वन्तु॒ ब्रह्म॒ वर्म॒ ममान्त॑रम् ॥
ଯିଏ ଆମର ନିଜର ହେଉ କିମ୍ବା ପର, ଯେ ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ; ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ମୋର କବଚ ହେଉ ଏବଂ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରୁ।